ซ่งไป่หลางลงมือจัดการกับสัตว์ปีศาจระดับหนึ่งจำนวนมากตลอดเส้นทางยังมีบางตัวที่เป็ถึงระดับสองขั้นต้นแต่ก็ถูกซ่งไป่หลางจัดการอย่างง่ายดาย พลังฝีมือของซ่งไป่หลางเวลานี้เทียบเคียงได้กับระดับสามเที่ยงแท้เพียงแค่ยังไม่สามารถใช้พลังธาตุได้ก็เท่านั้น
จนกระทั่งเมื่อเดินตามกลิ่นอายของสมบัติวิเศษไปซ่งไป่หลางรับรู้ได้ว่าตนได้ล่วงเลยเข้ามาในอาณาเขตของสัตว์ปีศาจระดับสองขั้นกลางแล้วกลิ่นอายของสัตว์ปีศาจทั้งแข็งแกร่งและดุร้ายเป็อย่างมากสามารถััได้ชัดเจนยิ่ง
‘สัตว์ปีศาจระดับสองขั้นกลางยังไม่ใช่ปัญหาสำหรับผู้มีพลังเที่ยงแท้ขั้นสามที่เป็ตัวแทนของอัจฉริยะของทั้งสิบนิกายเท่าใดนัก’ ซ่งไป่หลางประเมินระดับคร่าวๆของพวกมัน
‘ประมาทเกินไปแล้วเ้าหนู ถ้าเป็ในโลกภายนอกสัตว์ปีศาจระดับสองขั้นกลางย่อมไม่ใช่ปัญหาของคนเหล่านี้จริงทว่าในมิติแห่งนี้มีความพิเศษลี้ลับ สัตว์ปีศาจทุกตัวไม่เพียงแข็งแกร่งกว่าปกติยังมีจุดเด่นที่พิเศษหายากยิ่งกว่าสัตว์ปีศาจธรรมดาทั่วไปไม่ต้องเอ่ยถึงสัตว์ปีศาจที่อาศัยอยู่บริเวณที่มีสมบัติวิเศษพวกมันจะซึมซับพลังของสมบัติจนทำให้เกิดรูปแบบพิเศษเฉพาะตัว จัดการได้ยากอย่างยิ่ง’ เซี่ยหยางเอ่ยเตือน
“น่าสนใจนัก” ดวงตาของซ่งไป่หลางเปล่งประกาย
ั้แ่เข้ามาถึงมิติรวมนภาสภาพพื้นที่ของมันคล้ายกับผืนป่าขนาดใหญ่ที่ไม่สามารถจำกัดความได้ว่ามันมีความกว้างยาวมากน้อยเพียงใดทว่าซ่งไป่หลางรู้สึกได้ว่าตนเองกำลังยืนอยู่เพียงแค่บริเวณชายขอบของป่าเท่านั้นเพราะยิ่งส่งประสาทััเข้าไปลึกเพียงใดก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงพลังงานของสัตว์ปีศาจที่แข็งแกร่งอัดแน่นอยู่ด้านในนั้น
ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามิติรวมนภาที่แท้แล้วเป็มิติที่แม้แต่ผู้มีพลังขั้นเหนืุ์ก็ยังไม่สามารถสำรวจได้ทั้งหมด
มุ่งหน้าต่อไปได้ไม่นานซ่งไป่หลางก็พบกับธารน้ำเล็กสายหนึ่งคิ้วของเด็กหนุ่มขมวดเข้าหากันเมื่อรับรู้ได้ถึงความผิดปกติของธารน้ำแห่งนี้ความหนาแน่นพลังลมปราณตามธรรมชาติของพื้นที่คล้ายจะมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ธารน้ำแห่งนี้แม้แต่พื้นดินในจุดที่ซ่งไป่หลางยืนอยู่ก็มีกระแสพลังลมปราณธรรมชาติหนาแน่นกว่าพื้นที่ก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง
และพลังลมปราณเ่าั้ก็มีจุดศูนย์กลางจากสมบัติวิเศษเห็นได้ชัดว่าพลังของมันไม่ธรรมดาเป็อย่างยิ่ง
“ที่นี่เป็เพียงชายขอบที่สมบัติวิเศษแผ่พลังมาถึงยังต้องมุ่งหน้าตามเส้นทางน้ำไปอีก”เซี่ยหยางอธิบาย
พิจารณาจากระดับพลังที่หนาแน่นเกรงว่าสัตว์ปีศาจที่อาศัยอยู่ในธารน้ำนี้คงมีพลังไม่ต่ำกว่าระดับสอง ไม่แน่อาจมีกระทั่งสัตว์ปีศาจระดับสองขั้นสูง
ซ่งไป่หลางเผยรอยยิ้มสัตว์ปีศาจระดับสองขั้นสูงเหมาะที่จะนำมาใช้พิสูจน์ฝีมือของเขาในเวลานี้
เด็กหนุ่มมุ่งหน้าเลียบไปตามเส้นทางของสายน้ำยิ่งเดินเข้าไปลึกเพียงใดยิ่งพบว่าพลังที่แฝงเร้นอยู่ในธรรมชาติยิ่งทวีความหนาแน่นมากขึ้นอย่างไรก็ตามยังเทียบไม่ได้กับพลังของซากวิหารบัว์ในเวลานั้น
หวนนึกถึงโลหิตศักดิ์สิทธิ์เขาก็ระลึกถึงฐานรากศักดิ์สิทธิ์ในกายของตน
“เ้าหนูพลังของเ้าในแวลานี้นับว่าแข็งแกร่งกว่าคนระดับเดียวกันหลายเท่าทว่าจุดแข็งที่โดดเด่นที่สุดของเ้ายังไม่เปิดเผย โลหิตศักดิ์สิทธิ์เป็เพียงพื้นฐานของฐานรากศักดิ์สิทธิ์แต่ิญญาศักดิ์สิทธิ์ต่างหากที่เป็ระดับสูงขอเพียงพัฒนาถึงขั้นเที่ยงแท้ใช้พลังธาตุออกมาได้ิญญาวารีศักดิ์สิทธิ์จะทำให้เ้ายกระดับตัวเองไปอีกขั้นโดยสิ้นเชิง” น้ำเสียงเซี่ยหยางเผยความเคร่งขรึมจริงจัง
“ระดับสามเที่ยงแท้เป็เพียงเศษหินเ้าจะสามารถรับมือได้แม้กระทั่งระดับสี่เที่ยงแท้”
ซ่งไป่หลางรู้สึกฮึกเหิมเขารู้ดีว่าตนยังไม่สามารถข้ามไปยังขอบเขตเที่ยงแท้ได้ในระยะเวลาอันสั้น ทว่าขอเพียงได้รับวาสนาหรือสมบัติบางอย่างจากมิติรวมนภาไม่แน่เขาอาจสามารถก้าวข้ามได้สำเร็จ
“หืม”ประสาทััของซ่งไป่หลางรับรู้ถึงการปรากฏตัวของสัตว์ปีศาจแม้พลังของมันจะมีความกลมกลืนเป็หนึ่งกับสายน้ำทว่าเด็กหนุ่มที่ิญญาวารีศักดิ์สิทธิ์ย่อมััได้ถึงความแตกต่างนั้น
ผืนน้ำแหวกออกจากกันเสียงฟุ่บดังขึ้นพร้อมกับะุน้ำรวดเร็วรุนแรงพุ่งตรงเข้าหาร่างของเด็กหนุ่ม ซ่งไป่หลางแค่นเสียงรวบรวมพลังก่อเกิดเป็ม่านบัว์สามชั้นขวางกั้นระหว่างตนกับะุน้ำนั้นเอาไว้
ม่านบัว์ที่ละเอียดและแข็งแกร่งต้านทานะุน้ำไม่ได้สองชั้นพังทลายลงในพริบตาชั้นที่สามมีรอยปริร้าวทว่าก่อนที่มันจะแตกสลายไปซ่งไป่หลางก็เปลี่ยนตำแหน่งของตนเองเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
‘สัตว์ปีศาจระดับสองขั้นกลาง’ ดวงตาซ่งไป่หลางทอประกายวาวโรจน์
เคล็ดฝ่ามือบัว์
ผืนน้ำกระจายออกอย่างรุนแรงเงาดอกบัวกดทับลงไปสร้างคลื่นกระเพื่อมบีบบังคับให้สัตว์ปีศาจที่ซ่อนตัวในน้ำถูกซัดกระเด็นกระดอนขึ้นมาบนบก
