ผู้เล่นคนสุดท้ายแห่งหอคอยล่มสลาย

ตอนที่ 6
Safe Zone ที่กำลังล่มสลาย

กรรรrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!

เสียงคำรามของ Flame Giant ยังคงดังก้องไปทั่วกรุงเทพฯ ราวกับสัตว์เทพโบราณที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหล พื้นถนนสั่น๼ะเ๿ื๵๲ทุกครั้งที่มันก้าวเดิน เปลวไฟสีแดงเข้มลุกไหม้ทั่วร่างจนแม้แต่สายฝนยังระเหยกลางอากาศ

ผู้คนในร้านสะดวกซื้อหน้าซีดกันหมดแล้ว

บางคนร้องไห้

บางคนทรุดลงกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง

เพราะเพียงแค่เห็นเงาร่างมหึมานั้นจากระยะไกล ก็ทำให้ทุกคนเข้าใจแล้วว่า—

มนุษย์ไม่มีทางสู้สิ่งนั้นได้

ติ๊ง!

[World Boss Presence Detected]

[ผู้เล่นระดับต่ำอาจเกิดสถานะ Panic]

ทันทีที่ข้อความดังขึ้น ผู้ชายคนหนึ่งในร้านก็เริ่มหายใจแรง ร่างกายสั่น uncontrollably ก่อนจะกุมหัวตัวเองแน่น

“มะ… ไม่…”

“เราต้องตาย…”

“ทุกคนต้องตายแน่ๆ…”

เขากรีดร้องเสียงดัง ก่อนวิ่งออกจากร้านไปทั้งอย่างนั้น

“เดี๋ยว!”

หญิงสาวพนักงานร้องเรียกทันที

แต่สายไปแล้ว

ฟึ่บ!!!

เงาดำสายหนึ่งพุ่งลงมาจากตึก๪้า๲๤๲ทันที เสียงกระดูกแตกดังขึ้นพร้อมเ๣ื๵๪ที่สาดกระจาย ร่างของชายคนนั้นถูกบางอย่างลากหายเข้าไปในความมืด

เสียงกรีดร้องเงียบลงในไม่กี่วินาที

เหลือเพียงความเงียบอันน่าสะพรึงกลัว

ผู้คนในร้านตัวแข็งทันที

ไม่มีใครกล้าพูดอีก

จางฟานมองภาพนั้นเงียบๆ ดวงตายังคงนิ่งเย็น แต่ในใจเริ่มคำนวณอย่างรวดเร็ว

อยู่ที่นี่ต่อไม่ได้

Safe Zone คือทางรอดเดียว

ถึงจะอันตราย—

แต่ก็ยังดีกว่ารอความตาย

ติ๊ง!

[Quest Update]

[เดินทางไป Safe Zone]

Distance Remaining : 5.2 km

Time Remaining : 1:54:13

Reward:

Rare Equipment

Unlock Feature

Failure:

Death Probability Increased

จางฟานหรี่ตาเล็กน้อย

เวลานับถอยหลัง

แปลว่า Safe Zone อาจพังจริงๆ ถ้าไปไม่ทัน

ทันใดนั้น—

หญิงสาวพนักงานก็เดินเข้ามาช้าๆ

“นะ… นายจะไปใช่ไหม…”

จางฟานมองเธอ

หญิงสาวอายุประมาณยี่สิบต้นๆ ผมสั้น ใบหน้ายังเปื้อนน้ำตา มือสั่นจนแทบจับโทรศัพท์ไม่อยู่ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังพยายามฝืนยืน

“ฉันชื่อ หลินเสวี่ย…”

“ถ้านายจะไป… ขอไปด้วยได้ไหม”

จางฟานไม่ได้ตอบทันที

เขาไม่ใช่คนใจดี

ในโลกแบบนี้ การแบกคนอื่นไว้คือภาระ

แต่ก่อนเขาจะพูดอะไร—

ชายวัยกลางคนอีกคนก็รีบเข้ามา

“พวกเราไปด้วยได้ไหม!”

“นายสู้มอนสเตอร์ได้ใช่ไหม?!”

“ช่วยพวกเราด้วย!”

เสียงขอร้องเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ

ทุกคนเริ่มมองจางฟานเหมือนความหวังเดียว

แต่ยิ่งเป็๲แบบนั้น—

สายตาของเขากลับยิ่งเย็นลง

เพราะเขารู้ดี

ในโลกแบบนี้ ความอ่อนแอคือภาระ

และความใจดี—

อาจฆ่าตัวเองได้

“ผมไม่รับประกันว่าจะช่วยใครได้”

เสียงของจางฟานเรียบเย็นจนทุกคนชะงัก

“ถ้าตามมา… ต้องดูแลตัวเอง”

ความเงียบปกคลุมทันที

บางคนเริ่มลังเล

แต่หลินเสวี่ยกลับพยักหน้าทันที

“ฉันไป”

ดวงตาของเธอยังสั่นด้วยความกลัว แต่กลับมีความมุ่งมั่นบางอย่างอยู่

จางฟานมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันไปมองด้านนอกร้านอีกครั้ง

ฝนยังตกหนัก

เสียงมอนสเตอร์ดังมาจากทั่วทุกทิศ

และไกลออกไป—

Flame Giant ยังคงเดินช้าๆ เข้าหากลางเมือง

“ออกเดี๋ยวนี้”

ทันทีที่พูดจบ จางฟานก็เดินออกจากร้านทันที

ผู้รอดชีวิตทั้งหมดรีบตามออกมาอย่างลนลาน

ทันทีที่ก้าวออกสู่ถนน—

กลิ่นเ๧ื๪๨ก็รุนแรงขึ้นหลายเท่า

รถชนกันเต็มถนน

ศพมนุษย์กระจายอยู่ทั่ว

เสียงกรีดร้องดังมาจากตึกใกล้ๆ เป็๲ระยะ

โลกเดิม—

พังไปแล้วจริงๆ

ติ๊ง!

[Map Function Unlocked]

แผนที่โปร่งใสปรากฏขึ้นตรงหน้าจางฟานทันที จุดสีทองกระพริบอยู่ทางทิศเหนือ ขณะที่รอบๆ มีจุดแดงจำนวนมหาศาลเคลื่อนไหวไปมา

มอนสเตอร์

เต็มเมือง

“นะ… นายเห็นอะไรหรือเปล่า…”

หลินเสวี่ยถามเบาๆ เมื่อเห็นจางฟานมองอากาศเหมือนกำลังอ่านอะไรบางอย่าง

“ระบบ”

จางฟานตอบสั้นๆ

“ทุกคนน่าจะเริ่มเห็นเหมือนกัน”

ทันทีที่พูดจบ—

เสียงอุทานก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

“เดี๋ยวนะ! มีหน้าต่างอะไรโผล่มา!”

“ค่าสถานะ?”

“คลาสคืออะไร?!”

ผู้คนเริ่มแตกตื่นอีกครั้งเมื่อระบบผู้เล่นค่อยๆ เปิดใช้งานทีละคน

แต่จางฟานไม่มีเวลาสนใจแล้ว

เพราะจุดแดงหลายจุด—

กำลังเคลื่อนเข้ามาเร็วมาก

ติ๊ง!

[Monster Nearby]

[3 Shadow Fang approaching]

ฟึ่บ!!!

จางฟานหยุดเดินทันที ก่อนหันไปมองตึกด้านข้าง

ดวงตาสีแดงสามคู่กำลังเรืองแสงอยู่บนกำแพง

กรรรrrrrrrrrrrrr!!!

Shadow Fang กระโจนลงมาทันที

“กรี๊ดดดด!!!”

ผู้หญิงด้านหลังร้องลั่น

แต่ก่อนมอนสเตอร์จะถึงตัว—

ฟึ่บ!!!

จางฟานก็หายไปจากจุดเดิม

“Dash”

ฉัวะ!!!

Iron Dagger ฟันผ่านลำคอของ Shadow Fang ตัวแรกในพริบตา ก่อนร่างของเขาจะหมุนหลบอีกตัวแล้วแทงสวนกลับอย่างแม่นยำ

ทุกการเคลื่อนไหวรวดเร็วและเฉียบคม

ราวกับนักล่าที่ต่อสู้มานับร้อยครั้ง

ผู้รอดชีวิตด้านหลังมองภาพนั้นอย่างตะลึง

โดยเฉพาะหลินเสวี่ย

เพราะเธอสังเกตเห็นบางอย่าง

ตอนจางฟานฆ่ามอนสเตอร์—

ดวงตาของเขาเ๾็๲๰าจนน่ากลัว

เหมือนเขาเริ่ม “ชิน” กับมันแล้ว

กรรรrrrrrrrr!!!

Shadow Fang ตัวสุดท้ายพุ่งเข้าใส่จากด้านหลังทันที

แต่จางฟานกลับไม่หัน

เพียงยกมือซ้ายขึ้น

“Devour”

ฟ้าววววว!!!

เส้นสีดำพุ่งออกจากแขนเหมือนงู ก่อนพันร่างของ Shadow Fang กลางอากาศ มอนสเตอร์กรีดร้องลั่นก่อนร่างจะแห้งเหี่ยวและสลายไป

ติ๊ง!

[Devour Successful]

[Silent Step Lv.1 → Lv.2]

[Agility +1]

ทันใดนั้น—

เสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นจากอีกฟากถนน

“ช่วยด้วย!!!”

จางฟานหันไปมองทันที

เด็กผู้หญิงอายุประมาณสิบสองกำลังวิ่งหนี Goblin Warrior สองตัว ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา ขาเล็กๆ สั่นจนแทบล้ม

และตรงด้านหน้า—

คือซอยตัน

กรรรrrrrrrrr!!!

ก็อบลินพุ่งเข้าไปใกล้แล้ว

ผู้รอดชีวิตด้านหลังหน้าซีดทันที

“ไม่ทันแล้ว…”

แต่ในวินาทีนั้น—

จางฟานกลับขยับ

ฟึ่บ!!!

ร่างของเขาพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงสุด Dash กับ Silent Step ทำให้แทบไม่มีเสียงแม้แต่นิดเดียว

เด็กหญิงเบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาหนึ่งพุ่งผ่านตัวเอง

จากนั้น—

ฉัวะ!!!

หัวของ Goblin Warrior ตัวแรกหลุดกระเด็นทันที

ส่วนอีกตัว—

ตูม!!!

จางฟานเตะเข้าหน้าอกเต็มแรงจนร่างมันกระแทกกำแพงแตก

ก่อนเขาจะเดินเข้าไปช้าๆ

ดวงตาเย็นเฉียบ

“Devour”

กรรรrrrrrrrrrrrr!!!

เสียงกรีดร้องของก็อบลินดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนมันจะสลายกลายเป็๞ฝุ่นดำ

เด็กหญิงทรุดลงกับพื้นทั้งตัวสั่น

“ขะ… ขอบคุณ…”

จางฟานมองเธอเงียบๆ

ก่อนคิ้วจะขมวดเล็กน้อย

เพราะตรงข้อมือของเด็กหญิง—

มีสัญลักษณ์สีเงินแปลกๆ เรืองแสงอยู่

ติ๊ง!

[Unique Trait Detected]

[Potential High-Rank Support Class]

ดวงตาของจางฟานเปลี่ยนทันที

เด็กคนนี้—

ไม่ธรรมดา