บทที่ 6 ออกเดินทางไปสิงคโปร์
โจวจงเหยานิ่งไปสักพักก่อนจะพูดขึ้น “ไม่เป็ไร ฉันจะช่วยจัดการเื่สถานะของคุณในประเทศจีนให้”
เมื่อได้ยินโจวจงเหยาพูดเช่นนี้ หลี่เฟิงก็รู้สึกคลายความกังวลลงบ้าง เขาคิดว่าโจวจงเหยาต้องเป็คนที่มีอิทธิพลในประเทศจีนและคงมีฐานะบ้างไม่มากก็น้อย การจัดการสถานะในประเทศจีนคงไม่ใช่เื่ยาก สำหรับหลี่เฟิงถือเป็ข่าวดีมากเพราะนั่นหมายความว่าเขาจะได้กลับมามีชีวิตปกติอีกครั้ง
พอถึง่กลางคืน โจวจงเหยาร่างสัญญาขึ้นมาทันทีที่ห้องของเธอและขอให้หลี่เฟิงลงชื่อ
เมื่อหลี่เฟิงมองโจวจงเหยาที่เตรียมพร้อมและทำงานได้อย่างรวดเร็ว ซ้ำยังไม่มีข้อผิดพลาด ทำให้หลี่เฟิงมองภาพลักษณ์โจวจงเหยาคือผู้หญิงยุคใหม่ที่มีความคิดเป็ของตัวเอง
หลังจากที่หลี่เฟิงอ่านเงื่อนไขในสัญญาของโจวจงเหยานอกจากสิ่งที่เธอพูดไว้ก่อนหน้านี้แล้วยังมีเพิ่มมาอีกหนึ่งข้อ
ในหนังสือสัญญามีเพิ่มมาหนึ่งข้อคือ ‘หลังจากหย่าร้าง โจวจงเหยาจะจ่ายค่าตอบแทนให้หลี่เฟิงจำนวนหนึ่งล้านหยวน’
หลังจากอ่านข้อตกลงในสัญญาจบ หลี่เฟิงจึงพูดกับโจวจงเหยาว่า “หนึ่งล้านหยวนนี้ไม่จำเป็หรอกครับ ถ้าผมเดาไม่ผิดตอนที่ได้กลับประเทศผมคงจะได้ไปอยู่บ้านกับคุณ มีทั้งที่อยู่ฟรีและข้าวฟรี แค่นั้นก็ดีสำหรับผมแล้ว ทำไมผมจะต้องเอาเงินคุณไปอีก?”
โจวจงเหยาพูดว่า “มันเป็สิ่งที่คุณสมควรได้ ถือว่านี่เป็การชดเชยวัยหนุ่มสาวของคุณละกัน"
เมื่อเห็นโจวจงเหยาพูดอย่างนั้น หลี่เฟิงก็ไม่พูดอะไรอีกและเซ็นชื่อลงไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากที่เซ็นสัญญาเรียบร้อยแล้วหลี่เฟิงก็กลับไปห้องของตัวเอง
เรือสำราญลำนี้เป็เรือสำราญหรูใช่สำหรับการท่องเที่ยว ห้องพักบนเรือมีขนาดใหญ่มาก มีห้องหลายห้องที่ตกแต่งอย่างหรูหรา เช่นห้องของโจวจงเหยาเป็ห้องพักขนาดสามห้องนอนสองห้องนั่งเล่นซึ่งโจวจงเหยาได้ให้หลี่เฟิงพักในห้องหนึ่ง
ระยะเวลาในการเดินทางไปสิงคโปร์ประมาณหนึ่งเดือนหมายความว่าหลี่เฟิงต้องอยู่บนเรือนี้เป็เวลาหนึ่งเดือน แต่สำหรับเขานั้นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เพราะได้ออกจากสถานที่อันตรายอย่างสหรัฐอเมริกาแล้วต่อให้เขาต้องอยู่บนเรือนี้มากกว่าหนึ่งเดือนเขาก็ไม่รู้สึกเบื่อและนี่เปรียบเสมือนเป็การท่องเที่ยวที่ทั้งหรูและสบาย ค่าใช้จ่ายต่าง ๆ โจวจงเหยาก็เป็คนออกให้ทั้งหมด
แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำให้โจวจงเหยามักมีท่าทีที่เ็าอยู่ตลอดเวลาไม่ใช่แค่กับหลี่เฟิงกับคนเดียวแต่เป็กับทุกคน จนบางครั้งเขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่าโจวจงเหยามีความเป็มนุษย์หรือเปล่า
แต่พอได้ใช้เวลาร่วมกันมากขึ้นหลี่เฟิงก็เริ่มเข้าใจโจวจงเหยาว่าที่จริงแล้วเธอเป็เพียงผู้หญิงที่มีภาพลักษณ์ภายนอกเ็าเท่านั้น
เพราะเหตุนี้ทำให้หลี่เฟิงรู้กระทั่งว่า แท้จริงภายในจิตใจของโจวจงเหยาเปราะปางกว่าที่คิด ยิ่งทำให้เขาสงสัยว่าเหตุการณ์ใดที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้ต้องปกปิดความเปราะบางภายในด้วยภาพลักษณ์ภายนอกที่เ็าเช่นนี้
เนื่องจากทั้งสองค่อย ๆ คุ้นเคยกันมากขึ้น โจวจงเหยาจึงเริ่มยิ้มให้หลี่เฟิงบ้างเป็ครั้งคราวแม้จะไม่บ่อยนักแต่นี่ก็ถือเป็ความก้าวหน้าอย่างมากหลี่เฟิงเองก็รู้สึกสนใจโจวจงเหยามากขึ้นเรื่อย ๆ
2K