เสียงตึงหนักๆดังขึ้นทันทีที่สัตว์ปีศาจกระแทกกายลงบนพื้นซ่งไป่หลางเลิกคิ้วเมื่อพบว่าสัตว์ปีศาจที่ลอบจู่โจมตนเป็เต่าขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง
‘เต่าตัวนี้มีความพิเศษไม่น้อยมันมีน้ำหนักเยอะมากแต่กลับมีร่างกายที่พิเศษราวกับสามารถแล่นไหลไปตามสายน้ำได้อย่างง่ายดายเมื่อครู่มันคงไม่ทันระวังว่าจะถูกเ้าซัดจนน้ำกระเพื่อมจึงถูกส่งลอยขึ้นมาด้วยไม่เช่นนั้นด้วยน้ำหนักของมันอย่าหวังว่าเ้าจะยกมันขึ้นมาบนบกสำเร็จ’ เซี่ยหยางหัวเราะชอบใจ
“สมแล้วที่เป็มิติพิเศษ สัตว์ปีศาจในนี้ล้วนไม่ธรรมดาจริงๆ” ซ่งไป่หลางถอนหายใจ
‘ห้ามประมาทเชียวเ้าหนูสัตว์ปีศาจตัวนี้พลังแทบจะถึงจุดสูงสุดของระดับสองขั้นกลางแล้วอีกก้าวเดียวจะกลายเป็ระดับสองขั้นสูง แม้จะอ่อนแอกว่าระดับสองขั้นสูงแต่ก็นับว่าแข็งแกร่งกว่าระดับสองขั้นกลางทั่วไปมาก’
ซ่งไป่หลางเดิมทีไม่คิดประมาทอยู่แล้วเมื่อได้รับคำเตือนยิ่งระมัดระวังมากขึ้นก้าวเท้าเข้าหาสัตวปีศาจเต่าวารีอย่างเชื่องช้าขณะเดียวกันเตรียมพร้อมรับมือการโจมตีอย่างรอบคอบ
สัตว์ปีศาจเต่าวารีกลับมีท่าทีตื่นตระหนกแม้ว่ามันจะสามารถใช้ชีวิตบนบกแต่การเคลื่อนไหวของมันเชื่องช้าอย่างมากยังไม่นับที่การโจมตีของมันโดยส่วนมากพึ่งพาพลังจากธารน้ำเป็หลัก โดนจับขึ้นมาอยู่บนบกความสามารถโดยรวมของมันถึงกับตกลงไปเกือบครึ่ง
ซ่งไป่หลางคำรามใช้ฝ่ามือบัว์โจมตีอีกครั้งหนึ่งเมื่อเงาของดอกบัวครอบคลุมร่างของเต่าวารีก็สั่นสะท้านได้รับความเสียหายรุนแรงมันพยายามอ้าปากรวบรวมพลังเป็ะุอากาศยิงเข้าใส่ซ่งไป่หลางแต่เมื่อขาดการหนุนเสริมจากธารน้ำะุนี้ก็ไม่อาจนับเป็อันใดได้
ม่านบัว์ปรากฏขึ้นป้องกันการโจมตีของเต่าวารีเอาไว้ซ่งไป่หลางใช้ฝ่ามือบัว์ซ้ำอีกครั้งหนึ่งกระดองของเต่าวารีก็แตกกระจายเืเนื้อถูกบดขยี้หลงเหลือเพียงแก่นิญญาของสัตว์ปีศาจเท่านั้น
‘หนึ่งร้อยคะแนน’ ดวงตาซ่งไป่หลางทอประกาย
“ถือว่าเ้าโชคดีสัตว์ปีศาจที่อาศัยในธารน้ำนี่มีความสัมพันธ์กับพลังของธารน้ำอย่างลึกล้ำอยู่ในธารน้ำพวกมันแข็งแกร่งแต่ถูกดึงขึ้นมาก็เป็เพียงสัตว์ปีศาจที่อ่อนแอตัวหนึ่ง” เซี่ยหยางถอนหายใจ หากเป็สภาวะปกติสัตว์ปีศาจระดับสองขั้นสูงไม่มีทางอ่อนแอเพียงนี้เด็ดขาด
“ข้ารู้วิธีเก็บคะแนนรอบแรกแล้ว” ซ่งไป่หลางหัวเราะใช้ประสาทัักวาดไปทั่วบริเวณธารน้ำพบว่ามีสัตว์ปีศาจระดับสองขั้นกลางอีกหลายตัวอยู่ใกล้เคียงทว่าอยู่ลึกลงไปพอสมควรเพื่อดึงดูดสัตว์ปีศาจเ่าั้ซ่งไป่หลางโยนเศษเนื้อของเต่าวารีลงไปในธารน้ำแล้วรอคอยอย่างเงียบงัน
