สวัสดีค่ะผู้อ่านที่รักทุกท่าน เคยเป็นบ้างไหมคะ

เมื่อเวลานึกถึงอดีตย้อนกลับคืน ช่วงวัยเด็กแสนซนของเรา ๆ ท่าน ๆ

กระทั่งรู้สึกอดขำคนเดียว ในวีรกรรมสุดแสบประทับใจ

เป็นที่จดจำกับเรื่องราวสนุกสนาน อันเคยล่วงเลยผ่านมา

ภาพเด็กชายหัวโจกกระโดดตีลังกาสามตลบ พุ่งลงน้ำจากต้นไม้สูง

ตามติดด้วยเหล่าเจ้าลูกสมุนตัวน้อยทั้งหลาย ทำการแปลงร่าง

สวมบทยอดมนุษย์ฮีโร่แต่ละคน ต่างออกลีลาประจำกาย

ก่อนกระโจนม้วนทะยาน ต่อแถวเป็นพรวนขบวนยาว

บ้างครายังมีชวนกันเข้าป่า พกหนังสติ๊กไปยิงนก ตกปลา ตามประสา

สำหรับส่วนตัวผู้เขียนเอง มีประวัติไม่น้อยหน้าเลยค่ะ

ขอเล่าถึงวินาทีระทึกในเหตุการณ์ แอบลงมือหัดก่อไฟจากเตาถ่าน

เตรียมจะหัดนึ่งข้าวครั้งแรก เกือบแทบจะเป็นการวางเพลิงเผาบ้านวอดวายซะแล้ว

เดชะบุญได้พี่สาวผู้รู้งานมาก่อน คอยประกบข้างแนะนำขั้นตอน

จนลดข้อผิดพลาด รวมถึงการลงมือทำไข่เจียวเมนูง่าย ๆ

แต่กว่าจะผ่านด่านนี้ได้ ก็ต้องลิ้มลองรสขมไข่ไหม้ติดก้นกะทะหลายหน

ด้วยพื้นเพ ‘พนา’ เป็นเด็กที่เกิดจากท้องไร่ ทุ่งนา 

วิถีชีวิตจึงผูกพันกับต้นไม้ ป่าเขา ลำเนาไพร ธรรมชาติอุดมสมบูรณ์

ทั้งยังรอให้ผู้อ่าน เข้ามาค้นหาสัมผัสทางบรรทัดอักษร

กลั่นกรองโดยจุดประสงค์ ถ่ายทอดส่งมอบผ่านจินตนาการห้วงหนึ่ง

ซึ่งควรค่าจดจำกับรอยยิ้ม ผสานเสียงหัวเราะร่าเริง

สามารถเปล่งออกมาดัง ๆ ชนิดง่ายดายไม่ต้องสรรหาเหตุผลใด

ล้วนเกิดขึ้นได้จากความบริสุทธิ์ เดียงสาเหล่านั้น

     “มาเด้อจ้า! เด็กหญิงพนาสิพาเข้าป่าหาเก็บเห็ด เอามาแกงกินแลงนำกัน”