“ อือหือ ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้ ”
เฉินห่าวมองดูภาพรวมของความเสียหายภายในเขต X การพูดคุยกันของผู้คนภายในกลุ่มทำให้รู้ว่าสิ่งใดบ้างกำลังขาดแคลนอย่างหนัก พืชพรรณที่รับมาจากเขตอื่นๆลดน้อยลงมากจนทำให้ราคาพุ่งสูง น้ำดื่มเริ่มหาได้ยากมากยิ่งขึ้นจนต้องใช้ไอเทมกรองน้ำ สิ่งที่หาได้ง่ายเป็นเนื้อมอนสเตอร์ ในสภาวะปกติไม่ใช่สภาวะสงครามผู้คนเลือกที่จะกินเนื้อหมู การที่พวกเขาต้องมากินเนื้อมอนสเตอร์อีกครั้งทำให้หลายคนรู้สึกไม่ดีเพราะมอนสเตอร์ส่วนใหญ่เนื้อไม่อร่อย
“ คุณคะถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเราคงจะถูกพูดถึงอย่างแน่นอน ฉันคิดว่าได้เวลากลับแล้วค่ะ ”
ทางฝั่งตระกูลเจียงยังไม่ได้ติดต่อกลับมา พวกเขาทำราวกับว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ใช่ฝีมือของตนเอง ทางฝั่งตระกูลหานก็เช่นเดียวกัน
จากการให้นทีสดับแสงลองตรวจสอบการปิดกั้นเขต X ทำให้เขารู้ว่าทั้งสองตระกูลร่วมมือกัน การจะเจรจาให้จบเรื่องไม่จำเป็นต้องติดต่อตระกูลหาน เพียงแค่จินม่ายติดต่อไปหาตระกูลเจียงการปิดตายนี้อาจจะจบลง
เฉินห่าวกลับมองเผื่อเอาไว้อีกมุม เขต X อาจจะถูกปิดตายต่อไปจากฝีมือตระกูลหาน ไม่ใช่ฝีมือตระกูลเจียงที่ได้รับจินม่ายกลับคืนไปแล้ว
อย่าลืมว่าคุณชายหานไม่ชอบเขามาก การปิดตายเขต X ถาวรอาจจะเป็นความต้องการของมัน เพื่อที่เขาจะไม่กลายเป็นคนที่สร้างตัวจุดชนวนความวุ่นวายในครั้งนี้ เฉินห่าวจึงจำเป็นต้องเพิ่มร้านในพื้นที่ที่เป็นบ้านของตระกูลเจียง
หากปัญหาหมุนรอบตัวของเขาสิ่งที่เฉินห่าวทำมีเพียงพาปัญหาไปยังเขตอื่นที่ไม่ใช่เขต X เขาเชื่อว่าคุณชายหานคงไม่กล้าพอปิดเขต X โดยที่เขตแห่งนี้ไม่มีเขาอยู่
แต่ถ้าหากคุณชายหานยังคงปิดเขต X ต่อไปเขาจะนำสิ่งนี้มาเล่นงานมันกลับคืน
“ เดี๋ยวก่อนนะ รออีกสัก 1 วันก่อนผมยังเตรียมตัวไม่เสร็จ ”
“ คุณวางแผนทำอะไรเหรอคะ ”
“ ผมกำลังให้คนรู้จักซื้อตึกสักหลังในเขตลั่วหยาง ”
“ คุณจะทำอะไรเหรอคะ ” จินม่ายกระพริบตาปริบๆ ในมือยังคงแกะเปลือกส้มแล้วยื่นให้ลูกสาวที่กำลังนั่งรอด้วยใบหน้าตื่นเต้นเพราะหลายอย่างที่กินมาเป็นของบด ครั้งนี้เธอเริ่มได้กินสิ่งที่เรียกว่าส้มแล้ว
“ ถ้าจะชนก็ต้องเข้าไปอยู่ในพื้นที่ที่ทัดเทียมไง ผมก็เลยว่าจะขยายสาขาไปยังลั่วหยาง ”
“คุณไม่กลัวพวกเขาจะเล่นงานคุณเหรอคะ ”
“ ไม่เลย ผมรู้สึกตื่นเต้นมากกว่าที่จะได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้งในเมืองนี้ ”
“ คุณคะ มันอันตรายมากๆนะคะ หากเป็นศัตรูกับตระกูลหานพวกเขาสามารถคว่ำบาตรคุณได้เลย ร้านของคุณจะเจ๊งอย่างรวดเร็วเพราะไม่มีลูกค้าเข้าใช้งาน ”
“ นั่นมันเป็นกรณีที่ผมมีทุนน้อย แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมมีเงินหนาพอจะอยู่ได้เป็นสิบๆปี ”
“ แต่ยังไงร้านของคุณก็จะเปิดโดยไม่มีใครเข้าเป็นเวลา 10 ปีเลยนะคะ ”
“ มันจะแน่เหรอ เอาเป็นว่าไว้รอดูก็แล้วกัน ผมไม่เชื่อหรอกว่าค่าสถานะที่เพิ่มได้จากการออกกำลังกายจะไม่สามารถดึงดูดฮันเตอร์ไร้สังกัดได้ การปรับทักษะให้แข็งแกร่งขึ้นเอย การปลุกพรสวรรค์ขึ้นเอย ของเหล่านี้ล้วนแล้วจับต้องได้ทั้งหมดพวกเขาจะต้องเข้ามาใช้งานอย่างแน่นอน ”
“ ฉันคิดว่าพวกเขาไม่กล้าเข้าแน่ๆค่ะ พื้นที่ล่าส่วนใหญ่มีคนของตระกูลเจียงและหาน พวกเขายังมีเครือข่ายกับขุมอำนาจต่างๆ การที่ใครสักคนไม่ไว้หน้าพวกเขาหันมาใช้งานร้านของเราคงจะถูกหมายหัวในพื้นที่ล่า ”
“ คุณไม่รู้จักคำว่าหมดหนทางซะแล้ว รู้ไหมว่าคนที่ไม่มีอำนาจ ไม่คนหนุนหลังมีความต้องการมากแค่ไหน งั้นผมจะพูดให้เข้าใจง่ายๆเลย คุณรู้ไหมว่าทำไมตัวร้ายส่วนใหญ่หรือคนชั่วๆพวกเขาถึงทำเรื่องไม่ดี ”
เฉินห่าวไม่รอให้จินม่ายตอบเขาจึงเฉลย
“ หลายสาเหตุเป็นเพราะถูกกดดันจากทางสังคม พวกเขาจะถูกกดให้ต่ำลง เพื่อรอบตัวที่เรียนมาด้วยกันต่างก็พัฒนาขึ้นกันหมดจากต้นทุนชีวิตที่แตกต่าง คนที่มีทุนเล็กๆจะเริ่มมองหาหนทาง อะไรที่ทำให้พวกเขาแข็งแกร่งได้จะคว้ามันทั้งหมด นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาขายวิญญาณให้ความมืด ”
จินม่ายพยักหน้า
“ แล้วคุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเรายื่นแสงสว่างให้พวกเขา แทนที่จะเป็นความมืด พวกเขาจะพัฒนาขึ้นเช่นเดียวกับคนที่ขายวิญญาณให้ความมืดเลย เพียงแค่สติของพวกเขายังคงอยู่ ความชั่วอาจจะไม่เกิดขึ้นกับพวกเขา ”
“ แต่สุดท้ายพวกเขาก็ต้องถูกเล่นงาน ”
“ มันเป็นสิ่งที่พวกเขาจะต้องผ่านไปให้ได้ คุณเชื่อมั่นในตัวของพวกเขาเถอะ เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะว่าคนที่ทำชั่วรู้จักรวมกลุ่มเพื่อให้ตัวเองมีโอกาสรอดมากยิ่งขึ้น คนที่เข้าร้านผมก็ต้องรวมกลุ่มอย่างแน่นอน สักวันหนึ่งมันจะใหญ่พอจะงัดกับขุมอำนาจต่างๆได้ แล้วคุณรู้ไหมว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้ผมมั่นใจว่าพวกเขาจะกล้างัดกับขุมอำนาจตระกูลใหญ่ ”
จินม่ายส่ายหน้า เธอไม่อยากคิดให้ปวดหัวเลยให้เฉินห่าวเล่าความคิดของเขาออกมา
“ พวกเขามีผมอยู่ไง ลองนึกภาพดูนะ ตระกูลของคุณแข็งแกร่งได้เพราะอะไร ”
“ ความพิเศษของสายเลือดทำให้พวกเราแข็งแกร่ง แต่ละคนมีพรสวรรค์มากถึง 2 อย่าง ”
“ แล้วคุณคิดว่าตระกูลหานแข็งแกร่งเพราะอะไร ”
“ พวกเขาร่ำรวยและรู้จักคนมาก ”
“ ใช่ แต่ละขุมอำนาจมีพื้นฐานของมัน แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าหากว่าคนที่ถูกสองตระกูลนี้เล่นงาน มีทั้งพลังและเงินเหมือนๆกัน ”
จินม่ายกลืนน้ำลายลงคอพลางแสดงใบหน้ากังวล เธอรู้ตัวว่าหลีกเลี่ยงการต่อสู้ไม่ได้แน่ แต่ก็เชื่อมั่นสามีว่าจะต้องทำให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีที่สุดกับทุกๆฝ่าย
“ ฮันเตอร์โนเนมทุกคนที่เข้าใช้งานผมล้วนมีพรสวรรค์ ทักษะของพวกเขาทุกคนถูกผมปรับแก้ไขให้ ต่อให้พวกคุณจะมีพรสวรรค์สองอย่างแล้วยังไง คนที่ออกจากร้านผมก็มีพรสวรรค์ 1 อย่าง แม้จะไม่มากแต่ก็ทำให้พวกคุณฆ่าเขาได้ยากเช่นกัน ในเรื่องของทักษะ ผมไม่เชื่อหรอกว่าสมาชิกในตระกูลของคุณจะใช้งานทักษะได้เชี่ยวชาญระดับเดียวกันกับผู้อาวุโสทั้งหมด แต่สำหรับคนที่ออกจากร้านของผม ทุกคนล้วนแล้วเชี่ยวชาญทักษะที่ซื้อมาฝึก แม้มันจะเลเวลน้อยกว่าทักษะตระกูลเจียงและตระกูลหาน การฝึกทักษะจนเชี่ยวชาญทำให้มีโอกาสสร้างบาดแผลให้พวกคุณได้เสมอ การต่อสู้ที่แสนง่ายดายจะกลายเป็นการต่อสู้ที่น่าหงุดหงิดมากยิ่งขึ้นเพราะคนที่ออกจากร้านผมตายยากตายเย็น ”
จินม่ายรู้ดีถึงความน่ากลัวของอาชีพเทรนเนอร์และความสามารถของสามี ทุกทักษะที่เธอครอบครองถูกปรับแก้ไขทั้งหมดแล้วในระหว่างที่พักอยู่ด้วยกัน สิ่งที่ทำให้เธอตะลึงเป็นอย่างมากคือวิธีดูดซับผลึกมานาโดยไม่จำเป็นต้องกลืนกินมันเข้าไป
“ ต่อให้พวกคุณมีเลเวลที่มากกว่า คุณก็เห็นสมาชิกร้านของผมในตอนนี้แล้วหนิ แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆที่คุณอยู่ที่นี่จึงไม่อาจเห็นภาพชัดเจนก็ตามที แต่คุณน่าจะรู้ว่าทุกคนที่กลับมาล้วนแล้วเลเวลอัพกันทุกคน ผมเชื่อว่าคนที่อัพเลเวลได้อาทิตย์ละ 1 - 2 เลเวล ในตระกูลใหญ่อย่างคุณคงมีแค่คนที่ได้รับทรัพยากรมหาศาล คุณพอจะเห็นคุณค่าของค่าสถานะที่เพิ่มขึ้น 30 หน่วยในร้านผมหรือยัง ”
จินม่ายพยักหน้าเข้าใจ ไม่จำเป็นที่ฮันเตอร์จะต้องเพิ่มค่าสถานะให้ครบ 30 หน่วย เพียง 10 หน่วยก็สามารถล่ามอนสเตอร์เลเวลสูงกว่าตนเองได้มากถึง 10 เลเวลเพื่อหาผลึกมานาเลเวลสูงที่สุดมาดูดซับได้ง่ายๆแล้ว นอกจากจะไม่จำเป็นต้องใช้เงินในการซื้อผลึกมานาแล้ว ยังดูดซับผลึกมานาเลเวลสูงได้เรื่อยๆจนเลเวลอัพอย่างรวดเร็ว
ยิ่งเพิ่มค่าสถานะไปถึง 15 หน่วยการล่าจะง่ายยิ่งขึ้น เพียงเท่านี้มากพอจะทำให้ฮันเตอร์ที่ออกจากร้านแห่งนี้พัฒนาอย่างก้าวกระโดดไล่ตามสมาชิกทั่วไปของขุมอำนาจใหญ่ได้ในเวลา 1 ปีหรืออาจจะเร็วกว่านั้น
สิ่งที่เฉินห่าวกำลังทำไม่ใช่การเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับฮันเตอร์ เขากำลังลดช่องว่างระหว่างขุมอำนาจใหญ่และฮันเตอร์ทั่วไปให้หดแคบลงทุกที
อีกไม่เกิน 2 ปีเธอคิดว่าตระกูลใหญ่จะต้องถูกตามทันอย่างแน่นอน ฮันเตอร์เลเวลสูงเทียบเท่าผู้อาวุโสในตระกูลจะหาได้ทั่วไปราวกับผักในตลาดสด
“ เพราะงั้นรอผมหน่อยนะ ผมขอเวลา 1 ปีเท่านั้น ขอแค่นี้จริงๆ ”
“ ฉันจะพยายามค่ะ ”
“ ขออีกได้ไหมคะ ” เป่าเป้ยพยายามทำตาให้กลมโตขอร้องให้ผู้เป็นแม่แกะเปลือกส้มให้อีกลูก
จินม่ายรีบหันมองสามีเพราะลูกสาวกำลังเริ่มใช้สีหน้าเป็นแล้ว เธอจึงคิดว่ามันน่าจะเป็นผลกระทบมาจากพ่อที่มักตีสีหน้าคุยกับลูกค้าบ่อยๆ จนเป่าเป้ยน้อยรู้ว่าจะต้องทำยังไงให้ตัวเองได้รับผลอีกส้ม
“ แม่จะให้อีกครึ่งผลนะ เป่าเป้ยยังเล็กอยู่กินมากไม่ได้เดี๋ยวจะท้องเสียเอาได้จ้ะ ”
“ เย่! ”
การให้ต้องมีข้อกำหนดรองรับเพื่อไม่ให้ลูกเสียคนในภายภาคหน้า เธอจึงต้องบอกสามีด้วยว่าของทุกอย่างที่จะให้ลูกต้องมีเงื่อนไขชัดเจน ไม่อย่างนั้นลูกจะถูกตามใจจนเสียคน
เฉินห่าวทำได้เพียงเกาแก้มส่งยิ้มแห้งๆให้ภรรยา เนื่องจากเขาซื้อทุกอย่างให้ลูกสาวโดยไม่มีการตั้งกฎใดๆเลย
เขายอมรับว่าเห่อลูกสาวมาก เด็กตัวน้อยๆที่เคยคิดว่าจะต้องได้อุ้มสักวันในชีวิตก่อนไม่ได้ลืมตาดูโลกเลย ครั้งนี้เขามีลูกสาวจึงทุ่มทุกอย่างให้หมดโดยไม่สนผลกระทบ เมื่อถูกภรรยาเตือนเขาจึงต้องเริ่มตั้งเงื่อนไขแล้วเช่นกันเพราะกลัวเป่าเป้ยจะเสียคน เหมือนลูกมหาเศรษฐีที่เขาเจอในหนัง
หลังจากกินส้มเสร็จแล้วจินม่ายและเป่าเป้ยก็ได้เดินกลับเข้าไปที่ชั้น 1 เฉินห่าวจึงหันไปหามือสังหารที่ยืนหลบอยู่ข้างตึกรอจังหวะเข้ามา
“ ว่างแล้ว เข้ามาสิ ”
“ นายท่าน ”
มือสังหารสวมฮู้ดสีขาวเดินเข้ามาหาเฉินห่าว อีกฝ่ายได้รับมอบอำนาจให้กลายเป็นผู้ติดต่อนายหน้าเพื่อซื้อตึกสักหลัง การกลับมาครั้งนี้เขาแค่มาส่งเอกสารทั้งหมดที่ทำขึ้นอย่างถูกต้องภายใต้กฎหมายเพียงเท่านั้น
เฉินห่าวที่ยื่นมือรับเอกสารมาตรวจสอบพบว่าตึกสูง 100 ชั้นหนึ่งในตึกที่ตั้งอยู่ย่านผู้คนพลุกพล่านและเป็นย่านท่องเที่ยวของเมืองลั่วหยางกลายเป็นตึกของเขาแล้ว โดยใช้เงินไปมากถึง 300,000 ล้านเหรียญในการซื้อ
“ มีอะไรเหรอคะ ”
“ คุณ ” จินม่ายมองไปยังสามีที่ตามเข้ามาในตึก น้ำเสียงเมื่อครู่ทำให้เธอรู้แล้วว่าจะต้องไป อย่างไรก็ตามครั้งนี้เธอจะไม่จากไปเงียบๆ เธอไม่ต้องการให้ลูกน้อยตื่นขึ้นมาพบความจริงว่าแม่จากไปแล้ว เธออยากจะฝึกลูกน้อยให้รู้จักการจากลาและยอมรับการเฝ้ารออย่างถูกต้อง ดังนั้นเธอจึงต้องรอให้ลูกสาวตื่นก่อนเพื่อให้เธอบอกลาผู้เป็นแม่
“ ผมเตรียมทุกอย่างเสร็จแล้ว ”
“ งั้นฉันจะติดต่อตระกูลให้มารับตัวนะคะ อย่าลืมปล่อยสองสาวนั่นด้วย ”
“ เกือบลืมไปแล้ว ฮ่าๆๆ ”
“ ฉันจะรอให้เป่าเป้ยตื่นก่อนนะคะ ”
“ ทำไมล่ะ ”
“ ฉันไม่ชอบการจากลาในตอนที่ใครสักคนหลับอยู่ การตื่นขึ้นมาพบว่าคนๆหนึ่งหายไปมันน่ากลัวมากเพราะงั้นฉันจึงอยากจะสอนลูกสาวให้เข้มแข็งขึ้น การลากันครั้งนี้ไม่ใช่การหายไป มันจะเป็นเหมือนการที่คุณลาเราสองคนไปจ่ายตลาด แต่การจ่ายครั้งนี้นานหน่อย ”
“ งั้นรอให้ลูกสาวเราตื่นก่อนก็แล้วกัน ”