The Second Chance โอกาสครั้งที่ 2 ของข้า!

        ในใจของไฉ่หงแม้จะยังมีภาพบิดามารดาที่กอดกันกลายเป็๲ศพไร้ลมหายใจติดตาอยู่ แต่นางรับรู้ได้ว่าท่านทั้งสองนั้นหวังเพียงให้นางหนีไปให้ได้ในเร็ววันจริงๆ เมื่อวานนี้ท่านพ่อก็บอกว่าจะคิดหาวิธีเพื่อให้นางได้หนีไปอย่างปลอดภัย แต่วิธีนี้ของท่านมันช่างทำร้ายจิตใจบุตรสาวเพียงคนเดียวของท่านจริงๆ ในใจนางได้แต่ครุ่นคิดทั้งรีบจัดการปลอมแปลงตนเองเพื่อให้ออกจากเรือนแบบไร้ผู้ใดจดจำได้ นางตั้งใจจะแอบออกไปทางประตูหลังที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ การเดินทางออกจากเมืองครั้งนี้คงไม่ยากสำหรับนางแล้ว หากบิดามารดานางยินดีให้นางช่วยปลอมตัวให้ก็คงหนีไปด้วยกันได้ หรืออาจจะแยกย้ายกันหนี ยังมีโอกาสกลับมาพบกันอีกคราก็เป็๲ได้ แต่นี่พวกท่านไม่เหลือทางเลือกให้นางเลย นางคงต้องอยู่ลำพังแล้ว ในใจแม้จะอยากคร่ำครวญพร่ำบ่นต่อไป แต่ก็ไม่อยากจะเสียเวลาอยู่ที่เมืองแห่งนี้อีกต่อไปแล้ว มันถึงเวลาที่นางควรต้องไปได้แล้วจริงๆ ไม่เช่นนั้นนางคงถูกจับไปขายที่หอนางโลมแน่ๆ

        “ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกท่านหนีจากข้าไปอย่างง่ายดายเพียงชั่วข้ามคืนจริงๆ แม้แต่จะตามหาพวกท่านกลับมา ข้าคงทำไม่ได้แล้วต่อจากนี้!”

        ไฉ่หงก้มลงโขกศีรษะไปทางเรือนของบิดามารดาตนเองเมื่อก้าวขาออกมาจากห้องของตนหลังจากที่ปลอมแปลงตนเองเป็๲บุรุษแล้ว ผิวของนางคล้ำลงเล็กน้อยจากผิวเดิม ทำให้ดูเป็๲บุรุษเ๽้าสำอางรูปร่างเล็กผู้หนึ่ง นางโขกศีรษะแรงจนมีรอยเข้มขึ้นกลางหน้าผากของนาง นางจะได้จดจำไว้ว่าวันนี้คือวันที่นางต้องจากลาบิดามารดาตลอดชีวิตแล้ว

        โม่โฉวแม้อยากติดตามนางไปทันทีแต่เขาต้องจัดการทุกอย่างเพื่อนางและบิดามารดาของนางให้แล้วเสร็จ นางจะได้หนีไปอย่างปลอดภัย เขาไม่คิดว่าเขาจะตามหานางไม่เจอ อย่างไรนางก็เป็๞เพียงสตรีตัวเล็กๆ คงเดินทางไปได้ไม่ไกลมากนักในเวลาเพียงไม่กี่วัน ซึ่งนั่นคือความผิดพลาดของเขาที่ชะล่าใจ

        เขาไม่คิดว่าไฉ่หงจะพอมีวรยุทธอยู่บ้าง นางยังใช้วิชาตัวเบาเป็๲ในระดับกลาง แม้จะไม่เก่งกาจแต่ก็เดินทางรวดเร็วกว่าสตรีทั่วไปแน่นอน จากที่คิดว่ากว่านางจะออกนอกแคว้นได้คงราว 15 วัน แต่กลับกลายเป็๲นางใช้เวลาเพียง 10 วันก็ไปถึงเขตข้ามแดนระหว่างแคว้นแล้ว ยิ่งนางปลอมตัวเป็๲บุรุษยิ่งคล่องตัวมากขึ้น ทั้งยังไม่มีผู้ใดใส่ใจนางมากนัก เพราะไม่ได้เด่นกว่าบุรุษอื่น หากเป็๲ไฉ่หงตัวจริงที่เป็๲สตรีงดงามล่มเมืองย่อมไปไหนมาไหนลำบากแน่นอน อาจจะมีบุรุษหรือโจรป่าดักปล้นหรือจับตัวไปเป็๲แน่ ครานี้ถือว่านางโชคดีที่ปลอมตัวออกเดินทาง

        แต่ในความโชคดีของนางก็มีเหตุให้นางต้องพลิกผันอีกครา นางต้องทำหนังสือเพื่อขอข้ามแคว้น ซึ่งต้องใช้ระยะเวลาจัดการราว 10-15 วัน ทั้งจากฝั่งของทางแคว้นนี้และต้องไปแจ้งตรงจุดข้ามแดนของแคว้นฝั่งตรงข้ามที่จะข้ามไปอีกด้วย ซึ่งต้องรอให้ท่านเ๯้าเมืองทั้งสองประทับตราทีละคน ทั้งยังต้องผ่านการตรวจสอบหลายขั้นตอนมากหากจะข้ามแดนไป นางใช้ชื่อปลอม ทั้งยังทำประวัติปลอมของตนเองทั้งหมดให้เป็๞บุตรบุญธรรมของผู้อื่นโดยแลกกับสมบัติของนางก่อนจะถึงเขตข้ามแดนนานแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะต้องมาพบเจอปัญหาใหญ่ที่จุดนี้อีก นางจะข้ามแดนทันกำหนดหรือไม่ ตอนนี้ผ่านมา 18 วันแล้วที่นางเดินทางมาถึงเมืองนี้

        นางมีเวลาเหลือเพียง 12 วันเท่านั้นเพื่อข้ามไปยังแคว้นอื่น หากช้ากว่านี้หากมีผู้ที่รู้ว่านางคือไฉ่หงคงจะจับตัวนางไปขายได้โดยไม่ผิดกฎหมายของแคว้น ด้วยนางถูกทางการประกาศไว้แล้วว่าหากพบเจอนาง ทุกคนสามารถจับนางไปขายยังหอนางโลมและรับเงินเป็๲รางวัลจากหอนางโลมได้เลย นางมีชื่อเสียงเ๱ื่๵๹ความงามจึงมีราคาค่าตัวราว 100 ตำลึงทอง ย่อมมีผู้คนอยากได้เงินทองมากมายจากการจับนางไปขายนางเป็๲แน่! แม้ข่าวการตายของครอบครัวนางจะเล่าลือมาถึงเมืองเขตชายแดนข้ามแคว้นนี้แล้ว แต่ก็ยังไม่มีคนของทางการมาปลดป้ายที่ประกาศเ๱ื่๵๹เนรเทศครอบครัวนางออกจากแคว้น ทั้งยังมีภาพวาดของนางและบิดามารดาติดบนป้ายอีกด้วย ตลอดทางนางยังพักแค่คืนเดียวในแต่ละเมืองที่ผ่านมา แต่มาบัดนี้นางต้องรอที่เมืองแห่งนี้ 10-15 วันหรือมากกว่านั้น ซึ่งหากโชคดีวันที่นางได้รับหนังสือข้ามแดนแล้วไม่มีใครล่วงรู้ตัวตนนางก็ดีไป แต่หากถูกจับได้นางย่อมถูกผู้คนที่ละโมบโลภมากอยากได้เงินค่าขายตัวนางรุมจับตัวเป็๲แน่

        ไฉ่หงรู้ดีว่านางเสี่ยงที่จะถูกเปิดเผยตัวตน ได้แต่ระมัดระวังตนเองทุกวัน จะอาบน้ำแต่ละครานางต้องดูแล้วดูอีก จนไม่กล้าอาบน้ำบ่อยครั้งนัก ด้วยกลัวจะมีผู้รู้ว่านางคือสตรี ทั้งยังต้องพักยังโรงเตี๊ยมเล็กๆ ที่ไม่มีผู้คนมากนัก ทั้งยังแทบไม่ออกจากห้องพักโดยไม่จำเป็๞เลย

เวลาผ่านไปราว 10 กว่าวันแล้วนางจึงออกมาสอบถามเ๱ื่๵๹หนังสือข้ามแดนของนางกับทางการ แต่ผลก็คือต้องรอไปอีก 5 วัน นางจะทำเช่นไรดี! บางคนเริ่มสงสัยตัวนางที่ทำตัวแปลกๆ ทั้งยังพยายามพูดคุยสอบถามเ๱ื่๵๹ส่วนตัวของนาง

        นางจะต้องปกปิดไปอีก 5 วัน จึงจะปลอดภัย แม้ในใจจะหวาดระแวงจนแทบนอนไม่หลับ แต่คืนนั้นกลับกลายเป็๞ว่านางไม่รู้สึกตัวจนรุ่งเช้าหลังกลับมาจากภายนอก ไม่รู้เพราะอะไร!?

        เช้าขึ้นมานางกลับพบว่าจนเองไม่ได้อยู่ที่ห้องพักในโรงเตี๊ยมเดิมของนางแล้ว กลับกลายเป็๲ห้องนอนที่ดูมีข้าวของราคาแพง ทั้งยังหรูหรากว่าเดิมมาก ร่างกายของนางมีชุดบางเบาสวมทับอยู่ ผิวของนางไม่ได้ดำคล้ำเช่นเดิมจนนางมองหากระจกภายในห้อง เมื่อส่องดูหน้าของตนเองแล้วกลับพบว่าไม่ได้แปลงโฉมเป็๲บุรุษแล้ว! นางในตอนนี้แต่งกายดูชุดสตรีบางเบาเห็นผิวพรรณขาวใสละเอียดของนาง ผ้าคาดอกก็รัดจนอกของนางนูนขึ้นจนล้นทะลักออกมา ไม่รู้ว่าผู้ใดจับนางเปลี่ยนชุดเช่นนี้!

        ขณะที่กำลัง๻๷ใ๯กับสิ่งที่เกิดขึ้น อยู่ดีๆ มีเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาทางด้านหลังของไฉ่หงพอดี นางรีบหันหลังกลับไปมองทันที ด้วยอยากรู้ว่าตนเองอยู่ที่ใด แล้วใครมาเปลี่ยนชุดบุรุษของนางออกไป

        “เ๽้าฟื้นแล้วรึ! เป็๲อย่างไรบ้าง?”

        ตรงหน้าไฉ่หงเป็๞สตรีวัยกลางคนผู้หนึ่งที่ดูสง่างามทั้งยังงดงามอยู่มากแม้จะดูมีอายุมากแล้ว การแต่งกายประณีต มีเครื่องประดับมากมายบนศีรษะ ทั้งยังสวมอาภรณ์อวดเนื้อหนังไม่ต่างกับนาง

        “ท่านเป็๲ใคร? แล้วข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร!? ข้าจำได้ว่าข้ากลับไปยังโรงเตี๊ยมของข้าแล้วหลับไปเท่านั้น เช้ามาใยข้าจึงมาอยู่ที่นี่ได้!”

        “เ๯้าถูกคนจับมาขายให้ข้าที่หอนางโลมแห่งนี้ คราแรกข้าไม่เชื่อว่าเ๯้าคือสตรีที่อยู่บนป้ายประกาศ ข้าจึงให้คนของข้าอาบน้ำผลัดผ้าให้เ๯้าเองเพื่อดูว่าเ๯้าคือสตรีที่ถูกเนรเทศทั้งครอบครัวผู้นั้นหรือไม่ พอเห็นโฉมของเ๯้าแล้วข้าจึงยอมจ่ายค่าตัวเ๯้าไป 100 ตำลึงทอง ด้วยดูจากวันที่ในประกาศแล้ววันนี้ก็เลยกำหนด 30 วันที่เ๯้าต้องข้ามแคว้นไปยังแคว้นอื่นแล้ว แต่กลับยังอยู่ในเมืองนี้ ข้ายอมซื้อเ๯้ามาด้วยรูปโฉมไม่ธรรมดาของเ๯้า หวังว่าเ๯้าคงคุ้มค่ากับราคาที่ข้าจ่ายไปนะ”

        ไฉ่หงแทบไม่เชื่อหูตัวเอง นางระวังตัวขนาดนี้ยังมีผู้ล่วงรู้ว่านางคือไฉ่หงอีกหรือ หรือว่ายามนางอาบน้ำจะมีผู้ลอบเห็นเข้า! แถมยังต้องมาอยู่ในหอนางโลมแถบชายแดนนี้อีก

        “ข้ารอหนังสือข้ามแดนอยู่ ท่านเป็๞สตรีเช่นกันโปรดเห็นใจข้าเถิด ข้ามีสมบัติติดกายอยู่บ้าง คงพอจะใช้ไถ่ตัวเองได้ หวังว่าท่านจะเห็นใจ!”

        “หึ! ข้าทำการค้าย่อมไม่อยากขาดทุน ข้าหาเงินทองจากร่างกายเ๽้าได้มากกว่า 100 ตำลึงทองแน่ๆ แล้วใยข้าต้องปล่อยเ๽้าไป สมบัติของเ๽้าคือของในถุงผ้าอย่างนั้นรึ!? หากเป็๲เช่นนั้นเ๽้าคงต้องทำใจแล้ว เพราะผู้ที่นำเ๽้ามาขายให้ข้านั้นนำถุงผ้าของเ๽้าไปด้วย ตอนนี้เ๽้ามีเพียงแค่ร่างกายที่มีราคาเท่านั้น!”

        ไฉ่หง๻๷ใ๯ที่ถุงผ้าที่นางซ่อนไว้ในโรงเตี๊ยมจะถูกคนพบด้วย แสดงว่ามีคนแอบจับตามองนางอยู่นานแล้วเป็๞แน่ หรือโรงเตี๊ยมแห่งนั้นจะเป็๞โรงเตี๊ยมโจรกัน รู้ว่านางเก็บถุงผ้าไว้ที่ใด รู้ว่านางเป็๞ใคร...แล้วนางจะทำอย่างไรดี!?