เช้าวันรุ่งขึ้นสวี่ฮุ่ยไปขายปลาไหลในอำเภอ จากนั้นก็ไปซื้อหนังสือพิมพ์ที่แผงขาย
พาดหัวข่าวหน้าหนึ่งลงข่าวเกี่ยวกับการจับกุมผู้ร้ายหนีคดีสองคนเมื่อคืนนี้
ข่าวบอกว่าปฏิบัติการจับกุมของตำรวจเมื่อคืนล้มเหลว
จับผู้ร้ายได้เพียงคนเดียวส่วนผู้ร้ายร่างเล็กที่มีปานและเคยเป็ทหารสอดแนมหลบหนีไปได้
ตำรวจประกาศเตือนประชาชนว่าผู้ชายที่มีปานอาจมีปืน
หากพบร่องรอยของเขาให้รีบไปรายงานยังกรมตำรวจทันทีห้ามลงมือเองโดยเด็ดขาด
สวี่ฮุ่ยแอบยินดีในใจอย่างน้อยก็จับได้หนึ่งคน ได้เงินรางวัลห้าร้อยหยวนแน่ !
เธอตั้งใจจะไปรับเงินรางวัลที่สถานีตำรวจหลังจากจับผู้ร้ายอีกคนได้
ตอนนี้อยู่ใน่หัวเลี้ยวหัวต่อเธอกลัวว่าถ้าไม่ระวัง จะถูกผู้ชายที่มีปานพบเห็นจนเอาชีวิตไม่รอด
สามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ววันนี้ถ้าจูฉีเจี้ยนยังไม่คืนเงินสองร้อยหยวนให้เธออีกสวี่ฮุ่ยจะไปอาละวาดที่โรงเรียนของเขาให้วุ่นวาย
สวี่ฮุ่ยกลับมาจากไปขายปลาไหลขณะลงรถรับส่งที่ตำบล
จูฉีเจี้ยนก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ข้าง ๆ ยังมีผู้ใหญ่บ้านตามมาด้วย คาดว่าคงมาเป็พยานให้เขา
จูฉีเจี้ยนยื่นถุงพลาสติกที่เต็มไปด้วยเหรียญหนึ่งเฟินให้สวี่ฮุ่ยและแสดงความไม่พอใจ “ทั้งหมดสองร้อยหยวน พวกเราหายกัน”พูดจบก็จะเดินจากไป
สวี่ฮุ่ยคว้าตัวเขาไว้แน่น“พวกเราไปธนาคารกัน ให้พนักงานนับดูว่าครบไหม แล้วนายค่อยไป”
จูฉีเจี้ยนหงุดหงิดเกินจะทน“ทำไมเธอไม่ไว้ใจคนอื่นเลย?”
สวี่ฮุ่ยโต้กลับทันที“ฉันแค่ไม่ไว้ใจนาย ถ้าไม่กล้าไป เงินนี้ฉันก็จะไม่รับไว้และฉันจะไปคุยกับผู้อำนวยการโรงเรียนนายเอง”
จูฉีเจี้ยนจึงจำใจถูกเธอลากไปธนาคาร
ธนาคารมีบริการแลกเหรียญเป็ธนบัตรและธนบัตรเป็เหรียญ
สวี่ฮุ่ยไปที่ช่องแลกเหรียญบอกกับพนักงานว่า้าแลกเหรียญสองร้อยหยวนนี้เป็ธนบัตรสิบหยวนยี่สิบใบ
พนักงานรับถุงเหรียญหนึ่งเฟินมาถามด้วยความสงสัย
“ทำไมมีแต่เหรียญหนึ่งเฟินคะ?”
สวี่ฮุ่ยพเยิดคางไปทางจูฉีเจี้ยนที่ยืนอยู่ข้างๆ
กล่าวอย่างมีเลศนัย“ไอ้คนที่ติดหนี้ฉันมันใช้คืนมาแบบนี้ค่ะ”
พนักงานเงยหน้ามองจูฉีเจี้ยน
หน้าตาก็ไม่ดีแถมใจยังเสียอีก สายตาพนักงานเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม
จูฉีเจี้ยนรู้สึกอับอายจนสู้หน้าไม่ไหว
พนักงานนับเงินอย่างรวดเร็วขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วนับใหม่อีกครั้ง มองจูฉีเจี้ยนด้วยความรังเกียจยิ่งกว่าเดิมก่อนบอกกับสวี่ฮุ่ย “มีแค่ร้อยแปดสิบหยวนค่ะ”
สวี่ฮุ่ยมองจูฉีเจี้ยนด้วยสายตาเ็า
หน้าจูฉีเจี้ยนแดงก่ำเอ่ยแก้ตัวหน้าด้าน ๆ “คุณย่านับให้ผม เธออายุมากแล้วอาจจะนับผิดไป”
สวี่ฮุ่ยเยาะเย้ย“คุณย่าลำบากลำบนรวบรวมเหรียญร้อยแปดสิบหยวนมาคืนฉัน คงจะเหนื่อยแย่นับผิดก็ไม่แปลกหรอก”
จูฉีเจี้ยนถูกตอกกลับจนหน้าแดงก่ำล้วงเงินยี่สิบหยวนจากตัวออกมาให้สวี่ฮุ่ย
สวี่ฮุ่ยรับธนบัตรสิบหยวนสิบแปดใบที่แลกมาและเงินยี่สิบหยวนที่จูฉีเจี้ยนให้แล้วเดินจากไป
ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ว่าจูฉีเจี้ยนมาดักรอเธอที่สถานีรถไฟแสดงว่ารู้ว่าเธอจะไปขายปลาไหลที่เมืองทุกวันและกลับมาเวลานี้
แล้วใครเป็คนบอกเขาล่ะ?
783
