เรือนกาญจนา

ครอบครัวอนันตษิรินฑราช เป็นครอบครัวมหาเศรษฐี ซึ่งทำธุรกิจขายกระดาษเพื่อส่งออก ชัยนพผู้ซึ่งเป็นหัวหน้าครอบครัวและเป็นประธานบริษัท เขามีภรรยาทั้งหมดสองคน แต่ที่ได้จดทะเบียนสมรสถูกต้องตามกฎหมาย ก็คือ บุหลัน ส่วนนงลักษณ์เป็นเพียงเมียน้อยเท่านั้น เนื่องจากนงลักษณ์ตั้งครรภ์ก่อน บุหลันจึงยอมให้นงลักษณ์เข้ามาอยู่ในคฤหาสน์หลังโตได้ และยินยอมให้เหล่าบริวารเคารพนับถือให้เป็นนายหญิงอีกคน

บุตรสาวของนงลักษณ์มีชื่อว่า นิธิชล เธอมีอายุ 25 ปี เป็นคนเรียบร้อย สุขุม และเก็บกด เธอทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยประธานบริษัท และคอยประสานงานกับอนุชิน ซึ่งชายผู้นี้เป็นหนุ่มอายุ 30 ปี ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธาน ด้วยความใกล้ชิดในระหว่างการทำงาน ทำให้นิธิชลแอบหลงรักอนุชินมาก แต่ไม่เคยเผยความรู้สึกให้ฝ่ายชายรับรู้

สำหรับบุษบง ลูกคนเล็ก เธอไม่ยุ่งเกี่ยวกับงานในบริษัทเลย แม้แต่นิดเดียว เธอหันไปเอาดีทางด้านแวดวงการบันเทิง โดยการเป็นนางร้ายในละคร และเพราะบุหลัน แม่ของเธอคอยอบรมให้ลูกเคารพนับถือในตัวพี่สาว ทำให้เธอรักและเคารพพี่นิธิชลมาก และหากใครทำให้พี่สาวของเธอไม่พอใจ เธอจะทำร้ายคนคนนั้นทันที

หญิงสาวที่มีบทบาทสำคัญในครอบครัวมหาเศรษฐีนี้ ก็คือ รวิวรรณ เธอเป็นสาวสวยสะพรั่ง ดูดีมีเสน่ห์ ใครๆ มองต่างก็หลงใหลในตัวเธอ ตอนนี้เธอกำลังศึกษาที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เป็นนักศึกษาคณะคุรุศาสตร์ชั้นปีที่ 2 และในช่วงวันหยุดก็ทำงานเป็นสาวใช้ช่วยแม่ ซึ่งแม่ของเธอเป็นแม่บ้านประจำคฤหาสน์

ชัยนพเจ้าของคฤหาสน์เอ็นดูรวิวรรณมาก เขาหาโอกาสใกล้ชิดเด็กสาว แต่ถูกภรรยาทั้งสองที่รู้ทันกับความเจ้าชู้ของสามี คอยขัดขวางไว้

ไม่เพียงเท่านั้นแม้กระทั่งอนุชินเอง เขาก็หลงเสน่ห์รวิวรรณเช่นเดียวกัน การแสดงออกของฝ่ายชายมันชัดเจนมากจนกระทั่งนิธิชลและบุษบงรับรู้ได้ ทำให้สองสาวจึงคอยหาเรื่องกลั่นแกล้งสาวใช้ผู้นี้ตลอดเวลา โดยเฉพาะบุษบง ผู้ซึ่งรักพี่สาวมาก จึงคอยร่วมมือกับพี่สาวทำร้ายรวิวรรณไม่หยุด กลายเป็นว่ารวิวรรณจึงกลายเป็นเหยื่อไร้เดียงสายิ่งกว่านางเอกในละคร

ณ ห้องทำงาน ในคฤหาสน์มหาเศรษฐี

“น้ำชาค่ะ คุณท่าน” รวิวรรณถือถ้วยน้ำชา เดินไปวางที่โต๊ะทำงานของคุณชัยนพ ซึ่งตอนนี้เขากำลังนั่งอ่านเอกสารในแฟ้มอย่างเคร่งเครียด

