เขาเคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดแห่งวิถีโอสถ ผู้คนทั่วหล้าต่างยกย่องในนาม “เทพโอสถ”
แต่สุดท้ายกลับถูกคนที่ไว้ใจหักหลัง ถูกสังหาร และสูญสิ้นทุกสิ่งในชั่วข้ามคืน

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขากลับมาเกิดใหม่บนดาวระดับต่ำ ในร่างเด็กหนุ่มเสเพลผู้มีชีพจรพิการ ถูกเหยียดหยาม ถูกหัวเราะเยาะ และถูกตราหน้าว่าเป็น “สวะไร้ค่า”

แต่ผู้ใดจะรู้ว่า ภายใต้ร่างอันแสนไร้ค่านั้น กลับซ่อนวิญญาณของเทพโอสถผู้เคยยืนเหนือผู้คนนับไม่ถ้วน!

ชีพจรพิการแล้วอย่างไร ข้าจะสร้างเส้นทางของตนขึ้นมาใหม่
ไร้พรสวรรค์แล้วอย่างไร ข้ามีความรู้แห่งวิถีโอสถที่พวกเจ้ามิอาจเอื้อมถึง
เมื่อชาติก่อนต้องตายเพราะมีเพียงวิชาโอสถ แต่ไร้พลังพอจะปกป้องตนเอง ชาตินี้เขาจึงสาบานว่าจะก้าวไปบน วิถียุทธและวิถีโอสถพร้อมกัน

จากสวะผู้ถูกเหยียบย่ำ สู่ยอดอัจฉริยะที่ผู้คนต้องแหงนมอง
จากดาวระดับต่ำ สู่ดินแดนที่เหล่าเทพยังต้องช่วงชิง
ผู้ที่เคยดูหมิ่นเขาจะต้องชดใช้ ผู้ที่เคยสังหารเขาจะต้องชดใช้ด้วยชีวิต!

“พวกเจ้าบอกว่าข้าเป็นสวะมิใช่หรือ?”

“เช่นนั้นก็จงเฝ้ามองให้ดี สวะผู้นี้จะเหยียบย่างขึ้นไปทีละก้าว จนกระทั่งแม้แต่สวรรค์ยังต้องอยู่ใต้ฝ่าเท้าของข้า!”