ตัวประกอบสุดปั่นกับระบบโชคชะตาสุดฮา

หลังจากที่หลุดรอดจากการพูดคุยกับฟูจิมิยะ กาลก็รีบเดินทางไปที่ร้านขายของอีกครั้งเพื่อแก้ไขความผิดพลาดของตัวเอง

“ขนมแมวเลีย... ขนมแมวเลียอยู่ตรงไหนนะ” กาลเดินวนในร้านพลางค้นหาอย่างรีบเร่ง

จนในที่สุดเขาก็เจอ! ซองขนมแมวเลียสีสันสดใสที่ดูเหมือนจะเป็๲ตัวช่วยชีวิตในครั้งนี้ กาลคว้าซองมาหลายแบบทั้งรสปลาแซลมอน ทูน่า และไก่

“ไป๋น่าจะหายงอนถ้าได้กินอันนี้” เขาพึมพำก่อนจะจ่ายเงินและรีบกลับบ้าน

เมื่อกาลเปิดประตูบ้าน เขาก็พบไป๋นั่งอยู่บนโซฟาในท่าทางที่ดูสง่างาม (และแอบมีออร่าความงอนแผ่ออกมา)

“ไป๋... ฟังนะ ฉันขอโทษจริงๆ ที่ลืมให้อาหาร” กาลพูดเสียงอ่อนโยนขณะค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้

ไป๋หันหน้าหนีอย่างมีท่าทีไม่สนใจ แต่หางของมันกระดิกเบาๆ เหมือนจะบอกว่า “ฉันยังโกรธอยู่นะ แต่จะฟังหน่อยก็ได้”

กาลหยิบซองขนมแมวเลียออกมาและพูดด้วยเสียงอ้อนวอน “แต่ดูนี่สิ... ฉันซื้อขนมแมวเลียมาให้! หลายรสเลยนะ”

ไป๋หันมามองด้วยสายตาที่แสดงความสนใจเล็กน้อย ก่อนจะทำหน้าเหมือนไม่ใส่ใจและหันกลับไปทางเดิม 

กาลยิ้มมุมปาก “แหม เล่นตัวแบบนี้ใช่ไหม... ได้เลย”

เขาค่อยๆ เปิดซองขนมแมวเลีย รสทูน่าที่ไป๋ชอบที่สุด แล้วบีบขนมออกมาให้กลิ่นหอมโชยไปทั่ว

“อืม... กลิ่นดีจังเลย น่าเสียดายที่ไป๋ไม่อยากกิน” กาลแกล้งพูดเสียงดังพลางถือซองขนมใกล้จมูกของแมว

ไป๋เหลือบมองเล็กน้อย ก่อนจะทนไม่ไหวและยื่นหัวเข้ามาใกล้

“เอ้าๆ มากินสิ ฉันตั้งใจซื้อมาให้เธอเลยนะ” กาลพูดพร้อมยื่นซองขนมให้

ในที่สุด ไป๋ก็ยอมเลียขนมจากซองในมือของกาล แต่ยังคงทำหน้าเหมือนจะบอกว่า “ก็ได้... ถือว่าฉันให้อภัย”

“เควสใหม่! สำรวจโรงเรียนซูชิอิน (ระยะเวลา: 5 วัน)”

เสียงระบบดังขึ้นในห้องที่เต็มไปด้วยความสงบ กาลที่กำลังนั่งขยี้หัวด้วยความเหนื่อยล้าจากการปลอบใจไป๋ถึงกับพึมพำเบาๆ

5 วันเหรอ? เควสใหม่อีกแล้ว?” กาลพูดกับตัวเอง ก่อนจะถอนหายใจหนักๆ เขามองไปที่โทรศัพท์ที่ส่งข้อความจากระบบมา

“สำรวจโรงเรียนซูชิอิน? โรงเรียนที่ต้องไปแล้วสิ! แบบนี้ฉันจะต้องเตรียมตัวให้พร้อม หรือว่าจะหาทางหนีไปได้มั้ย?” เขาคิดในใจ พร้อมกับรู้สึกเครียดขึ้นมาทันที

ในขณะที่เขายังงุนงงกับความท้าทายใหม่ที่ถูกส่งมา กาลได้แต่มองไปยังแผนที่โรงเรียนซูชิอินในมือถือ และคิดถึงสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า—กลุ่มนักเรียนที่เก่งและคนที่มีความสามารถสูง รวมถึงการพบกับตัวละครหลักที่อาจจะทำให้การเรียนที่นั่นไม่น่าเบื่อหรืออาจจะกลายเป็๞การต่อสู้ที่ไม่คาดคิด

“เอาเถอะ... ถึงเวลาแล้วก็ต้องไป! อย่างน้อยก็ยังมีเวลาเตรียมตัวอีกนิด” กาลตัดสินใจเดินไปที่ห้องน้ำเพื่อทำความสะอาดตัวเองก่อนจะเริ่มวางแผนการสำรวจโรงเรียนใหม่ใน๰่๭๫ห้าวันข้างหน้า