แทนและลินมาถึงNpcที่ให้บริการวาร์ป ในรายการสถานที่ซึ่งจะวาร์ปไปได้มีเพียงเมืองเริ่มต้นทุกเมือง เมืองใกล้ๆ และเมืองที่ผู้เล่นเคยไปเท่านั้น
แทนแจ้งจุดหมายของเขาทันที“เมืองคัลเดียครับ…”
Npc หันมองหน้าแล้วเรียกเก็บเงินคนละ 52,000 กิลซึ่งตอนนี้มันก็ไม่ได้เป็นเงินมากมายอะไรสำหรับแทนในตอนนี้และเมื่อจ่ายเงินไปเรียบร้อย การวาร์ปก็เกิดขึ้นในทันที...
ไม่นานนักทั้งสองก็มาถึงเมืองคัลเดียบ้านเมืองที่ถูกยักษ์เหล็กไจแอนท์บารอนทำลายกลับมาสมบูรณ์ดังเดิมแทนกวาดสายตาไปรอบตัว แล้วความรู้สึกบางอย่างทำให้มันเหมือนกับมีภาพเก่าๆปรากฏขึ้น ภาพของมอนสเตอร์ขนาดยักษ์และไอในเป็นร่างวัลคีรีปีกผลึกที่บินขึ้นสู่ท้องฟ้า
“ไปไหนต่อคะพี่แทน...”ลินถามขึ้นเมื่อมาถึงจุดหมาย และแทนก็แตะยิ้มก่อนที่จะบอกออกไป
“เดี๋ยวพวกเราไปกลางเมืองกันดีกว่า” เขาว่า
หลังจากที่ได้ยินดังนั้นหญิงสาวก็พยักหน้ารับแต่ก่อนจะออกเดินตามชายคนที่พูดออกมา เสียงเรียกจากระบบสื่อสารของเธอก็ดังขึ้นซึ่งลินขมวดคิ้วมองไปที่หน้าจอนั้นแล้วจึงหันไปบอกกับแทน
“พี่แทนรอแป๊บนะคะลินคุนอะไรนิดนึง”หลังพูดจบและได้รับการพยักหน้ารับจากแทนแล้วเธอก็เดินออกไปคุยกับคนที่ติดต่อเข้ามา ซึ่งดูเหมือนจะไม่ได้สนิทอะไรกับเธอนักแต่กลับทำให้เธอยิ้มออกมาได้
และเมื่อผ่านไปราวห้านาทีลินก็ตัดการติดต่อที่ว่า แล้วจึงเดินไปหาแทน จากนั้นทั้งสองก็ออกเดินไปยังจุดหมาย ซึ่งกว่าจะถึงจุดหมายที่ว่าทั้งสองต้องเดินผ่านเมืองที่มีผู้คนจำนวนไม่น้อย ปริมาณคนน่าจะเพิ่มมากขึ้นกว่าตอนที่แทนเริ่มเล่นใหม่ๆเมืองนี้เป็นเมืองใหญ่เมืองแรกที่จะได้พบหากมาเริ่มเกมนี้จากเมืองริเดอร์เวล...
ในที่สุดแทนก็มาถึงใจกลางเมืองมันเป็นสถานที่ซึ่งเขาเคยมาเพื่อจะทำเควสการ์ดประจำอาชีพ แล้วเกิดไปพลากคุยกับ Npc ผิดคน จนถูกส่งไปยังปราสาทผลึกไอเซนเกอร์สถานที่ซึ่งเขาได้พบกับไอเป็นครั้งแรก แทนมองหาชายชราคนที่วาร์ปเขาไปในคราวนั้นและในที่สุดเขาก็มองเห็นชายชราหน้าตาคุ้นตา หลังจากนั้นเขาก็เดินตรงเข้าไปหา Npcคนนั้นทันที
“มีเหตุอันใดทำให้ท่านมาหาข้าหรือเหล่านักเดินทาง”ชายชราทักขึ้นก่อนที่แทนจะพูดอะไรเสียอีก
แทนเดินเข้าไปใกล้ๆแล้วทำหน้าสงสัยก่อนจะถามออกมา “ผมอยากจะถามว่าถ้าผมอยากจะไปยังสถานที่เลื่อนระดับอาชีพชั้นสูงอีกครั้งได้ไหม ผมจะไปที่ปราสาทผลึกไอเซนเกอร์อีกครั้ง”ชายหนุ่มถามออกไป
ชายชราขยับคิ้วขึ้นสูงอย่างช้าๆแล้วมองหน้าคนพูด หลังจากนั้นเขาก็ทำท่าครุ่นคิดก่อนจะถามกลับไป “เจ้าอยากไปที่ปราสาทผลึกไอเซนเกอร์?”เขาถามเสียงสงสัย “อืม... 300 กิลเพื่อข่าวนี้ ท่านจะจ่ายเงินเพื่อข่าวนี้หรือไม่”
แทนทำหน้าประหลาดใจแต่ในที่สุดเขาก็คิดขึ้นมาได้ว่า ในเกมดูเอลเวิร์ดออนไลน์นี้ค่าข่าวสารทุกอย่างมีราคาของมันเสมอ“ลดหน่อยสิ ผมเคยไปที่นั่นมาแล้วนะ” ชายหนุ่มเริ่มต่อราคากับNpc
“ได้สิ...”Npc คนนั้นพูดด้วยใบหน้ามีรอยยิ้ม
“หืม...”แทนทำเสียงประหลาดใจเพราะที่พูดเมื่อครู่เขาก็แค่กวนไปอบ่านั้น
“ไปเล่นอาชีพพ่อค้าแล้วอัพสกิลลดราคาให้เต็มสิข้าจะลดให้เจ้ายี่สิบสี่เปอร์เซน ว่าแต่สนใจเรด วิง บลู นูเงินเอาไปตั้งร้านขายแถวๆคนขายวาร์ปด้วยไหมล่ะ” Npc ชราพูดเสียงเรียบ สายตาของเขาตั้งคำถาม
“คุ้นๆ นะลุง อาชีพพ่อค้าอัพสกิลลดราคาเต็มแล้วซื้อเรด วิง บลู นูเงินไปขายแถวๆคนขายวาร์ปเนี่ย นี่ลุงเป็นคนยุคเกมออนไลน์รุ่งเรื่องหใหม่ๆ รึเปล่า” แทนพูดพร้อมกับจ้องไปที่หน้าคนตอบ “เชอะ...ไอ้พวกในเกมนี้มันจะกวนประสาทไปถึงไหนกัน...ไม่ลดก็บอกดิฟะ”เขาบ่นกับตัวเอง
“ว่าไง…จะจ่ายไหม”ชายคนนั้นถามย้ำ
“จ่ายดิลุง ยังกะผมมีทางเลือก” แทนพูดพร้อมกับยื่นเงินออกไปให้
เมื่อได้รับเงินจากแทน Npc คนนั้นก็พูดออกมา “สำหรับเจ้าผู้ครองการ์ดแอเรียปราสาทผลึกไอเซนเกอร์นั้น สามารถติดต่อNpc วาร์ปได้เลย หากเป็นคนอื่นจะต้องมาหาข้าและรับเควสผู้เดินทางสู่ปราสาทผลึกเควสที่จะได้เข้าไปตามหาเขี้ยวแมงมุมที่ทำรังอยู่ในปราสาทมาให้กับข้าเพื่อแลกกับสิ่งนี้”เขาพูดพร้อมกับยื่นไอเทมชนิดหนึ่งออกมา มันเป็นก้อนโลหะสีดำสนิทขนาดเท่ากำมือ
“อะไรน่ะ” แทนถาม
“ดาร์กแมทเทอร์ โลหะชั้นสูงในการสร้างอาวุธและเครื่องป้องกัน”Npc ตอบ
“ไม่เห็นจะอยากได้...” แทนบ่นขึ้น “ว่าแต่ถ้าส่งผมไปที่นั่นค่าวาร์ปกี่ตังกันล่ะลุง อย่าบอกนะว่าเป็นล้านผมจะไปปราสาทผลึกนะ ไม่ได้จะไปดวงจันทร์” เขารีบดักคอ
“ไม่เสียเงิน เพราะมันเป็นแอเรียที่เจ้าครอบครอง แต่มันก็มีข้อห้ามนะ...”ดูเหมือน Npc จะทำงานคุ้มค่ากับเงินทีรับไป
“ข้อห้าม?”
ชายชรายกมือขึ้นลูบเคราของตัวเองแล้วพยักหน้ารับ “ใช่...ข้อห้าม” เขาย้ำคำเดิม
“อะไรล่ะ” แทนถามขณะที่ลินก็มองอย่างสงสัย
“เจ้าเป็นเจ้าของแอเรียเจ้าและคนในกลุ่มของเจ้าจะไม่สามารถจัดการมอนสเตอร์ในปราสาทนั้นได้เพราะพวกมันถือว่าเป็นลูกน้องของเจ้า แต่ในทางกลับกัน พวกมันก็จะไม่โจมตีเจ้าด้วย”ชายชราอธิบาย
แทนทำหน้าผิดหวังที่ได้ยินแผนที่เขาวางไว้เกิดปัญหาขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเงื่อนไขนี้
“เวร...งี้ก็แย่ดิหมดกันแผนฉัน” ชายหนุ่มพูดพร้อมส่ายหัวไปมา แต่ไม่นานนักเขาก็ทำหน้าเหมือนนึอะไรกบางอย่างขึ้นได้“เดี๋ยว...ถ้าฉันและคนในกลุ่มทำไม่ได้ฉันก็แค่ไม่ต้องเข้ากลุ่มแล้ววานยัยนิกกี้กับเจ้าบลานซ์ก็ได้นี่นา…” เขาพูดพร้อมกับตบมือฉาดใหญ่
Npc กับลินที่มองแทนอยู่ไม่เข้าใจว่าเขาต้องการทำอะไรและในขณะนั้นเองชายหนุ่มที่ทั้งสองคนจ้องมองอยู่ก็เรียกหน้าจอติดต่อออกมาเขาเลือกติดต่อไปยังเพื่อนของเขาที่ตอนนี้น่าจะอยู่แถบเมืองคาลิบ
“ว่าไง...” เสียงหญิงสาวตอบสัญญาณเรียก
“นิกกี้!” แทนเรียกเสียงดังเมื่อมีสัญญาณว่าอีกทางตอบรับแล้ว “พาเจ้าบลานซ์มาคัลเดียหน่อยฉันมีเรื่องต้องให้พวกเธอทำ”
“เรื่อง...? ให้พวกฉันทำ?” นิกกี้ถามย้ำ“ทำไมฉันเหมือนได้ยินเสียงใครไม่รู้บอกเดี๋ยวจัดการเองรึว่านั่นมันเป็นเสียงนกเสียงกากันแน่” เสียงค่อนแคะตอบกลับมา
“ก็จะทำเองอยู่เนี่ยแต่ฉันไปจัดการมอนสเตอร์ที่นั่นไม่ได้”
“ที่นั่น? นี่นายพูดถึงที่ไหนกัน” เสียงหญิงสาวถามกลับมาอีกครั้ง
แทนยิ้มก่อนจะตอบกลับไป “ปราสาทผลึกไอเซนเกอร์ปราสาทที่ฉันได้พบกับไอไงล่ะ” เสียงชายหนุ่มว่า
“นายมีแผนอะไรกันแน่” นิกกี้รู้ได้ทันทีว่าแทนมีแผนบางอย่างอยู่ในใจแล้วและหลังเธอถามออกมาชายหนุ่มก็บอกแผนการของเขาอย่างละเอียด และเมื่อได้รับรู้เรื่องที่ว่าทั้งนิกกี้และลินก็ทำเสียงประหลาดใจ แต่ก็เป็นนิกกี้ที่พูดตอบกลับมา
"แผนใช้ได้นี่อาจจะทำให้ได้ทั้งคนคุมกิลด์แล้วก็เด็คนายเก่งขึ้นด้วยเอาล่ะ...เดี๋ยวฉันกับบลานซ์จะไปที่นายอยู่ หลังจากนั้นฉัน บลานซ์ แล้วก็ลินจะเข้าไปที่ปราสาทนั่นเองรอแป๊บๆ”เสียงนิกกี้ตอบกลับมา และราวๆ ยี่สิบนาทีหลังจากนั้นบลานซ์และนิกกี้ก็มาถึงสถานที่ซึ่งแทนกับลินรออยู่
“พวกเธอตั้งปาร์ตี้กันใหม่เลยฉันกับคนที่อยู่ในปาร์ตี้เดียวกันโจมตีมอนสเตอร์ในนั้นไม่ได้” แทนพูดเมื่อเห็นนิกกี้
“อือๆ” เธอตอบกลับพร้อมกับก้มหน้าลงไปจัดการใช้ระบบตั้งปาร์ตี้ของผู้เล่น
“ช่างคิดนะนายน่ะ”บลานซ์พูดยิ้มๆ
“โอเค...เรียบร้อยแล้ว”นิกกี้พูดพร้อมกับชวนลินและบลานซ์เข้าในปาร์ตี้ “เดี๋ยวพวกเราสามคนเข้าไปจัดการให้ นายจะไปทำอะไรที่ไหนในเมืองนี้รึเปล่า”หญิงสาวถามออกมา
แทนยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะตอบกลับ “ฉันมีธุระกับคนในเมืองนี้ด้วย”เขาพูด
“ใครรึ” บลานซ์ถามสีหน้าสงสัย
“ราชาคัลเดียไงล่ะมีธุระกับราชาการ์ดหวิวนั่นเสียหน่อย” แทนตอบกลับไป บลานซ์และลินเลิกคิ้วสูง แต่ก็ยังไม่ได้พูดอะไรกันมากนัก เพราะในตอนนั้นนิกกี้ก็จัดการเรื่องการวาร์ปทำเควสเรียบร้อยแล้วและพวกเธอวาร์ปหายไปจากตรงหน้าแทบจะทันที
“เอามาให้ได้นะ...”แทนพูดขึ้นโดยที่มุมปากมีรอยยิ้ม หลังจากนั้นเขาก็ใช้เวลาที่มีอยู่เดินผ่านกลางเมืองมุ่งหน้าไปยังปราสาทคัลเดียที่อยู่ไกลออกไปและก่อนจะไปถึงจุดหมายนั้น แทนเดินผ่านร้านขายการ์ดหลายชนิด เดินผ่านโรงแรม ร้านขายการ์ดเริ่มต้นและวิหารสำหรับเปลี่ยนชนิดของการ์ดที่มีอยู่...วิหารแห่งการเปลี่ยนแปลง
และในตอนนั้นเองสายตาของแทนก็ถูกดึงไปยังสถานที่ซึ่งเขาเดินผ่านมาสองสามก้าว...วิหารเปลี่ยนชนิดของการ์ดวิหารที่สามารถนำการ์ดที่มีไปเปลี่ยนเป็นการ์ดชนิด อื่นๆ โดยมีโอกาสสำเร็จมากน้อยแตกต่างกันไปและหากล้มเหลว การ์ดที่ใส่ลงไปก็จะสลายไปทันที
“น่าสนแฮะ...”แทนพูดพร้อมกับมองไปยังร้านที่ว่าด้วยสายตาเป็นประกายลืมคำสั่งของนิกกี้ที่ห้ามไว้อย่างเด็ดขาดว่าไม่ให้เขาเข้าไปในสถานที่พวกนี้โดยไม่มีเธอ...ลืมไปเสียสนิท
แทนกลับหลังหันก่อนจะเดินเข้าไปในวิหารนั้นทันทีมันเป็นวิหารขนาดใหญ่ มีบางอย่างคล้ายถาดหินวางอยู่เรียงราย ภาชนะรูปทรงเป็นถาดหินวางอยู่เรียงรายถาดที่ว่ามีรูปปั้นเทพธิดาสีเทาอยู่ด้านหลัง ที่ด้านหน้าของถาดเหล่านั้นมีผู้เล่นยืนกระจายอยู่ พวกเขาวางการ์ดลงบนถาดตรงหน้า แล้วแสงสว่างก็เกิดขึ้นกับการ์ดที่ใส่ลงไปเมื่อสิ้นแสงที่เกิดขึ้นแล้วการ์ดยังคงอยู่หลายคนก็ทำหน้าดีใจส่วนพวกที่การ์ดหายไปก็ทำหน้าไม่พอใจไปตามระเบียบ
แทนไปที่พนักงานให้คำแนะนำและเมื่อเขาถามถึงวิธีใช้งานสถานที่นี้ Npc ก็ตอบกลับมาก็เป็นข้อๆดังต่อไปนี้
“แหม่...ตั้งวิหารมายั่วแบบนี้ จะโทษเราไม่ได้นะเนี่ย มันต้องลองกันหน่อยแล้ว”เมื่อรู้รายละเอียดเรียบร้อยแล้วแทนก็ไปจัดการซื้อศิลานักบุญมา 4ชิ้น และหินเทวทูตอีก 4 ชิ้นเท่ากันหลังจากนั้นเขาก็เดินไปยังถาดหินที่ไม่มีผู้เล่นใช้งาน ถาดด้านซ้ายของเขาเป็นผู้เล่นชาวตะวันตกในชุดขุนนางส่วนทางขวาของเขาเป็นชายหญิงชาวเอเซียผิวขาวคู่หนึ่งแต่งด้วยชุดญี่ปุ่นโบราณคนพวกนั้นกำลังทำการเปลี่ยนการ์ดอยู่เช่นกัน
“อันนี้ก่อนละกัน...ทดสอบๆ”แทนพูดพร้อมหยิบการ์ดใบหนึ่งขึ้นมา มันเป็นการ์ดหมาป่าดำ การ์ดมอนสเตอร์ระดับ3 ดาวที่เขาและบลานซ์ได้มาเมื่อนานมาแล้ว แทนวางการ์ดใบที่ว่าลงไปในถาดหินหลังจากนั้นแสงสว่างก็ปรากฏรอบการ์ด และในที่สุด...
การ์ดที่ถูกใส่ลงไปก็เปลี่ยนกลายเป็นการ์ดเมจิก...ลมดำการ์ดเมจิกระดับ 3
“สนุกดีแฮะ” แทนเลิกคิ้วแล้วพูดขึ้นเมื่อเปลี่ยนการ์ดใบแรกได้สำเร็จ หลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนการ์ดใบอื่นอีกสองสามใบดูจากสีหน้าของแทนแล้วรู้ได้ทันทีว่ากำลังสนุกกับเรื่องที่ทำอยู่จนลืมเรื่องอื่นๆไปหมด แต่ในขณะนั้นเองเสียงจากระบบสื่อสารของดังขึ้นแทนหันไปมองแล้วก็เห็นว่าเอ็ดเวิร์ดเป็นคนที่ติดต่อเข้ามา
“มีไรพี่เอ็ด...เลเวลลดอีกแล้วรึพี่”แทนพูดหยอกออกไป
“อือ…ใช่คราวนี้เหลือเลเวลหนึ่งเลยน่ะ” เอ็ดเวิร์ดพูดเสียงเศร้า
“หา!” เสียงตะโกนดังลั่นจนคนหันมามองหลังจากที่แทนรู้สึกเป็นจุดสนใจก็มองซ้ายขวาแล้วยิ้มแหย แล้วจึงหันมาจ้องที่หน้าจอสื่อสารขณะที่มือของเขาก็ยังส่งการ์ดลงไปเปลี่ยนในถาดหินด้านหน้า
“บ้า!ล้อเล่นเว้ย! ใครมันจะไปเลเวลลดได้แบบนั้น” เสียงหัวเราะของเอ็ดเวิร์ดดังขึ้นมาทำให้แทนหรี่ตามองหน้าจอสื่อสารก่อนจะพูดเบาๆ
“ผมว่าผมรู้จักอยู่คนหนึ่งทำแบบนั้นได้แน่ๆ ผมมั่นใจ...เรื่องลดเลเวลเนี่ย คนนี้ระดับพระเจ้าเลยล่ะพี่...พี่อยากรู้จักไหมล่ะ”ชายหนุ่มว่า
“โห...คนแบบนั้นน่ะนะถ้าเจออย่าลืมชี้ให้ฉันดูด้วยล่ะ อยากเห็นหน้าจริงๆ” เสียงที่ดังกลับมาไม่มีแววคิดว่าคนที่ถูกพูดถึงคือตัวเขาเองแม้แต่น้อย
“เออน่ะ...เอาเป็นว่ามีอะไรพี่”แทนถามขณะเล่นสนุกกับการ์ดของเขาต่อไป
“การ์ดที่สั่งให้พี่ดูให้น่ะมีคนมาขายแล้ว แต่มีทั้งหมด 2 ใบ จะเอาทั้งหมดเลยไหม”เอ็ดเวิร์ดถาม
“เอามาทำเกลืออะไรล่ะพี่...มันเป็นการ์ดจำกัดจำนวนเอาแค่ใบเดียวพอพี่ ไอ้การ์ดไพรด์ออฟดราก้อนลอร์ดน่ะ” แทนพูดชื่อการ์ดที่เขาสั่งเอ็ดเวิร์ดให้หาซื้อไว้ให้ในขณะที่เขาพูดแทนก็ส่งการ์ดอีกใบลงในถาดอีกครั้งการ์ดที่เขาส่งลงไปแต่ละใบนั้นจะมีการถามจากระบบทุกครั้งว่าต้องการเปลี่ยนแปลงจริงหรือไม่แล้วเขาก็กดตกลงเรื่อยมา
“เออๆเดี๋ยวพี่จัดการให้” เอ็ดเวิร์ดตอบรับ
“แล้วหัวใจมังกรล่ะพี่เจอบ้างยัง” แทนถามต่อ
“มีคนมาขายแต่มันโก่งราคา ตอนนี้ตั้งร้านอยู่แต่ขายไม่ออก พี่มาตั้งร้านรับซื้อใกล้ๆมันนี่ล่ะ ต่อมันเหลือล้านสาม ถ้ามันไม่ตาบอดก็เห็นเองล่ะคนเล่นเด็คมังกรมีไม่มากหรอก เพราะการ์ดระดับสูงเก่งๆ ของเด็คนี้หายากแล้วส่วนใหญ่คนที่เล่นเด็คนี้ก็มีการ์ดนี้กันหมด พี่ว่ามันขายไม่ออกหรอกสุดท้ายก็ต้องซมซานมาขายเรา” คนพูดทำเสียงมั่นใจ
“ใครจะไปกล้าเถียงพ่อค้าใหญ่...”แทนหยอกกลับ ในขณะที่มือเขากดตกลงสำหรับการ์ดที่เพิ่งใส่ลงในถาดหินแต่เมื่อสายตามเขาเหลือบไปเห็นการ์ดที่ว่าก็รู้สึกแปลกๆจนในทีสุดก็ต้องหันขวับกลับไปอีกครั้ง “ซวยแล้ว...! ซวยแล้วโว้ยแทนไท๊ย!” แทนตะโกนเสียงดังแล้วเกิดอาการตาค้าง
“เฮ้ยๆๆๆ....มีอะไร...มีไร” เอ็ดเวิร์ดถามอยากรู้
แต่ตอนนี้แทนไม่มีเวลาตอบกลับแล้วเขาหาวิธียกเลิกการเปลี่ยนการ์ดที่ใส่ลงไป แทนไม่รู้ว่าที่ถามขึ้นมาก่อนหน้านั้นระบบเขียนว่าอย่างไรมันน่าจะไม่ใช่การเปลี่ยนการ์ดแบบใบอื่น เพราะการ์ดที่แทนใส่ลงไปในถาดแล้วประกายแสงกำลังปกคลุมมันอยู่นั้นไม่ใช่การ์ดซัมมอนธรรมดา...
...มันเป็นการ์ดแอเรียปราสาทคัลเดีย!
ประกายแสงที่เกิดขึ้นบนการ์ดเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆแล้วในที่สุดการ์ดใบที่เขาใส่ลงไปก็เกิดการเปลี่ยนแปลง...มันสลายกลายเป็นละอองแสง
แทนยืนนิ่งมองการ์ดแอเรียของเขาสลายไปต่อหน้าต่อตาในสมองของชายหนุ่มหน้าถาดหินผสมปนเปกันไปหมด ทั้งเรื่องการ์ดแอเรียแข็งแกร่งที่สุดของเขาตอนนี้สลายไปทั้งเรื่องที่ไม่รู้จะบอกนิกกี้กับบลานซ์ที่ช่วยเขาให้ได้การ์ดใบนี้มายังไง และไม่รู้จะตอบคำถามราชาคัลเดียเรื่องการ์ดใบนี้ได้อย่างไร
ผู้เล่นยอมสละการ์ดแอเรียเพื่อบูชาต่อเทพแห่งการเปลี่ยนแปลงผู้เล่นได้รับเควส ‘ผู้ไม่ยึดติด’ ผู้เล่นและผู้เล่นที่อยู่ใกล้ที่สุดจำนวนสองคนจะถูกส่งไปยังปราสาทลอยฟ้าลาพิวต้าไอโซเลชั่นทันที…
![เทพยุทธ์แห่งใต้หล้า [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1624012540_89168410.webp)
7.72M
