ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

    เล่มที่ 4 บทที่ 99 เมื่อเป็นเช่นนั้น ก็เปิดศึกกันเลย!

            จ้าวถ้ำเก้านภามิใช่ผู้ไร้นามเป็นถึงผู้แข็งแกร่งผู้เลื่องลือในระดับเอกะขั้นสองทั้งยังเชี่ยวชาญในวิถีแห่งพลังอันแข็งกร้าว เน้นการบุกทะลวงและสังหารฟาดฟัน

            ในบรรดาเก้าจ้าวถ้ำเขาถือได้ว่ามีพลังฝีมือเป็นเลิศรองลงมาจากสองผู้ที่อยู่ในระดับเอกะขั้นที่สามเท่านั้น

            กระทั่งเขายังต้องสิ้นชีพ!ย่อมแสดงให้เห็นว่า พลังของผู้นำตระกูลมู่ช่างน่ากลัวจนมิอาจประมาท!

            "ในเมื่อตระกูลมู่ไม่รักษากติกา"

            "พวกเรายังต้องหารือสิ่งใดอีกรวมพลังสังหารมันให้สิ้น แล้วกวาดล้างตระกูลมันให้ราบ!"

            จ้าวถ้ำสุริยันกล่าวขึ้นเป็นคนแรกด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

            เมื่อสิ้นคำดวงตาของเหล่าจ้าวถ้ำที่เหลือก็เป็นประกายวูบไหว คล้ายเย้ยหยันอยู่ในที

            พวกเขารู้ดีว่าวิธีการนี้ง่ายที่สุดแต่ก็ซับซ้อนที่สุดเช่นกัน!

            มหาอำนาจแต่ละแห่งแบ่งสรรพื้นที่ใจกลางทะเลไร้สิ้นสุดมากว่าหลายร้อยปีในแต่ละวันล้วนแต่แก่งแย่งชิงดีและวางแผนหักหลังกันมิใช่น้อย

            ผู้ใดลงมือก่อน ผู้ใดลงมือทีหลัง

            ผู้ใดซ่อนเร้นพลัง ผู้ใดลอบแทงข้างหลังล้วนเป็นสิ่งที่ไม่อาจคาดเดาได้

            พลังของมู่เสินฉวนก็ยากจะประเมินเขาสามารถสังหารจ้าวถ้ำเก้านภาในระดับเอกะขั้นที่สองได้อาจมีพลังพอที่จะสังหารหมื่นพิษในระดับเอกะขั้นที่สามได้เช่นกัน!

            หากมีผู้ใดในแปดคนซ่อนเร้นความสามารถปล่อยให้เขากวาดล้างผู้คนไปอย่างน้อยสองสามคนก็หาใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้!

            หลังจากความเงียบงันผ่านไปเพียงชั่วลมหายใจก็มีจ้าวถ้ำระดับเอกะขั้นที่หนึ่งเอ่ยขึ้น

            "ข้าว่าไม่จำเป็นต้องทำถึงเพียงนั้น"

            "ดินแดนของเก้านภาไม่ว่าผู้ใดก็ไม่เกี่ยวข้องกับข้า จ้าวถ้ำแหวกสมุทร"

            "อนึ่งข้าเคยใช้จิตสำรวจของตระกูลมู่มาแล้ว สมาชิกของพวกเขามีน้อยการประจำการตามเกาะต่างๆ โดยรอบยังดูขาดๆ เกินๆ"

            "มู่เสินฉวนอาจไม่มีความตั้งใจที่จะครองทะเลไร้สิ้นสุดก็ได้"

            คำกล่าวของจ้าวถ้ำปีกพิรุณตรงใจกับจ้าวถ้ำระดับเอกะขั้นที่หนึ่งอีกหลายคนพวกเขาพยักหน้าเห็นพ้อง

            หากต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่ทั้งแปดคนต้องรุมสังหารมู่เสินฉวนพวกเขานี่แหละมีโอกาสตายมากที่สุด

            ลูกพลับล้วนเลือกบีบแต่ลูกที่นิ่ม[1]นี่เป็นสัจธรรมที่ผู้ใดก็เข้าใจ

            หากมิใช่เพราะผู้ฝึกตนระดับเอกะไม่อาจสังหารได้ง่ายหากหนีรอดไปได้ก็ย่อมกลับมาล้างแค้นอย่างเหี้ยมโหด

            เกรงว่าถ้ำสวรรค์ของพวกเขาเหล่านี้คงถูกกลืนกินไปหมดแล้ว!

            จ้าวถ้ำหมื่นพิษและคนอื่นๆ ก็หาใช่คนใจดีพวกเขาล้วนแต่สั่งสมชื่อเสียงมาจากการสังหารผู้คนนับไม่ถ้วน!

            "หึ" จ้าวถ้ำหมื่นพิษส่งเสียงฮีดฮัดในลำคอเขาอ่านความคิดของทุกคนออกจนหมดไส้หมดพุง ที่แท้ทุกคนต่างก็ซ่อนความปรารถนาไว้ในใจ

            แต่ถึงจะเป็นเขาในระดับเอกะขั้นที่สามก็ยังไร้ความมั่นใจที่จะต่อกรกับมู่เสินฉวน!

            ถึงแม้จะชนะ ก็คงได้รับบาดเจ็บสาหัสและปล่อยให้ผู้อื่นฉกฉวยผลประโยชน์ไปต่อหน้าต่อตา!

            หลังจากความเงียบงันผ่านไปครู่หนึ่งสายตาอำมหิตของเขาก็จ้องมองไปที่ทุกคน แล้วกล่าวอย่างเย็นชา"ข้ามีข้อเสนอ!"

            "มุ่งหน้าไปหารือกับมู่เสินฉวนโดยตรงพวกเราทั้งแปดคนจะเรียกร้องเกาะจากเขาคนละแห่ง!"

            "คงเข้าใจความหมายกันดีนะ?"

            เมื่อสิ้นคำกล่าวเหล่าจ้าวถ้ำที่อยู่ในที่นั้นก็เบิกตากว้างในทันที เข้าใจถึงความหมายของเขา

            จ้าวถ้ำหมื่นพิษต้องการให้ทุกคนติดร่างแหเดียวกันสร้างความบาดหมางกับมู่เสินฉวน ยากที่จะสลัดหลุดพ้น

            ถึงแม้ว่าในอนาคตมู่เสินฉวนจะบรรลุสู่ระดับเอกะแล้วปรารถนาที่จะครองทะเลไร้สิ้นสุด หากเขาเริ่มโจมตีก่อนพวกที่เหลือที่อยู่ในสถานะริมฝีปากไร้ฟัน [2] ก็ย่อมต้องยืนอยู่ข้างเดียวกัน

            ถึงมู่เสินฉวนจะมีพลังกล้าแข็งเพียงใดก็เป็นไปไม่ได้ที่จะโจมตีทั้งแปดถ้ำในเวลาเดียวกัน!

            หากเขาเคลื่อนไหวเขตแดนตระกูลทางด้านหลังคงถูกละเลย และอาจต้องเผชิญกับการสังหารหมู่!

            หากใช้สิ่งนี้ต่อรองเขาก็จะกระทำสิ่งใดอย่างระมัดระวัง เพื่อที่จะรับประกันความสมดุลของเก้าขั้วอำนาจ!

            "ข้าว่าแผนนี้ไม่เลว!" จ้าวถ้ำดาราพิสุทธิ์ที่เงียบมาตลอดก็กล่าวขึ้น

            เขาผู้นี้คือผู้แข็งแกร่งในระดับเอกะขั้นสามผู้ยืนเทียบเคียงได้กับจ้าวถ้ำหมื่นพิษ!

            น้ำหนักของคำพูดนั้นหนักแน่นกว่าผู้ใด!

            เหล่าจ้าวถ้ำที่อยู่ในที่นั้นก็พยักหน้าเห็นด้วยเมื่อเห็นว่ามันเป็นไปได้

            ท้ายที่สุดแล้วไม่มีผู้ใดอยากจะยกรากฐานที่สร้างมานับพันปีให้กับผู้อื่น!

            ใช้วิธีนี้เพื่อรักษาสมดุลของเก้าขั้วอำนาจย่อมดีที่สุด

            "ได้ ข้าเห็นด้วย!"

            "ข้าก็เห็นด้วย!"

            "..."

            "ข้าไม่มีความเห็น"

            ในไม่ช้าเจตจำนงของทั้งแปดจ้าวถ้ำก็สอดคล้องกัน

            "ไปกันเถอะไปพบกับผู้นำตระกูลมู่ผู้นี้!"

            เมื่อสิ้นคำกล่าวร่างอันน่าสะพรึงกลัวทั้งแปดก็พุ่งทะยานไปยังทิศทางเดียวกัน

            ...

            ไม่นานนักคลื่นพลังจิตอันแข็งแกร่งก็ส่งผ่านเข้าไปในดินแดนของตระกูลมู่

            "ท่านผู้นำตระกูลมู่แปดจ้าวถ้ำแห่งทะเลไร้สิ้นสุดมาเยือน"

            "โปรดออกมาพบกัน"

            มู่เสินฉวนลืมตาขึ้นบนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเย็น "หึๆในที่สุดก็ทนไม่ได้แล้วหรือ?"