ภาพที่ซ่งไป่หลางสามารถกำจัดสัตว์ปีศาจระดับสองขั้นสูงได้โดยง่ายถูกถ่ายทอดให้คนภายนอกเห็นตลอดเวลา
ผู้าุโจางคิ้วกระตุกนึกปลงในความโชคดีของซ่งไป่หลางขณะเดียวกันรู้สึกชมเชยศิษย์ของตนเป็อย่างมาก ถึงจะเป็เพราะโชคดีส่วนหนึ่งแต่หากไม่ใช่ยอดฝีมือระดับหัวกะทิไหนเลยจะสามารถทำลายกระดองของเต่าวารีและสังหารมันได้โดยง่ายหากเปลียนเป็ผู้อื่นไม่แน่ว่าคงตายั้แ่ถูกะุน้ำโจมตีหรือต่อให้รอดแต่การจะยกร่างของเต่าวารีขึ้นมาได้ก็แทบจะไม่มีความเป็ไปได้เลย
ผู้าุโของนิกายหุบเขามืดสีหน้ามืดทะมึนความแค้นที่ซ่งไป่หลางทำให้ศิษย์สี่คนของตนตกรอบยังไม่ทันสะสางซ่งไป่หลางกลับยิ่งแสดงความโดดเด่นออกมาควรทราบว่าในบรรดาผู้เข้าร่วมประลองหลายคนนอกจากซ่งไป่หลางแล้วมีอีกเพียงสามถึงสี่คนเท่านั้นที่จัดการกับสัตว์ปีศาจระดับสองขั้นสูงได้ในตอนนี้และคะแนนของซ่งไป่หลางก็นับได้ว่าอยู่ในห้าอันดับแรกเหนือยิ่งกว่าอู๋หลิวเสียอีก
อู๋หลิวแน่นอนว่าจัดการสัตว์ปีศาจระดับสองขั้นสูงได้แต่ต้องใช้เวลาพอสมควรเขารวมกลุ่มกับศิษย์นิกายบัว์อีกสามคนคะแนนก็ต้องหารแบ่งกันไม่มีทางสูงกว่าซ่งไป่หลางไปได้
เวลานี้คนที่คะแนนสูงกว่าซ่งไป่หลางมีเพียงหลินัเีที่ครองอันดับหนึ่งจ้าวฮุยแห่งนิกายขุนเขาอัคคีอันดับสอง หลิวหลี่จากนิกายหมื่นดาราอันดับสามและซ่งไป่หลางก็ครองอันดับสี่ต่อหลังจากคนเหล่านี้
ทว่าเพียงอันดับสี่ที่เขาถือครองอยู่ก็มากพอที่จะทำให้ผู้คนจิตใจสั่นสะท้านได้แล้วควรทราบว่าทั้งสามคนที่อยู่เหนือเขาล้วนเป็ยอดฝีมือขอบเขตเที่ยงแท้ระดับสี่ถึงห้าซ่งไป่หลางยังไม่ก้าวถึงระดับเที่ยงแท้กลับทะยานเหยียบหัวอัจฉริยะจำนวนมากจนครองอันดับสี่ได้สำเร็จเื่นี้ไม่มีใครกล้าจินตนาการถึงมาก่อน
และคะแนนของซ่งไป่หลางก็ไม่ได้หยุดนิ่งหลังจากค้นพบจุดอ่อนของสัตว์ปีศาจในธารน้ำเขาใช้วิธีการเดิมดึงเอาสัตว์ปีศาจระดับสองขั้นกลางจำนวนมากขึ้นมาบนบกสัตว์ปีศาจประเภทปลากลายเป็หมดสภาพในทันทีส่วนสัตว์ปีศาจครึ่งบกครึ่งน้ำหรือประเภทเลื้อยคลานยังพอต่อสู้ได้บ้างแต่จุดแข็งถูกทำลายจึงพ่ายแพ้ตกตายอย่างรวดเร็ว
เวลาผ่านไปรวดเร็วยิ่งในที่สุดวันแรกของการประลองก็จบลงคะแนนของซ่งไป่หลางพลันะโทะยานกลายมาเป็อันดับสามแซงได้กระทั่งหลิวหลี่จากนิกายหมื่นดารา!!
แม้วิธีการของซ่งไป่หลางออกจะดูขี้โกงไปบ้างแต่กลับไม่มีใครเอ่ยตำหนิข้อแรกไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถซัดให้ร่างของสัตว์ปีศาจกระเด็นขึ้นมาจากธารน้ำได้สัตว์ปีศาจเหล่านี้ล้วนมีความพิเศษและชำนาญการเคลื่อนไหวในน้ำเป็อย่างมาก พลังต่อสู้ของพวกมันไม่ธรรมดาบางตัวต่อให้ขึ้นมาบนบกก็ยังแข็งแกร่งพอที่จะสังหารผู้มีพลังระดับสามเที่ยงแท้
การล่าของซ่งไป่หลางแสดงให้เห็นถึงระดับอัจฉริยภาพของเขา
พักผ่อนจนอยู่ในสภาพสมบูรณ์พร้อมซ่งไป่หลางเริ่มออกล่าอีกครั้งคราวนี้เขาก้าวเดินเข้าไปยังส่วนลึกของธารน้ำ พบว่าธารน้ำมีขนาดใหญ่ขึ้นทั้งยังลึกขึ้นหลายระดับ กลิ่นอายสัตว์ปีศาจล้วนแข็งแกร่งถึงขนาดมีสัตว์ปีศาจระดับสองขั้นสูงไม่ต่ำกว่าห้าตัวที่เขาพบเจอตอนผ่านทาง
ซ่งไป่หลางไม่ได้ล่าอย่างต่อเนื่องเหมือนเมื่อวานเด็กหนุ่มสำรวจจนมั่นใจว่าจุดไหนมีสัตว์ปีศาจระดับสองขั้นสูงแยกตัวอยู่โดดเดี่ยวจึงเริ่มลงมือคะแนนที่ได้รับคล้ายจะช้ากว่าวันแรกทว่าคะแนนการล่าไม่ใช่เป้าหมายหลักของซ่งไป่หลางเป็เพียงผลพลอยได้ระหว่างทางเท่านั้น
เป้าหมายที่แท้จริงก็คือสมบัติวิเศษที่เป็แหล่งกำเนิดพลังต่างหาก
“มาถึงจุดนี้ข้าจึงััได้อย่างชัดเจนแล้วสมบัติวิเศษที่ถูกรักษาไว้เป็สมบัติที่มีพลังแฝงขั้นเหนืุ์แน่นอน สัตว์ปีศาจที่อยู่ใกล้มันยังเป็ถึงสัตว์ปีศาจระดับสองขั้นสูงที่ใกล้จะทะลวงไปถึงระดับสามเต็มทีการคว้าสมบัติชิ้นนี้มาไม่ใช่เื่ง่ายแน่” เซี่ยหยางถอนหายใจออกมา
“อาจารย์แม้สัตว์ปีศาจจะแข็งแกร่งแต่พวกมันล้วนมีจุดอ่อนขอเพียงข้าสามารถลากมันขึ้นมาบนบกได้ย่อมมีวิธีจัดการกับมัน” ซ่งไป่หลางพูดอย่างเชื่อมั่น
สองวันมานี้เขาสังหารสัตว์ปีศาจไปมากมายทั้งระดับสองขั้นต่ำ กลางไปจนถึงระดับสองขั้นสูงบางตัว เรียกได้ว่าแทบไม่พบเจอกับความยากลำบาก
สัตว์ปีศาจแข็งแกร่งเพียงใดก็ล้วนเป็สัตว์ที่พึ่งพาธารน้ำขอเพียงสามารถดึงมันขึ้นมาจากน้ำได้ความแข็งแกร่งของพวกมันก็หดหายไปหลายส่วนแล้ว
‘ชักจะได้ใจจนเลินเล่อเกินไปเสียแล้ว’ เซี่ยหยางได้แต่ถอนหายใจอย่างไรก็ตามมันตัดสินใจที่จะเงียบงันแทนที่จะเอ่ยเตือนเื่บางเื่ปล่อยให้ประสบด้วยตนเองจึงจะเข้าใจ
“เดินตามกลิ่นอายสัตว์ปีศาจที่ถูกสังหารมาไม่นึกว่าในที่สุดกลับได้พบกับคนผู้นี้”ด้านหลังของซ่งไป่หลางห่างออกไปหลายร้อยก้าว ปรากฏร่างบอบบางของเด็กสาวผู้หนึ่ง