แต่ทว่าหลังจากรวิวรรณวางถ้วยเรียบร้อยแล้ว ก็ตกใจสุดขีด “ว้ายยยย!” สาวน้อยขนลุกเมื่อถูกชายวัยกลางคนแอบจับก้น และสิ่งที่ทำให้เธอไม่พอใจหนักมากก็คือ ชายที่ทุกคนเคารพนับถือ หันมามองและส่งสายตาเจ้าชู้มาที่เธอ รวิวรรณเม้มปาก สกัดกลั้นอารมณ์สุดฤทธิ์ รีบบังคับตัวเองให้เดินออกห่างชายคนนั้นให้เร็วที่สุด แต่ก็ไม่ทัน

“จะไปไหนเล่า…” ชัยนพวางแฟ้มตรงหน้า แล้วรีบโอบเอวอ้อนแอ้นของหญิงให้มานั่งตัก

“ปล่อยนะคะ คุณท่านจะทำอะไรน่ะคะ” รวิวรรณดิ้นรนสุดฤทธิ์แต่ก็ไม่อาจต้านทานแรงผู้ชายได้ไหว

“มา น่า ให้หอมหน่อยสิ” ชัยนพพยายามหอมแก้มวัยใส

รวิวรรณเบือนหน้าหนีทั้งน้ำตา เธอทำได้แต่ภาวนาว่า “ใครก็ได้ช่วยด้วย!” แต่ตัวเธอไม่กล้าส่งเสียงดัง เพราะเธอกลัวว่านายท่านจะไล่ทั้งแม่และเธอออกจากคฤหาสน์หลังนี้

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

“ใครวะ มาขัดจังหวะอยู่ได้” ชัยนพสบถอย่างเจ็บใจ

“ฉันเองนะคุณ งั้นฉันเข้าไปนะ” ศรีภรรยาที่รู้ทันรีบเคาะทันที

เสียงบุหลัน ทำให้ชายวัยกลางคนรีบผลักหญิงสาวออกไปทันที

รวิวรรณรีบลุกขึ้นยืน แล้วรีบจัดเสื้อผ้าให้ดูเรียบร้อย และทำตัวเป็นปกติให้มากที่สุด

“เธอนั่นเอง รวิวรรณ มีเรื่องจะคุยกับคุณนพงั้นหรือ” บุหลันเปิดเข้ามาก็รีบทักเด็กสาว

“ปะ เปล่าค่ะ หนูแค่ยกน้ำชามาให้คุณท่านเท่านั้นเอง หนูจะออกไปเดี๋ยวนี้ค่ะ” รวิวรรณรีบถือโอกาสเดินออกไปจากห้องโดยเร็วที่สุด ท่ามกลางความผิดหวังของชายมากรัก

“มีอะไรจะคุยกับผมงั้นหรือ นั่งก่อนสิ” ชัยนพเปลี่ยนท่าทีให้กลับมาสุขุม

“ฉันจะมาคุยเรื่องลูกของเราค่ะ” บุหลันเกริ่น

“ทำไมล่ะ” ชัยนพขมวดคิ้ว

“ฉันอยากให้บุษบงเข้าไปฝึกงานในบริษัทค่ะ” บุหลันกลัวว่าลูกสาวของภรรยารองจะฮุบบริษัทไป

“คงกลัวว่านิธิชลจะกลายเป็นผู้สืบทอดเจ้าของบริษัทล่ะสิ” ชัยนพกล่าวอย่างรู้ทัน

“ฉันขอยอมรับค่ะ ว่า ใช่” บุหลันกล่าวโดยไม่ปิดบัง

“อย่าห่วงเลย ผมเขียนพินัยกรรมยกหุ้นส่วนใหญ่ให้บุษบงแล้ว” ชัยนพบกล่าวอย่างไม่ยี่หร่า

“แต่บุษบงก็ควรรู้เรื่องเกี่ยวกับบริษัทบ้างสิคะ” บุหลันกังวล

“คุณก็เคยไปเกลี้ยกล่อมให้บุษบงไปฝึกงานแล้วไม่ใช่หรอ ตัวเธอไม่ยอมเองต่างหาก เอาแต่ไปแสดงละครบ้าบออะไรนั่น” ชัยนพกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

