เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบสี่ หมู่บ้านเสือดำ

ด้วยสาเหตุบางประการในภูมิภาคของเราเคารพนับถือคนที่เก่งด้านช่างหรือเทคโนโลยีหรือมีความรู้ต่างๆมาก

เรามีข้อดีว่าจะไม่มองว่าพวกเขาเป็นพ่อมดแม่มด

เพราะทางเทคนิค พ่อมด แม่มด จะเป็นที่นับถือและเคารพในหมู่บ้านนั่นเอง

การบอกว่าคนคนหนึ่งมีความรู้หรือมีอำนาจมากกว่าใครนั้นทำให้เราเป็นที่เคารพนับถือ

ทั้งที่ในยุคนี้เราเอาระเบิดนิวเคลียร์ไปลงที่แดนอาทิตย์อุทัยได้มากกว่ายี่สิบปีแล้ว

แต่เรายังไม่มีไฟฟ้าใช้และมองว่าวิศวกรรมต่างๆคือวิชาความรู้ที่สืบทอดกันมาจากบรมครู

การจะได้วิชาช่างต่างๆมาต้องเอาหมูเอาไก่ สุรา หมากพูลไปไหว้อาจารย์ฝากตัวเป็นลูกศิษย์ช่างอาชีพต่างๆ

เพื่อขอวิชาความรู้จากอาจารย์เป็นลูกมือและใช้ระบบครูพักลักจำเอาแทนที่จะสอนตามกระบวนการปรกติ

มีการเล่าของคนในวงการลิเกว่า

วิชาความรู้จะมาหาเราตอนที่เราพันมวนกัญชาให้อาจารย์สูบนี่ล่ะ

ว่าวิชาจะมาตอนที่เราพันมวนกัญชากับนวดขาให้อาจารย์ของเรา

หรืออยากได้วิชาต้องเลี้ยงเหล้าท่านอาจารย์วิชาจะมาตอนที่เหล้าเข้าปาก

ซึ่งพวกเขาก็กล่าวด้วยท่าทางภูมิใจแต่ท่าทางจะไม่คิดว่า

“สอนตอนเมาๆนี่จะได้ความรู้ครบถ้วนเรอะ?”

แต่มันก็เป็นเช่นนั้นเพราะพวกช่างต่างๆมักจะหวงวิชายังคงคิดแบบหนังจีนว่า

“หากสอนศิษย์ได้ดีอาจารย์จะอดตาย”

มองในแง่หนึ่งอาจารย์คงที่สอนศิษย์อย่างไม่ปิดบังนั้นก็นับว่าเป็นผู้ใหญ่ใจกว้างที่หาได้ยากคนหนึ่งของสังคมทีเดียว

เจิดนั้นกำลังคิดว่าจะหาคนมาจากไหนในการถ่ายทอดวิชาการช่างต่างๆ

เพราะอุตสาหกรรมการสงครามของเขานั้นต้องใช้แรงงานมีฝีมือจำนวนมาก

การมองเห็นชาวบ้านจำนวนมากที่ยู่ในชุมโจรของเสือดำก็ทำให้เขาตกใจมากพอสมควรเพราะมันเรียกว่าคือหมู่บ้านย่อยๆได้เลยทีเดียว

ก็จำได้ว่าไอ้ขามเอาปืนกระบอกเดียวบุกเข้าไปในชุมโจรของเสือป่านและช่วยนงพะงาออกมาได้

ก็คิดอยู่ว่าฉากยิงต่อสู้มันยาวแท้

ที่แท้เพราะหมู่บ้านชุมโจรมันใหญ่ขนาดนี้นั่นเอง

ว่าชุมโจรของเสือป่านไม่น่าเล็กไปกว่าชุมโจรของเสือดำที่เห็นอยู่ตรงนี้

ซึ่งทำให้เขาคิดอีกอย่างว่า

มีคนมากขนาดนี้ใต้การปกครองทำไมถึงยังไปเป็นโจรฟะ?

ถ้าเป็นในสามก๊กโจโฉเกลี้ยกล่อมให้สวามิภักดิ์มอบตราตั้งเป็นขุนนางให้แล้วนี่

เสือดำผายมือยิ้มให้กับทางชาวบ้านที่คอยต้อรับเจิด

“นายเจิด มามาขอให้ข้าเลี้ยงดูปูเสื่อนายเจิดสักครั้งเถิด”

เสือดำกล่าวให้แต่ละคลุกขึ้นมาจกาการกราบไหว้เจิดที่เดนทางมด้วยเรือเหาะบนท้องฟ้าและมีคนจำนวนมากขนข้าวของต่างๆลงมาจากเรือเหาะ

ที่เรียกว่าเรือจากภายนอกนั้นขนาดนิดเดียวแต่ภายในนั้นบรรจุคนได้หลายร้อยคน

เนื่องจากเจิดเน้นการเดินทางอย่างสบายและขนของได้เยอะตามที่โดราเอมอนสอนเอาไว้