            จากนั้นร่างของเขาพลันวูบไหวพุ่งออกไปจากเกาะเทพหลัก ตามรอยของคลื่นพลังจิตทะยานขึ้นสู่เก้าชั้นฟ้า

            บนฟากฟ้านั้นเหล่าผู้แข็งแกร่งในระดับเอกะทั้งแปดคนและมู่เสินฉวนต่างยึดครองพื้นที่คนละมุมรักษาระยะห่างออกจากกัน

            "ชื่อเสียงของท่านผู้นำตระกูลมู่ในแดนใต้ช่างเกรียงไกรยิ่งนัก"

            "บัดนี้ได้สังหารจ้าวถ้ำเก้านภาไปแล้วและเข้ายึดครองเกาะในทะเลไร้สิ้นสุด ในที่สุดพวกเราก็ได้เจอท่านเสียที"

            "สมกับที่เป็นยอดคนแห่งยุค!"

            "ชื่นชม ชื่นชม!"

            จ้าวถ้ำหมื่นพิษกล่าวออกมาอย่างยิ้มแย้มจ้าวถ้ำที่เหลือก็ประสานมือคารวะ ทว่ารอยยิ้มนั้นดูกล้ำกลืนฝืนทน

            "ไม่ต้องเกริ่นให้ยืดยาว"

            "พวกท่านมาด้วยเรื่องอันใด กล่าวมา"

            สีหน้าของมู่เสินฉวนสงบนิ่งดุจสายน้ำกล่าวออกมาอย่างเย็นชา

            "เมื่อเป็นเช่นนั้นข้าก็ขอกล่าวอย่างตรงไปตรงมา"

            "ก่อนหน้านี้จ้าวถ้ำเก้านภาเคยแบ่งเกาะให้พวกเราคนละแห่งเหล่าผู้ฝึกตนในทะเลไร้สิ้นสุดต่างก็ทราบกันดี"

            "แต่ยังไม่ทันได้ส่งมอบก็ถูกท่านผู้นำตระกูลมู่สังหารไปเสียก่อน"

            "เรื่องนี้คงจะปล่อยผ่านไปไม่ได้กระมัง?"

            "หวังว่าท่านผู้นำตระกูลมู่จะเลือกเกาะมาแปดแห่งเพื่อมอบให้กับถ้ำสวรรค์ของเราคนละแห่ง"

            "มิเช่นนั้นเกรงว่าสันติสุขของพวกเราอาจต้องสั่นคลอน..." จ้าวถ้ำหมื่นพิษยังคงแย้มยิ้มอยู่เช่นเดิมทว่าน้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยความข่มขู่ ผู้ใดก็สัมผัสได้

            "โอ้?"

            "ติดค้างพวกท่านแปดเกาะ?"

            "น่าสนใจ"

            มุมปากของมู่เสินฉวนยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะเขาเข้าใจอยู่แล้วว่านี่เป็นเพียงข้ออ้างดูเหมือนว่าเหล่าจ้าวถ้ำเหล่านี้ไม่กล้าเปิดศึกกับเขาจึงใช้สถานการณ์กดดันเพื่อให้เขาลงมืออย่างระมัดระวัง

            จากนั้นสายตาเย็นชาของเขาก็มองปราดไปยังทุกคน "พวกท่านก็คิดเช่นนั้น?"

            "ถูกต้องแล้ว"

            "สมาชิกตระกูลมู่มีน้อยบัดนี้ยึดครองเกาะไปหลายสิบแห่งแล้ว พวกเราต้องการเพียงแปดเกาะท่านผู้นำตระกูลมู่คงจะไม่ปฏิเสธกระมัง?"

            "..."

            จ้าวถ้ำที่เหลือก็ตอบรับอย่างแข็งขันราวกับนัดแนะกันไว้

            "หึๆ ช่างไร้สาระสิ้นดี!"

            "พวกสวะยังกล้ามาข่มขู่ข้า!"

            มู่เสินฉวนหัวเราะออกมาด้วยความโกรธสะบัดมือ แล้วตวาดลั่น "เมื่อเป็นเช่นนั้นก็เปิดศึกกันเลย!"

            —----------------------------------------------------------

            [1] ลูกพลับเลือกบีบแต่ลูกที่นิ่ม (柿子专挑软的捏)หมายถึง รังแกคนไม่มีทางสู้

            [2] ริมฝีปากไร้ฟัน (人唇亡齿寒)หมายถึง เมื่อสิ่งหนึ่งสูญไป อีกสิ่งหนึ่งก็จะได้รับผลกระทบ

             

    คล้ายกับเรื่องระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】 ที่คุณอ่าน