เสียงพูดคุยที่เริ่มดังเอะอะโวยวายแทบจะกลบดนตรีที่อึกทึกในหอจันทร์ฉาย ขณะที่บนเวทียกระดับเตี้ยๆมีสาวงามนับสิบนางร่ายรำในชุดหลากสีตระการตา หอนางโลมแห่งนี้เลื่องชื่อที่สุดในเมืองหลวงแคว้นิในหมู่บุรุษไม่ว่าระดับใดต่างปรารถนาจะมาเยี่ยมเยือนสักครั้งแต่ค่าบริการที่สูงลิ่วทำให้มีเพียงเหล่าคุณชายเงินหนากระเป๋าหนักเท่านั้นจะมาเยือนได้
คืนนี้จวิ้นอ๋อง ิจิ้นเหอแม่ทัพภาคเหนือผู้เกรียงไกร ฉายาปีศาจูเาเหมาหอจันทร์ฉายเพื่อเลี้ยงฉลองให้กับแม่ทัพนายกองคนสำคัญที่ร่วมขับไล่ชนเผ่าที่รุกรานชายแดนออกไปได้สำเร็จ
“ข้าขอคารวะท่านแม่ทัพอีกหนึ่งจอก”มู่หลี่เจียง สหายคนสนิทและรองแม่ทัพฝ่ายซ้ายคู่ใจ ยกจอกเหล้าขึ้น
นายทหารทั้งหมดพร้อมใจกันลุกขึ้นพูดพร้อมกัน“พวกเราขอคารวะท่านแม่ทัพ”
“ดี ข้าขอขอบใจพวกเ้าอีกครั้งที่พร้อมใจกันสู้ศึกครั้งนี้แบบยอมตายถวายหัวจนเราได้ชัยชนะ” ิจิ้นเหอลุกขึ้นชูจอกเหล้าเหนือศีรษะ “ดื่ม!”
ฟ่านซิ่วอิงแอบมองชายหนุ่มร่างสูงสง่าที่ยืนนำดื่มด้วยอาการตะลึง‘เขาคือ ิจิ้นเหอ จวิ้นอ๋องคนนั้นหรอกรึนี่?ไหนว่าเป็ปีศาจูเารูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวหนวดเครารุงรัง ชอบแบกดาบใหญ่ ฆ่าคนราวผักปลา ตาไม่กระพริบ’ นางนึกถึงเพลงพื้นบ้านที่นางเคยชาวยินชาวบ้านร้องขู่เด็กเมื่อท่านพ่อส่งจดหมายมาบอกข่าวให้นางเตรียมตัวหมั้นหมายกับเขาตามพระประสงค์ของฮองไทเฮานางถึงกับตบอกด้วยความขัดเคือง คิดแผนอยู่นานเพื่อให้เขาปฏิเสธตนเอง
ฟ้าเริ่มมืดตอนที่นางในชุดเสี่ยวเอ้อเดินมาถึงตรอกใกล้ๆ นักเลงสองคนขวางนางไว้เพราะอยากได้เงินไปดื่มสักเล็กน้อย นางกลับโต้เถียงทำให้ฝ่ายนั้นคิดจะลงมือทำร้ายเป็เขาที่ปรากฏตัวช่วยเหลือไว้ มุมที่นางยืนอยู่ค่อนข้างสลัวเขาจึงไม่ได้สังเกตใบหน้านางชัดเจน เพียงพยักหน้ารับเมื่อนางกล่าวขอบคุณแล้วเดินมาทางหอจันทร์ฉาย นางยิ้มเยาะ แม้จะพอใจในรูปโฉมที่สง่างามใบหน้าราวเทพสลักและความเก่งกาจ แต่เมื่อเห็นเขาอยู่ในสถานที่เช่นนี้กลับลบล้างความประทับใจที่มีไปเสียสิ้น ‘เสียดายที่เป็แม่ทัพผู้เก่งกาจ ผดุงคุณธรรมแต่หากชมชอบการมาหอนางโลมคงจะไม่อาจเป็สามีที่ดีนัก’
“เ้าจะแอบอยู่ทำไม? รีบเอาเหล้าไปส่งที่โต๊ะจวิ้นอ๋องสิไม่เห็นรึว่า เหล้าหมดกาแล้ว” หัวหน้าเสี่ยวเอ้อ รีบไล่นางที่แต่งกายในชุดบุรุษไปทำหน้าที่
คุณหนูฟ่านรีบยกกาเหล้าไปส่งที่โต๊ะนางพยายามก้มหน้าเพื่อไม่ให้ใครจับพิรุธได้ แต่ในเมื่อทุกคนล้วนดื่มเหล้าชมโฉมนางรำบนเวที ใครเล่าจะมาสนใจสังเกตเสี่ยวเอ้อชายที่แต่งกายซอมซ่อ
“ท่านแม่ทัพ ข้าได้ยินว่าที่ท่านเข้าวังเพราะฮองไทเฮามีพระประสงค์ให้ท่านหมั้นกับบุตรีท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายใช่หรือไม่?” รองแม่ทัพฝ่ายขวายิ้มเย้า
“ฉินอี๋นั่วการข่าวของเ้าดีเกินไป” ท่านอ๋องหน้าเคร่ง
“แม่ทัพิไม่มีทางแต่งงานกับนางหรอกรูปร่างหน้าตานางสู้นางรำบนเวทีไม่ได้ สักคน แถมยังเติบโตที่บ้านนอกอีก ข่าวว่า นางเป็คนไม่รู้กริยาแบบคุณหนูซ้ำยังไม่รู้หนังสืออีกด้วย” มู่หลี่เฉียงหันไปตอบแทนนาย
ปัง! เขาทุบโต๊ะดังลั่นจนทุกคนสะดุ้ง
“ข้าไม่มีวันแต่งกับนาง”ิจิ้นเหอที่เริ่มมึนเมาประกาศกร้าว องค์ชายผู้เย่อหยิ่งรู้สึกโมโหยิ่งนัก เขารู้ว่าที่ฮองไทเฮา้ายัดเยียดหลานสาวให้เพราะอยากจะเกี่ยวดองอำนาจทางการทหารไว้กับตัวในฐานะที่เขาเป็แม่ทัพใหญ่ภาคเหนือ มีทหารในสังกัดมากที่สุดในแคว้นหากมีเขาเป็หลานเขย ย่อมจะทำให้เหล่าข้าราชสำนักยำเกรงนางยิ่งขึ้นฮองไทเฮาไม่ใช่มารดาที่แท้จริงของฮ่องเต้ นางจึงต้องรักษาฐานอำนาจอย่างเข้มแข็ง
ฟ่านซิ่วอิงใที่เขาทำราวกับจงเกลียดจงชังนางนักหนานางแอบเหลือบมองเขาก่อนถอยหลังไปเล็กน้อยรอฟังเื่ราวต่อ
“ท่านเคยพบนางแล้วหรือข้าได้ยินมาว่า คุณหนูฟ่านร่างกายอ่อนแอต้องไปอยู่ หัวเมืองเพื่อรักษาตัวั้แ่ยังเล็กคุณชายใหญ่ตระกูลฟ่านหล่อเหลาปานเทพบุตรแล้วน้องสาวจะขี้เหร่ได้ยังไงกัน?” ฉินอี๋นั่วยังเคลือบแคลงใจข่าวที่เขาได้ยินมากับสิ่งที่มู่หลี่เฉียงกล่าวช่างสวนทางกัน
ิจิ้นเหอส่ายหน้าั้แ่มีคนส่งข่าวลือเกี่ยวกับตัวนาง เขาก็ไม่สนใจจะดูภาพที่จวนเสนาบดีฝ่ายซ้ายส่งมาให้เขาสั่งให้มู่หลี่เฉียงดูแล้วเอาไปทิ้ง
“ข้าดูแล้ว ภาพวาดของนางหาความงดงามมิได้ ไม่คู่ควรกับแม่ทัพของเราแม้สักนิด” บุรุษรอบโต๊ะส่งเสียงฮือฮาเห็นด้วยที่ท่านอ๋องปฏิเสธการหมั้นหมาย “แต่ท่านเสนาบดีฟ่านน่ะสิ มาคอยดักท่านอ๋องขอให้พิจารณาบุตรีของตนครั้งแล้วครั้งเล่าจนข้ารำคาญแทน”
