ตอนที่ 35 บอสหมาป่าหางแดง
หลังจากได้รู้ความสามารถของหมาป่าหางแดงแล้วว่ามันใช้หางมันโจมตีด้วยความร้อนเหมือนไฟ การลากมอนสเตอร์ของปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้านี้ก็ไม่ค่อยต่างจากเดิมมากนัก น้ำทำหน้าที่ฮีลให้เพื่อน และคอยบอกตำแหน่งมอนสเตอร์รอบ ๆที่จะเข้ามาโจมตีหรือกำลังเกิด เดียคอยใช้สกิลเวทย์ขัดขวางการโจมตีของหมาป่าหางแดงที่จะเข้ามาถึงตัวของน้ำโดยทั้งน้ำและเดียยังคอยใช้การโจมตีธรรมดาลากมอนสเตอร์ให้เข้ามาในระยะโจมตีด้วยเพราะการโจมตีธรรมดาของทั้งคู่มีระยะไกลแฮคและเคธก็คอยสลับกันรุกกันรับโจมตีหมาป่าที่เข้ามาเพื่อซ้อมการประสานงานที่จะพบกับบอสในอีกไม่กี่ชมที่จะถึงทรินิตี้ยังเหมือนนักฆ่าของทีมไม่เหมือนขอทานแม้แต่น้อย เขาจะคอยพุ่งเข้าไปโจมตีมอนสเตอร์ที่เผลออยู่และรีบวิ่งเพื่อให้มอนสเตอร์เข้ามาในระยะโจมตีของปาร์ตี้ การประสานงานของปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้ายังคงเป็นไปอย่างต่อเนื่องและเป็นระเบียบแม้ว่ามอนสเตอร์พวกนี้จะเลเวล น้อยกว่าพวกเขามากก็ตาม (ยกเว้นทรินิตี้) ส่วนเจ้ากะปินั้นส่งเสียงให้กำลังใจทรินิตี้ครั้งหนึ่งพร้อมหาวใหญ่ ๆ และหายเป็นแสงกลับเข้าแหวนไปด้วยความเบื่อ(มั้ง)เวลาผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมงกว่า ๆ ทุกคนก็หยุดพักดื่มน้ำยำฟื้นฟูความเหนื่อยล้าและมานา พักอยู่ครึ่งชั่วโมงก็เริ่มล้อมกับดักลวดหนามเหล็กซึ่งถูกขดไว้โดยมีต้นไม้ในป่าใช้แทนเสาทำให้มีพื้นที่ภายในเกือบครึ่งครึ่งสนามบอล ถังไขมันสัตว์อสูรถูกทรินิตี้เอาไปตั้งรอไว้บนต้นไม้เตรียมพร้อมให้เขาปีนขึ้นไปสาดโดยที่ทั้งปาร์ตี้ไม่มีใครเคยรู้เลยว่าด้วยฝีมืออันเก่งกาจของทรินิตี้นั้น เขาเคยตายเพราะตกต้นไม้มาแล้ว !หลังจากจัดการเสร็จเวลาก็ผ่านไปราวชั่วโมง แสงแดดเริ่มมีมากขึ้นกว่าเดิมแต่ก็ได้ร่มเงาของต้นไม้บางต้นที่สูงใหญ่บังเอาไว้ อากาศตอนกลางวันจึงสบายมากกว่าที่จะร้อนเหมือนที่ทุ่งหญ้าสไลม์ พวกเขานั่งล้อมอยู่ใต้ต้นไม้ซึ่งเป็นขอบของบริเวณที่ตั้งใจจะจัดการกับบอสในวันนี้ทรินิตี้เริ่มพูดเป็นคนแรกหลังจากเหน็ดเหนื่อยกับการวางกับดัก"หลักจากนี้เราก็จะพบกับบอสหมาป่าหางแดงแล้ว ขอให้ทุกคนทำใจให้สงบก่อนสวดมนต์ด้วยนะครับ""สวดมนต์ส่งนายไปเกิดที่โบสถ์เหรอไง