“ถ้าคุณพูด บางทีลูกของเราอาจจะ…” บุหลันกล่าวไม่จบ

“ก็ได้ เดี๋ยวผมจะคุยกับลูกเอง คุณไปนอนก่อนเถอะ ผมจะทำงานต่อ” ชัยนพพูดเพื่อตัดความรำคาญ

“ก็ได้ค่ะ ว่าแต่ฉันมีอีกเรื่องค่ะ หากคุณไม่อยากให้สาวใช้คนโปรดของคุณโดนนงลักษณ์ทำร้าย คุณควรระวังตัวมากกว่านี้ อย่าทำอะไรโจ่งแจ้งนัก” บุหลันเตือน

“ขอบคุณที่เตือน” ชัยนพยิ้มมุมปาก เขาพอใจที่ภรรยาหลวงใจกว้าง ยอมให้เขามีเล็กมีน้อยได้โดยไม่ปริปากว่าเลยสักคำ ผิดกับนงลักษณ์ซึ่งเป็นภรรยารอง ที่คอยเอาแต่บ่นแล้วบ่นอีกเรื่องสาวๆ ที่เขายุ่งเกี่ยวด้วย

บุหลันเดินออกมาจากห้องของสามี หลังจากปิดประตู เธอก็ถึงกับส่ายหน้ากับความเจ้าชู้ไม่เคยเปลี่ยนเลยตั้งแต่หนุ่มยันแก่

ในมุมมืด มีสายตาหนึ่งคอยจับจ้อง พร้อมกับกำหมัดแน่น ภรรยารองที่ต่อหน้าทำดีแต่ลับหลังนั้นกลับเกลียดชังบุหลันอย่างมาก และยิ่งเธอแอบได้ยินว่าบุหลันจะให้บุตรสาวเข้าไปฝึกงานในบริษัท ก็ยิ่งทำให้เธอโกรธแค้นเป็นฟืนเป็นไฟทันที ดังนั้นเธอจึงคิดแผนการบางอย่าง

***********************************

ณ ภายในห้องนอนของนงลักษณ์

หญิงวัยกลางคนจ้องไปที่มือถืออย่างมาดมั่น สักพักก็ตัดสินใจกดไปหา…

“ว่าไงครับคุณผู้หญิง” กลวิทย์กล่าวเสียงเย้า

“ฉันมีเรื่องจะให้นายช่วย” นงลักษณ์กล่าวเสียงจริงจัง

“ว่ามาสิครับ แต่ค่าตอบแทนต้องสูงพอนะครับ” กลวิทย์ไม่อยากเสียเวลา

“สองล้านบาทเป็นไง” นงลักษณ์ตัดใจให้

“จะให้ผมช่วยอะไรครับ” กลวิทย์รู้สึกพอใจกับเงินก้อนนี้

“ทำยังไงก็ได้ ที่ให้แฟนนายไม่สามารถไปฝึกงานที่บริษัทสามีฉันได้” นงลักษณ์กล่าว

“แหม! นอกจากจะให้ผมหลอกให้บุษบงรักผมแล้ว ยังให้ผมขัดขวางทางก้าวหน้าของเธออีก” กลวิทย์แกล้งแซว

“แล้วจะเอามั้ยล่ะ สองล้านน่ะ”

“เอาสิครับ ไม่มีปัญหาครับ”

“ถ้างานสำเร็จ คืนพรุ่งนี้จะโอนให้ทันที”

“รับทราบครับ คุณผู้หญิง” หลังจากที่กลวิทย์วางสาย เขาก็รีบกดเบอร์แฟนสาวสวย

บุษบงกดรับ “ว่าไงคะวิทย์”

“ผมมีเรื่องจะขอให้คุณช่วยครับ” กลวิทย์นึกแผนการได้อย่างรวดเร็ว

“ว่ามาสิคะ” บุษบงคิดว่าเป็นคนกันเอง

“ผมอยากให้คุณเป็นนางแบบโฆษณาให้บริษัทผมครับ”

“ได้สิคะ เพื่อคุณ บุษทำให้อยู่แล้ว”

“ขอบคุณมากครับบุษ แต่มันอาจต้องใช้เวลาถ่ายทำเป็นเดือนนะครับ” กลวิทย์กลัวหญิงสาวไม่ยอมรับ

