หลังจากที่วันสัมภาษณ์ก็ผ่านพ้นไปนี่ก็ล่วงเลยมา 1 สัปดาห์เต็มๆแล้วยังไม่มีการติดต่อกลับมาเลย แม้กระทั่งบริษัทอื่นๆที่ยื่นเรซูเม่ไป ก็ยังไม่มีติดต่อมา ปภัสสรยังคงทำงานพาร์ทไทม์ไปเรื่อยๆเพื่อรอให้บริษัทใดบริษัทหนึ่งติดต่อเธอกลับมา เธอจะหยุดทำงานไม่ได้เลยเพราะหลังจากที่พ่อเธอเสียชีวิตไปนั้น แม่ของเธอก็แต่งงานใหม่ทันทีแล้วก็ไปอยู่ต่างประเทศกับน้องสาวและสามีใหม่ เธอเหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้ มีเพียงแต่น้าที่คอยแวะเวียนมาให้กำลังใจเธอบ้างเป็ครั้งคราว
แล้วในที่สุดวันหยุดของเธอก็มาถึงวันนี้เธอตัดสินใจจะไม่ไปรับจ็อปพิเศษ เพราะมีนัดกับแก๊งเพื่อนสาวนั่นเอง ไอติม ยี่หวา และปิ่นมุกเพื่อนซี้ของเธอนัดรวมตัวกัน งานนี้จะขาดเธอไปก็คงไม่ได้ ไอติมเป็คนเดียวที่ร่ำรวยที่สุดในกลุ่มแแต่ด้วยนิสัยติดดินของเธอนั้นเลยแทบจะเข้ากับแก๊งคนรวยด้วยกันไม่ได้ เลยทำให้ไอติมได้สนิทกับสามสาวนี้ วันนี้ไอติมก็นัดไปที่บ้านของเธอเพราะเพื่อนไม่อยากออกไปข้างนอก ให้สิ้นเปลือง
ณ บ้านของไอติม คฤหาสน์หรูย่านคนรวย พ่อของไอติมเอ็นดูสามสาวมาก จนบางทีไอติมก็แอบน้อยใจที่พ่อแทบจะสนใจเพื่อนมากกว่าตัวเอง
ไอติม: พวกแกเข้ามาเลยพี่จันทร์แม่บ้านเตรียมอาหารไว้ให้พร้อมละ ส่วนพ่อฉันพอรู้ว่าพวกแกจะมาก็เตรียมพื้นที่หลังบ้านไว้ให้เราไปนั่งเล่น แถมยังกำชับพี่จันทร์ของฉันเนี่ยว่าให้ทำอาหารให้พอทานแล้วต้องเป็อาหารที่ดีที่สุดด้วยนะ หึ ทำยังกับห่างหายกันไปนาน นี่เพิ่งผ่านไปแค่เดือนเดียวเอง
มุก: เอาาน่าา ไอติม อย่าน้อยใจไปพ่อแกก็เอ็นดูพวกฉันแหละ และเหมือนจะเอ็นดูยัยภัสเป็พิเศษด้วยนะ
ไอติม: เออนี่ยัยภัสเรามีเื่ต้องคุยกันนะ ไปคุยกันสวนหลังบ้าน ป้ะพวกแก
ยี่หวา:เดี๋ยวฉันตามไปนะ ขอรับสายพี่ชายก่อนแปปนึง
พูดเสร็จยี่หวาก็เดินออกไปทันที ปล่อยให้เพื่อนๆสงสัยไปตามๆกัน
ภัส:ยัย หวามันไปมีพี่ชายตอนไหนวะ
มุก:นั่นดิฉันจำได้ว่าลูกคนเดียว
ไอติม: เอาน่าาเดี๋ยวสักวันคงบอกเอง เราเข้าไปรอหลังบ้านกันเถอะ
ทั้งสามก็เดินเข้าไปนั่งเม้าท์มอย ถามสารทุกข์สุกดิบตามประสาเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนาน แต่ก็ยังไม่ได้เข้าประเด็นหลักอะไรเพราะยัยยี่หวาเ้าปัญหาที่บอกว่าจะไปรับสายพี่ชายที่ไหนก็ไม่รู้หายไปเกือบ 20 นาที มุกรอนานจนไตเริ่มทำงานเลยขอแยกตัวมาเข้าห้องน้ำ แล้วก็เป็อีกคนที่หายไปกว่า 10 นาที
ยี่หวาและมุกเดินกลับเข้ามาพร้อมกันพร้อมท่าทีตื่นตระหนก
มุก: แก!!!!!! ยัยไอติม นี่!!!
