Chapter 6: ดวล 3 (3/3)
เด็กหนุ่มผมสีม่วงที่ยืนอยู่ตรงมุมกำลังยิ้มและพูดบางอย่างเด็กหนุ่มผมแดงแม้ว่าเขากำลังพูดกับเด็กหนุ่มผมแดง แต่ดวงตาของเขาก็ยังคงมองตามหลัง แดน กิลลาร์ค ที่เพิ่งเดินจากไป"พลังทางจิตอ่อนแอ การควบคุมแย่มากและความคล่องแคล่วของร่างอสูรแย่สุดๆ " หลังจากที่ชายหนุ่มผมสีแดงประเมินแล้ว เขาก็ทิ้งให้ชายหนุ่มผมสีม่วงยืนอยู่คนเดียว"แน่นอน, ลาโอทัสยังคงไม่เปลี่ยนแปลงความคิด แต่เป้าหมายของการสังเกตครั้งนี้ผิดหรือไม่" ชายหนุ่มผมสีเงินยิ้ม พร้อมกับส่ายศีรษะเบาๆแดน กิลลาร์ค เรียกยานแล้วรีบบินตรงกลับบ้านทันที เมื่อเขากลับถึงบ้านเขารีบเปิดประตูเข้าห้อง แดน กิลลาร์ค ที่เพิ่งเดินเข้าห้องมาก็ทนพิษบาดแผลไม่ไหวก็ล้มลงกับพื้นและอาเจียนออกมาเป็นเลือด“อัก อัก อัก ...”เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดที่หัวใจของเขาที่เหมือนกับว่ามันกำลังฉีกขาดอย่างรุนแรงและร่างกายของเขาดูเหมือนจะเจ็บปวดมาก ไม่มีเรี่ยวแรงเหลือให้เขาทำอะไรได้อีกความเจ็บปวดนี้เกิดจากแผลที่เขาเคยแทงหัวใจตัวเองเอาไว้ มันเหมือนจะหายดีแล้ว แต่ในความจริงมันแค่บรรเทาลงไปมาก แผลเป็นสี่เซนติเมตรนั้นคือหลักฐานแดน กิลลาร์ค แสดงรอยยิ้มที่เบี้ยวทำให้เขาเป็นตัวของตัวเองจริงๆ! ถ้าเขาไม่ใช้พลังเวททั้งหมดที่มีเพื่อสร้างเวทระเบิดพลังขั้นกลางในตอนท้าย เขาอาจเหลือเวทสำหรับยื้อชีวิตอีกบทสองบท แต่ถ้าเขาไม่ทำเช่นนั้น เขาก็ไม่อาจชนะการต่อสู้นี้ได้ตายแน่! ทำอะไรไม่ได้!แดน กิลลาร์ค นอนอยู่บนพื้นเย็น ๆ แบบนี้และเขาก็ไม่ได้ขยับนิ้วด้วยซ้ำ พูดให้ถูกต้องเขาไม่มีแรงแม้แต่จะขยับนิ้ว ตอนนี้เขาหมดแรงแล้วก็หลับไปท่ามกลางกองเลือดของตัวเขาเองท้องฟ้าด้านนอกค่อยๆ มืดลงและแสงในห้องก็หายไปอย่างสมบูรณ์ กระจกในห้องของเขาใช้ระบบตัดแสงภายนอกในเวลากลางคืน แต่แสงจากพลังเวทรอบๆ สถานที่กำลังพุ่งไปหา แดน กิลลาร์ค และแสงของพลังเวทนี้สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า มันกำลังเข้าสู่ร่างกายของ แดน กิลลาร์ค อย่างต่อเนื่องหลังจากนั้นไม่นานนิ้วที่เปื้อนเลือดก็ขยับ แดน กิลลาร์ค ตื่นขึ้นมา เขาพยายามขยับแขนและขาของเขาอย่างยากลำบากเขามองไปทั่วห้องที่มืดสนิท แดน กิลลาร์ค ก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ เขาไม่คาดคิดว่าจะหลับไปจนถึงตอนนี้ เขาตรวจสอบร่างกายและพบว่ามีร่องรอยของพลังเวทที่กำลังควบแน่นอยู่และพลังเวทนี้มีขนาดใหญ่กว่าที่ดูดซับเมื่อวานนี้ การดูดซึมพลังงานทางเวทในวันนี้เร็วกว่าเมื่อวานซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ดีเกิดวงแหวนเวทเล็กๆ ที่หน้าท้องของเขาแล้วด้วยในตอนนี้ แต่ก็ไม่ได้ช่วยลดความเจ็บปวดหรือรักษาบาดแผลให้เขาตอนนี้บาดแผลบนร่างกายของเขายังคงเจ็บปวด แดน กิลลาร์ค ควบคุมพลังเวทของเขาทันทีเพื่อบังคับให้มันไปรักษาบาดแผลบนหน้าอกของเขา แสงสีเขียวสว่างวาบในหน้าอกของเขาและความเจ็บปวดก็หายไปทันที การรักษาครั้งนี้รวดเร็วขึ้นแต่ก็เปลืองพลังเวทมากขึ้นเช่นกันระดับเวทของเขายังต่ำ เวทมนตร์รักษาของเขาสิ้นเปลืองพลังเวทมากกว่า เวทโจมตีเสียอีกเขายืนขึ้นจากนั้นก็พาร่างกายที่เปื้อนเลือดของเขาไปทำความสะอาด แดน กิลลาร์ค รีบเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ เขาถอดเสื้อผ้าออกและเห็นรอยแผลเป็นที่เคยมีขนาด 4 เซนติเมตรบนหน้าอกของเขา แต่ตอนนี้เหลือเพียงเซนติเมตรเดียว ถ้าพลังเวทของเขาเพิ่มขึ้นอีกนิด มันจะต้องหายสนิทอย่างแน่นอนหลังจากทำความสะอาดร่างกาย ท้องของ แดน กิลลาร์ค ก็เริ่มประท้วง เสียงขอท้องร้องดังสนั่นราวกับมีคนตีกลองศึก เขามาลองคิดดูแล้ว เขาดื่มสารละลายสารอาหารในตอนเช้า หลังจากนั้นเขาก็ยังไม่ได้กินอะไรอีกเลยจนถึงตอนนี้ แดน กิลลาร์ค หิวมาก เขารีบไปหาสารละลายสารอาหารสองขวด แม้ว่ารสชาติมันจะไม่ดีเพียงใด แต่การมีอะไรกินย่อมดีกว่าเขาค้นไปทั่วกว่าจะเจอที่เก็บสารละลายสารอาหาร เขากินมันอย่างรวดเร็วจากนั้นก็เดินไปนอนบนที่นอนเขานอนอยู่บนเตียงและมองไปรอบๆบ้านที่ว่างเปล่า แดน กิลลาร์ค รู้สึกว่ามีบางอย่างหายไป อะไรกันนะที่หายไปทันใดนั้น, แดน กิลลาร์คก็ลุกจากที่นอน หุ่นยนต์พ่อบ้านหายไป! เขานำไปอัพเกรดเมื่อวานนี้นี่นา พนักงานในร้านบอกให้เขาไปรับหุ่นยนต์พ่อบ้านกลับมาในวันนี้ แต่เขาก็เกือบจะลืมไปแล้วแดน กิลลาร์ค รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าและพุ่งตัวออกไป