เหตุการณ์ก่อนลงมาจุติ @ศูนย์กลางมิติจักรวาลสภาสูงของเหล่าเ้าหน้าที่พิเศษ
ตึง!
ข้าที่ลอยนิ่งอยู่ในคอกจำเลยสะดุ้งเมื่อเสียงสัญญาณดังขึ้นเพื่อบอกว่าการไต่สวนได้เริ่มแล้วด้านหน้าคือบัลลังก์เ้าหน้าที่พิเศษระดับสูงที่รับหน้าที่ผู้พิพากษาพวกเขาปรากฏตัวในร่างดวงแสงสีม่วงเข้ม เ้าหน้าที่พิเศษไม่มีกายเนื้อเราคือดวงแสงไร้รูปร่างที่ลอยไปลอยมาในศูนย์กลางมิติจักรวาลเพื่อควบคุมสรรพชีวิตเฉดสีที่เปล่งออกมาบ่งบอกถึงลำดับชั้น ชนชั้นแรงงานอย่างข้าสีน้ำเงินและถูกลดขั้นลงเป็สีฟ้าอ่อนเพราะกำลังจะถูกลงโทษ
‘เ้าหน้าที่พิเศษผู้ดูแลมิติจักรวาลหมายเลข330476 มาถึงแล้ว’ดวงแสงสีม่วงเอ่ยก้องกังวาลไปทั่วห้องไต่สวน ‘แล้วเ้าหน้าที่พิเศษอีกสองตนล่ะ’
ดวงแสงสีน้ำเงินผู้เป็เ้าหน้าที่ประจำศาลไต่สวนลอยเข้าไปหา‘เอ่อ...424160 ยังมาไม่ถึง ส่วน 101756หายตัวไปขอรับท่าน’
‘มาไม่ถึง?หายตัว? เป็ไปได้อย่างไรกันเราควรจะวาร์ปพวกเขามาถึงศาลไต่สวนได้ในพริบตาไม่ใช่หรือ’ เ้าหน้าที่ระดับสูงถามน้ำเสียงเต็มไปด้วยความกังวล
‘ที่จริงก็ใช่ขอรับแต่เหมือนจะเกิดปัญหากับระบบแกนวาร์ป 424160 กำลังถูกเชิญมาถึงที่นี่ส่วน 101756 กำลังระดมกำลังตามหาขอรับ คือว่าเขา...’ แสงน้ำเงินเอ่ยเสียงเบาลงจนข้าสอดรู้ไม่ถนัด
‘เช่นนั้นเอง...อะแฮ่ม!’เ้าหน้าที่ระดับสูงกระแอมเสียงดัง ‘เ้าหน้าที่พิเศษผู้ดูแลมิติจักรวาลหมายเลข330476 ต่อจากนี้เราจะเรียกท่านตามหมายเลขมิติจักรวาลที่ดูแลขอกล่าวถึงความผิดที่ท่านได้กระทำมาั้แ่เข้ารับตำแหน่ง
1. ปล่อยให้เ้าแห่งศาสตร์มืดซึ่งเป็ตัวละครโปรดของท่านประธานถูกสังหารโดยฮอตเตอร์ แพร์รี่
2. ยอมให้เพอร์อีซุสแสกจันขโมยสายฟ้าเทพเ้ากลับคืนไปได้ทั้งที่ท่านประธาน้าให้เกิดาระหว่างเทพเพื่อรีเซ็ตดาวดวงนั้น
3. ละเลยการดูแลกวางวิเศษปล่อยให้มันถูกกิ่งไม้เกี่ยวเขาหักไปหนึ่งข้าง ซึ่งเขาของกวางวิเศษเป็คอร์พลังเวทที่ไม่อาจงอกขึ้นได้ใหม่มันจึงไม่สมบูรณ์แบบอย่างที่ท่านประธาน้า
ที่กล่าวมาคือบันทึกความผิดที่ท่านเคยกระทำ มีอะไรจะแก้ตัวหรือไม่?’
