ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ได้ยินถังซีกับกู้เฟยทะเลาะกันแล้ว ถังฮวนกลับครุ่นคิดอย่างหนัก หากสิ่งที่ถังซีได้ยินมานั้นถูกต้องครบถ้วน การคาดเดาของเขาก็น่าจะถูกต้อง ที่มาของมารดาคงไม่ธรรมดาจริงๆ เพียงแค่ไม่รู้ว่านางมีภูมิหลังอย่างไร ทำไมถึงมาปรากฏตัวในเมืองนู่ลั่งหลังจากได้รับบาดเจ็บใครกันที่ทำให้นางบาดเจ็บได้? แล้วบิดาของตนเล่าเป็นคนแบบไหน? เขาตายแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่? นอกจากนี้ ตอนนางออกจากตระกูลถัง แล้วมาอยู่ในความดูแลของอาจารย์อู๋เซีย? ถ้าจำไม่ผิดในตอนนั้นอาจารย์อู๋เซียเหมือนเพิ่งจะมาปักหลักอยู่ในเมืองนู่ลั่ง!
นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญเกินไปหรอกหรือ? ยิ่งไปกว่านั้น จากคำบอกเล่าของถังซี เห็นได้ชัดว่านางต้องเป็นคนที่ดื้อรั้นมาก หลังจากบทเรียนที่ได้จากถังเทียนเหรินแล้ว นางจะพึ่งพาผู้อื่นต่อไปได้อย่างไร?
เป็นไปได้ไหมที่นางและอาจารย์อู๋เซียจะรู้จักกันมาก่อน? ช่วงเวลาที่ความคิดนี้เกิดขึ้นในใจ แม้แต่ถังฮวนเองก็ยังตกใจกับความกล้าที่คิดไปได้แปลกประหลาดเช่นนี้ตัวตนของอาจารย์อู๋เซียนั้นค่อนข้างลึกลับอยู่แล้ว นอกเหนือจากข้อเท็จจริงที่ว่าถังฮวนไม่รู้จักตัวตนของมารดาเลย นั่นยิ่งทำให้ถังฮวนรู้สึกว่าเรื่องราวเต็มไปด้วยเมฆหมอกปกคลุมอยู่เบื้องหน้า "ตอนนี้เราไม่ควรคิดมากเกินไป" หลังจากนั้นไม่นาน ถังฮวนก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ และระงับความคิดต่างๆ ในใจ
ถ้ามารดากับอาจารย์รู้จักกันจริง ๆ ล่ะก็…นางและชายชราร่างท้วมที่ร้านขายอาวุธก็ต้องคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี หลังจากกลับบ้านไปคราวนี้คงต้องตรวจสอบดูว่าผู้เฒ่าร่างท้วมนั้นจะเปิดเผยอะไรออกมาหรือไม่ เวลาผ่านไป ด้านนอกของหุบเขาเฟิงหมิงค่อยๆ เงียบสงบลง
หลังจากรับประทานอาหารกลางวัน ผู้ฝึกยุทธที่ชนะรอบแรกมาได้เริ่มก็จดจ่อและรวบรวมพลังเตรียมสำหรับการแข่งขันรอบสองที่กำลังจะมาถึง ระหว่างสวรรค์และโลกดูเหมือนจะมีบรรยากาศหนักหน่วงอยู่โดยรอบ ผู้ฝึกยุทธอื่นที่อยู่ห่างออกไปก็ดูเหมือนจะได้รับผลกระทบเช่นกัน ขณะที่เสียงของความวุ่นวายก็เริ่มสงบ "ทุกท่าน การประลองยุทธ์รอบสองจะเริ่มขึ้นแล้ว"
หลังจากนั้นไม่นานเสียงดังกังวานชัดเจนของเหลยหมิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง ทำลายความเงียบนอกหุบเขาเฟิงหลิงในทันที“การประลองรอบนี้จะตัดสินคู่ต่อสู้ผ่านการจับฉลาก มี 916 หมายเลข อยู่ในหีบไม้นี้ ซึ่งตรงกับป้ายหมายเลขของผู้ชนะในรอบแรก " "ผู้อำนวยการเหลย ผู้ชนะในรอบแรกมี 924 คนไม่ใช่หรือ?" ในพื้นที่พักผ่อนทางด้านขวา ผู้เข้าประลองคนหนึ่งตะโกนถามอย่างงงงวย