ไอติม:มีอะไร ใจเย็นๆตื่นตูมไปได้
มุก:เมื่อกี้คุณ คุณกริชญ์ มาถามหาพ่อแกกับพี่จันทร์ เค้าทักทายกันสนิทสนมมากเลย
ยี่หวา:บ้านแกรู้จักกับเค้าทำไมไม่บอกพวกฉันเลย
ภัส:แกว่าใครนะ คุณกริชญ์
มุก:ก็ใช่นะสิ่
ไอติม:ฉันไม่รู้ ฉันก็เพิ่งรู้พร้อมพวกแกนี่แหละ
ยี่หวา:อย่ามาแอ๊บ
ไอติม:ฉันสาบานได้เลย ว่าพวกเค้ารู้จักกันมาก่อน แล้วฉันก็ไม่เคยเห็นคุณคุณกริชญ์มาที่บ้านด้วย เอ้อออออ ไหนๆก็เข้าเื่นี้ละ ที่แกไปสัมภาษณืบริษัทของเขามาเป็ยังไงบ้างยัยภัส
ภัส:ยังไม่มีติดต่อกลับมาเลยแก
ไอติม: ฉันเชื่ออย่างแก ไม่มีพลาด
ภัส: เพื่อนรัก
ทางด้านอีกฝั่งพ่อของไอติมที่คุยธุรกิจกับคุณกริชญ์เรียบร้อย ก็ได้เดินออกมาส่งระหว่างทางคุณกริชญ์สังเกตเห็นกลุ่มสาวๆกำลังนั่งเม้าท์มอย ตากลมจับจ้องไปที่ร่างสวย ที่กำลังนั่งเล่นกับเพื่อนๆ สวมใส่ชุดเดรสเปิดไหล่ลายดอกไม้เล็กๆ ที่มองยังไงก็เฉิ่มเชย แต่พอมาอยู่ในตัวเธอชุดกลับดูสวยขึ้นมากราวกับเทพปั้น คุณกริชญ์รู้สึกได้ถึงความคุ้นเคยกับสาวสวยที่นั่งอยู่ด้านหน้า เขายืนจับจ้องหญิงสาวอยู่นาน จนพ่อของไอติมหรือคุณชาญสังเกตได้ในทันที
ชาญ:จำหนูภัสได้มั๊ยครับคุณกริชญ์ สาวน้อยรุ่นราวคราวเดียวกับคุณ
คุณกริชญ์: ปภัสสร
(คุณกริชญ์เอ่ยชื่อหญิงสาวออกมาแบบไม่รู้ตัว)
ชาญ: ใช่แล้วครับ แสดงว่าจำได้
คุณกริชญ์:คุณทักเหมือนผมเคยรู้จักเธอ ผมเพิ่งเจอเธอเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เธอมาสัมภาษณ์งานที่บริษัทผม
ชาญ: อย่าบอกนะครับว่าคุณจะบอกผมว่าเพิ่งเคยเจอเธอครั้งแรกเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
คุณกริชญ์:คุณหมายความว่ายังไง?
