พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

    ตอนที่สามสิบเจ็ด พาข้าไปด้วยคน 5

    ตอนที่สามสิบเจ็ด พาข้าไปด้วยคน 5

    เกลือและเหล็กต่างๆนั้นมีค่ามากในสังคมของมนุษยชาติ

    เรียกว่าต้นกำเนิดของคำว่า

    Salary

    เงินเดือน

    ก็มาจากคำว่า

    Salt

    เกลือ

    นั่นเอง

    หรือจะเรียกว่าประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติมองว่าของที่มีคุณค่าที่แท้จริงใช้ได้เสมอแบบเดียวกับที่โกนหนวดหรือน้ำอัดลม

    ที่แม้กระทั่งในช่วงสงครามเย็นกำลังตึงเครียดล้อซั๊วะก็ยังซื้อน้ำอัดลมจำนวนมหาศาล

    มันคือของที่แม้แต่ประเทศที่เป็นศัตรูกันก็ยังต้องลืมตาข้างหลับตาข้างเพราะมันสำคัญขนาดที่ว่าหากไม่มีมันก็จะตาย

    และเมื่อคำสั่งนั้นแม้สั่งไปก็อาจจะห้ามประชาชนของตนเองไม่ได้เพราะมันเกี่ยวพันกับชีวิตของพวกเขานั่นเอง

    ที่มีการค้าขายเกลือเถื่อนและพวกค้าเกลือกลายเป็นผุ้ทรงอิทธิพลชุบเลี้ยงคนของตนเองเป็นนักทุ่มเหวี่ยงหลายสิบคนได้ในเรื่องอุ้ยเสี่ยวป้อก็เพราะเหตุนี้

    เพราะมันคือสินค้าสำคัญที่มีราคาอย่างมากนั่นเอง

    กาเว่ยงที่เห็นทองคำแล้วยังควบคุมอารมณ์ได้แต่กลับไม่สามารถเห็นเกลือแล้วยังคงสติได้

    แต่กาเซี่ยงสมเป็นยอดคนแห่งยุคคนหนึ่ง

    เมื่อเห็นสิ่งของล้ำค่าตาโตชั่วอึดใจก็สงบสติอารมณ์ได้

    มันสมองอันรวดเร็วของเขาคิดอย่างรวดเร็วว่าตั๋งฮวงยื่นของล้ำค่าอย่างเกลือใสบริสุทธิ์เช่นนี้เพื่อวัตถุประสงค์อะไร

    กาเซี่ยงเอามือแตะ น้ำลายชิมได้รสเค็มพร้อมกับเอาเล็บขูดพิสูจน์ได้ว่าเป็นเกลือบริสุทธิ์อย่างแท้จริงก็ใจเต้นขึ้นอีกครั้ง

    มอบของล้ำค่าให้แสดงว่าต้องมีเรื่องขอร้อง

    ตั๋งฮวงต้องการขอร้องอันใด?

    ลอบสังหารฮ่องเต้?

    ชิงตรามหาขุนพล?

    หรือทำเรื่องราวที่ร้ายแรงกว่านั้น?

    เขาสูดลมหายใจอย่างเบือกเย็นพร้อมกับยื่นผลึกเกลือบริสุทธิ์กลับไปอย่างยากตัดใจ

    “ขออภัยนายน้อยข้าคงรับของมีค่าเช่นนี้ไว้ไม่ได้ ท่านเอากลับไปเถิด”

    กาเซี่ยงปฏิเสธสิ่งของมีค่าอย่างผู้กล้าฟันแขนเมื่อเผชิญวิกฤติแม้จะเสียดาย

    แต่กาเซี่ยงไม่ใช่คนที่โดนลาภยศสรรเสริญครอบงำจิตใจจนพาตนเองไปพบกับอันตรายหรือทางเสื่อม

    ตั๋งฮวงอึ้งไปนิดหนึ่งว่าทำไมถึงปฎิเสธของแค่นี้

    แค่ร้อยพันหมื่นคำไม่สู้คำเยินยอ

    ตบบ่ากาเซี่ยงเพื่อชมเชยว่า

    “ท่านกาทำเช่นนี้ข้ายิ่งรู้สึกชื่นชมท่านมากขึ้นแต่นี่เป็นเพียงแค่จดุเริ่มต้นเท่านั้น ผู้คนพยายามหลีกเลี่ยงเรื่องลี้ลับไม่พยายามคิดไปถึงสิ่งที่ไม่เกิดประโยชน์ต่อชีวิตประจำวันแต่ข้าอ่านตำราย้อนกลับไป พบว่าการศึกษาธรรมชาตินั้นมีประโยชน์ไร้ที่สิ้นสุดตำนานที่ข้ารู้สึกติดใจเป็นพิเศษคือตำนานของท่านหลูปัน ท่านหลูปันทำการสังเกตใบหญ้าได้ค้นพบกับหลักการพื้นฐานจึงได้ผลิตใบเลื่อยที่เป็นเครื่องทุนแรงขึ้นมาทำให้การก่อสร้างที่ต้องใช้เวลาสามปี หดย่นลงเหลือไม่ถึงหนึ่งปีได้นั่นคือพลังของการมองไปที่เบื้องลึกของสรรพสิ่ง”

    ตั๋งฮวงชูผลึกเกลือขึ้น

    “นี่ก็เป็นแค่ผลของการสังเกตสรรพสิ่งเท่านั้นเองมันเป็นแค่การทำเกลือให้บริสุทธิ์และใช้ง่ายขึ้นเมื่อเราสังเกตกฎเกณฑ์ของธรรมชาติได้ เราก็จะสามารถควบคุมธรรมชาติได้”

    ตั๋งฮวงกล่าวอย่างพยายามอธิบายความสำคัญของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีให้คนในยุคนี้เข้าใจ