ข้าอึกอักเล็กน้อย‘สองข้อแรกไม่มีขอรับส่วนข้อสุดท้ายข้ามองว่าเป็ข้อผิดพลาดเพียงเล็กน้อยที่สามารถแก้ไขได้ขอเพียงเรารีเซ็ตชีวิตกวางตัวนั้น ให้มันเกิดใหม่พร้อมพลังรูปแบบเดิมก็จบปัญหา’
‘ในฐานะเ้าหน้าที่พิเศษคงรู้ดีว่าท่านประธานสร้างสมดุลชีวิตไว้ให้เกิดและตายเพียงครั้งเดียวไม่มีหวนคืนหากสร้างใหม่อย่างไรเสียก็ต้องแตกต่าง และกวางตัวนั้นก็ยังไม่ตายเพียงแต่เสียพลังเวทและรูปลักษณ์ไม่สมบูรณ์แบบ ซึ่งจะเป็ปัญหาในากับอัลเราคงลบและสร้างขึ้นมาใหม่เฉย ๆ ไม่ได้ เพราะจะเกิดผลกระทบลูกโซ่ตามมาอีกมาก’ แสงสีม่วงเอ่ยนิ่ง ๆ ‘ท่านประธานมีโองการมาโดยตรงเกี่ยวกับวิธีใหม่ในการแก้ไขปัญหาเื่นี้และท่านจะกลายเป็ต้นแบบในการปฏิรูปบทลงโทษของเ้าหน้าที่พิเศษในคราวถัด ๆ ไป’
ข้าชะงักเล็กน้อย ‘ต้นแบบปฏิรูปบทลงโทษ?หมายถึงอะไรกัน'
‘เราจะส่งท่านไปจุติเป็สิ่งมีชีวิตทำหน้าที่แทนกวางที่ท่านละเลยโดยมีข้อกำหนดว่าต้องทำให้ชีวิตตนเป็ไปตามชะตาเดิมของกวางวิเศษที่วางไว้ไม่เช่นนั้นจะไม่ได้กลับมาเป็เ้าหน้าที่พิเศษอีกเมื่อสิ้นอายุไข’ แสงสีม่วงร่ายยาว ‘บทลงโทษใหม่นี้ถูกสร้างเพื่อให้เ้าหน้าที่พิเศษตระหนักถึงคุณค่าของชีวิตสรรพสิ่งและยังเป็การแก้ไขปัญหาที่รัดกุมเนื่องจากเ้าหน้าที่พิเศษรู้ดีว่าต้องทำอย่างไรเพื่อให้บรรลุเป้าหมายแต่อย่าลืมว่าอุปสรรคเกิดขึ้นได้ตลอด ขอให้โชคดี’
เขากล่าวจบพื้นคอกที่ข้ายืนอยู่ก็เปิดออกกลายเป็หลุมลึกที่มองไม่เห็นก้นและกำลังดูดร่างข้าเข้าไป
‘เดี๋ยว! ข้ายังไม่ได้ตกลงเื่การรับบทลงโทษมันไม่ควรจะเป็เช่นนี้สิ’ ข้าะโแย้ง ฝืนเต็มที่ไม่ให้ถูกดูดลงไป
‘330476 สถานะของท่านคือเ้าหน้าที่พิเศษผู้กระทำผิดมาแล้วถึงสามครั้งท่านไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ’ เ้าหน้าที่ระดับสูงบอก ‘อ้อ! กวางตัวเดิมที่ท่านละเลยจะยังอยู่แต่ถูกลดบทบาทลงไม่ให้เป็ตัวสำคัญในเหตุการณ์ใหญ่ของมิติจักรวาลนั้นท่านไม่จำเป็ต้องสนใจเขาอีก’
นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่ข้าได้ยินก่อนจะต้านแรงมหาศาลไม่อยู่ ตกลงสู่ความมืดมิดและว่างเปล่า
ปัจจุบัน