แม้จะดูบอบบางทว่าสภาวะรอบตัวของนางกลับแหลมคมประดุจกระบี่เล่มหนึ่งเมื่อถูกจ้องมองด้วยสายตาอันแหลมคมของนางจึงทำให้ซ่งไป่หลางสามารถรับรู้ได้อย่างไม่ยากเย็นนัก
“แม่นางเยว่จิง เป็เกียรติที่ได้พบ” ซ่งไป่หลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเด็กหนุ่มััได้ว่าห่างไปอีกไม่กี่ลี้ก็ใกล้จะไปถึงจุดที่สมบัติวิเศษตั้งอยู่แล้วดังนั้นเขาไม่ยินดีที่จะปล่อยให้เยว่จิงมุ่งหน้าไปไกลกว่านี้หากเจรจาได้ก็ดีไปแต่หากไม่สำเร็จก็มีแต่ต้องใช้กำลังบังคับให้นางเปลี่ยนเส้นทาง หรือไม่ก็ต้องจัดการให้นางหลบหนีออกไปจากการประลองให้จงได้
‘หึหึ อย่าคิดว่าจัดการนางจะง่ายดายเหมือนกับพวกนิกายหุบเขามืดระดับพลังอาจจะใกล้เคียงกันแต่เด็กสาวคนนี้ไม่เพียงมีพลังที่เข้มข้นกว่านางยังมีเจตกระบี่ที่แหลมคมแลยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง’
ได้ยินคำพูดของเซี่ยหยางซ่งไป่หลางพยักหน้าเล็กน้อยเดิมทีเขาก็ไม่คิดว่าจะจัดการกับเยว่จิงได้ง่ายดายอยู่แล้วนางเป็ถึงศิษย์ผู้โดดเด่นของนิกายหอกระบี่แลตำแหน่งของนิกายหอกระบี่ก็อยู่สูงยิ่งกว่านิกายบัว์ต่อให้เปรียบเทียบเยว่จิงกับอู๋หลิวที่มีพลังระดับสี่เที่ยงแท้ ยังไม่แน่ว่าอู๋หลิวจะชนะเยว่จิงได้
“สหายจากนิกายบัว์แม้ผู้คนจะมองข้ามเ้าเพราะระดับพลังขั้นสิบก่อกำเนิด ทว่าข้ากลับเห็นต่างออกไปอันที่จริงเราสองคนไม่ใช่ศัตรูกันเพียงแค่แยกทางไล่สังหารสัตว์ปีศาจเก็บแต้มก็ย่อมทำได้ทว่าข้ากลับรู้สึกสนใจในตัวเ้าไม่น้อย” เยว่จิงเอ่ยปากพูดน้ำเสียงฉะฉาน
ซ่งไป่หลางฟังแล้วมุ่นคิ้วเล็กน้อยพบว่าสตรีอายุใกล้เคียงกับตนผู้นี้ไม่เพียงเป็อัจฉริยะด้านการต่อสู้ทั้งในด้านการวิเคราะห์รวมไปถึงเอ่ยปากล้วนทำได้ดีเยี่ยม
“สหาย อย่างไรพบกันนับเป็วาสนามาประมือกันสักยกหนึ่ง ไม่จำเป็ต้องถึงขั้นาเ็ล้มตายเพียงแค่เอ่ยยอมแพ้แล้วก็จบเมื่อถึงเวลานั้นล้วนไม่ต้องบีบบังคับให้อีกฝ่ายถอนตัวจากการประลองเพียงแยกทางก็พอ”
ฟังดูแล้วเยว่จิงไม่ได้มีเจตนาร้ายอย่างแท้จริงนางเพียงสนใจในตัวซ่งไป่หลางเท่านั้นดังเช่นเด็กน้อยที่พบเจอของเล่นถูกใจย่อมต้องอยากลองเล่นดูสักคราหนึ่งทว่าเยว่จิงนอกจากความเป็เด็กแล้วยังซุกซ่อนสติปัญญาและความสุขุมไม่คิดกดดันซ่งไป่หลางสร้างความบาดหมางอันไม่จำเป็
