HACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook)

    ตอนที่ 22 ดริฟต์ติ้ง ซิ่งสายฟ้า

    22 | ดริฟต์ติ้ง ซิ่งสายฟ้า  ไม่รอช้า เราสองคนรีบเข้าห้องน้ำที่ติดกัน ฉันถอดเสื้อคลุมและกางเกงที่ใส่มาพาดไปบนผนังกั้นระหว่างห้องของฉันและของ Ribbon ส่วนเธอก็พาดชุดใหม่กลับมาให้ฉันก่อนจะดึงชุดของฉันลงไปใส่แทนฉันรับชุดลูกไม้สีสวยมาเปลี่ยนใส่ จากนั้นก็ถอดรองเท้าผ้าใบยื่นลอดใต้ผนังกั้นส่งไปให้ แล้วรับรองเท้าส้นสูงมา แก้มัดผมที่ถูกรวบไว้ให้ปล่อยสยายพลิ้วไปตามธรรมชาติ แต่งหน้าให้ดูดีขึ้น ฉีดน้ำหอมจนฟุ้ง แล้วคว้าเอาแว่นกันแดดในกระเป๋ามาใส่เป็นขั้นตอนสุดท้าย เปิดประตูออกมาจากห้องน้ำพร้อม ๆ กับ Ribbon ที่แต่งตัวเสร็จพอดีRibbon อยู่ในสภาพเหมือนฉันตอนเดินเข้ามา ต่างกันแค่ทรงผมเท่านั้น ฉันจึงช่วยดึงฮู้ดเสื้อคลุมขึ้นมาคลุมหัวให้เพื่ออำพรางใบหน้าอีกชั้นหนึ่งนอกจากผ้าปิดปาก“พร้อมไหม Ribbon” ฉันถามความพร้อมของลูกทีมอีกเป็นครั้งสุดท้าย“พร้อมค่ะ หนูจะพาแขกของหัวหน้าเที่ยวรอบเมืองเลย ไม่ต้องห่วงค่ะ” เด็กสาวตอบทะเล้นพร้อมรอยยิ้มใส ๆ“แล้ว The King ล่ะ” ฉันถามถึงลูกทีมอีกคนที่อยู่ในแผนการขั้นต่อไป“รออยู่ที่จุดนัดพบแล้วค่ะ”ฉันพยักหน้ารับเบา ๆ ก่อนจะชะโงกมองด้านหน้าห้องน้ำอีกครั้ง รถสีน้ำเงินคันนั้นยังจอดอยู่ที่เดิม ฉันส่งกุญแจรถให้ Ribbon แล้วพยักหน้าส่งสัญญาณว่าให้เริ่มทำตามแผนการได้    ผมออกไล่ล่ารถยนต์คันสวยสีขาวสะอาดอีกครั้งหลังจากที่คุณ CZiS จอดเข้าห้องน้ำที่ปั๊มน้ำมัน ถึงผมจะแค้นจนแทบบ้าแต่ก็ไม่คลั่งขนาดจะบุกโจมตีตอนศัตรูกำลังปวด เอ่อ...หนักหรือเบาก็ไม่รู้ หรอกครับผมเร่งความเร็วจนเกือบถึงระยะประชิด น่าแปลกที่วันนี้ดูเหมือนเจ้าของรถนั้นจะยอมให้ตามง่าย ๆ ไม่พยายามขับหนีตายเหมือนคราวก่อน  รถของเป้าหมายเริ่มเร่งความเร็วพุ่งออกนอกเมือง ผมก็ตามไปอย่างไม่ลดละแต่ในใจน่ะเริ่มสังหรณ์ไม่ดีเสียแล้วครับ รู้สึกราวกับตัวเองกำลังตกเป็นเหยื่อมากกว่าผู้ล่า แต่ถึงอย่างนั้นการประลองความเร็วก็ยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง นับว่ายัยแฮ็กเกอร์คนนี้ก็เป็นผู้หญิงใจเด็ดคนหนึ่งที่กล้าเหยียบคันเร่งจนเกือบมิดขนาดนี้พอเริ่มเข้าเขตชุมชนก็ต้องผ่อนคันเร่งโดยปริยาย แล้วจู่ ๆ รถยนต์ตรงหน้าก็ตวัดเลี้ยวเข้าปั๊มน้ำมัน หึ...อย่าบอกนะว่าน้ำมันหมดผมเลี้ยวตามเข้าไปทันที ก่อนจะพบว่ารถยนต์สีขาวที่ผมขับตามมานั้นไม่ได้เติมน้ำมันแต่อย่างใด กลับเลี้ยวเข้าร้านคาร์แคร์!?  ตัวรถค่อย ๆ หายเข้าไปในม่านพลาสติกขาวขุ่นจนหมดทั้งคัน ผมจอดรออยู่ข้างนอกอย่างอดทนพลางจับตาดูชนิดตาแทบไม่กะพริบว่ามีใครออกมาจากร้านบ้างหรือเปล่า  ผมยังไม่วางใจพอจะตามเข้าไปเพราะมันก็ไม่แน่ว่าอาจจะมีใครหรืออะไรรอผมอยู่  สู้ตั้งป้อมกดดันจากข้างนอกอย่างนี้ดีกว่า                 หลังจากนั้นไม่นานก็มีลูกค้าอีกคนขับรถสีดำสนิทเข้าไปในอีกช่องบริการ คิด ๆ ไปก็ไม่ค่อยเข้าใจนะครับว่าแม่คุณจะเอารถเข้าคาร์แคร์ทำไม มันช่วยให้ปลอดภัยขึ้นตรงไหน ไม่กลัวผมจะลงจากรถเข้าไปชาร์จถึงตัวหรือยังไงในเมื่อพาหนะที่ใช้ในการหลบหนีถูกเข้าโปรแกรมล้างไปแล้วอย่างนี้                เฮ้ย หรือว่า...จะมีอะไรตุกติก                คิดได้แค่นี้ก็หมดเวลาเสียแล้วครับเพราะรถของเป้าหมายเสร็จจากโปรแกรมล้างด่วนและกำลังแล่นออกมาจากช่องบริการ  มุ่งหน้าลงถนนใหญ่ได้ก็บึ่งหนีหน้าตั้ง                ผมขับตามไปทันทีอย่าได้ช้า ด้วยกำลังแรงม้ามหาศาลของเครื่องยนต์พิเศษที่ผมไปยืมมาจากองค์กร Cloned ในที่สุดผมก็ตามมาติด ๆ และตีคู่กับรถของอีกฝ่ายจนได้                 กำลังจะหันใบหน้าหล่อเหลาที่วันนี้มาในมาดของอาเสี่ยพุงพลุ้ย เสื้อลายดอกพร้อมสร้อยคอทองคำ (ปลอม) ห้าบาทไปให้คุณ CZiS เธอได้ยลโฉม ก็ปรากฏว่า…เสียงดังเอี๊ยดแผดลั่น คุณเธอเหยียบเบรกกะทันหันจนรถเลนอื่นพากันชะลอดูเป็นแถบ ๆแม่เจ้าประคุณทูนหัวขับบุกตะลุยลงร่องกลางถนนเพื่อข้ามไปยังฝั่งตรงข้าม  นับว่าเป็นการกลับรถที่บ้าระห่ำสิ้นดี  ก็เอาสิ! ถ้าไม่กลัวรถเก๋งคันงามจะตกร่องนขึ้นไม่ได้ผมก็ไม่กลัวเหมือนกันผมดึงเบรกมืออย่างแรง ส่งผลให้ล้อหลังปัดคว้างอย่างที่เรียกว่าดริฟต์รถ เสียงล้อยางบดถนนดังแหลมบาดขั้วหัวใจ  พอรถหยุดนิ่งแล้วก็ไม่รอช้า บุกข้ามเกาะกลางถนนไปยังฝั่งตรงข้ามตามเป้าหมายไปทันทีคันหนึ่งหนี คันหนึ่งตาม ปาดเพื่อนร่วมถนนซ้ายขวาวุ่นวายไปหมด  ชาวบ้านชาวช่องก็บีบแตรไล่สนั่นหวั่นไหวแต่ไม่มีใครสนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว  วันนี้ต้องได้เห็นซะหน่อยละว่าสาวดริฟต์ติ้ง ซิ่งสายฟ้าคนนี้หน้าตาเป็นยังไง!ทว่า...