อลิสสร้างบอลเพลิงขึ้นมาแล้วโยนเข้าใส่กลุ่มสัตว์ร้ายระดับหมู่บ้านและระดับทั่วไปที่อยู่ใกล้สุดทำให้พวกมันตายไปสิบกว่าตัว
มาเรียชักดาบออกจากฝักใช้ลมผลักให้ดาบพุ่งเข้าใส่เสือเขากวางตัวที่อยู่ทางด้านซ้าย
เสือเขากวางตัวนั้นตะปบเท้าลงพื้นเสาหินสีน้ำตาลพุ่งขึ้นจากพื้นดินเป็โล่ไม่ให้ดาบมาถึงตัวของมัน
การินพุ่งเข้าใส่เสือเขากวางอีกตัวข้างตัวชายหนุ่มร่างเขียวมรกตปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าแล้วพุ่งเข้าใส่เสือเขามรกต
เสือเขามรกตคำรามศรสายลมขนาดเท่าท่อนซุงก็พุ่งเข้าใส่นักรบจิติญญามรกต ทว่าศรสายลมเ่าั้กลับทะลุร่างของนักรบจิติญญามรกตไปราวกับไม่มีอะไรอยู่
นักรบจิติญญามรกตง้างหมัดหมายจะชกเข้าที่กลางหน้าผากของเป้าหมายทว่าหางที่ยาวยิ่งกว่าลำตัวของเสือเขามรกตกลับสะบัดมาตบเข้าที่ร่างของนักรบจิติญญามรกตจนปลิวกระเด็นไปไกล
แขนข้างขวาของนักรบจิติญญามรกตซึ่งหักงอผิดรูปฟื้นฟูกลับมาดังเดิมแล้วนักรบตนนี้ก็พุ่งเข้าใส่เสือเขามรกตอีกครั้ง
การินที่พุ่งเข้าใส่เสือเขากวางอีกตัวง้างหมัดเตรียมชกเสยปลายคางของสัตว์ร้ายตนนี้ทว่ากลับมีก้อนน้ำแข็งขนาดเท่ากำมือยิงมาที่ข้อศอกของชายหนุ่มไอเย็นแตกกระจายทำให้แขนของการินชะงักไปเล็กน้อย
ด้านล่างบนพื้นหญ้าสัตว์ร้ายลูกสมุนตัวหนึ่งกำลังยิงก้อนน้ำแข็งแบบเดียวกันสามก้อนมาทางชายหนุ่ม
การินรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีรีบชะงักตัวกลางอากาศ
เบื้องหน้าการินไม่กี่เมตรเสาหินแหลมพุ่งขึ้นจากพื้นดิน และยังมีก้อนน้ำแข็งพุ่งผ่านหน้าชายหนุ่มอีกสามก้อนด้วย
การต่อสู้ระหว่างผู้แข็งแกร่งหากมีการรบกวนจากภายนอกเล็กน้อยก็อาจตัดสินแพ้ชนะได้นี่เป็เหตุให้อลิสต้องพาพวกผู้มีรอยประทับในเขตตะวันออกมาด้วย
เสือเขากวางที่เห็นว่าเสาหินแทงพลาดก็กระโจนเข้าใส่ชายหนุ่มยกเท้าหน้าเข้าตะปบ
การินกำหมัดแน่นต่อยเสยเข้าไปที่ปุ่มเนื้อซึ่งตะปบลงมาร่างของชายหนุ่มถูกแรงปะทะทำให้พุ่งลงพื้นดินเบื้องล่าง
เสือเขากวางตัวนั้นอนาถยิ่งกว่าร่างของมันหมุนควงกลางอากาศก่อนจะกระเด็นไปบนพื้นหลายตลบ
ชายหนุ่มใช้มือยันพื้นเพื่อเอาร่างของตนที่จมลงไปในดินครึ่งหนึ่งขึ้นเขาบินไปด้านหน้าหมายจะตามไปซ้ำเ้าเสือเขากวางที่กระเด็นไป
ทว่าจู่ ๆก็มีพายุหมุนก่อตัวขึ้นเบื้องหน้าของชายหนุ่มทำให้เขาต้องชะงักพร้อมกันนั้นหางอันยาวเหยียดของเสือเขามรกตก็ฟาดเข้าที่ร่างของการินจนกระเด็นไปไกล
ในส่วนของนักรบจิติญญามรกตที่การินใช้สู้กับมันตอนนี้มีสภาพร่างกายขาดครึ่งและกำลังฟื้นฟูอยู่
เสือเขากวางที่การินซัดไปก่อนหน้าวิ่งเขยกขาหน้าข้างขวามายืนเคียงข้างเสือเขามรกต
นักรบจิติญญาที่ฟื้นฟูร่างกายเสร็จก็เหาะมายืนเคียงข้างการินเช่นกัน
ทันใดนั้นมุมปากการินพลันยกยิ้มขึ้น
ในเวลาเดียวกันบอลเพลิงขนาดใหญ่พลันปรากฏขึ้นที่เหนือศีรษะของเสือเขามรกตและเสือเขากวาง
อลิสจัดการพวกลูกสมุนเสร็จแล้ว!
เสือเขามรกตะโหลบได้ทันเวลาทว่าเสือเขากวางที่ได้รับาเ็ไม่สามารถหลบได้ทันจึงโดนบอลเพลิงหล่นใส่เต็ม ๆ
ขนของเสือเขากวางไหม้ไปเกินครึ่งการินที่เตรียมพร้อมมานานแล้วพุ่งเข้าใส่สัตว์ร้ายระดับเมืองที่ลมหายใจรวยริน
หมัดของชายหนุ่มชกเข้าที่กระดูกต้นของเสือเขากวางอย่างถนัดถนี่เสียงกระดูกแตกหักดังฟังชัด
การินยืนบนซากศพของเสือเขากวางมองไปยังการต่อสู้ของอีกสองคน
ร่างของมาเรียนั้นไร้าแแต่เสือเขากวางที่เป็คู่ต่อสู้ของเธอนั้นก็มีเพียงาแเล็กๆ สองสามแห่งเท่านั้น
ทางด้านอลิสที่เพิ่งเข้ามาต่อสู้ใช้หอกเพลิงซัดเข้าใส่เสือเขามรกตแต่สัตว์ร้ายระดับเมืองที่น่าจะใกล้เป็ระดับอาณาจักรตนนี้ก็สร้างเกลียวสายลมพุ่งปะทะกับหอกแก่นเพลิงจนสลายไป
รอบกายอลิสมีเปลวเพลิงพวยพุ่งก่อนจะควบแน่นเป็เข็มเพลิงที่มีขนาดเท่าลำไม้ไผ่เข็มเพลิงนับสิบพุ่งเข้าใส่เสือเขามรกต
เสือเขามรกตกระทืบเท้าลงพื้นสายลมพลันปรากฏขึ้นล้อมรอบร่างกายอันใหญ่โตของมันเข็มเพลิงเ่าั้เมื่อปะทะกับสายลมก็สลายหายไป
เมื่อสายลมรอบตัวสลายหายไปเ้าเสือเขามรกตก็คำรามออกมาอีกครั้งเกลียวสายลมปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของมันเตรียมพุ่งเข้าใส่อลิสทว่าตอนนี้เองมันเพิ่งััได้ว่ามีร่างมนุษย์คนหนึ่งพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง
ก่อนที่เสือเขามรกตจะได้ทำอะไรหมัดของการินก็พุ่งเข้ากลางลำตัวของมัน
ร่างของเสือเขามรกตลอยไปยังทิศหนึ่งที่มีร่างเขียวมรกตรออยู่แล้ว
นักรบจิติญญามรกตง้างหมัดต่อยกลางลำตัวอีกด้านหนึ่งของมันจนลอยกลับมาทางด้านการิน
การินลอยสูงขึ้นปล่อยหมัดใส่ร่างที่ลอยมาจนร่างอันใหญ่นั้นตกลงไปยังพื้นดินเบื้องล่างอย่างแรง
ในเวลาเดียวกันหอกเพลิงห้าเล่มปรากฏขึ้นกลางอากาศแล้วพุ่งเข้าเสียบร่างที่ยังไม่สามารถขยับได้ของเสือเขามรกต
พร้อมกับร่างที่ลุกไหม้เป็เถ้าถ่านพลังชีวิตเฮือกสุดท้ายของเสือเขามรกตก็จบลง
การินขยิบตาพร้อมยกนิ้วให้อลิสหญิงสาวที่เห็นก็หัวเราะออกมา
จากนั้นพวกเขาก็ร่วมมือกันจัดการเสือเขากวางที่สู้กับมาเรียการต่อสู้จบลงอย่างรวดเร็ว
ทั้งสามนั่งพักใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งรอให้พวกผู้มีรอยประทับในเขตตะวันออกมาหาก่อนหน้านี้พวกเขาตกลงกันว่าหลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยจะส่งนักรบจิติญญาของการินไปบอก
“อีกนานไหมกว่าเราจะถึงป่าวงกต?”