"ผู้ชนะในรอบแรกคือ 924 คน แต่มีแปดคนได้รับบาดเจ็บสาหัสและตัดสินใจถอนตัวจากการแข่งขันรอบสอง" เหลยหมิงหัวเราะเสียงดัง “คราวนี้ เราจะจับฉลากตามลำดับของป้ายหมายเลข ถ้าเราจับฉลากได้หมายเลขเดียวกันก็จะจับใหม่ ถ้าจับฉลากได้หมายเลขของคนที่ถูกจับแล้วก็จะจับจับใหม่เช่นกัน”
"หมายเลข 1, 10, 12, 18, 19 ... หมายเลข 65 68 ... "เหลยหมิงอ่านทั้งหมดสามสิบสองหมายเลขออกมาในชั่วอึดใจ
เกือบทุกครั้งที่มีการขานหมายเลข หลายคนจากพื้นที่พักผ่อนทั้งสองฝั่งจะรีบก้าวออกไปและเข้าคิวที่หน้ากระท่อมไม้เพื่อจับฉลาก ผู้ฝึกยุทธทั้งสามสิบสองคนจับสลากของตัวเองและยืนยันคู่ต่อสู้แล้ว ภายในเวลาไม่นานก็ได้ผู้ฝึกยุทธหกสิบสี่คนเข้าสู่เวทีการประลองอย่างรวดเร็ว การต่อสู้ปะทุขึ้นอีกครั้งแล้วทุกคนที่สามารถชนะผ่านรอบแรกของการประลองแบบอิสระมาได้นั้นเรียกได้ว่าฝีมือไม่ธรรมดา ทำให้ตอนนี้เหลือเพียงผู้ที่โดดเด่นที่สุดในบรรดาผู้ฝึกยุทธระดับห้าที่มีความแข็งแกร่งที่เหมาะสมเท่านั้น การประลองรอบที่สองนี้จึงเข้มข้นยิ่งกว่ารอบแรกยิ่งนัก ถังฮวนกวาดสายตาไปอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นไม่นานก็หยุดมองผู้ฝึกยุทธสองคนในสนามประลองที่หก ทั้งคู่เป็นชายและหญิงอายุไม่มาก สักประมาณสิบเจ็ดหรือสิบแปดปีเท่านั้น ชายคนนั้นสวมชุดสีดำ รูปร่างสูงใหญ่แข็งแรง ร่างกายกำยำ ทั้งยังสูงมากกว่าสองเมตร อย่างไรก็ตามใบหน้าของเขายังคงให้ความรู้สึกอ่อนเยาว์อยู่เล็กน้อยคู่ต่อสู้เป็นสตรีร่างเล็กสวมชุดสีฟ้า มีใบหน้ารูปไข่ คิ้วเรียวงาม ใบหน้าสะสวยและรูปร่างงามระหงเมื่อทั้งสองยืนอยู่ด้วยกัน ทำให้เห็นความแตกต่างของรูปร่างอย่างได้อย่างชัดเจน ในบรรดาผู้ฝึกยุทธ มีคนไม่มากนักที่จะนึกถึงสตรีในชุดสีฟ้า ฉากที่ปรากฏในตอนเริ่มต้นของการประลองเป็นเช่นนั้น ชายชุดดำกวัดแกว่งขวานสั้นสีฟ้าครามสองอันในมือได้รวดเร็วราวกับพายุ ภาพเงาขวานที่ดูหนาแน่น คล้ายกับว่าจะรวมตัวเป็นพายุทอร์นาโด อีกทั้งมีพลังปราณที่เข้มแข็ง รัศมีรอบกายก็สง่างามมาก ราวกับว่าต้องการจะฉีกคู่ต่อสู้ออกเป็นชิ้นๆ ภายใต้การโจมตีที่รุนแรงเช่นนี้ สตรีในชุดสีฟ้าเป็นเหมือนเรือลำเล็กท่ามกลางคลื่นที่โหมกระหน่ำ เหมือนว่าจะล่มได้ทุกเมื่อ ทำเอาเหล่าผู้ฝึกยุทธที่เฝ้าดูการต่อสู้หลายคนแอบปาดเหงื่อแทนนาง
"ชื่อของนางคือ หลูเว่ยรุ่ย" เห็นถังฮวนจ้องเขม็งเช่นนั้นกู้หยิงก็หัวเราะเบา ๆ "หัวหน้าตระกูลหลูในเมืองนู่ลั่ง ลูกสาวสุดที่รักของหลูลี่ ถังฮวนเจ้าอย่าดูถูกว่านางตัวเล็ก นางมีพลังมาก แม้แต่ข้าก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งชั่วโมง ถึงจะเอาชนะนางได้”
