บทที่ 11 มีชีวิตอยู่ในปี 1980 ที่เป็อนาคต
"ทุกคนรอสักครู่นะครับ!" เจียงเจ๋ออธิบายต่อหน้ากล้องสั้น ๆ สองสามประโยค
"ก่อนหน้านี้เราเคยพูดกันว่าแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ ไม่เกี่ยวข้องกับโลกคู่ขนาน ดังนั้นผมจึงใช้การทดลองทางเลือกหน่วงเวลาเชิงควอนตัมของวีเลอร์ บอกทุกคนว่าในโลกจุลภาคเหตุและผลนั้นสวนทางกัน"
"งั้นคราวนี้ สมมติว่าเราให้หลานชายนั่งไทม์แมชชีนย้อนกลับไปยังยุคของคุณปู่ในปี 1980" หลังจากอธิบายจบ เขาก็หยิบไวท์บอร์ดและปากกาเคมีบนโต๊ะขึ้นมาวาดภาพประกอบ
เขาเริ่มด้วยการลากเส้นตรงหนึ่งเส้นพร้อมเขียนคำกำกับ
[ปี 2024 (หลานชาย) → นั่งไทม์แมชชีน → ปี 1980 (คุณปู่) → ฆ่าคุณปู่ → ผลลัพธ์จะเป็อย่างไร?]
เมื่อเขียนเสร็จ เขาก็ชูไวท์บอร์ดขึ้นให้ผู้ชมทางบ้านได้เห็น เจียงเจ๋อแตะหูฟังเพื่อถามผู้ชมที่ส่งคำถามเข้ามา "แผนภาพเส้นนี้ ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมครับ?"
"ใช่ครับ! หากไม่นำเื่พลังงานรวมและมวลรวมของโลกมาพิจารณา แผนภาพนี้ไม่มีปัญหาอะไรเลย"
เจียงเจ๋อพยักหน้าเบา ๆ และอธิบายต่อ "ผลลัพธ์ที่คุณเคยคิดไว้คือ ทั้งปี 1980 และปี 2024 จะเกิดการล่มสลายของโลกเนื่องจากการข้ามเวลาของหลานชาย แต่ในความเป็จริงจักรวาลไม่ใช่ระบบโดดเดี่ยว"
"นั่นเป็เพราะคุณมองจักรวาลโดยใช้หลักอุณหพลศาสตร์ ซึ่งการบอกว่าจักรวาลเป็ระบบโดดเดี่ยวนั้นไม่ใช่เื่ผิด"
"เพราะ ‘ระบบโดดเดี่ยว’ หมายถึงระบบที่ไม่มีการแลกเปลี่ยนสสารและพลังงานกับภายนอก ไม่ใช่ระบบที่ประกอบขึ้นจากสสารหรือพลังงาน"
"ส่วนที่คุณบอกว่าหลานชายจากปี 2024 ข้ามเวลากลับไปปี 1980 จริง ๆ แล้วมันคือการแลกเปลี่ยนพลังงานและสสารจำนวนหนึ่งจากปี 2024 ไปยังปี 1980 ซึ่งพิสูจน์ได้โดยตรงว่าจักรวาลไม่ใช่ระบบโดดเดี่ยว ดังนั้นจากคำตอบของคุณ ผมสามารถสรุปได้ว่า จักรวาลไม่ใช่ระบบโดดเดี่ยว"
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เจียงเจ๋อก็ถามกลับประโยคหนึ่ง "อีกอย่างคุณผู้ชมครับ คุณตั้งสมมติฐานของแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ ไว้บนเงื่อนไขที่ว่าโลกมหภาคในความเป็จริงสามารถสร้างไทม์แมชชีนได้"
"ถ้าไทม์แมชชีนมีอยู่จริง สิ่งที่คุณพูดก็คือคำตอบของแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ หรือหากไทม์แมชชีนมีอยู่จริง แกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ก็จะไม่กลายเป็ปริศนาอีกต่อไป"
สิ่งที่เจียงเจ๋อกำลังจะบอกก็คือ… คำตอบของผู้ชมคนนั้นสามารถใช้เป็คำตอบของแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ได้ แต่มันมีเงื่อนไขหนึ่งคือไทม์แมชชีนต้องมีอยู่จริงในโลกความเป็จริง และในความเป็จริงไทม์แมชชีนนั้นไม่มีอยู่จริง
เมื่อเห็นฉากนี้ผู้ชมต่างพากันงุนงง พวกเขารู้สึกว่าเจียงเจ๋อพูดเหมือนจะบอกอะไรบางอย่างแต่ก็เหมือนไม่ได้บอกอะไรเลย
เมื่อได้ยินเช่นนี้ นักศึกษาปีสามจากเมืองโมตูก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ไม่นานเขาก็ได้สติ "บ้าจริง... ฉันตกหลุมพรางของการพิสูจน์ตัวเอง ฉันเผลอคิดว่า ‘แกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์’ เป็การทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่ทำได้จริงในปัจจุบันก็เลยใช้คำตอบแรก ความเป็จริงแล้วไทม์แมชชีนไม่มีอยู่จริง ดังนั้นคำตอบของฉันจึงไม่สามารถยืนยันได้"
เมื่อได้ยินดังนั้น เจียงเจ๋อก็ยิ้มบาง ๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความชื่นชม "เป็เด็กที่สอนง่ายจริง ๆ ถูกต้องครับ ตอนนี้เรากำลังพูดถึงแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ แต่ในความเป็จริงเราไม่มีไทม์แมชชีน ดังนั้นคำตอบของคุณจึงไม่สอดคล้องกับหลักการของแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ ครับ"
หลังจากดูจนจบผู้ชมทางบ้านก็ต่างตกตะลึงไม่แพ้กัน
[คอมเมนต์ : เจียงเจ๋อทำให้คนถามงงเป็ไก่ตาแตกไปเลย ฮ่า ๆ]
[คอมเมนต์ : ฉันเข้าใจแล้ว คำตอบของคนถามมันไม่เข้ากับสถานการณ์ตอนนี้เลยต่างหาก]
[คอมเมนต์ : ใช่เลย เจียงเจ๋อกำลังพูดถึงแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ แต่นักศึกษาที่จริงจังคนนั้นดันคิดว่าแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ เป็พฤติกรรมการข้ามเวลาที่ทำได้จริงในตอนนี้]
[คอมเมนต์ : ฮ่า ๆ เกือบตามไม่ทัน ถ้ามีไทม์แมชชีนจริง ๆ ฉันจะข้ามเวลากลับไปฆ่าให้ดูเลย]
ภายในห้องทำงานของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์จิงตู ศาสตราจารย์เฝิงเองก็มีสีหน้ากระอักกระอ่วน เมื่อครู่เขายังคิดอยู่เลยว่าเจียงเจ๋อจะแก้ปัญหายาก ๆ ให้ได้แล้ว จนอาจถึงขั้นคิดว่าเจียงเจ๋อคงต้องปิดไลฟ์หนีอย่างทุลักทุเล แต่ใครจะไปคิดว่าเจียงเจ๋อจะชี้ให้เห็นถึงข้อผิดพลาดในตรรกะพื้นฐานของผู้ถามได้โดยตรง
และด้านศาสตราจารย์เฝิงเองก็คิดแบบเดียวกับนักศึกษาคนนั้น "เฮือก... ฉันผิดเอง ฉันก็ตกหลุมพรางแบบเดียวกัน นี่มันคือการทดลองทางความคิดนี่นา!"
...
ภายในห้องประชุมผู้บริหาร
ทุกคนที่นี่ต่างแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เกือบจะกลายเป็ปัญหาครั้งใหญ่ของรายการแล้วจริง ๆ โชคดีที่ระดับของเจียงเจ๋อสูงพอที่จะทำให้ผู้เชี่ยวชาญยอมสยบได้
เหล่าจ้าว ผู้อำนวยการสถานีพึมพำออกมาว่า "ใหมดเลย!"
ขณะนั้นในหน้าจอ เสียงบรรยายของเจียงเจ๋อดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง "ต่อยอดจากการทดลองทางเลือกหน่วงเวลาเชิงควอนตัมของวีเลอร์ ก่อนหน้านี้เราจะพบคำตอบหนึ่ง…"
"ในโลกจุลภาค ผลลัพธ์เป็ตัวกำหนดเหตุ ซึ่งตรงข้ามกับเหตุและผลของโลกมหภาค โดยปัจจุบันเป็ตัวกำหนดอดีต และอนาคตเป็ตัวกำหนดปัจจุบัน คราวนี้ขอให้ผู้ชมทุกท่านลองนำแินี้มาใช้ แล้วดูไวท์บอร์ดแผ่นนี้อีกครั้งครับ"
เจียงเจ๋อชูไวท์บอร์ดบนโต๊ะขึ้นมาบรรยาย
"ปี 2024 มีหลานชายคนหนึ่ง พบว่าตัวเองสามารถข้ามเวลาได้จึงย้อนกลับไปในอดีตและฆ่าคุณปู่เพราะความเบื่อ และไม่มีอะไรเหนือความคาดหมายคุณปู่ก็ตาย"
จากนั้นเจียงเจ๋อก็เงยหน้าขึ้น ถามเข้ากล้องด้วยสีหน้าจริงจัง "หากนำทฤษฎีผลเกิดก่อนเหตุ ที่ผมเคยเตือนไว้มาใช้ เมื่อคุณปู่ตายแล้วหลานชายยังคงมีตัวตนอยู่ไหมครับ?"
คำพูดนี้ทำให้ผู้ชมจำนวนมหาศาลขมวดคิ้วครุ่นคิดทันที
[คอมเมนต์ : ไม่อยู่แล้วสิ ต้องไม่อยู่แล้วแน่นอน!]
[คอมเมนต์ : ใช่ ๆ ต้องหายไปแน่ ๆ รู้สึกเหมือนเขาไม่ได้พูดอะไรใหม่เลย]
[คอมเมนต์ : ไม่สิ ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง]
ภายในห้องประชุมผู้บริหารทุกคนต่างมองหน้ากัน บนใบหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความสงสัย พวกเขาััได้ว่าเจียงเจ๋อกำลังไขปริศนาบางอย่าง แต่ดูเหมือนทุกคนจะไม่เข้าใจมันเลย จะมีก็เพียงคนเดียวนั้นก็คือหวังหลิน
เขาพูดด้วยสีหน้าตกตะลึงว่า "หลานชายยังมีตัวตนอยู่!"
เหล่าจ้าวถามด้วยความงุนงง "หลานชายจะมีตัวตนอยู่ได้ยังไง ในเมื่อคุณปู่ตายแล้ว?"
หวังกั๋วเซิ่งเองก็ขมวดคิ้วแน่น "เป็เพราะเหตุของทฤษฎีผลเกิดก่อนเหตุงั้นเหรอ?"
ก่อนที่หวังหลินจะได้อธิบายต่อ เสียงที่ใของผู้โชคดีที่โทรเข้ามาในรายการก็ดังขึ้น "แม่เ้า… คุณพิธีกรเจียงเจ๋อ ผมรู้แล้วว่าคุณกำลังบอกอะไรผม หลานชายเขาต้องมีตัวตนอยู่และจะไม่หายไป!"
ดวงตาของเจียงเจ๋อเป็ประกาย เผยสีหน้าสนใจ "โอ้? คุณตามจังหวะของผมทันแล้ว ลองอธิบายรายละเอียดดูสิครับ"
ผู้โชคดีทางบ้านรีบตอบกลับด้วยความตื่นเต้น "มีตัวตนอยู่ หลานชายต้องมีตัวตนอยู่แน่นอน! เพราะถ้าเส้นเวลาเป็เส้นตรงเส้นหนึ่ง การที่คุณปู่ให้กำเนิดพ่อ พ่อให้กำเนิดลูก นี่ไม่ใช่เื่ของเหตุและผลในแบบนั้น"
"มันไม่ใช่ว่าต้องมีคุณปู่ก่อนถึงจะมีพ่อแล้วถึงจะมีหลาน นั่นคือเหตุและผลของลำดับการเกิดของคุณปู่ พ่อ และหลาน ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับการข้ามเวลา แต่สิ่งที่เรากำลังคุยกันคือเหตุและผลของการตายของคุณปู่ สำหรับเส้นเวลาการตายของคุณปู่…”
“เหตุคือหลานชายในปี 2024 ได้รับความสามารถในการข้ามเวลา จึงเกิดความคิดที่จะฆ่าคุณปู่ ขั้นการดำเนินเื่คือหลานชายปี 2024 ตัดสินใจย้อนกลับไปปี 1980 เพื่อฆ่าคุณปู่ และผลคือหลานชายเดินทางถึงปี 1980 และฆ่าคุณปู่ได้สำเร็จที่หน้าหมู่บ้าน"
"คำตอบของผลลัพธ์ที่ 1 ต้องเป็ หลานชายจะไม่ถูกลบเลือนโดยกาลเวลา แต่จะมีชีวิตอยู่ได้อย่างปกติในปี 1980"
คำตอบเหล่านี้สำหรับผู้ชมทางบ้านแล้วยิ่งฟังก็ยิ่งงง สุดท้ายมันก็วนกลับมาที่ปัญหาเดิมไม่ใช่เหรอว่าในเมื่อคุณปู่ตายแล้ว หลานชายจะมีจุดเริ่มต้นมาจากไหน?
เมื่อผู้โชคดีทางบ้านพูดถึงตรงนี้ เขาก็เริ่มตะกุกตะกัก แม้แต่ตัวผู้โชคดีทางบ้านเองก็ถูกคำถามนี้ทำให้มึนงง
ทันใดนั้นเจียงเจ๋อก็พูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม "อธิบายได้ดีครับ แต่คุณเข้าใจผลลัพธ์ที่ 1 ผิดไปนิดหน่อยนะครับ"
ผู้โชคดีทางบ้านมีสีหน้าประหลาดใจ "ผมเข้าใจผิดเหรอครับ?"
ต้องบอกว่าก่อนหน้านี้ผู้โชคดีทางบ้านมีความทะนงตัวถึงขั้นดูถูกเจียงเจ๋อ จนกระทั่งเจียงเจ๋อแก้ไขข้อผิดพลาดของเขา เขาก็เริ่มถ่อมตัวและกระหายที่จะเรียนรู้ เพราะเขาพบว่าเจียงเจ๋อมีของจริง ๆ
เจียงเจ๋อตอบว่า "ครับ ผิดจริง ๆ หลานชายได้รับความสามารถหรือไทม์แมชชีนแล้วย้อนกลับไปฆ่าคุณปู่ แล้วหลานชายจะเป็อย่างไร? ตรงนี้ให้ดูที่ไวท์บอร์ดนะครับ"
"ลำดับเส้นเวลาของคุณปู่คือ เกิดปี 1960 แล้วมีชีวิตอยู่จนถึงปี 1980 ก่อนจะถูกหลานชายจากอนาคตฆ่าตาย ชีวิตของคุณปู่สิ้นสุดลงแล้ว เส้นเวลาของเขาก็จบลงไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับหลานชายอีกต่อไป"
"และหลังจากนั้น ปี 1980 สำหรับหลานชายในปี 2024 คือ ‘อนาคต’ ไม่ใช่ 'อดีต' อย่างที่ทุกคนเข้าใจ!"
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เจียงเจ๋อก็ถามกลับด้วยสีหน้าจริงจัง "หลานชายใช้ความสามารถข้ามเวลากลับไปยัง 'อดีต' ตามที่ทุกคนเข้าใจจริง ๆ หรือ?"
"ไม่ครับ หลานชายไม่ได้กลับไปในอดีต 'ปี 1980 ในอดีต' สำหรับตัวหลานชายเอง มันคือ 'อนาคต' มาโดยตลอด เป็ 'อนาคต' ของตัวหลานชายเอง!"
"หลังจากคุณปู่ถูกหลานชายจากอนาคตฆ่าตาย หลานชายจะตายไปพร้อมกับคุณปู่ในปี 1980 หรือไม่? แน่นอนว่าคำตอบคือไม่ครับ ไม่เป็เช่นนั้น!"
"เพราะเส้นเวลาของคุณปู่พังทลายลงแล้ว ชีวิตของคุณปู่จบสิ้นลงในวินาทีที่หลานชายฆ่าคุณปู่ เส้นเวลาของคุณปู่ก็ไม่มีอยู่อีกต่อไป ในแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ ภายใต้เงื่อนไขของเส้นเวลาเดียว ผลลัพธ์ของหลานชายปี 2024 ย่อมกลายเป็…"
"‘หลานชายมีชีวิตอยู่ในปี 1980 ที่เป็อนาคต’ ไม่ใช่ ‘หลานชายมีชีวิตอยู่ในปี 1980 ที่เป็อดีต’" เมื่อการอธิบายอย่างละเอียดถี่ถ้วนสิ้นสุดลง ผู้ชมทุกคนที่อยู่หน้าจอก็ตกอยู่ในความเงียบสนิททันที