ชาญ: ไม่มีอะไรหรอกครับวันนี้ก็เดินทางปลอดภัยนะครับ ยินดีที่ได้ร่วมทำธุรกิจครับ
คุณกริชญ์:ผมลาครับ
คุณกริชญ์ออกมาด้วยความสงสัยในคำพูดของชาญ ความรู้สึกคุ้นเคยนี่มันอะไรกันนะ ทำไมชาญถึงพูดเหมือนกับว่าเขาเคยเจอผู้หญิงคนนี้มาแล้ว ด้วยความที่คุณกริชญ์สงสัยจนทนแทบไม่ไหว คุณกริชญ์จึงได้ต่อสายหาดนัย
ดนัย:ว่าไงครับ เพื่อน
คุณกริชญ์: ไอ้นัย พรุ่งนี้เอาเรซูเม่ปภัสสรมาให้ฉันที่ห้องทำงานด้วย
ดนัย:ทำไมวะ
คุณกริชญ์: เอามาเหอะน่า อย่าถามเยอะ แล้วคืนนี้เจอกัน
หลังจากวางสายคุณกริชญ์ก็ขับรถไปที่บ้านเพื่อที่จะเตรียมตัวไปปาร์ตี้ตามประสาหนุ่มโสด
แน่นอนที่หนุ่มหล่ออย่างเขา ไม่มีทางเหงาอยู่แล้ว มีสาวมาพัวพันมากมาย แค่เดินเข้าร้านสาว PR ก็ต่างจับจ้องมาที่เขา ทั้งหล่อ ทั้งหนุ่ม ทั้งทิปหนัก แต่คนอย่างเขาฟันแต่เซเลปดาราดังๆ แต่เขาไม่เคยจริงจังกับใครสักคน มีดาราหลายคนพยายามที่จะเขา แต่เมื่อไหร่ที่เขารู้สึกอัดอัด หรือผู้หญิงคนนั้นล้ำเส้นจนเกินไปเขาก็จะสลัดทิ้งทันที
22:00 เวลาออกล่าก็มาถึง 2 หนุ่มหล่อก็ย่างกรายเข้าไปในผับดัง ที่มีแต่คนรวยๆ เซเลปดาราดังๆ เมื่อทั้งสองมาถึงเ้าของร้านก็มารับด้วยตัวเองเลยทีเดียว คุณกริชญ์ในชุดสีดำทั้งชุด ร่างกายกำยำ เป็ที่จับจ้องของคนทั้งผับ
<>:สวัสดีค่ะ คุณนัย คุณกริชญ์ วันนี้จะนั่งโซนนอกหรือห้อง V ดีคะ
คุณกริชญ์: โซนนอกละกันครับ
ดนัยยิ้มมุมปาก เพราะรู้ว่าคำตอบของเพื่อนรักเมื่อกี้หมายถึงอะไร ใช่แล้วที่เขาเลือกโซนนอกเพื่อที่จะได้ส่องสาวๆนั่นเอง เมื่อไหร่ที่เขาเลือกนั่งโซนนอกแล้ว แสดงว่าคืนนี้เขา้าสาวสวยสักคนนั่นเอง
ดนัย:คืนนี้อยากได้คนไหนก็แจ้งผมได้เลยนะครับ
ทั้งสองดื่มด่ำไปกับบรรยากาศ อย่างพึงพอใจ ดนัยลุกขึ้นเต้นพร้อมกับชนแก้วกับสาว ในขณะนั้นสายตาของคุณกริชญ์ก็ไปสะดุดตาเข้ากับสาวสวยคนหนึ่ง แต่งตัวเผ็ดร้อน แต่หน้าตาอ่อนหวาน หน้าอกที่ใหญ่โตคับแน่นนั้นเป็ที่พึงพอใจของเขายิ่งนัก เขาส่งซิกให้กับดนัย และแน่นอนทันทีที่ดนัยรับทราบก็รีบย่างกรายไปหาสาวคนนั้นทันที
ดนัย:สวัสดีครับ
<>:สวัสดีค่ะ
ดนัย:ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรครับ ผมขอชนแก้วด้วยได้มั๊ย
<>:ชื่อเพียงขวัญค่ะ
เธอตอบชื่อพร้อมกับยื่นแก้วมาชนกับแก้วของดนัย
ดนัย:ครับคุณเพียงขวัญ พอดีเพื่อนผมที่อยู่ทางด้านโน้นอยากรู้จัก คุณสะดวกไปมั๊ยครับ
ทันทีที่นิ้วของดนัยชี้ไปที่คุณกริชญ์ สายตาของเธอก็มองตามไปเห็นผู้ชายรูปร่างหน้าตาดี เธอไม่ทันได้ตอบดนัย ก็รีบย้ายร่างสวยไปหาคุณกริชญ์ทันที
ร่างสวยนั่งลงเบียดผู้ชายร่างใหญ่ เธอเอาหน้าอกของเธอไปถูกับเเขนของชายหนุ่ม ซึ่งสามารถมองออกได้ในทันทีเลยว่าเธอตั้งใจ
เพียงขวัญ:คุณ.............
