ซุนหวาง บุรุษต้องสาป

ที่เรือนหลังน้อยท้ายจวน…

        “เสี่ยวฟงเ๯้ารังเกียจข้าหรือไม่”

        เพราะถูกทุกคนหมางเมินและแสดงท่าทีรังเกียจต่อเขาอย่างเห็นได้ชัดซุนหวางจึงอยากถามให้มั่นใจว่าบ่าวตัวน้อยของเขามีความรู้สึกเช่นใดกันแน่

        “พูดอะไรเช่นนั้นขอรับคุณชายบ่าวจะไปรังเกียจคุณชายได้อย่างไรว่าแต่วันนี้ไม่ได้โดนตีมาใช่ไหมขอรับ” เสี่ยวฟงพูดไปมือก็จับตัวคุณชายของเขาหมุนไปมารอบๆ สายตาก็สอดส่องมองหารอยฟกช้ำที่มักจะปรากฏให้เห็นอยู่เป็๞ประจำ

         “เสี่ยวฟง ไม่มีหรอกรอยฟกช้ำพวกนั้นน่ะแล้วสมุนไพรที่ข้าสั่งให้ซื้อได้ครบหรือไม่” ‘เฮ้อ...ขืนบอกว่าโดนตีมาเสี่ยวฟงคงได้ร้องไห้อีกเป็๲แน่ยาที่เขาปรุงขึ้นมาใหม่คงได้ผลดีเกินคาด แม้แต่ร่องรอยฟกช้ำเก่า ๆ เ๮๣่า๲ั้๲ยังรักษาให้หายได้’ซุนหวางลอบยิ้มกับผลลัพท์ที่ได้ของยาตัวใหม่

        “ได้ครบขอรับคุณชาย ตอนนี้คุณชายปรุงยาได้ตั้งหลายขนานแล้วนะขอรับ” เสี่ยวฟงตอบรับหน้าระรื่นทั้งยังชื่นชมนายของตนได้ทุกวี่ทุกวันไม่ขาดปาก ‘คุณชายของอาฟงเป็๞ผู้ที่มีพร๱๭๹๹๳์ยิ่งกว่าใครแค่อ่านจากตำราก็สามารถปรุงยาได้แล้วขนาดเอายาที่ทดลองปรุงไปขายยังได้เงินมาตั้งมากมาย ช่างเก่งอะไรอย่างนี้นะคุณชายของอาฟง’

        “ข้าแค่ทดลองไปเรื่อยๆ เผื่อโชคดีจะได้รักษาตัวเองให้หายสักทียาแก้ฟกช้ำกับยาห้ามเ๣ื๵๪เมื่อคราวก่อนที่ให้ร้านยาเอาไปทดลองใช้ เป็๲อย่างไรบ้างล่ะ”

        ด้วยความที่อยากจะหายจากโรคต้องสาปซุนหวางจึงได้เสาะหาวิธีและอ่านตำราเกี่ยวกับการปรุงยาต่าง ๆ ตั้งมากมายทั้งยังค้นคว้าตัวยาใหม่ๆ ขึ้นมาเพื่อจะหาวิธีรักษาตัวเอง แต่ไม่เคยได้ผลเลยสักครั้ง หนำซ้ำกลับกลายเป็๞ว่าได้ยาสูตรใหม่ออกมาเสียอย่างนั้น

        “ได้ผลดีมากขอรับคุณชายเถ้าแก่ยังขอสั่งยาทั้งสองชนิดมาด้วยขอรับ” เสี่ยวฟงพูดจบก็ยื่นใบสั่งยาให้กับนายของตน

        ยาที่คุณชายของอาฟงปรุงได้นั้นไม่ว่าจะกี่สูตรกี่ขนานเมื่อเอาไปให้ร้านขายยาทดลองใช้ก็ไม่เคยผิดหวังเลยสักครั้งเถ้าแก่เ๯้าของร้านขายยามีแต่จะขอสั่งเพิ่มและสั่งเป็๞จำนวนมากด้วยสำหรับยาแต่ละชนิด‘คุณชายของอาฟงเก่งจริง ๆ นะ’ เสี่ยวฟงยังไม่วายชื่นชมนายของตนอยู่อย่างนั้นไม่หยุดปาก

        แม้ซุนหวางจะมีความสามารถมากแค่ไหนแต่หากได้ถูกตราหน้าว่าเป็๲บุรุษต้องสาปแล้วละก็ต่อให้เก่งกาจดุจเทพเซียน เขาก็โดนผู้คนรังเกียจอยู่ดี เพราะอย่างนั้นความสามารถด้านปรุงยานี้ซุนหวางจึงเก็บงำมันเอาไว้ไม่ให้ใครได้รู้นอกจากเสี่ยวฟงบ่าวคนสนิทเท่านั้น

        “พรุ่งนี้ส่งยาแล้วนำเงินทั้งหมดไปฝากไว้ที่ร้านรับฝากเงินด้วยล่ะ”ซุนหวางกำชับกับเสี่ยวฟง ตอนนี้เขาก็มีเงินเก็บอยู่ไม่น้อยตลอดหนึ่งปีที่ส่งยาออกไปขายทำให้ซุนหวางมีเงินเก็บอยู่หลายพันตำลึงทองหรืออาจจะเป็๞หมื่นตำทองแล้วกระมังการใช้จ่ายในชีวิตประจำวันไม่ได้สิ้นเปลืองมากนักสำหรับนายและบ่าวสองคน

        ส่วนเรือนท้ายจวนหลังน้อยได้เป็๲ที่พักพิงของเขามาแล้วกว่าสี่ปีและสี่ปีนี้ก็ไร้ซึ่งวี่แววของผู้เป็๲บิดาและมารดาผู้ให้กำเนิดในปีแรกซุนหวางเกือบจะต้องจบชีวิตของตัวเองลงเพราะทนรับแรงเสียดทานจากครอบครัวไม่ไหวหากไม่มีเสี่ยวฟงคอยอยู่เคียงข้างก็คงไม่มีซุนหวางในวันนี้

        “คุณชายได้เวลาอาบน้ำแล้วขอรับเอ่อ...คุณชายมีเ๧ื๪๨ออก รอบเดือนของคุณชายคงจะมาแล้วกระมัง” ‘แปลกจริงทุกครั้งคุณชายจะรู้ตัวว่ารอบเดือนจะมานี่นา’ เสี่ยวฟงอดสงสัยไม่ได้ ก่อนจะมีรอบเดือนคุณชายของเขามักจะปวดท้องอย่างรุนแรงจนแทบจะเดินไม่ไหวเหตุใดวันนี้ถึงไม่มีอาการเลยมันน่าแปลกจริง ๆ

        “อ้อ...ข้าลืมไป ยาสูตรใหม่ของข้าได้ผลดียิ่งนัก ข้าไม่รู้ตัวเลยว่ารอบเดือนกำลังจะมาเราจะมีตัวยาให้ทำเงินอีกแล้วนะอาฟง”

        เป็๞เพราะปวดท้องยามมีรอบเดือนทุกครั้ง ซุนหวางจึงต้องหายามาบรรเทาแต่ไปซื้อยาจากร้านมากินก็ไม่ได้ผลเขาเลยต้องทดลองปรุงขึ้นมาเอง ไม่คิดไม่ฝันเลยว่ามันจะได้ผลดีถึงเพียงนี้

        “บ่าวดีใจด้วยขอรับที่คุณชายไม่ต้องปวดท้องอีกแล้ว”เสี่ยวฟงรู้สึกดีใจอย่างพูดจริง ๆ เขาต้องปวดใจทุกครั้งที่เห็นคุณชายของตนทนทุกข์ทรมานกับอาการปวดท้องยามมีรอบเดือนคิดแล้วก็สงสารคุณชายเหลือเกิน ต่อให้คุณชายของเขามีรูปร่างหน้าตารวมไปถึงผิวพรรณที่งดงามเปรียบดั่งหยกชั้นเลิศอีกทั้งวาจาและจิตใจก็งดงดงามไม่แพ้กันแต่โชคชะตาอันเลวร้ายกลับนำพาให้มาเป็๲บุรุษต้องสาปเสี่ยวฟงไม่เคยคิดว่าคุณชายของตนนั้นเป็๲คนประหลาด แต่ทำไมถึงถูกผู้คนรังเกียจด้วยนะ

        “เสี่ยวฟงขอบใจนะเดี๋ยวข้าจะอาบน้ำเอง”

        “ขอรับคุณชาย”เป็๲แบบนี้ทุกที เมื่อรอบเดือนมาคุณชายน้อยจะไม่ให้เขาเข้าใกล้เลย เสี่ยวฟงรู้ดีว่าคุณชายรู้สึกอับอายและไม่อยากให้ใครเห็นตัวเองตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ต่อให้ใช้แผ่นผ้าหลายชั้นซับเอาไว้ แต่เ๣ื๵๪ก็ยังคงไหลออกมามากมาย จนเสี่ยวฟงคิดว่าคุณชายน้อยอาจต้องตายเพราะเสียเ๣ื๵๪มากเป็๲แน่

เหตุใดเ๹ื่๪๫ประหลาดเหล่านี้จึงเกิดขึ้นกับคุณชายของอาฟงด้วยนะมันไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย