เสียงนาฬิกาปลุกดังลั่นห้องนอนสุดหรูในคอนโดใจกลางเมือง ริต้าเด้งตัวขึ้นจากเตียงอย่างใดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเหลือบไปเห็นเวลาบนหน้าปัดนาฬิกา
"แย่แล้ว! วันแรกก็จะไปสายเลยเหรอเนี่ย!?"
เธอรีบกระโจนออกจากเตียงแทบไม่ทันมือเล็กคว้าแปรงสีฟันไปแปรงในขณะที่อีกมือพยายามจัดกระเป๋าเรียนแบบลวก ๆ ผมยาวสีน้ำตาลดัดลอนปล่อยยุ่งเหยิงแต่เธอไม่มีเวลาจะมาสนใจตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการไปให้ทันวันเปิดเทอมวันแรก!
ไม่นานนักรถสปอร์ตคันหรูของเธอก็พุ่งทะยานไปยังมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งริต้าแทบะโลงจากรถทันทีที่ถึงหน้าคณะสองเท้าสวมรองเท้าผ้าใบสีขาวก้าวฉับ ๆ อย่างรีบร้อน
มหาวิทยาลัยแห่งนี้ดูโอ่อ่าและกว้างขวาง อาคารเรียนแต่ละหลังออกแบบอย่างทันสมัยนักศึกษามากมายเดินกันขวักไขว่เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะดังกลบเสียงเครื่องยนต์ของรถที่วิ่งผ่านไปมาแต่ริต้าไม่มีเวลาชื่นชมบรรยากาศแม้แต่น้อยเธอสนใจแค่ต้องไปให้ถึงห้องเรียนโดยเร็วที่สุด
"ทางนี้สิริต้า!"
เสียงหวานใสของนิ้งเพื่อนสนิทดังมาจากด้านข้างริต้าหันไปเห็นเพื่อนสาวร่างเล็กหน้าตาน่ารักโบกมือให้เธอแต่งตัวเรียบง่ายแต่ดูดีตามสไตล์นักศึกษาสาวสดใส
"นิ้ง! เดี๋ยวเจอกันในห้องนะ!"
ริต้าะโบอกก่อนเร่งฝีเท้าไปข้างหน้าขณะที่เธอมัวแต่ก้มดูแผนที่อาคารเรียนในโทรศัพท์ สองเท้าก็พาเธอพุ่งไปข้างหน้าโดยไม่ทันระวัง แล้ว...
ปึ้ก!
เธอชนเข้ากับร่างสูงอย่างจังจนตัวเองเซถอยไปเล็กน้อย
"โอ๊ย! ขอโท—"
ริต้าชะงักเมื่อเงยหน้าขึ้นมอง
ผู้ชายตรงหน้าสูงโปร่งใบหน้าหล่อเหลาราวกับพระเอกละครตะวันตก ผมสีดำสนิทถูกเซ็ตอย่างเรียบหรู ั์ตาคมเข้มที่ดูเ็าและไร้ความรู้สึกกำลังจ้องมองเธอด้วยสายตานิ่งสนิท
แต่สิ่งที่ทำให้ริต้าหงุดหงิดคือ...เขาไม่พูดอะไรเลย!ไม่แม้แต่จะขยับตัว หรือถามว่าเธอเป็อะไรไหมเขาแค่ยืนเฉยๆมองเธอด้วยแววตาที่บอกว่า “เธอคืออากาศ”
"เอ่อ...ขอโทษนะนายไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยเหรอ?"
ริต้าขมวดคิ้วถามชายหนุ่มยังคงนิ่งเหมือนเดิม ราวกับว่าเขาไม่คิดจะเสียเวลาตอบคำถามเธอด้วยซ้ำ
ความเงียบนี้ทำให้เืในกายริต้าเดือดขึ้นมาเล็กน้อยนี่มันอะไร?คนอะไรไร้มารยาทขนาดนี้?เธออุตส่าห์ขอโทษแล้วแท้ๆแต่กลับไม่ได้คำตอบอะไรเลย!
"โอเค! ถ้าไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด!”
เธอสะบัดหน้าแล้วเดินจากไป
แต่ก่อนจะเดินพ้นไป เธอก็ได้ยินเสียงบางอย่างที่แ่เบาและเ็าสุด ๆ
"หัดดูทางบ้าง"
ริต้าหันขวับกลับมาแต่ชายหนุ่มคนนั้นเดินจากไปแล้ว
"ห๊ะ!? นี่เขาว่าฉันเหรอ!?"
เธอพูดกับตัวเองอย่างหัวเสีย
เมื่อเดินมาถึงห้องเรียนสีหน้าของริต้ายังดูบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด
"เป็อะไรของเธอเนี่ย?"
นิ้งถามด้วยความสงสัย
ริต้าทิ้งตัวลงนั่งข้างๆเพื่อนก่อนจะถอนหายใจแรง ๆ
"ฉันไปเจอผู้ชายไร้มารยาทสุดๆ มาน่ะสิ!"
"ใครเหรอ?"
"ไม่รู้จัก!แต่หมอนั่นเ็ามาก ขนาดฉันขอโทษแล้วเขายังไม่พูดอะไรสักคำ!แค่เดินชนกันเองนะเว้ย ทำไมต้องทำตัวเ็าขนาดนั้น!?"
นิ้งหัวเราะเบา ๆ
"หรือว่าเขาจะเป็พวกหนุ่มฮอตสายเ็าที่สาว ๆ คลั่งไคล้กัน?"
"เหอะ!ถ้าเป็แบบนั้นก็แย่น่ะสิ!ฉันไม่เข้าใจเลยว่าผู้หญิงชอบผู้ชายเ็าพรรค์นั้นไปได้ยังไง!"
ริต้าพูดพลางกอดอกสีหน้าหงุดหงิดไม่หาย
แต่เธอไม่รู้เลยว่า...คนที่เธอเพิ่งจะสบถใส่เมื่อครู่นั้นคือ "คิริล" หนุ่มหล่อสุดฮอตอัจฉริยะด้านคอมพิวเตอร์และเป็ขวัญใจของสาวๆทั้งมหาวิทยาลัย...
ริต้ารู้สึกถึงความร้อนรนที่ไม่เคยมีมาก่อนหลังจากที่เดินชนกับเขาคิริล...ชายหนุ่มที่มีท่าทางเ็าและไม่แยแสทำให้หัวใจของเธอกระตุกขึ้นอย่างไม่อาจควบคุมได้เขาไม่แม้แต่จะถามว่าเธอเป็อะไรหรือแสดงความเป็ห่วงนิดหน่อยถ้าจะมีอะไรที่ทำให้ริต้ารู้สึกโมโหก็คือการที่เขาไม่ได้สนใจเธอเลยแม้แต่น้อยราวกับเธอเป็แค่คนเดินผ่านไปมาในชีวิตของเขาเท่านั้นเอง
ริต้าจึงเริ่มคิดอย่างจริงจังถึงวิธีการที่จะ"เอาคืน"เขาโดยที่ยังไม่รู้ว่าเขาคือใครจริงๆแต่ความเ็าของเขาก็ทำให้ริต้าไม่พอใจจนเกิดแผนการที่อยากจะทำให้เขาได้รู้สึกอะไรบ้าง
“นิ้ง!ฉันไม่ยอมให้เขาหยามได้ง่ายๆ แบบนี้หรอก!คิดว่าตัวเองเป็เทพบุตรจุติลงมาเกิดหรือยังไงถึงได้เ็าไม่สนใจคนอื่นแบบนั้น”
ริต้าพูดออกมาด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความท้าทายในขณะที่นั่งกับนิ้งที่คาเฟ่ของมหาวิทยาลัย
นิ้งทำหน้าผสมระหว่างขำและสงสัย
“ริต้า...แล้วแกจะไปทำอะไรกับเขา?แกยังไม่รู้จักเขาเลยด้วยซ้ำว่าเขาเป็ใคร ”
ริต้าหันไปมองนิ้งด้วยท่าทางมั่นใจ
“ก็ต้องทำให้เขารู้สึกสักหน่อยฉันจะต้องเอาคืนให้เขารู้ว่าไม่ใช่ทุกคนจะทำตัวเ็าแบบนั้นได้”
นิ้งขยับตัวไปข้างๆอย่างระวังแต่ยังคงยิ้มให้กับความมั่นใจของริต้า
“โอเค... แล้วเธอจะทำยังไง?”
“ก็แค่แกล้งเขาทุกอย่างเท่าที่จะทำได้อย่างเช่น ทำให้เขาใบ้าง!”
ริต้าตอบด้วยเสียงที่เป็จริงเป็จัง
“เธอไม่เห็นเขาทำตัวเหมือนพวกอัจฉริยะที่ไม่เคยสนใจใครจะให้ฉันยอมให้เขามองข้ามไปแบบนี้ได้ยังไง”
นิ้งหัวเราะเบาๆก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและกดเข้าไปในโปรไฟล์ของคิริลในแอปพลิเคชันของมหาวิทยาลัย
“เฮ้ย!ถ้าเขาคือไอดอลในมหาวิทยาลัยขึ้นมาแกจะทำยังไงแกไม่กลัวแฟนคลับเขามาขย้ำหัวแกเหรอ”
ริต้าไม่คิดมากนัก
"แล้วไง?เขาจะเป็ไอดอลก็ช่าง การเอาคืนนี่สิสำคัญ!คะแนนความฮอตของฉันก็ไม่ได้น้อยไปกว่าเขาก็แล้วกันดีไม่ดีอาจจะแซงหน้าเขาไปแล้วก็ได้ใครจะรู้"
ทั้งสองพูดถึงแผนการต่างๆที่ริต้าจะใช้ในการแกล้งคิริลเช่นการทำท่าทางเ็าหรือพูดไม่ดีใส่เขาในที่สาธารณะหรือแม้กระทั่งการเดินชนเขาอีกครั้งโดยจงใจโดยหวังว่าจะทำให้เขารู้สึกไม่พอใจและรู้สึกอึดอัดบ้างแต่ทุกครั้งที่ริต้าคิดถึงแผนเหล่านี้มันกลับทำให้เธอยิ้มร่าและรู้สึกถึงความสนุกในใจ
แต่แล้ววันถัดมาที่ริต้ากลับมาที่มหาวิทยาลัยเธอก็ได้พบกับคิริลอีกครั้งและคราวนี้เธอตั้งใจอย่างเต็มที่ที่จะทำแผนแกล้งเขาให้ได้เธอเดินเข้าไปใกล้เขาอย่างไม่ให้เขาสังเกตเห็นก่อนที่จะเดินชนเขาจนคิริลต้องหันมามองแต่สิ่งที่ริต้าไม่คาดคิดคือการที่เขาแค่ใช้สายตาเ็าของเขามองมาที่เธอจากนั้นเขาก็พูดออกมาพร้อมสีหน้าที่แทบไม่แสดงอารมณ์ใดๆ เลย
“ระวังหน่อยนะ... ดูท่าจะรีบ”
คิริลพูดด้วยเสียงแหบๆที่เต็มไปด้วยความเ็า
แต่เพียงแค่คำพูดนั้นก็ทำให้ริต้ารู้สึกถึงอารมณ์ที่เดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง เหมือนเขากำลังทำให้เธอเป็แค่คนที่ไม่มีค่าไม่ได้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นเธอกัดปากแน่นและยืนนิ่งไปสักพักก่อนที่จะตอบกลับด้วยเสียงที่เก็บกด
“ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน!”
คิริลยิ้มเล็กน้อยราวกับจะรู้ว่าเธอหงุดหงิดแต่ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม เขาหันหลังกลับแล้วเดินไปโดยไม่แม้แต่จะหันมามองเธออีก ริต้าเหลือบตามองเขาไปจนลับสายตาก่อนจะหันไปหานิ้งด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจอย่างที่สุด
“เธอดูสิ! เขาก็แค่พูดคำเดียวก็ทำให้ฉันหงุดหงิดได้ขนาดนี้เลยหรอ!”
ริต้าพูดด้วยน้ำเสียงที่เกือบจะขุ่นเคืองเต็มที่
นิ้งทำหน้าตาล้อเลียนเบาๆ
“โอ๋ๆสู้ๆนะริต้า...ต่อไปเราค่อยหาทางแก้แค้นเขาใหม่เถอะนะ”
ริต้ายังคงคิดถึงเขาไม่หยุดหวังว่าในครั้งต่อไปจะสามารถทำอะไรให้เขารู้สึกได้บ้างแต่เธอเองก็ไม่รู้ว่าแผนที่เธอจะลงมือทำจริงๆจะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลหรือไม่...
เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างริต้าและคิริลเริ่มตึงเครียดขึ้นอีกครั้งจากการแกล้งที่ไม่ประสบความสำเร็จริต้าก็ยิ่งอยากรู้จักเขามากขึ้นแม้ว่าเขาจะทำให้เธอหงุดหงิดจนแทบจะอดทนไม่ไหว แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าคิริลมีบางสิ่งบางอย่างที่ดึงดูดใจเธออย่างประหลาด เขาเ็าและห่างเหิน แต่ก็มีความลับบางอย่างที่ริต้าเริ่มคาดเดาไม่ออก
“นั่นมันไม่ใช่แค่คนธรรมดาแน่ๆเธอเห็นอะไรบางอย่างในตัวเขาไหม?”
นิ้งถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นริต้ายืนคิดอะไรอยู่ในห้องเรียน
ริต้าสบตากับนิ้งด้วยสีหน้าเอาจริง
“เขาต้องจะมีอะไรที่พิเศษก็แค่ผู้ชายธรรมดาป่ะ แต่การที่เขาทำเหมือนไม่สนใจใครเลยแบบนั้นทำให้ฉันยิ่งอยากเอาชนะเขาให้ได้”
นิ้งยิ้มเบาๆ และยักไหล่
“โอเค ถ้าเธอคิดว่าแค่แกล้งเขาจะได้คำตอบมันก็ดีอยู่เขาหล่อขนาดนั้นอย่าแกล้งจนตกหลุมรักเขาซะเองล่ะฮ่าๆๆ”
นิ้งจึงเล่าประวัติให้เธอฟังว่าเธอได้รู้มาจากรุ่นพี่ของเธออีกทีว่าผู้ชายคนนี้คือใครแต่เมื่อริต้าได้ข้อมูลจากนิ้งว่าคิริลเป็รุ่นพี่ปี 3 ที่เรียนวิศวะคอมพิวเตอร์ เขากลายเป็หนึ่งในผู้ที่มีชื่อเสียงในมหาวิทยาลัยเพราะนอกจากจะเก่งเื่คอมพิวเตอร์แล้ว ยังเป็ไอดอลในโลกออนไลน์ที่มีแฟนคลับเยอะมากเขายังทำโปรเจกต์ส่วนตัวที่ได้รับการยอมรับจากบริษัทเทคโนโลยีใหญ่ๆหลายแห่ง และที่สำคัญ เขามีฐานะทางบ้านที่ไม่ธรรมดา
“เขาเป็ลูกชายของคุณทินกรที่มีธุรกิจเกี่ยวกับเทคโนโลยีระดับโลกเลยนะ”
นิ้งบอกด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความทึ่ง
ริต้าทำท่าทางใเล็กน้อย
“คุณทินกร…เขาคือลูกชายของคนที่ทำธุรกิจเทคโนโลยีใหญ่ขนาดนั้นหรอ? โอ้ที่แท้ก็ลูกเศรษฐีนี่เอง”
นิ้งพยักหน้า
“ใช่เขาเป็ทายาทของบริษัทที่ถือหุ้นอยู่ในหลายๆธุรกิจของเมืองนี้ชีวิตเขาดูจะค่อนข้างไร้ความท้าทายทุกอย่างดูเหมือนจะง่ายสำหรับเขา… ดังนั้นก็ไม่น่าแปลกใจที่เขาจะเ็าและไม่สนใจใคร”
ริต้าครุ่นคิดและรู้สึกถึงความท้าทายใหม่เธอเริ่มวางแผนว่าจะทำอย่างไรดีที่จะเข้าไปในโลกของคิริลให้ได้แต่แทนที่จะทำแค่แกล้งเขาให้รู้สึกแย่ริต้ากลับรู้สึกถึงความสนใจที่เธอไม่เคยมีมาก่อน
“หึ…แล้วยังไงฉันเองก็ลูกเศรษฐีเหมือนกันนะถ้าฉันทำให้เขาหลงรักฉันได้ล่ะ?”
ริต้าพูดกับตัวเองเบาๆ
นิ้งเลิกคิ้วขึ้น
“อะไรนะ?เธอจะทำให้เขาหลงรักเธอเหรอ? แต่…เขาก็ไม่ได้แสดงออกว่ามีความรู้สึกอะไรนะอีกอย่างฉันได้ยินมาว่ารุ่นพี่คนนี้เขาไม่ค่อยสนใจผู้หญิงเท่าไหร่แกจะทำได้จริงหรอวะ”
ริต้าหันไปมองนิ้งด้วยสีหน้าแน่วแน่
“ไม่รู้แต่ก็อยากลองดูฉันอยากรู้ว่าคนเ็าแบบเขาจะมีความรู้สึกได้ยังไงบ้างฉันจะเป็คนที่ทำให้เขาเห็นว่าความรักมันมีค่าแค่ไหนมันจะเป็การทดสอบเขาและทดสอบตัวเองด้วยว่า… ใครจะยอมแพ้ก่อนกัน”
ในใจของริต้าความทะเยอทะยานเริ่มเติบโตขึ้นเธอไม่ใช่แค่้าทำให้คิริลตกหลุมรักแต่เธออยากจะพิสูจน์ว่าเธอสามารถทำอะไรที่เหนือความคาดหมายได้ไม่ว่าเขาจะเป็คนเ็าแค่ไหนริต้าก็อยากจะทำให้เขาเห็นว่าเธอมีค่าและไม่ยอมแพ้
“ในเมื่อเห็นฉันเป็อาการสักวันฉันจะทำให้เขาตกหลุมรักฉันและฉันก็ทำเหมือนเขาเป็อากาศเช่นกันคอยดูเถอะว่าเขาจะรู้สึกยังไงฉันจะไม่ปล่อยให้เขาเป็แค่คนเ็าแบบนั้นตลอดไปหรอก”
ริต้าพูดอย่างแน่วแน่พร้อมยิ้มอย่างมั่นใจ
ในขณะเดียวกันแม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าคิริลจะตอบสนองต่อเธออย่างไรแต่ทุกครั้งที่เธอได้คิดถึงเขาริต้าก็รู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้เธอไม่อาจละสายตาจากเขาได้เธอจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้คำตอบจากหัวใจของเขาไม่ใช่แค่แกล้งหรือทดสอบอีกต่อไปแต่เป็การทำให้เขาเห็นว่าเธอเองก็คือคนที่มีคุณค่า
เธอไม่รู้หรอกว่
าในอนาคตอันใกล้นี้ความพยายามของเธอจะกลายเป็จุดเริ่มต้นของความรักที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน…
321