เดี๋ยวเจ๊โบกด้วยกะทะนี่ซะเลย" เคธสวนกลับพร้อมประชดโล่สีดำที่ได้จากการสุ่ม"ขอโทษครับพี่ครับ" ทรินิตี้พยักหัวน้อมอย่างยอมแพ้"ย้ำอีกครั้ง เราต้องไม่ให้บอสเรียกหมาป่าตัวอื่นมาได้ บอสหมาป่าหางแดงหอนคงไม่เท่าไหร่เพราะเรายังพอเอาตัวรอดแต่ถ้าบอสหมาป่าสามหางหละก็ มันน่าจะเรียกมาทั้งป่าไม่ว่าหางแดง หางดำ หรือหางเหลือง"แฮคพูดพลางหันมาที่หมากตัวสำคัญที่ถือ ยาแห่งความเงียบ(ไอเท็มสำหรับการเข้าป่าหมาป่าสามหางโดยเฉพาะ)แฮคทำหน้าเหมือนนึกอะไรออกบางอย่าง"เอ่อ คืองี้จริง ๆ แล้วเราจะเปิดวีดีโอที่ผู้เล่นอัดลงเว็บจะได้รู้เทคนิคซึ่งนั่นก็คือวันนี้เราจะยกเลิก แล้วค่อยไปดูในตอนเช้าของโลกจริง แล้วค่อยมาล่าบอสก็ได้นะ" เหตุที่ต้องรอตื่นถึงจะได้ไปดูเพราะที่เมืองเริ่มต้นหน้าต่างระบบยังไม่สามารถอัพเกรดจนถึงขนาดท่องเว็บในขณะเล่นเกมได้แฮคเว้นระยะคำพูดไปชั่วครู่แล้วพูดต่อ"หรือว่าทุกคนจะเล่นเพื่อความสนุกสนานและท้าทาย เราจะมาลงบอสตัวสุดท้ายโดยไม่ต้องรู้อะไรมาก่อนแล้วแก้สถานการณ์กันทุกคนคิดว่าไง""ฉันเน้นเล่นให้สนุกอะ ถ้ารู้วิธีอยู่แล้วมันก็คงน่าเบื่อ" แทงค์สาวตอบคนแรก"น้ำชอบความสนุกที่ได้เล่นและเรียนรู้ไปพร้อมกับทุกคนค่ะ""ข้ามาเล่นเกมเพื่อความเทพ และเทพมันต้องเรียนรู้ด้วยประสบการณ์สิ"ทรินิตี้พูดพร้อมกับใบหน้าที่สั่นเพราะความย่นเช่นเคย"ไม่ลองไม่รู้ ปู่ของปกป้องบอกไว้" เดียพูดด้วยเสียงเรียบแต่ก็สร้างความประหลาดใจให้กับคนอื่น ๆ ไม่น้อย"เอาสโลแกนนั้นไปใช้มีซาเล้งหนีหรือเปล่า ฮ่าฮ่าฮ่า" ทรินิตี้หันมาแซวเดียที่เอาคำขวัญของเขาไปใช้กลับบ้าง"ไม่เป็นไรครับ ผมเชื่อในซาเล้งของปกป้อง" เดียตอบออกมาด้วยสีหน้าแข็งทื่อ ทรินิตี้เลยยอมแพ้ที่จะแกล้งเขาต่อจึงหันกลับไปตั้งใจในการวางแผน"โอเค ถ้าอย่างนั้นผมขอถามอีกขอ มีใครเก็บค่าประสบการณ์มากกว่าผู้เล่นทั่วไปบ้าง" ที่แฮคถามอย่างนี้เพราะปกติแล้วบางคนจะได้รับข้อเสียจาก Extra Skill เป็นการเก็บค่าประสพการณ์ที่มากกว่าคนอื่น"ของน้ำสามเท่าของผู้เล่นทั่วไป แต่น้ำชอบสนุกกับทุกคนมากกว่าค่ะ" น้ำฉีกยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ออกมา"ฉันก็สามเท่า แต่ก็ไม่ได้สนใจไรมาก มาเล่นเกมแล้วก็ต้องสนุกสิ"เสียงเรียบ ๆ ตอบมาบ้าง"ผมสามเท่าครับ""ของฉันธรรมดาแต่เพิ่มเจ้ากะปิแล้วก็ต้องเรียกว่าสองเท่าแหละ" ทรินิตี้พูดโดยคิดในใจว่าเขาแค่ถามว่าเก็บเลเวลหนักกว่าคนอื่นไหม ไม่ได้ถามว่าตายแล้วโดนลงโทษกว่าปกติไหม"ของผมแย่แค่ได้ค่าประสบการณ์น้อยก็แค่จากบอสเท่านั้น งั้นเอาเป็นว่าทุกคนพร้อมบวกนะ" แฮคกวาดตามองไปยังสมาชิกปาร์ตี้เพื่อดูผลตอบรับทุกคนพยักหน้าให้แฮคโดยพร้อมเพรียงไม่ทำให้แฮคผิดหวัง ก่อนที่ทรินิตี้จะพูดออกมา"เอ๊ะ ! ปาร์ตี้ซาเล้งทั้งที ขออะไรเรียกพลังหน่อย" ทุกคนหันมาที่ทรินิตี้ว่าเขากำลังคิดอะไร แต่แสงของเจ้าปิก็ออกมาจากแหวนและปรากฎอยู่บนหัวของทรินิตี้"กาปี้~~~""นั่นไงเอกลักษณ์ออกมาแล้ว" แฮคพูดพลางหัวเราะสไลม์ที่มาได้จังหวะพอดีแทงค์สาวรีบพูดออกมาทันที"พวกเราจะร้องว่ากาปี้ตามกะปิเหรอ""ก็ไม่แย่นะ"แฮคตอบ"น้ำว่าน่ารักดีนะคะ"เดียพยักหน้าให้เป็นนัยว่าเขาไม่ขัดข้องกับเสียงนี้"มีใครค้านไหม" ทรินิตี้ถามพร้อมหันมองไปที่ทุกคนทว่ากลับได้เพียงรอยยิ้มและพยักหน้ากลับมากะปิกระโดดลงไปที่พื้นกลางวงล้อมของปาร์ตี้และร้องออกมา"ถ้าอย่างนั้น 1 2 3""กาาาาปี้~~~~~~~~~~" เสียงของทั้งปาร์ตี้ร้องออกมาโดยพร้อมเพรียงกันอีกด้านหนึ่งของกิลด์หลาย ๆ กิลด์เสียงของชายคนหนึ่งพูดกับลูกน้องด้วยใบหน้าที่เย็นชา"พบตัวเจ้าของโซ่นั่นหรือยัง....." พูดจบเขาก็กวาดตามองลูกน้องทั้งหลายที่กำลังยืนก้มหัวด้วยความหวาดกลัวลูกน้องคนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงนอบน้อมกลับไป"ยังไม่พบครับ"เขาถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายแล้วพูดกลับไปเสียงแข็ง"ไม่ได้เรื่อง" จบคำเขาก็โบกมือเป็นเชิงว่าให้ออกจากห้องไปหลังจากลูกน้องของเขาออกจากห้องไปแล้ว เขาก็กลับไปนั่งเก้าอี้แล้วนั่งอ่านบรรดาเอกสารรายงานต่าง ๆ เกี่ยวกับเบาะแสของอาวุธระดับที่ออกมาในช่วงนี้ สักพักหนึ่งก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นเหอะ ไอพวกนี้มันน่ารำคาญเสียจริง ๆจากนั้นเขาตะโกนบอกคนหน้าห้องด้วยความหงุดหงิด"รีบ ๆ เข้ามา !" ชายคนหนึ่งเปิดประตูเข้ามาทว่าเขาซึ่งนั่งเก้าอี้อยู่นั้นก็คร้านที่จะเงยหน้ามองจึงกล่าวต่อไปทั้ง ๆ ที่ก้มหน้าอยู่ "รีบ ๆ พูดแล้วก็ออกไปซะนะ""ป๊าปปป" เสียงของหัวใครบางคนดังลั่นในห้องเล็ก ๆ"หนอย พอปล่อยให้เป็นหัวหน้ากิลด์แล้ววางมาดนักนะ นี่กูเพื่อนมึงนะเว้ย" เจ้าของหัวที่ถูกตบในตอนแรกนั้นเดือดดาลจนแทบจะฆ่าคนตรงหน้าทิ้ง ทว่าพอเห็นหน้าชายคนที่เข้ามาแล้วเขาก็สงบลง"ป้าเอ็งดิ มาตบข้าแบบนี้ ลูกกิลดิ์เห็นเข้ามันจะเลิกนับถือข้าอะดิ" หัวที่ถูกตบนั้นค่อยถูกลูบด้วยมือของเจ้าของหัวนั้นอย่างแผ่วเบาด้วยความเขิน"เหอะ ๆ ข้าจะมาบอกว่ามีกิลบางกิลส่งคนไปหาเจ้าของไอเท็มระดับเอสที่เมืองเริ่มต้น........."กิลด์แห่งหนึ่ง หญิงคนหนึ่งกำลังยืนหน้ากระจกใสของตึกที่กั้นเป็นผนังมองออกไปภายนอกเห็นเป็นเมืองขนาดใหญ่ มือของถือกำลังถือถ้วยกาแฟแก้วหนึ่งด้วยใบหน้าที่ตึงเครียดเล็กน้อยหญิงคนหนึ่งเคาะประตูแล้วเดินเข้ามาในห้อง"เรียนหัวหน้ากิล มีเบาะแสของปีกสวรรค์ส่งคนไปตามหาผู้เล่นที่ได้ของระดับเอสในเมืองเริ่มต้นค่ะ""อย่างนั้นเหรอ แล้วมีเบาะแสที่ชัดเจนว่าคน ๆ นั้นเป็นใครหรือเปล่า""ไม่ค่ะ เราทราบเพียงข่าวเท่านั้น แต่ไม่ได้ทราบเลยว่าเขาไปพบใครอะไรยังไงบ้าง ตอนนี้กำลังตามสืบอยู่ค่ะ ที่มารายงานครั้งนี้เพราะอยากให้ทราบว่าตอนนี้ได้ตามหาข่าวได้เรื่องอะไรบ้างแล้ว""เข้าใจแล้ว ขอบคุณมาก"เธอพยักหน้าให้ลูกน้องในกิล แล้วก็หันกลับมามองที่ผ่านกระจกออกไปข้างนอกเหมือนเดิมในขณะที่ลูกน้องคนนั้นเดินออกไปก็มีชายคนหนึ่งเดินสวนเข้ามาอย่างเงียบ ๆ"เธอ" ชายคนนั้นกล่าวทักเบาทว่ากลับทำให้หญิงสาวสะดุ้งตกใจไม่น้อย"เข้ามาไม่เคาะประตูหละไอนี่ เดี๋ยวฉันจะกระโดดถีบให้" เธอตอบออกมาแก้เขินอาการตกใจเมื่อครู่นี้"ใจร้ายจังนะ พอดีกลับจากการหาข่าวก็เลยจะแวะมาดูเพื่อนสุดที่รักสักหน่อย ว่าแต่เธอเถอะ ไปยืนทำตัวเป็นเอ็มวีโฆษณากาแฟลดน้ำหนักเนเจอร์ปิ๊ปอยู่หรือไง คิดว่าผอมนักเหรอ" เขาแกล้งพูดกวนประสาทเล็กน้อยเธอหันหน้ามาด้วยสายตาอันคมกริบแล้วกลับมาด้วยเสียงแข็ง"ผอมไม่ผอมฉันก็ไม่ได้ไปขอข้าวบิดานายกินนะ !" หลังจากชายคนนั้นโดนหัวหน้ากิลด์สาวพ่นไฟใส่ เขาก็รีบวิ่งออกไปด้วยความสนุกที่ได้แกล้งเธอสำเร็จณ กิลด์ปีกสวรรค์"เป็นยังไงบ้างเทม เจอผู้เล่นคนนั้นไหม" ชายซึ่งเป็นหัวหน้ากิลด์ถามชายอีกคนซึ่งมีใบหน้าที่ทุกคนมองเห็นไม่เหมือนกันสักคน"ก็เจอนะ ตอนนี้ให้โอกาศตัดสินใจอยู่ แต่อีกไม่นานก็คงจะมีเรื่องวุ่น ๆ เกิดกับเขาแหละ" เทมตอบกลับไป"ถ้าอย่างนั้นก็ขอฝากด้วยนะ......"