“ความแข็งแกร่งของนางไม่ธรรมดาแน่นอน” ดวงตาของถังฮวนคล้ายสายฟ้า มองร่างทั้งสองในสนามประลองยุทธ์หมายเลข 6 โดยไม่กระพริบตาแล้วคลี่ยิ้มเล็กน้อย "ผู้ชนะจะรู้ได้ในไม่ช้านี่แหละ" ท่ามกลางมือหยกขาวและบอบบางของหลูเว่ยรุ่ย ดาบสีน้ำเงินเข้มบินไปทางซ้ายและขวาเหมือนผีเสื้อ ปลายดาบเหมือนงูที่แลบลิ้นออกมา สะบัดพลิ้วไหวอย่างมั่นคง มันไม่ปะทะกับขวานในมือของชายชุดดำอย่างหักโหม และมักจะถอยกลับทันทีที่สัมผัสกัน จากรูปแบบของการต่อสู้ ดูเหมือนว่าหลูเว่ยรุ่ยจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบท่ามกลางผู้ฝึกยุทธที่เฝ้าดูการประลองอยู่โดยรอบ หลายคนก็คิดเช่นนั้น สามารถคาดเดาได้จากเสียงพึมพำเป็นครั้งคราว "นางคือหลูเว่ยรุ่ยจริง ๆ หรือ?""นางค่อนข้างมีชื่อเสียง แต่ดูจากรูปการณ์แล้ว ดูเหมือนว่านางจะไม่เก่งสักเท่าไหร่""ชิชะ ผู้ฝึกยุทธอัจฉริยะรุ่นเยาว์ทั้งสามแห่งเมืองนู่ลั่ง ถ้าพวกเขาไม่สามารถผ่านการประลองยุทธรอบสองที่นี้ไปได้ คงจะเป็นที่น่าหัวเราะเยาะจริง ๆ" "ว่าไงนะ""เร็วมาก?" อย่างไรก็ตาม กู้หยิงตกใจและพูดขึ้นว่า "ข้ารู้ว่าหลูเว่ยรุ่ยจะชนะในที่สุด แต่นางไม่น่าจะจบการต่อสู้ได้เร็วสักเท่าไร เพราะคู่ต่อสู้ในครั้งนี้ไม่ธรรมดา"
"กู้หยิงเจ้าจะไปรู้อะไร สายตาเจ้าแย่มาก ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าเจ้ามีชื่อเสียงมาได้อย่างไร รอดูไปเถอะ ภายในห้าอึดใจคู่ต่อสู้ของหลูเว่ยรุ่ยจะแพ้อย่างแน่นอน" ถังซีอดไม่ได้ที่จะล้อเลียนกู้หยิง จากนั้นก็ตัดสินให้ซะเลย "ห้าอึดใจ ข้าจะดูว่าเจ้าพูดถูกหรือไม่!"กู้หยิงโมโหมากจ้องถังซีเขม็ง ถังซีเองก็ไม่ยอมแพ้ เหล่มองกู้หยิงพร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยัน
เมื่อเห็นทั้งสองคนทำท่าทางราวกับว่ากำลังต่อสู้กัน กู้เฟยก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ ถังฮวนเองก็อดหัวเราะไม่ได้ ถังซีเป็นผู้เชี่ยวชาญการลอบเร้นและลอบสังหาร สายตาของเขาดีกว่ากู้หยิง
ในสนามประลองหมายเลข 6 การเคลื่อนไหวและเทคนิคดาบของหลูเว่ยรุ่ยนั้นยอดเยี่ยมมาก ชายในชุดดำนั้นดูเผินๆ เหมือนจะเหนือกว่า แต่เขาถูกควบคุมโดยพลังของดาบของหลูเว่ยรุ่ยอย่างสมบูรณ์ การโจมตีที่รุนแรงของนางเป็นเพียงการแสดงเท่านั้น ตอนนี้ชายในชุดดำอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากแล้ว
"เคร้ง! เคร้ง!"ขวานทั้งสองของเขากระเด็นปลิวไปทางซ้ายและขวา ทันใดนั้นพายุเงาขวานก็หายไป ในขณะที่ดาบในมือของหลูเว่ยรุ่ยพุ่งออกมาเหมือนลำแสงสีน้ำเงินเล็งไปที่ลำคอของชายคนนั้น สังเวียนหมายเลข 6 การประลองจบลงแล้ว!

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 125 หลูเว่ยรุ่ย

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 125 หลูเว่ยรุ่ย

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้