“โห! ทำไมต้องเป็นเดือนด้วยล่ะคะ แค่ถ่ายโฆษณาเอง” บุษบงคิดว่ายาวนานเกินไป

“ต้องถ่ายทำที่ภูเก็ตครับ หลังจากนั้น ผมจะพาคุณไปเที่ยวด้วย”

“ก็ได้ค่ะ” บุษบงเองก็อยากให้เวลากับแฟนบ้าง

***********************************

แต่พอบุษบงวางสาย ก็มีเบอร์แปลกๆ โทรมา

“สวัสดีค่ะ บุษบงพูดค่ะ”

“ครับ ผมรู้”

“จางเว้ย! ฉันบอกแล้วว่าห้ามยุ่งเกี่ยวกับฉันอีกไงคะ ฉันมีแฟนแล้วด้วย” บุษบงพูดเสียงแข็ง

“อย่าพูดแบบนี้กับลูกค้าของพ่อคุณสิครับ ผมถือว่าเป็นลูกค้าใหญ่เลยนะ แต่เอ๊ะ เห็นพ่อคุณบอกว่าจะให้คุณมาฝึกงานที่บริษัท ต่อไปพวกเราก็จะได้เจอกันบ่อยขึ้นด้วยสิ” จางเว้ยพูดยิ้มๆ

“เสียใจค่ะ ฉันไม่มีวันเข้าไปฝึกงาน ฉันเป็นดารานะคะ คุณอย่าลืมสิ” บุษบงรีบปฏิเสธ

“แล้วผมจะคอยดู”

“เลิกยุ่งกับฉันได้แล้วค่ะ ลาก่อน” ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด

บุษบง ดาราสาวสวยถอนหายใจที่มาเฟียจางเว้ยยังจีบเธอไม่เลิกเสียที เธออยู่ในภวังค์อยู่นาน จนกระทั่งได้ยินเสียงเคาะประตู

“ใครน่ะ” บุษบงตะโกนถาม

“ป้าวรรณเองค่ะ คุณหนู คุณท่านมีเรื่องจะคุยกับคุณหนูค่ะ ให้คุณหนูรีบไปที่ห้องทำงานคุณท่านด่วนเลยนะคะ” แม่บ้านกล่าว

“ค่ะ ค่ะ เดี๋ยวบุษจะรีบไปค่ะ ขอบคุณค่ะป้าวรรณ” แม้บุษบงจะไม่ชอบลูกสาวแม่บ้าน แต่เธอก็เคารพแม่บ้านเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง

***********************************

บุษบงเลยรีบไปที่ห้องทำงานของพ่อ

“มีอะไรหรือเปล่าคะ คุณพ่อ” บุษบงพอจะเดาเรื่องออก แต่ก็ยังถาม

“พ่อจะให้ลูกไปฝึกงานที่บริษัทน่ะสิ” ชัยนพกล่าว

“แต่หนูได้รับงานถ่ายโฆษณาไปแล้วค่ะพ่อ คงเข้าไปฝึกไม่ได้” บุษบงรีบปฏิเสธ

“ต่อไปลูกจะได้สืบต่อกิจการของพ่อนะ” ชัยนพพูดเสียงแข็งไม่พอใจลูกสาว

“โธ่! คุณพ่อค่ะ คุณพ่อยังมีพี่นิธิชลอยู่ทั้งคนนะคะ” บุษบงเข้าไปเกาะแขนพ่อ

“มันไม่เหมือนกันนะลูก” ชัยนพพยายามจะอธิบาย

“ไม่เอาน่าคุณพ่อ พ่อเองก็รู้ว่าลูกไม่เคยสนใจงานบริหารอยู่แล้วนี่คะ” บุษบงยังคงดื้อ

ชัยนพจนปัญญาที่จะเกลี้ยกล่อมลูกสาวของเมียหลวง ก็เลยยอมปล่อย “ตามใจก็แล้วกัน แล้วอย่าเสียใจภายหลังนะ”

“งั้นหนูขอตัวนะคะพ่อ” บุษบงยิ้มให้พ่อ และเข้าไปสวมกอดก่อนจะเดินออกไป

ชายวัยกลางคนมองลูกสาวคนสวยเดินออกไปอย่างเอือมระอา เขาทำได้แต่คิดในใจว่า “ทำไมถึงไม่เอาไหนอย่างนี้นะ บุษบง”

***********************************

แม่บุหลันผู้ซึ่งแอบฟังสองพ่อลูกคุยกันก็รีบฉุดลูกสาวไปคุยกันที่ห้องนอนลูกสาวทันที

“โอ๊ย! แม่ หนูเจ็บนะ” บุษบงบ่น

บุหลันปล่อยลูกสาว และหันไปต่อว่า “ทำไมถึงได้โง่แบบนี้นะยัยบุษ”

“โธ่! แม่ หนูรับงานแล้วจริงๆ นะคะ” บุษบงกล่าว

“แล้วถ้าบริษัทตกเป็นของนิธิชล จะว่ายังไงน่ะ” บุหลันบอกในสิ่งที่ตนกังวล

“พวกเราถือเป็นพี่น้องกันอยู่แล้วนี่คะ อีกอย่างพี่ชลก็ดีกับบุษมากเลยด้วย”

“แม่อยากจะอกแตกตาย ต่อไปนี้ แม่จะไม่ยุ่งอะไรอีกแล้ว แล้วอย่ามาเสียใจภายหลังก็แล้วกัน” บุหลันเอือมในความดื้อของลูกสาว

บุษบงกอดแม่อย่างอ้อนๆ “น่า แม่ ยังไงหนูก็ถือว่าเป็นดาราชื่อดังเชียวนะ งานโฆษณาครั้งนี้ อาจทำให้ลูกสาวแม่ได้งานละครเยอะขึ้นก็เป็นได้”

บุหลันถอนหายใจที่ลูกสาวตัวเองไม่สนใจเรื่องธุรกิจ ชอบงานแสงสีเสียงมากเกินไป แต่ในเมื่อทำอะไรไม่ได้แล้ว ก็เลยต้องยอมปล่อยวาง

บุษบงรอให้แม่เดินออกจากห้อง เธอจึงพึมพำว่า “ขอโทษนะคะแม่ ความจริงหนูไม่อยากเจอมาเฟียชีกอคนนั้นจริงๆ ค่ะ” ตอนนี้เธอรู้สึกผิดที่ทำให้พ่อและแม่ผิดหวังในตัวเธอเป็นอย่างมาก เธอก็เลยเดินออกไปที่สวนเพื่อชมจันทร์ระบายอารมณ์

***********************************

บุษบงแหงนมองบนฟ้าที่เห็นดวงดาวมากมายระยิบระยับไปทั่ว เธอกำลังรู้สึกเพลิดเพลินกับเสียงจิ้งหรีด สายลม และเสียงใบไม้ไหว สักพักก็มีเสียงบางอย่างมาขัดความสุขกับการชื่นชมธรรมชาติของเธอ นั่นก็คือ เสียงหนุ่มสาวคุยกัน

บุษบงรู้สึกแปลกใจว่าภายในคฤหาสน์แห่งนี้ จะมีเสียงหนุ่มสาวที่ไหน เธอจึงค่อยๆ ย่องๆ แอบดู ก็เบิกตาโพลง เมื่อเห็นคนรู้จักกำลังกอดกันอยู่ที่สวนหลังบ้าน

“ปล่อยนะคะ คุณอนุชิน เดี๋ยวมีใครมาเห็นเข้า มันไม่ดีนะคะ” รวิวรรณพยายามดึงมือฝ่ายชายออกแต่ก็ไร้ผล

“พี่คิดถึงวรรณมากเลยนะ ขอพี่หอมให้หายคิดถึงหน่อยสิ” อนุชินกอดและหอมเด็กสาวอย่างหน้ามืดตามัว

วรรณพยายามขัดขืน แต่ก็ไม่อาจสู้แรงชายที่มีรูปร่างกำยำได้ไหว ทำให้เธอต้องปล่อยให้เขาหอมแก้มซ้ายแก้มขวาแบบนั้น

บุษซึ่งแอบดูอยู่ก็ตกใจ และคิดในใจว่า “แล้วพี่ชลจะว่ายังไงล่ะเนี่ย” แต่บุษไม่ได้แค่ดูเพียงอย่างเดียว ยังแอบถ่ายเหตุการณ์ทั้งหมดที่หนุ่มสาวกำลังจู๋จี๋กลางสวนไว้ด้วย เธอพึมพำว่า “พี่ชลจะได้ตาสว่างเสียที”

***********************************

เช้าวันรุ่งขึ้น

บุษบงลากกระเป๋าเดินทางเพื่อออกเดินทางไปภูเก็ตแต่เช้า แต่ก่อนออกเดินทาง บุษบงได้แอบส่งคลิปวีดีโอเมื่อคืนส่งให้พี่สาวด้วย

เมื่อชลเปิดดูแล้ว ทำให้นิธิชลถึงกับนั่งไม่ติด เธอรีบเคาะประตูห้องนอนน้องสาวทันที

บุษบงเดาเหตุการณ์ได้ เลยรีบเปิดประตูดึงมือพี่สาว ให้เข้ามาในห้องโดยเร็วที่สุด

“บุษ! นี่ไม่ใช่คลิปตัดต่อใช่มั้ย” นิธิชลไม่เชื่อสายตาตัวเอง

“โธ่! พี่ชล บุษไม่ได้เก่งคอมพิวเตอร์ขนาดนั้นนะคะ” บุษกล่าว

“แล้วพี่จะทำยังไงดี สาวใช้คนนั้นกำลังจะแย่งพี่ชินไปจากพี่” นิธิชลรู้สึกร้อนใจ

“พี่ชลอย่ายอมแพ้นะคะ ยังไงพี่ชลก็เหนือกว่ามันตั้งเยอะ บุษเชื่อว่าพี่ชินคงไม่ได้คิดจริงจังอะไรกับรวิวรรณมากนักหรอก” บุษคิดเช่นนั้น

“แล้วสาวเฉิ่มอย่างพี่จะเอาอะไรไปสู้กับสาววัยใสอย่างวรรณเขาได้ล่ะ” นิธิชลรู้สึกอิจฉาในความงามของสาววัยสะพรั่งอย่างรวิวรรณ

“นี่ค่ะนามบัตรช่างแต่งหน้าประจำตัวของบุษเอง พี่ชลติดต่อเขาไปนะคะ รับรองว่าเขาต้องแปลงโฉมพี่ชลให้สวยถูกใจพี่ชินอย่างแน่นอน” บุษมั่นใจเพราะพี่สาวมีเค้าโครงสวย แต่เธอแต่งตัวอย่างเรียบง่ายเท่านั้นเอง

นิธิชลรับนามบัตรอย่างดีใจ และกล่าวว่า “ขอบใจนะบุษ พี่ก็มีแค่บุษนี่แหละที่ดีต่อพี่มากขนาดนี้”

“พวกเราเป็นพี่น้องกันนะคะ เอ้อ ได้เวลาออกเดินทางแล้ว มีอะไรให้บุษช่วยก็โทรหรือ line มาหาบุษนะคะ”

“จ้า น้องสาวของพี่”

บุษบงกอดพี่สาว จากนั้นก็ปล่อยให้พี่สาวเดินออกไปจากห้อง เธอทำได้เพียงภาวนาในใจว่า “ขอให้พี่สมหวังในความรักนะคะ อย่าปล่อยให้พี่ชินตกเป็นของเด็กยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมเด็ดขาด”

บุษบงลากกระเป๋าเดินทางจะขึ้นรถ Taxi ที่หน้าประตูคฤหาสน์ แต่ทว่าอยู่ดีๆ ก็มีรถตู้คันสีดำมาดักหน้ารถ พอประตูรถตู้เปิด ชายฉกรรจ์ห้าคนก็วิ่งออกมา แล้วเข้ามาลากตัวหญิงสาว พร้อมกับสัมภาระขึ้นรถตู้ทันที ในขณะที่ชายฉกรรจ์อีกคนถือปืนข่มขู่คนขับรถ Taxi ให้ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ไม่เช่นนั้นครอบครัวของเขาจะเดือดร้อนไปด้วย

บุษบงยังไม่ทันได้ร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ เธอก็ถูกโปะยาสลบเสียก่อน

สติของสาวสวยได้ดับวูบลง จนกระทั่ง…