การินถามพลางบีบนวดตามตัวตอนโดนหางของเ้าเสือเขามรกตฟาดแม้จะมีร่างกายแข็งแกร่งกว่าผู้มีรอยประทับระดับเมืองทั่วไปเขาก็ระบมไม่น้อย
“ไม่เกินวันสองวันก็คงถึงใช่ไหมอลิส?”
มาเรียกล่าวหลังจากเก็บน้ำเต้าใส่น้ำสีน้ำตาลลง
ทว่ากลับไม่มีการตอบกลับจากอลิสทำให้ทั้งสองมองมาที่หญิงสาวแล้วพบว่าเธอกำลังหลับตาอยู่
ผ่านไปสักพักอลิสลืมตาขึ้นกล่าวยิ้มๆ
“ฉันกลายเป็ผู้มีรอยประทับระดับอาณาจักรแล้ว”
“จริงเหรอ?!”
มาเรียเบิกตากว้าง
โดยไร้คำพูดอลิสหงายฝ่ามือขึ้น เปลวเพลิงสีแดงอ่อนพลันลุกโชนขึ้นจากความว่างเปล่า
การินและมาเรียต่างััได้ถึงไอร้อนลวกที่แผ่ออกมามันร้อนกว่าไฟสีส้มเข้มของอลิสก่อนหน้านี้มาก
“แบบนี้ภารกิจกวาดล้างป่าวงกตให้เธอทำคนเดียวเลยก็ยังได้เลยนะ”
มาเรียถอนหายใจยาว
ตามที่ผู้มีรอยประทับระดับอาณาจักรที่มีพลังแผ่ััตรวจสอบได้ภายในป่าวงกตมีสัตว์ร้ายระดับเมืองแค่ห้าตัวเท่านั้น สำหรับผู้มีรอยประทับระดับอาณาจักรสัตว์ร้ายระดับเมืองแค่นี้ไม่นับเป็อะไรได้
“ได้พลังอะไรมาบ้าง?”
การินกล่าวถามพร้อมเอามือปิดปากหาวการต่อสู้ก่อนหน้านี้นักรบจิติญญาใช้พลังฟื้นฟูตัวเองหลายครั้งทำให้เหนื่อยไม่น้อย
อลิสผินตัวมาทางการินปากก็พูดอธิบายส่วนมือบีบนวดแขนให้ชายหนุ่ม
“ระยะจิตััเพิ่มขึ้นเป็สิบกิโลเมตรเปลวเพลิงทีสร้างออกมาจะมีสีแดงอ่อน ฉันสามารถเรียกจิติญญาเพลิงมาได้สามตนแต่ละตนมีพลังการต่อสู้เทียบเท่าสัตว์ร้ายระดับเมือง”
การินเพียงพยักหน้าแล้วล้มตัวลงนอนหนุนตักอลิส
“ง่วงจังเลย”
มาเรียเริ่มรู้สึกว่าตัวเองอยู่ผิดที่ผิดทางจึงลุกเดินจากไป
ทว่าเดินไปได้ไม่ไกลก็เจอเข้ากับพวกผู้มีรอยประทับในเขตตะวันออกมาเรียยิ้มแห้งออกมาอย่างช่วยไม้ได้
พวกผู้มีรอยประทับในเขตตะวันออกมองมาเรียที่ยิ้มแปลกๆ แล้วมองไปยังทิศที่เธอเดินจากมา เมื่อเห็นภาพที่การินกำลังนอนหนุนตักอลิสบางคนมีสีหน้าตกตะลึงบางคนพึมพำออกมาว่า‘นึกแล้วเชียว’
“เราไปทางอื่นเถอะ”
มาเรียกล่าวพลางเดินไปใต้ต้นไม้อีกต้น
...
