การรับประทานอาหารผ่านไปอย่างเรียบร้อยพีทนั่งจิบบรั่นดีอยู่ที่บาร์กับพัฒน์ บัวชมพูนอนนิ่งอยู่ในกล่องถึงจะแคบไปหน่อยแต่นับว่าสบายไม่น้อย
แม่บ้านนำเอากระบะทราย กลิ่นฉุนมาส่งให้พีท
"คุณพีท ที่สั่งได้แล้ว"บัวชมพูเบ้ปากไม่เคยใช้กระบะทรายมีแต่แอบไปใช้ห้องน้ำวันนี้กะว่าถ้ายังอยู่ที่ครอนโดตอนกลายร่างจะเข้าไปอาบน้ำเสียหน่อยเหม็นมานานแล้ว
"ไว้ในห้องเลยครับ"บอกอย่างเกรงใจ
"พี่พีท ดูแลแมวเป็ด้วยหรือแต่ก่อนแม้แต่ลิตาพี่พีทยังละเลยเธอเลย"พูดแทงใจดำอย่างจัง อาจเป็เพราะฤทธิ์สุรา
"เพราะพี่ละเลย ลิตาถึงจากไปและพี่ต้องเสียใจจนถึงทุกวันนี้ อึนเป็สิ่งเดียวที่ลิตาทิ้งไว้ให้พี่ เหมือนจะลงโทษพี่ฝึกพี่ให้พี่รู้จักใส่ใจดูแลและปกป้อง"
"จะว่าไปก็แค่แมว"พัฒน์พูดอย่างที่เขาคิด
"อึน เขาฉลาดนะรู้ใจพี่ด้วยตอนแรกๆ ก็เกเร นานๆ เข้าก็พูดรู้เื่"ยิ้มบางๆ
เฮ้อเอาเข้าจริงๆ บัวชมพูก็มักจะใจอ่อนกับผู้ชายอ่อนโยนนอนเหยียดขาซบคางลงบนแขนหลับตานิ่งฟัง
"พี่พีท จะชวนคาร่าไปลอนดอนด้วยไหม"
"พี่บอกแล้วขอคิดดูก่อน"
"ไปก็ดีนะพี่ ไปเปลี่ยนบรรยากาศบ้างเผื่อจะมีข่าวดี"
"ลิตา อยากให้มีวันที่พี่ขอแต่งงานกับเธอมากแต่พี่ทำให้ไม่ได้เพราะมัวแต่ยุ่งเื่งานเื่นู้นนี่จนไม่มีเวลาให้"พัฒน์เอื้อมมือตบบ่าพี่ชาย
"ความจริง พี่เป็ไอดอลของผมเลยนะพี่พีทกล้าตัดสินใจทำอะไรก็ประสบความสำเร็จ แต่หากจะคิดมากแบบนี้ ไม่เหมือนพี่พีทคนเดิมเลย"พีทยิ้ม จะว่าไปพัฒน์ยิ้มสวยกว่าเพราะเป็รอยยิ้มที่สดใสรอยยิ้มของพีท ค่อนข้างเศร้าไปนิดหนึ่ง
"ชักง่วงแล้ว นอนได้หรือยัง"ออกปากชวนก่อนจะกระดกบรั่นดีลงคอ
"ผมนั่งต่ออีกนิดครับ กะว่าให้ง่วงมากๆ หลับง่าย"พีทยิ้ม
"ไป๊ อึนเราไปนอนกันได้แล้ว"หิ้วบัวชมพูติดมือมาด้วย
บนห้องนอนหรูหรานั้นพีทสวมกางเกงนอนตัวหลวมโดยไม่สวมชั้นในท่อนบนเปลือยเปล่า บัวชมพูแยกเขี้ยวไม่ให้เขาเข้าใกล้ยกมือขึ้นกางเล็บคมกริบ
"555แปลกที่นี่ถึงกับไม่นอนใกล้ฉันเลยหรืออึน มามาให้กอดหน่อย"พีทดึงร่างกระจ้อยไปกอดกดหัวให้นอนลงข้างๆ บัวชมพูใจเต้นตึกตักเมื่อจมูกที่วัยต่อกลิ่นถูกกดให้ชนอกเปลือย ก่อนจะหลับสนิทเสียงหายใจสม่ำเสมอแสดงว่าทั้งเมาทั้งง่วง
เสียงสะอื้นของลิตาดังแรงขึ้นเรื่อยๆ บัวชมพู รีบแกล้งพลิกตัวหนีไม่ให้พีทกอด เกรงใจลิตาเหลือเกิน
"มาสิลิตามา เข้าร่างอึน เร็วสิ"ลิตาส่ายหน้าไปมา มันยังไม่เที่ยงคืนเลยนี่ เหลืออีกสิบนาที
"เป็งๆๆๆๆ "เสียงนาฬิกาแบบแขวนตีบอกเวลาเที่ยงคืน ร่างเปลี่ยนเป็ร่างเปลือย บัวชมพูรีบขยับตัวแต่ทว่าช้าไปเมื่อพีทพลิกร่างใหญ่ทาบทับร่างเปลือยเปล่า
"ลิตา นี่คือฝันใช่ไหม ผมคิดถึงคุณเหลือเกิน"
"เมี้ยว ลิตาอยู่นี่ค่ะพีท"ลิตาเข้าไปอยู่ในร่างของอึน