จอมดาบเทพเดียวดายอาลัม

สวัสดีครับ เพื่อนๆ ผมมีชื่อว่า ชินโด อาลัม ผู้ถือครองดาบมุรามาสะ อาวุธ ระดับพระเ๽้า ที่เป็๲ เวิร์ลไอเทม ที่มีเพียงชิ้นเดียวในโลก มันมีชีวิตอยู่เพื่อผม พวกท่านอาจจะทราบข่าวลือเกี่ยวกับตัวผมไปแล้ว แต่ที่จริงข่าวลือมันถูกครึ่งเดียวเท่านั้น คือ ผมฆ่าล้างสำนักสรวง๼๥๱๱๦์ ส่วนอีกครึ่งที่ว่า ผมตัดน้องชายออกไปเพื่อสำเร็จวิชาท่าที่ 37 อย่าไปเชื่อ เพราะผมแค่ถูกโรคร้ายเล่นงาน ตอนฆ่า ชิโระ ก็เท่านั้น มันคือโรคที่จะทำให้ Max hp ลดทุกครั้งที่ใช้สกิลดาบ อาจจะเป็๲เพราะผมจำศีลในหิมะมานานก็เป็๲ได้

ตอนนี้ Hp max ผมเหลือ 5980/5980 เท่านั้นจากที่เคยมี 118000/118000 หลังจากเหตุการณ์ฆ่าล้างสำนักสรวงสวรรค์ แล้วผมก็ออกเดินทางไปทั่วพิภพ ย่ำมาตั้งแต่ดินแดน โปปุรอน ยัน อาณาจักร ออโดนอส ใช้ชีวิตด้วยการทำงานเล็กๆน้อยๆด้วยการเก็บสมุนไพรขาย มันช่างเป็นช่วงชีวิตที่ลำบาก จนผมคิดว่า จะเลิกเป็นนักดาบดี หรือจะตายในฐานะนักดาบดี จนกระทั่งวันหนึ่ง....ผมก็พบกับมังกร
...มังกร แถมเป็นมังกร สายพันธ์อาลาบา ที่แข็งแกร่งมาก ตอนนี้มันกำลังบาดเจ็บสาหัสอยู่ ผมจึงเข้าไปลูบบาดแผลของมันและกล่าวปลอบใจ ถ้าหากใครไม่ทราบ ผมเป็นโรคชอบสูดดมกลิ่นกายมังกรเข้าเส้น อยากสูบดมมัน โอบกอดมัน และจุมพิตมัน แต่ในขณะที่ผมกำลัง ลูบไล้มันอยู่ พบก็พบรอยไหม้ของคำสาป
... นี่มันอะไรกัน เจ้ามังกรอาลาบาตนนี้ ถูกคำสาปนี่นา มันเป็นคำสาปให้กลายร่างจากคนเป็นมังกร แสดงว่า เธอต้องมีสายเลือดเผ่าพันธ์มังกร มาจากทางพ่อไม่ก็แม่ และพิษของคำสาปทำให้เธอทรมาน
" ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวชั้นจะจัดการทำลายคำสาปให้เอง " ผมดึงดาบระดับพระเจ้า มุรามาสะ ออกมาจากฝัก แล้วร่ายกลอนยาวเป็นการไหว้ครู ก่อนใช้ท่าไม้ตาย
หนึ่งดาบคมกล้า ใครกล้าต่อกร...ดาบหลุดจากฝัก ประหารสิบชีวิต36 ท่าไร้พ่าย ใยจึงคำนึงเสียงขลุ่ยแว่วมา ดาบจึงคืนฝักเหนือมังกร เหนือพยัคฆ์ มนุษย์ก็คือข้า
แล้วฟันเพลงดาบดาวดึงท่าที่ 36 ออกไปตัดคำสาป Burning slash ทว่า...เพลงดาบตัดคำสาปของผมกลับถูกสะท้อนกลับมาโดนผมเอง ผมล้มลงแล้วรอบๆตัวของผมก็เกิดแสง อยู่ๆ Max hp ของผมก็ฟื้นฟูเต็มหลอด 118000/118000 ทั้งๆที่ผมเพียงแค่ถูกเพลงดาบทำลายคำสาปสะท้อนกลับมาก็เท่านั้น
...นี่เราโดนคำสาปรึเนี่ย แล้วใครเป็นคนร่ายใส่เรา ชิโระ? หรือว่าชายชู้ของเธอ ผมคิด แต่ก็สนใจได้ไม่นานนัก ผมลุกขึ้นยืนอีกครั้ง แล้วมองเข้าไปในรอยตราคำสาปที่ส่องประกาย ทำให้ มังกรอาลาบา ทำหน้าเศร้า
" ไม่ต้องห่วงถ้าท่าที่ 36 ตัดมันไม่ขาด ข้าจะใช้เพลงดาบลับท่าที่ 37 เอง "
แล้วผมก็ร่ายรำเพลงดาบเทพดาวดึงท่าที่37 มันเหนือกว่า เพลงดาบเทพดาวดึงทั้ง 36 ท่า ทั้งพลังและความเร็ว ดาบมุรามาสะ ส่งเสียงกู่ร้อง ก่อนจะตัดทำลายคำสาป
ไม่ช้า ก็เกิดควันขึ้นรอบบริเวณ มังกร อาลาบา เธอกลายร่างเป็นเด็กผู้หญิง อายุ 14 นามว่า หลิงเอ๋อ ทำให้ผมตกตะลึง แต่ก็สำรวมอาการไว้ แล้ววาดดาบกลับเข้าฝัก
" เธอคือหลิงเอ๋อรึ " ผมถาม
" ใช่แล้ว หนูชื่อ หลิงเอ๋อ ค่ะ " หลิงเอ๋อ กล่าวตอบ
" ทำไม ถึงกลายเป็นมังกร อาลาบาได้ล่ะ " อาลัม
" เพราะแม่หนูเป็นชนเผ่ามังกรในหุบเขาลึก มาซัน " หลิงเอ๋อ
" เกิดอะไรขึ้นกับเธอเหรอ " ผมถามแล้วหลิงเอ๋อ ก็ร้องไห้ออกมาแล้วเล่าเรื่อง
พ่อของเธอ เป็นแม่ทัพใหญ่ ต้าซือหม่า นามว่า หลิงเทียนหลง แต่การศึกครั้งล่าสุดเขากลับพ่ายแพ้ในสนามรบและตายในระหว่างถอยทัพด้วยอาการบาดแผลติดเชื้อ แม่ของหลิงเอ๋อ ทนทำใจไม่ได้ฆ่าตัวตายตามสามีไป ทิ้งหลิงเอ๋อ ไว้คนเดียว ในจวนร้าง ทว่า...น้องชายของพ่อ หลิงไป๊หู่ ก็ถือโอกาสตั้งตัวเองเป็นผู้นำตระกูลคนใหม่ แล้วเข้ามายึดจวนซึ่งเป็นบ้านของหลิงเอ๋อ และขับไล่หลิงเอ๋อ ออกมา....จบความเล่าอดีต
" พี่ชายได้โปรดแก้แค้นให้ หนูด้วย พี่ชายสุดหล่อ อาลัม " หลิงเอ๋อ
" แล้วคำสาปหนูโดนได้ไง " อาลัม
" ท่านอา แกล้งร่ายเวทย์ประทับคำสาปหนู แล้วหวังว่าจะให้ทหารฆ่าหนูตอนกลายร่างเป็นมังกร " หลิงเอ๋อ
" เลวมาก ข้าจะทำการแทนสวรรค์ฆ่ามันยกครอบครัวเอง " จอมดาบเทพ อาลัมกล่าว
" ขอบคุณพี่ชายมากค่ะ " หลิงเอ๋อ
" แล้วนี่กินไรมายัง " จอมดาบเทพ อาลัมกล่าว
" ยังเลยค่ะ " หลิงเอ๋อ
"เดี๋ยวพี่ทำอะไรให้กินนะ " จอมดาบเทพ อาลัมกล่าว
