ฉันอยู่ที่โลกมาร์เวล

ตอนที่ 40 นกอินทรียักษ์สีฟ้ากลายพันธ์?

ในระดับความสูงหลาย 100 เมตรที่ด้านล่างสุดของหุบเหวเป็นธารน้ำแข็ง ไคล์  สตีฟ และตัวประกันทั้งสามคนร่วงหล่นลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว .

ด้วยระดับความสูงเช่นนี้หากมีร่มชูชีพก็พอจะรอด แต่ครั้งนี้พวกเขาไม่มีอะไรเลย

ร่างกายของยอดทหารเป็นเพียงช่วงความแข็งแกร่งที่มนุษย์สามารถเข้าถึงค่าที่สมบูรณ์แบบได้ แต่ระดับความสูงเช่นนี้มีกี่ชีวิตก็คงไม่รอด

แน่นอนหุบเหวที่มีความสูงหลาย 100 เมตรหากตกลงมามีเพียงความตายเท่านั้นที่รออยู่ตรงหน้า

ช่วงเวลาก่อนที่จะกระโดดออกจากรถไฟ สตีฟ ยังไม่เข้าใจว่าอะไรคือวิธีการหลบหนีในสถานการณ์เช่นนี้

แต่ สตีฟ ยังคงกระโดดออกมาเพราะเขาเชื่อใจ ไคล์ ชายผู้เคยสร้างปาฏิหาริย์มาครั้งแล้วครั้งเล่า

ไคล์ ไม่รู้ว่า สตีฟ กำลังคิดอะไรอยู่แต่เขาก็ไม่สนใจ หลังจากที่เขากระโดดออกจากรถไฟ สีหน้าของเขายังคงสงบและมองขึ้นไปบนท้องฟ้าซึ่งดูเหมือนว่ากำลังรออะไรบางอย่าง

บนท้องฟ้าระดับความสูงกว่า 10,000 เมตร

'ซูม! '

เงาสัตว์ใหญ่สีฟ้าอ่อนบินทะลุผ่านเมฆในชั้นบรรยากาศลงมาอย่างรวดเร็ว มันจ้องมองลงไปยังด้านล่างจากนั้นก็หุบปีกและพุ่งทยานลงมา

มันเป็นเหมือนลูกศรที่พุ่งเข้าหาเป้าหมาย ทำให้เมฆสีขาวจำนวนมากบนท้องฟ้าสูญสลายหายไป

"มาแล้ว." เมื่อเห็นเมฆบนท้องฟ้าถูกฉีกออก ริมฝีปากของ ไคล์ ก็เผยรอยยิ้มออกมา

ก่อนหน้าที่จะทำภารกิจเขาได้เรียกนกอินทรีสีฟ้าออกมาจากการ์ด เพื่อให้มันตรวจจับจากบนท้องฟ้าในระดับความสูงไม่กี่ไมล์ ซึ่งเป็นการสร้างเรด้าร์และการป้องกันทางอากาศส่วนบุคคลโดยเฉพาะ

เขาส่ง อินทรียักษ์สีฟ้า ปิดน่านฟ้าเพราะเขาเป็นกังวลอย่างมากสำหรับกองทัพอากาศเยอรมันและองค์กรไฮดร้า หนึ่งเดือนที่แล้วศัตรูได้ส่งเครื่องบินขับไล่ไปยังสนามรบเพื่อที่จะฆ่าเขาและ สตีฟ ดังนั้นภารกิจในครั้งนี้เขาต้องป้องกันไว้ก่อน

อินทรียักษ์สีฟ้า นั้นแข็งแกร่งมาก ในกรณีที่เผชิญหน้ากับเครื่องบินขับไล่แบบตัวต่อตัว เครื่องบินจะถูกทุบทำลายด้วยกรงเล็บอันแหลมคมของมัน

สัตว์อัญเชิญที่ถูกเรียกมาจากไบโอการ์ดจะมีความใกล้ชิดกับผู้ถือการ์ดและเชื่อฟังเป็นอย่างมาก 

“ นั่นมันตัวอะไร...” สตีฟ เอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัยพร้อมกับจ้องมอง นกอินทรียักษ์สีฟ้า ที่โฉบลงมาอย่างรวดเร็ว

ไคล์ ยังไม่ทันได้อธิบาย เงาสีฟ้าขนาดใหญ่ก็เข้าปกคลุมร่างของพวกเขาพร้อมกับแรงลมเย็นที่พัดเข้ามา

'แกว๊กกก'

นกอินทรียักษ์สีฟ้า ร้องคำรามพร้อมกับบินโฉบไปรับร่างของ ไคล์ ก่อนจากนั้นก็ใช้กรงเล็บจับ สตีฟ และตัวประกันเอาไว้อย่างแน่นหนา

“ พระเจ้า! นี่คือนกชนิดใด” สตีฟ ตกใจและหันไปมอง นกอินทรียักษ์สีฟ้า ที่กำลังสยายปีกอันกว้างไกลของมันอย่างเหลือเชื่อ

นกอินทรียักษ์สีฟ้าเหลือบมอง สตีฟ ที่อยู่ในกรงเล็บจากนั้นก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

สตีฟ รู้สึกอายและเอ่ยขึ้นว่า:“ ฉันรู้สึกว่ามันส่งสายตาเยาะเย้ยฉัน”

ไคล์ นั่งบนคอของนกอินทรียักษ์สีฟ้าและพูดว่า“ มันคือนกอินทรียักษ์สีฟ้า ที่มีความฉลาดเทียบเท่ากับเด็กอายุ 10 ขวบ”

“ ฉันไม่เคยเห็นนกอินทรีตัวใหญ่ขนาดนี้มาก่อน” สตีฟ รู้ว่าเขาพ้นขีดอันตรายแล้วก็รู้สึกผ่อนคลายลงมาก เขากล่าวด้วยรอยยิ้ม:“แล้วนายไปนั่งอยู่บนนั้นได้อย่างไร ทำไมมันไม่ใช้กรงเล็บของมันจับนายเหมือนกับฉัน”

“ฉันเป็นเจ้านายของมัน” ไคล์ ดูเหมือนจะหยุดอยู่ในความทรงจำชั่วคราว เขาเริ่มเขียนเรื่องราวขึ้นว่า“ ตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก ฉันเจอมันในป่าบนภูเขา ในเวลานั้น นกอินทรียักษ์สีฟ้า ก็เหมือนกับนกอินทรีทั่วไป ต่อมามันถูกสารกัมมันตภาพรังสีจากโรงงานเข้าโดยบังเอิญ และนั่นทำให้มันติดเชื้อจนเกิดการกลายพันธุ์ ไม่เพียงแต่ขนจะเปลี่ยนสี แต่ขนาดยังใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ”

“ มันเป็นเช่นนี้นี่เอง” สตีฟ พยักหน้าโดยไม่มีข้อสงสัยเขาเชื่อคำพูดของ ไคล์ โดยสนิดใจ

“ สตีฟ ฉันหวังว่าหลังจากนายกลับไปแล้วจะไม่เปิดเผยเรื่อง นกอินทรียักษ์สีฟ้า นี้ให้ใครรู้รวมถึง คาร์เตอร์ ด้วย”

ไคล์ ลูบขนของ นกอินทรียักษ์สีฟ้า และกล่าวว่า“ นกตัวนี้จะไม่ทำร้ายมนุษย์ มันล่าแค่เพียงสัตว์ป่าบนภูเขา หากมีบางคนรู้ว่ามันมีอยู่จริง มันอาจจะถูกล่า”

“ โอเค ฉันจะไม่พูดถึงมัน” สตีฟ เอ่ยสัญญา

ไคล์ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ตอนนี้ยังเร็วเกินไปที่จะให้ นกอินทรียักษ์สีฟ้า ปรากฏในโลกมาร์เวล

หลังจากศตวรรษที่ 21 รูปแบบและเทคโนโลยีต่างๆเกิดการพัฒนาอย่างไม่มีสิ้นสุด เทพเจ้าในเทพนิยายอย่างเช่น ธอร์ และ โลกิ จะเดินทางมายังโลกมนุษย์ และหลังจากนั้นไม่ว่าจะเป็น เวทมนตร์ มนุษย์ต่างดาว และสิ่งต่างๆที่อยู่นอกโลกก็จะไหลหลั่งกันเข้ามา เมื่อถึงตอนนั้นการมีอยู่ของ นกอินทรียักษ์สีฟ้า ก็จะไม่แปลกสำหรับมนุษย์โลกอีกต่อไป

หลังจากนกอินทรียักษ์สีฟ้าพาทั้งสามคนออกจากหุบเหวน้ำแข็ง มันก็วางพวกเขาลงบนพื้นหิมะจากนั้นก็บินหายเข้าไปในก้อนเมฆ

ไคล์ และ สตีฟ พาตัวประกันไปสมทบกับ ฟิวรี ตามจุดที่ได้นัดแนะกันไว้ก่อนหน้านี้ จากนั้นก็พากันกลับไปที่ฐาน

ในคืนนั้นฐานใต้ดินของแผนกสงคราม

แผนที่ขนาดใหญ่ติดอยู่บนผนัง มันคือแผนที่ของฐานโรงงานผลิตอาวุธทั้งหกแห่งของนาซีเยอรมัน 

“ในขณะที่กำลังปฏิบัติภารกิจ จ่าบัคกี้ ได้ตกลงไปที่ด้านล่างของหุบเหวหิมะ ส่วน ตัวประกัน ถูกส่งต่อไปยังฐานเพื่อให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายสืบสวนบีบเค้นเอาข้อมูลลับ”

“และขณะนี้องค์กรไฮดร้า ได้แยกตัวออกจากกองทัพเยอรมันแล้ว ตามข้อมูลที่ได้รับ ผู้นำของไฮดร้า มีวัตถุลึกลับที่สามารถสร้างพลังงานได้ไม่จำกัด...”

“วัตถุลึกลับ….?

“ใช่! เราต้องแย่งวัตถุลึกลับนั่นมาหรือไม่ก็ทำลายมันทิ้ง”

“ แน่นอน แม้ว่าเราจะไม่ได้ใช้พลังงานอย่างไร้ขีดจำกัดนั่น แต่เราก็ไม่สามารถปล่อยให้ไฮดร้าซึ่งเป็นองค์กรชั่วร้ายได้ครอบครองมัน”

“ตอนนี้เราได้ส่งหน่วยข่าวกรองออกค้นหาตำแหน่งที่แน่นอนของ เรด สกัลล์ แล้ว”

ภายในห้องนี้มี ไคล์ สตีฟ คาร์เตอร์ และ ผู้บัญชาการฐานยศนายพันสี่นาย กำลังปรึกษาหารือกันอยู่

"พันตรีไคล์ และผู้หมวดสตีฟ งานนี้คุณสองคนเตรียมตัวให้พร้อม หากเราได้รับข้อมูลที่แน่ชัด ก็เริ่มภารกิจได้ในทันที ใช้โล่และดาบที่อยู่ในมือของพวกคุณเข้าทำลายพวกมันให้สิ้นซาก!”หนึ่งใน ผู้บัญชาการฐาน มองไปที่ ไคล์ และ สตีฟ พร้อมกับเอ่ยขึ้น

โล่แสดงถึงความยุติธรรมและการปกป้องของอเมริกา ส่วนดาบแสดงถึงอำนาจและการสังหารของอเมริกา

ยศตำแหน่งของ ไคล์ และ สตีฟ ไม่ได้ต่ำ แต่ก็ไม่ได้สูงมาก แต่ก็มีบารมีในประเทศมากกว่า นายพล

ดังนั้นในเวลานี้ ผู้บัญชาการของฐานและเจ้าหน้าที่ทหารระดับสูงไม่ได้วางอำนาจอะไรต่อหน้าพวกเขา และยังปฏิบัติต่อพวกเขาทั้งสองในสถานะที่เท่าเทียมกัน

สตีฟ พยักหน้าและตอบว่า:“ เข้าใจแล้ว ผมจะไปเตรียมตัวล่วงหน้า และถ้ามีข้อมูลใหม่มาผมจะออกไปทันที”

“ เป้าหมายในครั้งนี้คือ เรด สกัลล์ สินะ” ไคล์ เอ่ยออกมาพร้อมกับเผยรอยยิ้มที่ดูเย็นชา

ครั้งนี้ฉันจะไม่ปล่อยให้นายหนีรอดไปได้อีก!