คุณกริชญ์: กริชญ์ครับ
เพียงขวัญ: อ่ออ คุณกริชญ์ ไม่ทราบว่าอยากรู้จักฉันหรอคะ
คุณกริชญ์:ถ้าบอกว่าผมอยากกินคุณ มันจะน่าเกลียดไปมั๊ยครับ
เพียงขวัญ: ก็ไม่ได้ยากอะไรนี่คะ
ด้วยความหล่อของเขาสามารถจบดีลนี้ได้อย่างง่ายดาย ทั้งสองคนพากันไปที่โรงแรมที่ไม่ไกลมากนัก ทิ้งให้ดนัยอยู่เสพบรรยากาศเพียงคนเดียว
ดนัย:จัดการให้เรียบร้อย ก็ทิ้งให้กูเหงาเลยนะ แต่คนอย่างไอ้นัย ไม่มีทางซะหรอก
พูดเสร็จดนัยก็ต่อสายหาสาวคนหนึ่ง
ดนัย:ฮัลโหลที่รัก มาหาหน่อยได้มั๊ยจ๊ะ
ทางด้านของคุณกริชญ์ เมื่อถึงห้องเขาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร ปากหนานุ่มพุ่งเข้าไปจูบริมฝีปากเล็กอย่างหิวกระหาย มือหนาขยำแขนเล็ก ค่อยเลื่อนไปถึงหน้าอกแน่นๆอวบอัด เขาเลื่อนมืออีกข้างปลดชุดของเธอด้วยความชำนาญ ปากหนาเล้าโลมไปตามซอกคอและร่างกายของเธอ สาวน้อยส่งเสียงหวานโอดครวญอย่างซาบซ่าน มันยิ่งทำให้เขาพอใจยิ่งนัก ปากหนาค่อยๆเลื่อนลงไปตามหน้าท้องรวมถึงใต้สะดือสวยนั้น
เพียงขวัญ:กริชญ์คะ ช่วยดูดดื่มน้องสาวหน่อยได้......
ยังไม่ทันขาดคำปากหนาก็โลมไล ไปที่จุดสวาท เขาดูดดื่มอย่างหิวกระหาย หญิงสาวยิ่งส่งเสียงครางมากขึ้นเท่าไหร่ ลิ้นของเขายิ่งตวัดแรงมากขึ้นเท่านั้น หลังจากที่เขาทำให้สาวสวยจนพอใจแล้วกายใหญ่ค่อยๆค่อมกายสาว เขาค่อยๆเลื่อนตัวจนเอ็นอุ่นแสนใหญ่โต อยู่บริเวณปากเล็ก เขายัดมันลงไปเท่าที่ปากเล็กจะรับได้ ปากเล็กๆทำหน้าที่นี้ได้ดีเลยทีเดียว เขาส่งเสียงคำรามมันออกมา อย่างพึงพอใจ เขาค่อยๆเลื่อนตัวลงมาแล้วยัดมันเข้าไปในรูสวาทด้วยความรุนแรง เขากระแทกกายสาวไม่ยั้ง สาวน้อยร้องเสียงดังด้วยความหวาดเสียว ยิ่งร้องมากเท่าไหร่ชายหนุ่มยิ่งกระแทกมากเท่านั้น เขากระแทกเข้าไปเรื่อยๆ จนน้ำรักไหลออกมา เขาพาผู้หญิงคนนี้เสร็จไปพร้อมกับเขา หลังจากเสร็จกิจ ทั้งสองก็ทิ้งตัวลงนอนหลับไปถึงเช้า
เช้าวันต่อมากริชญ์อาบน้ำแต่งตัว เขาวางเงินจำนวนมากไว้ข้างเตียง เป็ค่าตัวเพียงขวัญ นั่นแสดงว่าเขาไม่ได้อยากผูกมัดกับเธอ เขารีบออกไปทันทีที่เพียงขวัญยังไม่ตื่น เขามุ่งตรงไปที่บริษัททันที เพราะมีประชุมแต่เช้า เป็ธรรมดาที่เมื่ออยู่ในบริษัทแล้วดนัยจะไม่ ถามถึงเื่ส่วนตัว
ดนัย:มาถึงแล้วหรอครับ
คุณกริชญ์:ใช่ เดี๋ยวส่งวาระการประชุมมาทีนะ ฉันจะอ่านทบทวนก่อนเข้าไป
ดนัย:ครับ เอ่ออ นี่ครับเรซูเม่ ที่คุณขอ
คุณกริชญ์คว้าแฟ้มสีดำรีบมาเปิดดู เมื่อเขาเห็นชื่อและนามสกุลของผู้หญิงที่เขาเจอเมื่อวาน สายตาของเขาตกตะลึงเป็อย่างมาก ตากลมผงะอยู่กับแฟ้มนั้นพักใหญ่
คุณกริชญ์: ปภัสสร............... นี่เธอคือ......
...........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................