" ขอบคุณค่ะ ว่าที่สามี " หลิงเอ๋อ
" ผมเป็นว่าที่สามีหนูตอนไหน "จอมดาบเทพ อาลัมกล่าว
" ก็หนูท้องลูกของพี่แล้วไง " หลิงเอ๋อ
" ตรูไม่ใช่ปลากัดนะ แค่มองจะท้องได้ " จอมดาบเทพ อาลัมกล่าว
"55555+ ล้อเล่นนะคะ " หลิงเอ๋อ
แล้วผมก็ทำอาหารให้หลิงเอ๋อ กิน เป็น บะหมี่หมูแดง ที่ผมเรียนรู้มาจากประเทศที่ผมจากมา
" นี่ไม้อะไรคะ? พี่อาลัม" หลิงเอ๋อ ถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นไม้ท่าทางแปลกๆสองอัน
"มันเรียกว่า ตะเกียบ น่ะ ประเทศทางตะวันออกเขาฮิตกัน ลองใช้ดู " ผมกล่าวตอบ
และแล้วคืนนี้ เราก็กิน บะหมี่หมูแดงกันอย่างสนุกสนาน
เช้าวันต่อมา...พวกเราก็ออกเดินทางไปเมือง เบคอนเนีย ที่ตั้งของสกุลหลิง
ทหารยามที่เห็นผมเดินเข้าประตูเมืองมา ก็วิ่งมาขอเก็บภาษีค่าเข้าเมือง เป็นเงิน 300 เหรียญทอง แต่ผมไม่จ่าย เพราะวันนี้ผมมาฆ่าคนไม่ได้มาคุย ซึ่งหลิงเอ๋อ ก็รีบชูป้ายประจำตระกูลทันที ทหารยามจึงบอกให้พวกเราตามมา และไปในที่ลับตาคน
เมื่อมาถึงที่ลับตา ทหารยาม หลายสิบคนก็กรูกันเข้ามา
" ฆ่าผู้ชายซะ แล้วผู้หญิงฉุดมาข้าจะเอาไปอุ่นเตียง " จาก้า หัวหน้าทหารยามสั่ง แต่มันสายไปแล้ว เมื่อผมชักดาบออกมาแล้วร่ายกลอนยาวเป็นการไหว้ครู ซึ่งพวกนั้นฟังไม่รู้เรื่อง
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ทหารยามหลายสิบคนล้มลง รวมถึงตัวจาก้าด้วย พวกมันไม่รุ้ตัวเลยว่า พวกมันได้กลายเป็นผีไปแล้ว เมื่อวินาทีที่ผมชักดาบมุรามาสะออกมา
" จะทำไงดีคะ กับศพ " หลิงเอ๋อ กล่าว
" ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น " ผมกล่าวก่อนจะหันหลังเดินจากไป แล้วศพแต่ละศพก็สลายกลายเป็นฝุ่น
" ทำไมต้องร่ายกลอนยาวก่อนล่ะคะ? จะฆ่าก็ฆ่าเลย " หลิงเอ๋อ กล่าว
" ไม่ได้ ทุกครั้งที่ข้าใช้วิชา จะต้องไหว้ครูก่อน เพื่อเป็นเกียรติ์ต่อปรมาจารย์ที่คิดวิชาดาบเทพดาวดึงส์ขึ้นมา " ผมกล่าว
และพวกเราก็เดินตรงไปยัง จวนแม่ทัพ สกุลหลิง เพื่อเก็บบัญชีแค้น
" ล้างคอรอไว้ได้เลย หลิงไป๊หู่ ข้ากำลังไปหาแล้ว " จอมดาบเทพ อาลัม
****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป