เช้าวันรุ่งขึ้นขณะที่ซีโร่กำลังทบทวนงาน เพื่อส่งให้เ้านายที่กำลังรองานอยู่นั้นเขารู้สึกง่วงนอนเล็กน้อย อยากให้ร่างกายตื่นตัวขึ้นบ้างก็ลุกจากเก้าอี้เดินไปชงกาแฟที่ห้องพักสำหรับพนักงานขณะที่เขากำลังจะจับแก้วชงกาแฟอยู่นั้นก็มีมือเรียวสวยจับแก้วกาแฟที่เขากำลังหยิบขึ้นมาเขาจึงปล่อยมือออกโดยไม่รู้ตัว ริมฝีปากแดงสดยกยิ้มขึ้นมุมปากแววตาเปล่งประกายค่อยๆเงยขึ้นเพื่อมองเขา เธอใกล้เข้ามาเรื่อยๆจนเขาเผลอถอยหลังออกไม่รู้ตัว จนชนเข้ากับผนังพื้นหลบเธอไม่ได้อีกต่อไปเธอเห็นเขาหลุดขนาดนี้ก็อดหัวเราะไม่ได้
“ซีโร่นายว่างไหมวันนี้” เธอพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
“ว่าว่าง ว่างสิครับ” เขาตอบ
“ตอนนี้เลยนะ”เธอพูด และส่งยิ้มให้
“ตอนนี้หรอครับ”เขาพูดด้วยน้ำเสียงใเล็กน้อย
“ไม่สะดวกหรอ”น้ำเสียงผิดหวัง
เขาไม่อยากปฏิเสธเธอแต่งานก็ใกล้จะเสร็จแล้ว ถ้ากลับไปทำแป๊บเดียวก็เสร็จพอดี
“รอผมเพียง10 นาที” เขามองเธอ เธอทำสีหน้าครุ่นคิดสักครู่ และพยักหน้ารับเขาวิ่งไปยังที่ทำงานของเขา
โมนายิ้มกริ่ม
ผ่านไปไม่นานซีโร่ก็เดินมายืนอยู่ตรงหน้าโมนาเธอที่กำลังนั่งทำงานหน้าคอมฯก็ต้องหยุดทำงานลง แล้วหันไปมองเขา
“เราอยากให้ซีโร่ช่วยทำตรงนี้ให้หน่อยอ่ะว่าจะแก้ได้ไหม เราทำมาั้แ่เมื่อวานจนถึงวันนี้แล้วก็ทำไม่ได้สักทีเลยต้องขอให้ซีโร่มาช่วย”
“อ่อได้สิครับ” เขารับคำ
เมื่อเวลาผ่านไปเขาทำงานให้เธอเสร็จเรียบร้อยขณะกำลังจะลุกออกจากเก้าอี้ใบหน้าเรียวสวยก็จับบ่าทั้งสองข้างไว้พร้อมกับนวดผ่อนคลายให้เขา
“ซีโร่มานี่” ะโเสียงดัง นั่นคือหัวหน้างานชื่อว่าจุมพล กวักมือเรียกเขาท่าทางหัวเสีย
“ไปก่อนนะครับ”ซีโร่เงยหน้าขึ้น และบอกโมนา
“อืมขอบคุณนะ” โมนารับ ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย
เมื่อซีโร่มาถึงห้องทำงานของจุมพลซึ่งเป็หัวหน้าเขาก็ทำสีหน้าหัวฟัดหัวเหวี่ยงและโยนงานใส่เขาเขายืนนิ่งเฉยไม่ก้มลงเก็บ ส่วนหัวหน้ายิ่งเห็นเขาทำสีหน้านิ่งเฉยไม่รู้สึกอะไรยิ่งทำให้เขาเดือดขึ้นหน้าเข้าไปอีก
“โธ่โว๊ย”พูดจบเขาเอาแก้วปาใส่เขา ทีนี้เขาหลบ
“จะเจ็บตัวก่อนนายถึงหลบ” จุมพลพูดจบ ความเงียบก็ปกคลุม ซีโร่นิ่งเฉย
“สุดจะทนจริงๆนายคิดว่าผมไม่กล้าไล่คุณออกหรอ ” จุมพลพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชันหลายครั้งต่อหลายครั้งที่ต้องอดทนกับคนที่ดื้อด้านคนนี้ตอนนี้เขามีคนที่มาแทนที่คนแบบนี้ได้แล้ว เขาก็ไม่ต้องเกรงใจอีกต่อไป
“งานที่คุณทำน่ะผมโดนสั่งแก้อีกแล้ว รีบทำงานลวกๆ เพื่อจะไปช่วยสาวถ้าอยากทำแบบนั้นก็ลาออกไปเลยไป”
ซีโร่ยืนอยู่สักพักเขาจึงตัดสินใจถอดสายคล้องคอป้ายชื่อพนักงานของเขาออกแล้ววางบนโต๊ะหัวหน้า ครั้งนี้เขาตัดสินใจลาออกแล้วเพราะที่ผ่านมาเขารับการปฏิบัติที่ไม่ดีจากหัวหน้าคนนี้มาตลอด
10K