ออซพาข้าทะลุโพรงมิติออกมาจากต้นไม้ข้างทุ่งหญ้ากว้างใหญ่สรรพสัตว์จำนวนมากกว่าก่อนหน้านี้ยืนล้อมวงแบบเผ่าใครเผ่ามัน เสืออยู่กับเสือลิงอยู่กับลิง นกอยู่กับนก แถมเว้นช่องว่างระหว่างเผ่าพอสมควร กลางวงมีรูปปั้นกวางดาวเขาข้างเดียวสีทองอร่ามตั้งอยู่ขนาดของมันใหญ่เท่ายีราฟตัวเต็มวัยส่องแสงประกายจนหญ้าสีเขียวยังกลายเป็สีเหลืองตามไปด้วย
อะไรกันเนี่ย...ระเบียบวินัยศิลปะ วัฒนธรรม ทำไมพวกสัตว์มีสิ่งเหล่านี้ได้ ข้าตกข่าวอีกแล้ว ่สามร้อยปีนี้มีการอัปเดตแพทช์ใหม่เข้ามาเยอะแน่ๆ
ออซปล่อยข้าลงพื้นและกลับสู่ร่างกระต่ายเมื่อสัตว์หลายตัวหันมาเห็นและใก่อนจะพาวิ่งไปยังกลางวง
“เ้าพากวางน้อยไปไหนมาออซ” ผู้เฒ่าลิงที่ยืนรออยู่ถาม
“ไปเปิดหูเปิดตาต้อนรับการมาเยือนโลกน่ะท่านผู้เฒ่า” ออซตอบกลัวหัวเราะเล็กน้อย “อ้อ ข้าตั้งชื่อให้กวางน้อยว่าลิมุนแล้วก็แต่งตั้งเป็ว่าที่ผู้พิทักษ์ป่าตนใหม่แล้ว จากนี้ไปเขาคือลูกศิษย์ข้า”
ลิงเฒ่ามีสีหน้าประหลาดแวบหนึ่ง“ลิมุน...เ้าไม่ควรตั้งนามของสัตว์วิเศษซ้ำกันนะออซอย่าใช้อำนาจผู้พิทักษ์ตามใจตนเองสิ”
“ซ้ำกัน?ท่านพูดเื่อะไรน่ะผู้เฒ่า” กระต่ายเอียงคอตาใส “ตอนนี้เรามาถึงแล้วรีบทำพิธีเถอะ ฝูงหมาป่าตรงนั้นน้ำลายไหลจนพื้นหญ้าจะกลายเป็ลำธารอยู่แล้ว”ออซพยักพเยิดไปทางฝูงหมาป่าที่จ้องฝูงแพะด้วยสายตากินเืกินเนื้อพลางเลียปาก
“ไว้คุยกันออซ” ลิงเฒ่าเอ่ยเสียงเบา ก่อนจะหันมาทางข้า “ลิมุน ข้าจะให้เ้าดูนี่เทพผู้พิทักษ์ที่ทำให้สรรพสัตว์กลายเป็ผู้ปกครองโลกอีกครั้ง ท่านไอโร”
“ไอ้กวางนี่น่ะเหรอไม่อยากเชื่อเลยว่าขนาดเขาหักไปข้างหนึ่งยังสร้างกำแพงเวทคลุมป่าทั้งดาวได้”ข้าพึมพำ ซึ่งพอพูดจบก็ััได้ถึงรังสีะเืจากด้านข้าง
“ลิมุน...เห็นแก่เ้าเป็เด็กข้าจะยังไม่กล่าวโทษวาจาจาบจ้วงท่านเทพเช่นนั้น แต่อย่าได้ทำผิดซ้ำอีก เข้าใจไหม”ผู้เฒ่าหรี่ตามอง ซึ่งตอนนี้มันตัวสูงกว่าข้า ภาพที่เห็นเลยดูน่ากลัวแบบคูณสิบ
ข้าพยักหน้า“ขอรับ แหะ ๆ” ทำตัวเนียนไปก่อนก็ได้ พูดอะไรไปไม่มีใครเชื่อเลย
