พลับพลาแห่งนิรันดร์

"พี่ชายทั้งสองขอข้านั่งด้วยคนจะได้หรือไม่"

"ได้เลยน้องชาย..แต่เจ้าต้องเลี้ยงพวกข้านะ" ชายแก่ร่างกำยำในโต๊ะพูดออกมา

"ไม่มีปัญหา" จินหลงเอ่ย

"ว่าแต่เมื่อครู่พวกท่านพูดถึงผู้ใดกันหรอ"จินหลงเอ่ยขึ้นหลังนั่งลง

"ชู่..ชู่อย่าพูดเสียงดังไปน้องชาย" ชายแก่ตัวผอมอีกคนพูดขึ้น

"ที่พวกข้าพูดถึงคือ..แม่นางเยว่ฉี"ชายแก่ร่างกำยำพูดขึ้น

"หืม..แม่นางเยว่ฉี"จินหลงเอ่ยออกมาพร้อมทำท่าทางสงสัย

"น้องชาย..อย่าบอกนะว่าเจ้าไม่รู้จักแม่นางเยว่ฉี"ชายแก่ตัวผอมพูดขึ้น

"พอดีข้าเป็นนักเดินทางพเนจรข้าก็เลย.." จินหลงแอบอ้างว่าตนเองเป็นนักเดินทางพเนจรเพื่อหลอกถามข้อมูลชายแก่ทั้งสอง

"เอาเถอะๆ..งั้นข้าจะบอกเจ้าเอง แม่นางเยว่ฉีเป็นลูกสาวขององค์ราชาทวีปหุบเขาสีรุ้ง" ชายแก่ตัวผอมเล่าขึ้นมา

"งั้นนางก็เป็นองค์หญิงของทวีปหุบเขาสีรุ้งหนะสิ"จินหลงเอ่ย

"แน่นอนว่าต้องใช่" ชายแก่ตัวผอมพูดซ้ำออกมา

"นางเป็นถึงองค์หญิงแล้วพวกท่านจะเคยพบเห็นได้เช่นไร"จินหลงเอ่ยถามออกมา

"แม้นางจะเป็นองค์หญิงแต่นางก็เป็นศิษย์ในสำนักลำธารมรกตด้วยไม่งั้นพวกข้าคงไม่มีบุญได้เห็นนางหรอก" ชายแก่ร่างกำยำพูดออกมาด้วยความภูมิใจ

"อืม..เป็นเช่นนี้นี่เอง"จินหลงเอ่ยออกมา

"นี่ข้าพึ่งได้ยินข่าวมาว่านายน้อยจินติ้งแห่งตระกูลหวังพึ่งโดนนางอัดมาซะเละเลย"ชายแก่ร่างผอมพูดออกมา

"ฮ่า ฮ่า.. สมควรแล้วเล่นตามตื้อแม่นางเยว่ฉีแบบนั้นนางไม่ฆ่าให้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว" ชายแก่ร่างกำยำตอบกลับ

"โอ้..แสดงว่าแม่นางเยว่ฉีต้องมีฝีมือเก่งกล้ามากใช่หรือไม่"จินหลงเอ่ยเพื่อหลอกถามชายแก่ทั้งสอง

"ใช่แล้ว.. นางมีพลังระดับจักรพรรดิขั้นกลางเชียวนะ"ชายแก่ร่างกำยำตอบกลับ

"แล้วสำนักลำธารมรกตอยู่ที่แห่งใดพวกท่านพอทราบหรือไม่"จินหลงหลอกถามอีกครั้ง

"ถึงข้าจะแก่แต่ก็ไม่ได้โง่นะน้องชาย..เพียงแค่เจ้าเดินทางไปทางทิศเหนือแค่สามชั่วยามก็ถึงสำนักลำธารมรกตแล้ว"ชายแก่ร่างกำยำตอบอย่างผู้มีความรู้

"อ่อ..และข้ายังรู้อีกด้วยในวันรุ่งเช้าทางสำนักลำธารมรกตจะเปิดรับศิษย์เพิ่มด้วย" ชายแก่ร่างผอมพูดเสริม

"งั้นข้าพอที่จะไปสมัครเป็นศิษย์ได้หรือไม่"จินหลงเอ่ยถาม

"เจ้าจะไปสมัครฝ่ายไหนหละน้องชาย"ชายแก่ร่างกำยำพูดถาม

"หืม..มีการแบ่งฝ่ายด้วยหรอพี่ชาย"จินหลงเอ่ยถามต่อ

"เจ้านี่มันไม่รู้ความเอาซะเลย..สำนักลำธารมรกตแบ่งออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายแรกเป็นฝ่ายของผู้ฝึกยุทธส่วนอีกฝ่ายเป็นฝ่ายของผู้หลอมโอสถ แต่ถึงจะแบ่งเป็นสองฝ่ายแต่ก็อยู่ร่วมกันในสำนัก.."ชายแก่ร่างกำยำอธิบายอย่างละเอียด

"ขอบคุณพี่ชายทั้งสองสำหรับคำชี้แนะ"จินหลงลุกขึ้นพร้อมประกบมือแสดงความขอบคุณ

"ไม่เป็นไรน้องชายเรื่องแค่นี้เองว่าแต่เจ้าจะไปแล้วหรอ"

"ใช่แล้วพี่ชายข้ากลัวว่าจะไปไม่ทันในการรับสมัครศิษย์" จินหลงเอ่ย

"ส่วนนี่ค่าอาหารของพี่ชายทั้งสองตามที่ข้าสัญญาไว้"จินหลงมอบเงินค่าอาหารให้กับชายแก่ทั้งสองคนละ 1 เหรียญทอง

"น้องชายเงินมากขนาดนี้พวกข้ากินกันได้เป็นปีเลยนะ"ชายแก่ร่างผอมพูดขึ้น

"ท่านพี่ทั้งสองอย่าคิดมากเลยเงินทองสำหรับข้ามันเป็นเรื่องไกลตัวนัก" จินหลงเอ่ย

"เช่นนั้นพวกข้าขอบใจเจ้ามากและขอให้เจ้าสมัครเข้าสำนักลำธารมรกตให้ได้หละ"ชายแก่ร่างกำยำพูดออกมา

ณ ป่าไม้ทางทิศเหนือของชายแดนทวีปหุบเขาสีรุ้ง

จินหลงหลังจากแยกทางกับชายแก่ทั้งสองก็เลือกเดินเท้าไปทางที่ตั้งสำนักลำธารมรกตโดยตลอดการเดินทางจินหลงได้ครุ่นคิดว่าตนนั้นจะสมัครเป็นศิษย์ฝ่ายไหนดีเพราะจินหลงนั้นเก่งกาจทั้งเรื่องวรยุทธและศาสตร์การหลอมโอสถ

แต่เหตุผลที่แท้จริงที่จินหลงเลือกที่จะไปสมัครเป็นศิษย์ในสำนักลำธารมรกตนั้นก็เพียงเพื่อจะไปดูแม่นางเยว่ฉีว่างดงามดั่งคำเล่าลือหรือป่าว

ณ ทางเข้าสำนักลำธารมรกต

"หยุดเจ้ามาที่สำนักมรกตด้วยเหตุใด" ศิษย์ฝ่ายนอกของสำนักมรกตถามขึ้น

"ข้าได้ข่าวว่าที่นี่รับสมัครศิษย์ใช่หรือไม่"จินหลงเอ่ยถาม

"ที่แท้เจ้าจะมาสมัครเป็นศิษย์นี่เอง..ว่าแต่เจ้าจะมาสมัครเข้าฝ่ายไหนกันหละ"