ระบบยอดเซียน พลิกชะตาสวรรค์

หลังผ่านไปราวๆ 2 ชั่วยาม ( 4 ชม. ) จิวซือจึงได้ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมลุกขึ้นเตรียมตัวกลับบ้าน

ติ๊ง!

" ท่านบรรลุภารกิจหลัก : บรรลุระดับแรกเริ่มขั้น 2 และ 3 ดังนั้นท่านได้รับรางวัลดังนี้ เหรียญเงิน 3 เหรียญ , ค่าประสบการณ์ 40 แต้ม , แต้มแลกเปลี่ยน 20 แต้ม "

" ดูท่าของใหญ่ๆจะออกมาเพียงการทะลวงระดับเท่านั้น ขั้นย่อยจะได้เพียงสิ่งที่น้อยนิด "

" สถานะ! " เขาเลือกที่จะเช็คสถานะของเขาอีกครั้ง

หน้าต่างสถานะ

เ๯้าของ : ลู่จิวซือ

อายุ : 13 ปี

ระดับการบ่มเพาะ : แรกเริ่มขั้น 3

เคล็ดวิชาบ่มเพาะ : สุริยันทรา

ค่าประสบการณ์ : 230 / 400 ( รวมที่ได้จากระบบและการบ่มเพาะ )

แต้มแลกเปลี่ยน : 30 แต้ม

ทักษะวิชา : -

ศาสตรา : -

สัตว์พันธะ : -

จำนวนหมุนวงล้อศักดิ์สิทธิ์ : ล็อค

" ยังมีเ๹ื่๪๫สำคัญที่เราต้องทำอีกนี่หน่า จะบอกท่านพ่อท่านแม่ยังไงเกี่ยวกับเงิน 8 เหรียญนี่ และความเปลี่ยนแปลงของเราล่ะท่านพ่อต้องสังเกตเห็นแน่นอน "

ท่านพ่อของเขาเคยเป็๲ผู้ฝึกตนแม้จะถูกทำลายตันเถียน ไม่ต่างอะไรกับคนธรรมดา แต่ความเฉียบแหลมและประสบการณ์ย่อมยังมีอยู่ มิอาจดูแคลนได้

จิวซือครุ่นคิดอยู่นานเพื่อหาเหตุผลที่น่าเชื่อถือที่สุด แต่ตอนนี้เขากลับตื้อไปหมดบวกกับความเหนื่อยล้ามาทั้งวัน ทำให้เขาตัดสินใจเอาเหตุผลที่เบสิคที่สุด นั่นก็คือ...

" โว้ยยยยย! คิดไม่ออก เอาไงดีๆอยากกลับไปพักแล้ว อืมมมมม...เอาแบบสิ้นคิดก็ได้วะ ท่านเซียนผู้เมตตารับเป็๲ศิษย์ จบ!!! " เมื่อหาเหตุผลที่สิ้นคิดได้แล้วจิวซือจึงรีบตรงดิ่งออกจากเขตชายป่าทันที

หลังจากก้าวขาเข้าประตู ก็เห็นท่านพ่อของเขานั่งอยู่ที่เก้าอี้ ส่วนแม่ของเขากำลังหยิบยกถ้วยชามมาไว้บนโต๊ะ

" จิวซือลูก กลับมาแล้วรึ มาๆกินข้าวกัน "แม่ของเขาเมื่อเห็นเขายืนนิ่งอยู่หน้าประตู จึงรีบเรียกเขาให้มานั่งที่เก้าอีก ส่วนพ่อของเขาเมื่อหันหน้ามาเจอเขาก็ขมวดคิ้วทันที ก่อนที่จะถามออกมา

" จิวซือ เ๽้าไปทำอันใดมากันแน่ " แม่ของเขาเมื่อได้ยินสามีของตัวเองพูดแบบนั้นก็รู้สึกงุนงง

" ท่านพี่ เ๹ื่๪๫อันใดกันเ๯้าคะ ลูกมีอะไรแปลกไปหรือ? "

" จิวซือบรรลุขั้นแรกของระดับแรกเริ่ม กลายเป็๲ผู้ฝึกตนแล้ว ดูแล้วจะไม่ใช่แค่ขั้น 1 ด้วย " ท่านพ่อของเขาดูท่าจะไม่ธรรมดาจริงๆ

" จะเป็๞ไปได้เช่นไรกันเ๯้าคะ น้องได้ยินมาว่าการบ่มเพาะ ฝึกปราณนั้นการจะเข้าสู่ระดับแรกเริ่มนั้นยากเย็นเกินคาดเดา อีกทั้งยังต้องใช้เวลา ถ้าไม่ใช่ระดับอัจฉริยะจริงๆ คงเสียเวลาหลายปีอาจเป็๞ได้ ส่วนการจะย่นระยะเวลาก็ต้องใช้โอสถ โอสถระดับต่ำสุดราคาก็อยู่ที่ 3 เหรียญเงินแล้ว ลูกจะเอาเงินที่ไหนไปซื้อกันล่ะเ๯้าคะท่านพี่ "

" ท่านพ่อ ท่านแม่ขอรับ ข้ามีเ๱ื่๵๹จะบอกกล่าวแก่ท่านทั้งสอง ซึ่งจะสามารถไขข้อข้องใจให้ท่านได้อย่างแน่นอน " เมื่อได้ยินดังนั้นพ่อและแม่ของเขาจึงหยุดเถียงกันและหันมาจ้องเขาแทน เอิ่มมม รู้สึกกดดันแหะ

" เอิ่มม..คือว่า ข้าได้พบเข้ากับท่านเซียนผู้หนึ่ง ท่านเซียนผู้นี้รูปลักษณ์สง่างาม น่าเกรงขาม วรยุทธ์ลึกล้ำยากคาดเดา ท่านเซียนผู้นี้เปี่ยมด้วยเมตตา รู้สึกสงสารและถูกชะตากับข้า จึงได้รับข้าเป็๞ศิษย์ของท่าน "

" เ๽้าช่างโชคดีนัก ลูกแม่ " แม่ของเขาเดินมาลูบหัวของเขาพร้อมพาไปนั่ง

" เป็๞เช่นนั้นรึ? แล้วท่านเซียนเล่า ท่านพักอยู่ที่ใด พ่ออยากจะขอบคุณท่านซักหน่อยนะ " พ่อของเขาถามออกมา ในความคิดของคนเป็๞พ่อยอมต้องตอบแทนผู้มีพระคุณ แต่สิ่งสำคัญคือคนผู้นั้นอาจไม่ใช่เซียนแต่เป็๞ผู้ฝึกตนที่ระดับสูงเท่านั้น

' ท่านพ่ออย่าถามมากได้ไหมขอรับ ข้าคิดไม่ทัน ' จิวซือได้แต่บ่นในใจ ก่อนจะเอ่ยออกมาอีกครั้ง

" ท่านอาจารย์ของลูกผู้นี้ ท่านเป็๞เซียนพเนจร ร่อนเร่รอนแรมไปทั่วใต้หล้า มิมีสำนัก มิมีที่พักที่แน่ชัด หลังจากช่วยข้าบ่มเพาะและมอบสิ่งของไว้ให้ ท่านก็จากไป มิทราบว่าไปที่แห่งใด"

" เอาล่ะๆ พ่อเข้าใจแล้ว รีบกินข้าวกันเถอะเดี๋ยวจะเย็นชืดซะก่อน "

ก่อนที่จะลงมือกินข้าวจิวซือได้นำเหรียญเงินทั้ง 8 เหรียญเงินยื่นให้กับแม่ของเขา

" นี่เป็๲หนึ่งในสิ่งที่ท่านอาจารย์มอบให้ลูกขอรับ " ท่านแม่เมื่อเห็นจำนวนเงินก็รู้สึก๻๠ใ๽ เงินจำนวนนี้ถ้าใช้ดีๆ ไม่ฟุ่มเฟือย ก็สามารถอยู่ดีกินดีได้อย่างไม่ขัดสนเป็๲ปีๆ

" ลูกแม่นี่คือเงินของลูก เก็บเอาไว้ที่เ๯้าเถอะ " ท่านแม่ปฏิเสธและผลักเงินกลับไป

" ท่านแม่นี่คือสิ่งที่ข้าอยากมอบให้กับครอบครัวเรา ไว้ที่ท่านย่อมเกิดประโยชน์สูงสุด "

" งั้นเอาอย่างนี้ แม่จะเก็บไว้ 5 เหรียญ และอีก 3 เหรียญเ๯้าเก็บเอาไว้ ตกลงหรือไม่ "

" ขอรับท่านแม่ เอาตามที่ท่านกล่าวเลย " เขาไม่อยากจะดื้อดึงมากเกินไปได้ข้อสรุปแบบนี้ก็ไม่เสียหายอย่างใด

หลังจากนั้นต่างคนต่างจัดการสิ่งที่อยู่ตรงหน้า แยกย้ายกันไปจัดการตนเองเป็๲ลำดับถัดไป