“ดีทุกยี่สิบแปดวันสัตว์ทั้งป่าจะมารวมตัวกันที่รูปเคารพเพื่อกล่าวสรรเสริญท่านเทพและขอคำอำนวยพรให้ลูกสัตว์ที่เกิดใหม่ พิธีนี้สำคัญมากเพราะหากเด็กที่เกิดมาเป็สัตว์วิเศษรูปเคารพจะบอกเราได้ทันทีถึงแม้เราจะค่อนข้างแน่ใจอยู่แล้วว่าเ้าเป็สัตว์วิเศษ แต่สำรวจไว้ก็ไม่เสียหาย”ลิงกล่าว ขณะนำข้าไปยังกลุ่มลูกสัตว์ตัวอื่น ๆ ด้านหน้ารูปปั้นกวางมีทั้งลูกกระรอกตัวเท่ากีบเท้าข้า ลูกนกที่ขนยังไม่ขึ้น แล้วก็ลูกจิ้งจอกสี่ตัวที่จ้องกระรอกตาเป็มัน
“สัตว์ทั้งป่าจะมารวมกันทุกเดือนแบบนี้เลยเหรอแล้วป่าอื่น ๆ ล่ะเป็แบบนี้หรือเปล่า” ข้าถาม
“ใช่แล้วไอ้หนูแต่ละป่าจะมีรูปเคารพท่านเทพผู้พิทักษ์ตั้งอยู่เพื่อให้สัตว์ป่าได้มาทำพิธีร่วมกันแต่ความถี่จะต่างกันไป บางป่าทำทุกสัปดาห์ บางป่าทำวันเว้นวันก็มีแต่ป่าเรามีสัตว์กินเนื้อมากพวกสัตว์กินพืชไม่สบายใจเลยขอแค่เดือนละครั้งเท่านั้น” ออซที่เดินมาด้วยช่วยอธิบาย“เอาล่ะ อยู่นิ่ง ๆ ตรงนี้ อย่าดื้ออย่าซนอย่าแกล้งเพื่อนล่ะลิมุน” มันตบหัวข้าเบาๆ ก่อนจะก้าวถอยไปยืนด้านหลังกับผู้เฒ่าลิง
“เจี๊ยกกกกก!!”
ลิงกู่ร้องด้วยเสียงทรงอำนาจผิดจากรูปลักษณ์ภายนอกที่ชรามากแล้ว สรรพสัตว์ตอบรับด้วยการร้องเป็ภาษาของตนตาม ก่อนที่บทสรรเสริญจะเริ่มต้นด้วยภาษาสัตว์ป่าสากล
องค์เทพากวางป่าผู้พิทักษ์ ได้ปกปักษ์โลกามาแต่ก่อน
สละชีพร่ายมนตร์จนเกิดพร กำแพงซ้อนเจ็ดชั้นกันไพรี
โปรดสดับรับฟังเสียงลูกหลาน เราสืบสานดูแลป่าผืนนี้
ขอท่านจงอวยชัยให้โชคดี ความสุขมีเกิดแก่เราทุกวัน
สิ้นบทสรรเสริญสัตว์น้อยใหญ่พากันหลับตา ตอนนั้นเองมานามหาศาลก่อตัวขึ้นจนเห็นเป็กลุ่มควันไร้สีลอยในอากาศพวกมันถูกดูดเข้าไปภายในรูปปั้นกวางั์ และเมื่อทุกตัวลืมตารูปปั้นก็ปล่อยพลังเวทสีรุ้งจากเขาของมันขึ้นท้องฟ้า ก่อนจะหายวับไปในอากาศในชั่วพริบตา
57K
![เกิดใหม่เป็นพี่ชาย (ที่ต้องตาย) ของตัวร้าย : ผมจะปั้นน้องชายคนนี้ให้เป็นพระเอกเอง! [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1773624416_23657686.webp)
![[จบแล้ว] ซ่อนรักอัศดินทร์ Yaoi/Mpreg](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1612690939_93433487.webp)