พลบค่ำการินกับอลิสเดินเคียงไหล่มายังจุดที่เหล่าผู้มีรอยประทำในเขตตะวันออกก่อกองไฟ ทั้งสองหยิบเอาเนื้อวัวย่างเสียบไม้คนละสองไม้แล้วเดินตรงไปทางมาเรีย
แม้จะรู้สึกว่าพวกผู้มีรอยประทับในเขตตะวันออกจะมองพวกเขาแปลกๆ แต่ชายหนุ่มก็ไม่ค่อยสนใจนัก
มองคู่รักที่เพิ่งเปิดตัวอย่างเป็ทางการคู่นี้นั่งลงฝั่งตรงข้ามมาเรียรู้สึกเอือมระอาจึงก้มหน้าลงจ้องดาบของตน กล่าวโดยไม่มองทั้งสอง
“ฉันบอกเื่เธอกลายเป็ผู้มีรอยประทับระดับอาณาจักรให้พวกเขารู้แล้วนะแต่ดูเหมือนพวกเขาจะใเื่อื่นกันมากกว่า”
ได้ยินประโยคสุดท้ายของเพื่อนสนิทอลิสหน้าเห่อแดงเล็กน้อยการินกลับยิ้มร่ากอดไหล่หญิงสาวด้านข้างแล้วดึงเข้ามาให้ใกล้ชิดกว่าเดิม
ใบหน้าอลิสแดงยิ่งกว่าเดิม
“นี่เราก็ใกล้ถึงป่าวงกตแล้วช่วยบอกแผนการที่จะใช้ในการกวาดล้างหน่อยสิ”
การินรีบถามก่อนที่มาเรียจะรู้สึกอยากหนีไปที่อื่นมากกว่านี้
“จากในแผนที่จะเห็นว่าสัตว์ร้ายระดับเมืองทั้งห้าตัวที่อยู่ในป่าวงกตมันแบ่งอาณาเขตกันชัดเจนตอนแรกพวกฉันวางแผนกันว่าจะให้อลิสเป็คนโจมตีหลักส่วนฉันเป็คนคอยกันไม่ให้สัตว์ร้ายรอบๆมาก่อกวนเธอและพวกนักรบในเขตตะวันออกอย่างพวกนายก็เป็กลุ่มหลักที่ต้องคอยจัดการสัตว์ร้ายที่เป็ลูกสมุนโดยปกติแล้วสัตว์ร้ายระดับเมืองจะมีสัตว์ร้ายเป็บริวารไม่เกินสิบตัวซึ่งพวกนายที่ผ่านการฝึกย่อมจัดการได้อยู่แล้วนอกจากว่าสัตว์ร้ายระดับเมืองจะรวมตัวกันเหมือนเ้าสามเสือที่พวกเราเจอในวันนี้”
มาเรียสูดลมหายใจแล้วค่อยกล่าวต่อ
“แต่ตอนนี้มีเื่ผิดคาดอยู่สองอย่างเื่แรกคือการที่นายเป็ผู้มีรอยประทับระดับเมือง ต่อมาก็เป็อลิสที่จู่ ๆก็เลื่อนขั้นเป็ระดับอาณาจักรดังนั้นฉันจึงต้องเปลี่ยนแผนการใหม่ซึ่งจะทำให้เราเสร็จงานเร็วกว่าเดิมนายลองเดาดูสิ”
มาเรียท้า
การินเงียบไปสักพักมือขวาลูบศีรษะอลิส นิ้วชี้มือซ้ายเคาะเข่าตัวเองเบา ๆ
“ถ้าเป็ฉันเหรอ...ฉันจะทำคล้ายแผนแรกที่เธอคิดแต่เปลี่ยนจากที่อลิสเป็คนหลักในการสู้กับสัตว์ร้ายระดับเมืองเป็ฉันไม่ก็เธอแทนแล้วก็ให้อลิสไปจัดการสัตว์ร้ายระดับเมืองตัวอื่นเพราะสำหรับผู้มีรอยประทับระดับอาณาจักรถ้าไม่เจอสัตว์ร้ายระดับเมืองสักสิบตัวรุมก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเธอคิดแบบนี้หรือเปล่า”
มาเรียจุ๊ปากกล่าวพลางเหลือบมองไปทางเพื่อนสนิท
“ไม่เสียแรงที่เพื่อนสนิทฉันเคยยกยอปอปั้นนายให้ฉันฟังถูกต้อง ฉันเองก็คิดไว้แบบที่นายพูดนั่นแหละตอนแรกคิดว่าจะต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าสามเดือนถึงจะทำการกวาดล้างสัตว์ร้ายในป่าวงกตเสร็จแต่ถ้าเป็แผนใหม่ของเราอย่างมากสุดก็ไม่เกินสองเดือน”
สิ้นเสียงมาเรียบรรยากาศบริเวณที่พวกเธออยู่ก็กลายเป็เงียบงันมีเพียงเสียงคุยกันของพวกผู้มีรอยประทับในเขตตะวันออกที่ดังแว่วมาเบา ๆ ให้ได้ยิน
ในขณะที่จันทร์เสี้ยวขี้อายถูกเมฆยามราตรีบดบังจู่ ๆ การินก็กล่าวขึ้นมาเสียงแ่
“พวกเธอเคยคิดไหมว่าทำไมพวกสัตว์ร้ายถึงได้โจมตีมนุษย์?”