ซ่งไป่หลางนึกตามก่อนจะเผยรอยยิ้ม“ย่อมได้สหายเยว่นามของข้าคือซ่งไป่หลาง ยินดีเป็คู่ประลองกับเ้าหนึ่งยกยินดีทำตามเงื่อนไขของเ้า ทว่าเราประลองกันอย่างเต็มที่ไม่จำเป็ต้องวิตกเกินเหตุอย่าได้กังวลเื่อาการาเ็ ข้าย่อมสามารถดูแลตัวเองได้ระดับหนึ่งสู้กันอย่างสบายใจเถอะ”
“สหายซ่งเอ่ยได้ถูกใจข้ายิ่งนัก” รอยยิ้มสดใสปรากฏบนใบหน้าเยว่จิง
ภาพการพานพบกันของทั้งสองคนดึงดูดความสนใจของเหล่าผู้ชมเป็อันมากควรทราบว่าเยว่จิงนั้นเป็ที่จับตามองั้แ่แรก ส่วนซ่งไป่หลางก็เป็ม้ามืดน่าตื่นตะลึงที่สามารถทะยานขึ้นมาสู่อันดับต้นๆในตารางของเหล่ายอดฝีมือการต่อสู้นี้ขอเพียงซ่งไป่หลางสามารถรับมือเยว่จิงได้ชื่อเสียงของเขาจะยิ่งพุ่งทะยานจนไม่สามารถยับยั้ง
ผู้าุโจางและรองเ้านิกายบัว์หันมาสบตากันต่างเผยร่องรอยความกังวลอย่างไม่อาจปกปิดซ่งไป่หลางนั้นเป็อัจฉริยะอย่างไม่ต้องสงสัยขอเพียงให้มีเวลาฝึกฝนอีกหนึ่งปีอย่าว่าแต่เยว่จิงเลยแม้แต่การกลายเป็อันดับหนึ่งของแคว้นยังไม่ใช่เื่ยากทว่าใน่เวลานี้พร์ของซ่งไป่หลางยังไม่สุกงอม พลังก็นับได้ว่าเสียเปรียบอย่างมากเกรงว่ายากจะรับมือยอดฝีมืออย่างเยว่จิงได้
เมื่อสองฝ่ายต่างเตรียมพร้อมการต่อสู้เยว่จิงเป็ฝ่ายเคลื่อนไหวก่อนนางจ้องมองซ่งไป่หลางอย่างละเอียด จากนั้นจึงชักกระบี่ทะยานร่างเข้าหาเด็กหนุ่มมือเล็กนวลกวาดจ้วงกระบี่ไปด้านหน้า พริบตาก็ปรากฏริ้วกระบี่นับสิบสายแทงกราดเข้าใส่ซ่งไป่หลางอย่างน่าหวาดหวั่น
มองริ้วกระบี่ตรงหน้าซ่งไป่หลางสะบัดมือคราหนึ่งเรียกใช้ม่านบัว์ปัดป้องทุกจุดที่กระบี่จ้วงแทงเข้ามาล้วนถูกป้องกันด้วยม่านบัว์ที่มีขนาดเท่ากับหนึ่งฝ่ามือความรวดเร็วแม่นยำไม่ด้อยไปกว่ากระบี่ของเยว่จิงแม้แต่น้อย
‘พลังป้องกันแข็งแกร่งยิ่ง ทั้งยังแม่นยำรวดเร็ว’ เยว่จิงรู้สึกตกตะลึง
“ตาข้าโจมตีบ้าง” ซ่งไป่หลางเอ่ยยิ้มๆ
เคล็ดฝ่ามือบัว์
เยว่จิงสะท้านเฮือกััถึงอันตรายได้จากสัญชาตญาณดังนั้นรีบสืบเท้าเร็วรี่หลบออกจากจุดเดิมจากนั้นเงาดอกบัวอันทรงพลังก็ประทับลงบนพื้นที่ที่นางเคยยืนอยู่
มองเห็นเงาดอกบัวนั้นเยว่จิงสีหน้าแปรเปลี่ยนหากนางหลบช้ากว่านี้สักเล็กน้อยเกรงว่าคงถูกเงาดอกบัวนั้นกลืนกินได้รับความเสียหายไม่น้อยเป็แน่ควรทราบว่าในฐานะมือกระบี่ความเชี่ยวชาญของนางคือการโจมตีหาใช่การป้องกันไม่
‘ซ่งไป่หลางผู้นี้กลับเชี่ยวชาญทั้งการโจมตีและป้องกันทั้งหมดล้วนทรงพลังพอๆกับผู้มีพลังระดับเที่ยงแท้ขั้นสามนิกายบัว์ไปขุดปีศาจอัจฉริยะผู้นี้มาจากที่ใดกัน’
