พลั่ก!!
เ้าสัตว์ประหลาดใช้มือของฉันจับด้ามไม้กวาดฟาดไปที่กลางหลังของพี่ศราวุธแบบที่ไม่ได้รั้งแรงของตัวเองไว้แม้แต่นิดเดียว
“โอ๊ยยย!”
พี่ศราวุธตัวแอ่นไปในทิศทางตรงข้ามกับฉันเพราะความเ็ปก่อนจะหันกลับมาทางเ้าสัตว์ประหลาด คงกำลังจะอ้าปากพูดว่า ‘ทำบ้าอะไรของเธอน่ะ?’แต่ก็ไม่มีเสียงอะไรออกมาจากลำคอเน่าๆ นั่นเมื่อตาทั้งสองของรุ่นพี่จ้องเข้าไปยังั์ตาของเ้าสัตว์ประหลาด
บรรยากาศของห้องเรียนมัธยมปลายที่ว่างเปล่าเปลี่ยนเป็ทะเลเพลิงเพียงแค่ว่าเปลวไฟเ่าั้ไม่สามารถทำอันตรายใดๆ เ้าสัตว์ประหลาดได้มีเพียงพี่ศราวุธเท่านั้นที่ถูกความร้อนสูงละลายเนื้อหนังของเขาให้ร่วงหลุดลงพื้นอย่างช้าๆ
“ผู้หญิงคนเมื่อวานนี้เธอว่ายังไงบ้างคะ?” เ้าสัตว์ประหลาดถาม
“ธะ...เธอพูดเื่อะไรน่ะ?”
ปึงงง!!!
เ้าสัตว์ประหลาดทุ่มไม้กวาดลงบนโต๊ะตัวที่ใกล้มือของมันมากที่สุดจนเกิดเสียงดังสนั่นทั่วไปทั้งห้อง
“กรุณาตอบให้ตรงคำถามด้วยค่ะ”เสียงของเ้าสัตว์ประหลาดนิ่งมากเมื่อเทียบกับเหตุการณ์ตรงหน้า
พี่ศราวุธตัวสั่นแต่ยังคงปิดปากเงียบ
“รุ่นพี่....”
“ผู้หญิง...เมื่อวาน...เื่อะไรล่ะ?”
“ก็เื่ที่แกไปปล่อยน้ำโสโครกของแกใส่เขาไงล่ะไอ้ขยะโง่”
เสียงของเ้าสัตว์ประหลาดดังสะท้อนก้องกังวานในห้องรุ่นพี่ของฉันกลับไปตัวสั่นเป็ลูกแมวเหมือนเมื่อวาน ไม่สินาทีนี้ลูกแมวพวกนั้นยังจะดูกล้าหาญมากกว่าผู้ชายน่าสมเพชคนนี้ซะอีกเ้าสัตว์ประหลาดรอจนเสียงสะท้อนของมันหายไป แล้วยืนจ้องตารุ่นพี่โดยไม่กะพริบรอว่ารุ่นพี่จะส่งเสียงร้องไห้ออกมาเมื่อไร
“เรายังไม่ได้...คุยกันเลย...ธะ...เธออ่านข้อความที่ฉันส่งไปให้แล้วแต่ว่า...ไม่ได้ตอบกลับมา”รุ่นพี่ตอบด้วยเสียงสั่นเครือร่างกายของรุ่นพี่สั่นระริกจนไม่สามารถควบคุมแขนขาของตัวเองได้จนโทรศัพท์ในมือนั้นดิ้นหลุดตกลงบนโต๊ะเรียนข้างๆ รุ่นพี่พยายามจะใช้แขนเก้ๆ กังๆหยิบมันขึ้นมาแต่เ้าสัตว์ประหลาดใช้กรงเล็บของมันตะปบโทรศัพท์บนโต๊ะนั้นจมลงไปเป็ส่วนหนึ่งของโต๊ะเรียน
“.....”
“ยัยนั่นคงไม่อยากจะเห็นหน้าทุเรศๆของรุ่นพี่อีกแล้วล่ะค่ะ”
“ธะ...เธอ...คงจะไม่เอาไปบอกใครใช่ไหม?”
ตึกตัก
“เวลาที่เรา้าจะให้คนอื่นทำอะไรให้อย่างที่เรา้าเนี่ย...”
รุ่นพี่มองฉันด้วยสายตาสงสัย 10% อีก 90% เป็ความกลัว
“เราจะต้องทำยังไงคะ?”
รุ่นพี่พยายามจะกลืนน้ำลายตัวเองแต่ดูเหมือนว่าตอนนี้สมองเล็กๆ ของรุ่นพี่นั้นจะทำงานได้ย่ำแย่สุดๆจนแม้แต่เื่ง่ายๆ อย่างการกลืนน้ำลายตัวเองก็ไม่สามารถทำได้แต่มันก็ดูเหมือนว่ามันจะยังพอสามารถประมวลผลคำถามที่เ้าสัตว์ประหลาดส่งไปหารุ่นพี่ได้อยู่บ้าง
รุ่นพี่ยกมือทั้งสองข้างที่กำลังสั่นเทาขึ้นมาสูงประมาณหน้าอกแล้วจึงค่อยๆ ประกบพวกมันเข้าหากัน
ตึกตัก ตึกตัก
มือสองข้างของรุ่นพี่นั้นหลอมรวมกันเป็ก้อนเนื้องอกก้อนเดียวรูปดอกบัวตูมเขายกมันขึ้นมาช้าๆ ในขณะเดียวกันก็กดหัวของตัวเองให้ต่ำลง ตัวของรุ่นพี่นั้นโค้งงอลงไปในทิศทางที่เ้าสัตว์ประหลาดยืนอยู่ฉันได้ยินเสียงเ้าสัตว์ประหลาดสูดหายใจเข้าออกด้วยความตื่นเต้น
“ขะ...ขอร้องล่ะครับ”
รุ่นพี่พูดออกมาด้วยเสียงแหบแห้งในท่วงท่าของการไหว้แบบไทย ที่ปกติคนในประเทศนี้จะทำต่อเคารพผู้ที่มีอายุและมีความนับหน้าถือตามากกว่าเท่านั้น
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก
“หนอนแมลงนี่มันเป็สัตว์ชั้นต่ำใช่ไหม?”เ้าสัตว์ประหลาดถามรุ่นพี่
รุ่นพี่เงยหน้าขึ้นมาด้วยความกลัวใบหน้าของเ้าสัตว์ประหลาดนั้นมีคำตอบอยู่แล้วแต่ก็ไม่วายยังพูดซ้ำเพื่อย้ำให้แน่ใจว่านั่นคือสิ่งที่มัน้าจากรุ่นพี่
“ต่ำกว่านี้”
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก
ตาสีขาวของรุ่นพี่หลุดจากั์ตาของเ้าสัตว์ประหลาดมองไปซ้ายขวาอย่างไร้เป้าหมายจนสุดท้ายก็จบลงตรงพื้นห้องเรียนร่างกายที่เคยสูงโปร่งตอนนี้ค่อยๆ ลดต่ำลงอย่างช้าๆ ขนาดตัวของรุ่นพี่กำลังเล็กลง
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก
หัวเข่าของรุ่นพี่ลงไปติดพื้นห้องข้อศอกทั้งสองข้าง สันมือทั้งคู่ต่างลงไปติดพื้นห้องหน้าผากของรุ่นพี่แนบติดกับหัวแม่มือของเขาเองตอนนี้ร่างกายของรุ่นพี่กลายเป็แค่ก้อนเนื้อทรงกลมโสโครกอยู่แทบเท้าของเ้าสัตว์ประหลาดเท่านั้น
“ขอร้อง...ล่ะครับ” เสียงเหมือนรุ่นพี่จะกำลังร้องไห้
เ้าสัตว์ประหลาดเงียบไปครู่หนึ่งตัวฉันที่เฝ้ามองเหตุการณ์อยู่ในความเงียบนั้นจ้องตาไม่กะพริบ เ้าสัตว์ประหลาดเริ่มส่งเสียงหัวเราะแปลกๆลอดออกมาตามไรฟัน รอยยิ้มที่ฉีกกว้างของมันแทบจะบดขยี้ใบหน้าของฉันจนเละ
“ทำได้ดีมากค่ะรุ่นพี่” เ้าสัตว์ประหลาดพูดทำให้รุ่นพี่พยายามขยับกระดูกหลังต้นคอเพื่อเงยหน้าขึ้นมาดูภาพเหตุการณ์เบื้องหน้า
“หยุดเลยนะคะ” เ้าสัตว์ประหลาดพูดเสียงเข้ม
ศีรษะของพี่ศราวุธกลับไปอยู่ท่าเดิม
“ถ้ารุ่นพี่เงยหน้าขึ้นมาตอนนี้ละก็...ก็คงจะเห็นกางเกงในของฉันหมดน่ะสิคะ”
เสียงกรีดร้องด้วยความทรมานดังก้องไปในอากาศรอบตัวของพวกเราในทางกลับกันเสียงของมนุษย์ที่มีชีวิตกลับเงียบสนิท
“ขืนปล่อยให้รุ่นพี่เห็นมันเดี๋ยวก็ได้เลอะเทอะแบบเมื่อวานอีกแน่” เ้าสัตว์ประหลาดย้ำ
ก้อนเนื้อที่เรียกว่ารุ่นพี่นั้นสั่นแรงยิ่งกว่าเดิม
“แต่ในเมื่อวันนี้รุ่นพี่ทำตัวเป็ขยะที่ดีฉันจะเก็บความลับของรุ่นพี่ไว้ให้ก็แล้วกันค่ะ”
รุ่นพี่ไม่ได้ตอบอะไร
“แล้วก็.....” หัวใจที่เต้นอย่างรุนแรงมาตลอดของฉันนั้นหยุดลงตอนนี้ “จะให้รางวัลเพิ่มนิดหนึ่งนะคะ”
เ้าสัตว์ประหลาดล้วงมือเข้าไปใต้กระโปรงนักเรียนของฉันมันจับที่ขอบกางเกงในทั้งสองข้าง แล้วรูดลงตามแรงโน้มถ่วงของโลกผ่านท่อนขาสีซีดเหมือนศพ ผ่านหัวเข่า ผ่านข้อเท้า ลงไปกองอยู่บนพื้นห้องเรียนมันดึงขาของฉันทั้งสองข้างออกมาก แล้วเตะกางเกงในตัวนั้นไปตรงหน้าของพี่ศราวุธ
กางเกงในสีขาวไม่มีลวดลาย
“ฉันจะยอมให้รุ่นพี่เก็บไว้ก่อนก็ได้ค่ะแต่มีข้อแม้ว่า...” เ้าสัตว์ประหลาดพูด
“ถ้าฉันไม่อนุญาตห้ามปล่อยออกมานะคะ”
...
ปึ้ง!!
เ้าสัตว์ประหลาดใช้รองเท้าของฉันกระทืบลงไปบนกางเกงในจนเป็รูปรอยรองเท้านักเรียน
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก