จุมพิตยมทูต (แฟนตาซี)

    บทที่ 3 โถ ถัง กะละมัง ชีวิตยัยเม....(100%)



            หลังกลับมาถึงกรุงเทพฯสิ่งแรกที่เมลดาทำ คือการนำพระสมเด็จไปใส่กรอบเลี่ยมทองเสียใหม่แต่ก็แอบเอะใจสายตาของพนักงานรับเลี่ยมพระซึ่งอายุอานามคงจะใกล้ๆ หกสิบที่มองเธอแปลกๆ อยู่หรอก แต่เพราะคิดเอง เออเอง ว่าเขาคงกำลังอึ้ง ที่ได้จับได้เลี่ยมพระชื่อดังของเธอเป็๲แน่ ถึงทำหน้าแบบนั้นออกมา  

              “นังหนูเอ็งได้พระนี่มาจากไหน”

              “หนูซื้อต่อมาจากคนรู้จักน่ะค่ะลุง”เธอเอ่ยตอบยิ้มๆ นั่นเพราะเจอความศักดิ์สิทธิ์ของพระสมเด็จองค์นี้มากับตัวแล้วนั่นเอง

              “เอ็งซื้อมาเท่าไหร่”

              “แหม…หนูไม่ขายต่อให้ลุงนะ พระสมเด็จองค์นี้หนูจะห้อยติดตัวไว้ตลอดเลย”

              “ลุงไม่ได้จะซื้อแค่จะบอกว่านี่มันพระปลอม” คำว่าพระปลอมที่ได้ยิน ดังก้องเป็๞เสียงสะท้อนอยู่ในหัวของเธอในตอนนั้นดังเหมือน๻ะโ๷๞ลงไปในหุบเขาแล้วเสียงสะท้อนกลับมาเป็๞สิบๆ ครั้งเลยทีเดียว

              พระปลอม

              พระปลอมมม

              พระปลอมมมมมไม่จริ๊งงงงงงงงงงง (เสียงสู๊งงงง)

              “หา…พระปลอมเหรอคะลุง” น้ำเสียงที่เอ่ยนั้น ฟังดูตะกุกตะกัก สีหน้าก็เริ่มจะซีดความมั่นใจที่มีชักจะไม่เต็มร้อยสักเท่าไหร่

              “ใช่…พระปลอม” น้ำเสียงของลุงเลี่ยมพระนั้นจริงจังมาก มากจนเมลดาเข่าอ่อน

              “เอ็งซื้อมาจากใครรีบเอาไปคืนซะ” เมลดาพยักหน้าหงึกหงักกับคำแนะนำของลุงตรงหน้าก่อนจะซื้อพระสมเด็จองค์นี้มา เธอมีความรู้เ๹ื่๪๫พระกับเขาเสียที่ไหนที่หาข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตเพื่อประกอบการตัดสินใจตอนนั้น ก็ดูแค่ความศักดิ์สิทธิ์ปกป้องอะไรได้บ้าง เพราะเธอเน้นไล่ผีอย่างเดียว

              ไม่ได้เปิดดูความแตกต่างระหว่างพระจริงกับพระปลอมสักนิดเดียวอาศัยอารมณ์และเซ้นส์บ้าๆ บอๆ ของตัวเองล้วนๆ คิดแล้วก็อยากเขกหัวตัวเองนักเสียรู้จนได้

            และเสียงจากโทรทัศน์ภายในร้านที่ดังแว่วมาเข้าหูก็ทำให้เมลดาเงยหน้าขึ้นไปมอง

              “ได้มีการจับกุมแก๊งต้มตุ๋นซึ่งหลอกขายพระสมเด็จปลอมให้ผู้ที่หลงเชื่อจำนวนมากซึ่งขณะนี้มีผู้เสียหายเข้าให้ปากคำและเป็๲พยานชี้ตัวผู้ต้องหาแล้วมากกว่าสิบรายรวมมูลค่าความเสียหายนับสิบล้านบาท” จบประโยคนี้ของนักข่าว เมลดาถึงกับใจสั่นก่อนจะเดินเข้าไปดูภาพคนร้ายให้ชัดๆ แบบเต็มสองตาเสียหน่อย 

              “นั่นมันพราหมณ์ชบานี่นา เสียค่าโง่จนได้ โอ๊ย! อยากจะบ้าตายนี่ฉันทำอะไรลงไป ฮือๆ” เธอถึงกับยกมือขึ้นกุมขมับ

              ดีไม่ดีที่ถูกผีหลอกตอนอยู่วัด ส่วนหนึ่งอาจมาจากฝีมือของชบาเพื่อจะทำให้เธอเชื่อแล้วหลอกขายพระให้ก็เป็๲ได้ โอ๊ย..คิดแล้วเจ็บใจนัก

              เมลดาสูดอากาศเข้าปอดลึกๆก่อนจะขอพระคืน จากนั้นก็กลับออกไปจากร้านทันที รู้สึกหน้าแตกอย่างบอกไม่ถูกที่คิดจะเอาพระปลอมไปใส่กรอบทองฝังเพชรอีกต่างหาก นี่ถ้าชมพู่รู้เ๹ื่๪๫มีหวังได้หัวเราะจนกรามค้างแน่ๆ 

              “พี่เอ็นดูเรานะก็เลยขายให้เท่านี้ อย่าไปบอกใครเชียว แหม…กล้าพูด” เมลดาพึมพำประโยคที่ชบาเอ่ยกับเธอตอนซื้อพระ

              ตอนนี้เงินหมื่นที่เอาไปซื้อพระหายวับไปกับตาแม้จะเอะใจแต่แรกว่าทำไม๊ ทำไมราคามันถึงถูกไม่สมกับความดังของพระแต่สุดท้ายเธอก็พลาดจนได้

              “อ้าว! ทำไมกลับมาเร็วนักล่ะ” ต้องตาที่รออยู่ในรถเอ่ยถาม

              “พี่ตากลัวนี่ไหม” เอ่ยจบก็ยื่นพระไปใกล้ๆ ต้องตา เธอผงะหนีเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีว่ากลัวให้เห็น

              “กลัว”คำตอบของต้องตาทำเอาเมลดาแปลกใจ ก่อนจะถามย้ำอีกครั้ง พร้อมกับยื่นพระมาใกล้ๆต้องตา

              “กลัวจริงเหรอ”

              “ล้อเล่นข้าจะกลัวทำไม ก็นี่มันพระปลอมเห็นๆ”

              “พี่ตาก็รู้เหรอว่านี่มันของปลอม”คนถามตาโต

              “รู้…ข้าจะบอกเ๽้าแล้ว แต่เ๽้าชวนพูดเ๱ื่๵๹อื่นเสียก่อน ข้าเลยลืม”

              “มิน่าพี่ตาถึงไม่มีทีท่ากลัวเมเลย ที่แท้ก็…ฮึ๋ย” เมลดากัดฟันกรอดๆรู้สึกเสียทั้งเงิน เสียทั้งหน้า ค่าโง่คราวนี้ราคาช่างแพงนัก

              “เอาน่ะๆ ใจเย็น” คำปลอบของต้องตาดูเหมือนจะไม่ค่อยได้ผลสักเท่าไหร่ เพราะเมลดารู้สึกเจ็บใจไม่หายถูกผีหลอกยังดีกว่าถูกคนหลอกอีก เฮ้อ!

            “คิดแล้วมันเจ็บใจแล้วคืนนั้นทำไมพวกผีๆ ถึงได้กลัวตอนเห็นเมจนทำให้คิดว่าพระนี่ศักดิ์สิทธิ์จริงไรจริงด้วยเนี่ยมันน่ากลับไปจับถ่วงน้ำให้หมดวัดนัก”

            “สิ่งที่ผีพวกนั้นกลัวไม่ใช่เ๽้าแต่เป็๲ท่านยมต่างหาก”

              “อ้อ…ที่พี่ตาบอก ว่าเมื่อคืนท่านยมทูตบุกวัดน่ะเหรอคะ”

              “อื้อ…แบบว่าจังหวะมันคงได้ เ๽้าไปตอนท่านยมมา ผีพวกนั้นเลยพากันกระเจิง”

              “แล้วทำไมเมถึงมองไม่เห็นยมทูตละคะ”น้ำเสียงที่ถามนั้นฟังดูเศร้า

              “อันนี้ข้าก็ไม่รู้”เมลดาฟังแล้วก็ปลง คอตกหน่อยๆ แล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

            ก่อนจะเดินทางไปยังสถานีตำรวจเพื่อชี้ตัวชบาหรือพราหมณ์ชบา เพราะว่าเธอนั้นคือหนึ่งในผู้เสียหายส่วนเงินที่เสียไป ดูท่าจะปลิวไปกับสายลม

              แต่ไม่ว่าจะขยับตัวไปทางไหนเมลดาก็มักจะพบเจอผีเร่ร่อนอยู่เสมอๆ ทุกครั้งที่เจอเธอก็จะสวดแผ่เมตตาให้ผีบางตนก็หายไป แต่ผีบางตนก็ยังคงวนเวียนให้เธอเห็นอยู่ไม่เลิกรา

               

    +++++++++++++++++++++++++++++++++

     

    สวัสดีค่ะนักอ่านที่น่ารักทุกๆ ท่าน

    วรนิษฐา ได้เปิดช่องยูทูปเพื่อนำนิยายเสียงไปลงให้ฟังกันแล้วนะคะ

    ชื่อช่องว่า  Love novel by วรนิษฐา

    พิกัดช่อง : https://www.youtube.com/@Vorranitta_Misssexy

     

    ตอนนี้มีอยู่3 เ๱ื่๵๹ คือ

    บอสขา…อย่าพึ่งมารักนามปากกา วรนิษฐา

    ซ่านปรารถนานามปากกา Misssexy

    รัญจวนรักนามปากกา Misssexy

     

    ฟังจบในคลิปเดียวไม่มีแยกย่อยแต่อย่างใด

    เลยอยากเชิญชวนนักอ่านเข้าไปฟังไปให้กำลังใจกันค่ะ

    กด Like กด Share กด Subscribe เพื่อเป็๞กำลังใจสำหรับสร้างคลิปต่อๆไปด้วยน๊า


     

    ขอบคุณทุกๆ กำลังใจที่ส่งมาให้ค่ะ


    วรนิษฐา & Miss sexy