ในฐานะที่เป็อัจฉริยะคนหนึ่งเยว่จิงย่อมมีความคุ้นเคยกับคนที่โดดเด่นเหนือผู้อื่นทว่าซ่งไป่หลางนั้นนับว่าเป็อีกขอบเขตประเภทหนึ่งแม้อายุของทั้งสองคนจะไม่ห่างกันนักแต่ด้วยระดับพลังที่แตกต่างกันนี้ขอเพียงซ่งไป่หลางมีวิธีพัฒนาระดับพลังของตนเองอย่างรวดเร็ววันข้างหน้ายากนักที่นางจะสามารถตามเขาทัน
‘มีคนประเภทนี้อยู่ภายหน้าไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาจะต้องกลายเป็อันดับหนึ่งของงานประลองสิบนภาอย่างแน่นอนทว่าสำหรับตอนนี้ ยังเร็วเกินไปสำหรับเ้า’
ดวงตาของเยว่จิงทอประกายแหลมคม นางตัดสินใจได้ในฉับพลันอนาคตของซ่งไป่หลางย่อมต้องเป็ดั่งัโจนทะยานใคร่จะต่อสู้อย่างสูสีและคว้าชัยก็มีแต่่เวลาแบบนี้เท่านั้น ดังนั้นนางไม่คิดปล่อยโอกาสหลุดลอยอย่างเด็ดขาด
เคล็ดกระบี่เดียวดาย ตัดสายลม
มองเห็นคลื่นกระบี่ผสานเป็หนึ่งเดียวกับนภากาศซ่งไป่หลางสูดหายใจเย็นเยียบกระบี่นี้ของเยว่จิงไม่เพียงผสานด้วยเจตกระบี่ยังเต็มเปี่ยมด้วยพลังธาตุลมคุณสมบัติฟาดฟันเจาะทะลุนั้นโดดเด่นเป็อย่างยิ่งต่อให้ผสานม่านบัว์สามชั้นซ้อนยังไม่แน่ว่าจะปัดป้องสำเร็จ
ท่าเท้าแปดบัวดารา
ร่างของซ่งไป่หลางเรือนลางขยับวูบวาบประดุจเงาพรายกระบี่ของเยว่จิงตัดผ่านเพียงภาพมายาของเด็กหนุ่มทว่าสมาธิของเยว่จิงกลับไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อย
‘ข้าย่อมคาดเดาได้ว่าเ้ามีความสามารถด้านการเคลื่อนไหวไม่เลวเช่นกัน’ รอยยิ้มสดใสปรากฏบนใบหน้าของนาง
เคล็ดกระบี่เดียวดายร้อยกระบี่ศักดิ์สิทธิ์
เผชิญหน้าวิชากระบี่นี้ของนางซ่งไป่หลางจึงรู้สึกถึงวิกฤติประการหนึ่งลำพังรังสีกดดันอันเฉียบคมของเยว่จิงก็ทำให้รู้สึกแสบคันเนื้อหนังไม่น้อยแล้วเมื่อผสานรวมกับกระบวนท่ากระบี่อันขึ้นชื่อของนิกายหอกระบี่ยามนี้ซ่งไป่หลางคล้ายยืนหยัดกลางพายุรอบกายล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยคมเขี้ยวกระบี่อันน่าสะพรึงกลัว
‘อย่างที่คิดเลย ระดับอัจฉริยะของแคว้นหากไม่ลงมือเต็มกำลังยากจะรับมือได้’ซ่งไป่หลางรู้สึกกดดันทว่ากลับรู้สึกตื่นเต้นในขณะเดียวกันหลังจากได้พบกับเซี่ยหยางเขาก็ไม่ได้เจอกับความรู้สึกตื่นเต้นในการต่อสู้เช่นนี้มานานแล้ว
864
![ทะลุมิติไปเป็นพระชายาแพทย์ผู้มากพรสวรรค์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777289170_32656129.webp)