“แบบนี้ก็เท่ากับข่าวลือที่เกี่ยวกับนางมีมูลความจริงน่ะสิบุตรสาวตนเองแย่ขนาดนี้ยังจะกล้ายัดเยียดให้ท่านอีก” ฉินอี๋นั่วส่ายหน้าคนที่เหลือต่างวิจารณ์ไปทำนองเดียวกัน
คุณหนูฟ่านที่ยืนก้มหน้ารอรับใช้อยู่ด้านหลังได้ยินทุกถ้อยคำหน้าถึงกับหน้าร้อนผ่าวด้วยความโกรธ ท่านพ่อของนางทำไมถึงต้องพยายามให้จวิ้นอ๋องรับนางเป็พระชายาเอกจนถึงกับต้องคอยไปตามตื้อหลายครั้งทำราวกับนางดูแย่เสียเต็มประดา
“ช่างเถอะ! ถึงอย่างไรข้า ิจิ้นเหอก็ไม่มีวันจะหมั้นหรือแต่งคุณหนูตระกูลฟ่านเด็ดขาด”แม้จะเริ่มยืนเซ แต่จวิ้นอ๋องผู้มีรูปหน้าคมสันเหยียดร่างเต็มความสูงชูจอกเหล้าขึ้นประกาศต่อหน้าเหล่าทหาร จนสร้างเสียงเฮรับดังสนั่น สะท้านะเืใจฟ่านซิ่วอิงนางไม่คิดฝันว่า ความดีใจที่ทำให้ท่านอ๋องปฏิเสธการหมั้นกับนางได้กลายเป็ความอัปยศให้ผู้คนเหยียดหยันทั้งตัวนางและบิดา
“ในเมื่อท่านแม่ทัพปฏิเสธนางแบบนี้แล้วคงไม่มีคุณชายตระกูลใดกล้ามาสู่ขอนางเป็ภรรยาแน่”
“พวกเ้าเลิกพูดถึงนางได้แล้วโน่นแน่ะแม่นางหลี่ใกล้จะออกมาให้ยลโฉมแล้ว” บุรุษทั้งหมดเริ่มยุติการถกเถียงเมื่อนางรำเริ่มถอยเข้าหลังฉากไม่นานนักแม่นางหลี่ที่เป็ดาวเด่นหอจันทร์ฉายก็ปรากฏตัวในชุดสีชมพูสดสวยที่ผ่านมานางขายเพียงฝีมือการเล่นพิณ อันโดดเด่นแต่ไม่ยอมขายเรือนร่าง จวบจนสองวันที่ผ่านมามีประกาศว่าหอจันทร์ฉายจะเปิดการประมูลตัวนาง
“ท่านแม่ทัพท่านน่าจะประมูลนะ แม้แต่สาวใช้อุ่นเตียงก็ยังไม่มีข้าว่าถือโอกาสเชยชมสาวงามบริสุทธิ์ผุดผ่องก่อนจะเดินทางกลับพยัคฆ์เหินเถอะ”มู่หลี่เฉียงกระเซ้า เขาเป็คนเดียวที่กล้าหยอกล้อท่านอ๋องผู้มีใบหน้าเคร่งขรึมหากไม่เติบโตมาด้วยกัน รักกันดุจพี่น้องคงถูกสั่งโบยจนไม่มีหลังจะให้ขาด
“ก็ดีข้าสนใจ” ิจิ้นเหอที่หงุดหงิดกับการปะทะคารมกับฮองไทเฮาเมื่อเห็นสหายยุยงส่งเสริมก็นึกครึ้มใจ นานทีเขาจึงจะหลับนอนกับนางโลมแต่เพราะความถือตัว จึงเน้นเฉพาะรายที่เปิดประมูลครั้งแรกเท่านั้น
‘หึ!นินทาข้าจบแล้ว คิดจะประมูลหญิงคณิกาหรอกรึ อย่าหวังเลยว่า คืนนี้ท่านจะได้เสวยสุข’
-------------------------------------------------------
มี Ebook วางจำหน่ายทาง Mebmarket แล้วจำนวน 3 ภาคนะคะ!!!