ทันใดนั้นเองรถของเป้าหมายชะลอความเร็วลงจนน่าสงสัย เป็นอะไรไปน่ะ หม้อน้ำไหม้หรือไงไม่พอครับ มีการเปิดไฟเลี้ยวซ้ายบอกสัญญาณด้วย แต่นี่เป็นทางตรงยาว ไม่ใช่ทางแยกเสียหน่อย แล้วคุณสาวนักซิ่งเธอจะไปไหนกัน ทางซ้ายก็มีแต่ดงอ้อยกับดงข้าวโพด อย่าบอกนะว่าจะเอารถเก๋งบุกเข้าเรือกสวนไร่นาชาวบ้านน่ะความเร็วของรถเก๋งสีขาวลดลงอีกจนเหลือสักสามสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงเห็นจะได้ ผมชะลอตามด้วยความไม่เข้าใจ เธอเหยียบเบรกครับ และในที่สุดก็จอดสนิทจะลงมาเจรจา?หรือจะฮาร์ดคอร์  ควักปืนมาจ่อหัวผมเลยไหมแต่แล้ว...โอ พระเจ้าผมรู้แล้วครับว่าทำไมคุณเธอถึงได้ตบไฟเลี้ยวซ้ายจอดข้างทาง“สับปะรดไหมจ๊ะ เนื้อหนึ่ง เจ็ดโลร้อยจ้า”จอดซื้อสับปะรด!?แม่ค้าท่าทางจะเป็นเจ้าของไร่ด้วยเดินมาต้อนรับอย่างยินดี และทันใดนั้นเอง ประตูด้านคนขับก็เปิดออกพร้อมกับร่างของสาวดริฟต์ติ้งที่ผมฝันใฝ่อยากเห็นหน้าใจจะขาดรองเท้าหนังเงาวับ กางเกงสแล็กส์สีน้ำตาลไหม้ เสื้อเชิ้ตสีฟ้าแขนยาวพับแขน และ...รอยยิ้มแจ่มแจ๋วที่ส่งให้แม่ค้าขายสับปะรดอย่างหวานจ๋อย“งั้นเอาเจ็ดโลครับป้า เอาสุก ๆ หวาน ๆ นะครับ”เย้ย! ไหงกลายเป็นไอ้หนุ่มนี่ไปได้วะเนี่ย!  หึ! บ๊ายบาย the Ripper ขอให้สนุกนะฉันส่งคำอวยพรด้วยใจที่เป็นกุศลจิตตามหลังไปให้ หลังจากที่ Ribbon ในคราบของฉันขับรถเก๋งสีขาวออกไปจากปั๊ม รถเก๋งสีน้ำเงินของไอ้แฮ็กเกอร์โรคจิตชอบจองล้างจองผลาญคนอื่นก็เลี้ยวตามออกไปทันที หึ รู้จัก CZiS น้อยไปซะแล้ว สมน้ำหน้าฉันตรวจดูความเรียบร้อยของตัวเองอีกที ก่อนจะชะโงกดูจนแน่ใจว่าไม่มีใครดักรออยู่ข้างนอกจึงออกมาจากห้องน้ำ ขึ้นรถเก๋งสีขาวอีกคันที่เป็นยี่ห้อเดียวกัน รุ่นเดียวกัน ต่างกันที่ทะเบียนรถออกมาจากปั๊ม ตลอดทางที่ขับมาก็ไม่มีวี่แววว่าจะถูกตามอีก แสดงว่าแผนการของฉันสำเร็จ ในที่สุดก็สลัดแกหลุดสักทีนะอีแฮ็กเกอร์บ้าพอขับมาได้ประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงอู่แต่งรถแห่งหนึ่ง ฉันเลี้ยวเข้าไปทางหลังอู่ก็มีเด็กอู่คนหนึ่งวิ่งมา ฉันลดกระจกลงแล้วยื่นแผ่นป้ายทะเบียนรถไปให้เปลี่ยน มันคือป้ายทะเบียนที่เป็นชื่อของฉัน นางสาวตะวันวาด เพียงภิรมย์ สำหรับเปลี่ยนก่อนจะกลับเข้าบ้านและใช้ในเวลาปกติของนางสาวตะวันวาด และฉันก็มีแผ่นป้ายทะเบียนอีกอันหนึ่งเป็นของนางสาวเจนจิรา จันทร์นวล เจ้าของคอนโดฯ ที่เป็นฐานลับของฉันนั่นแหละ ใช้เปลี่ยนก่อนเข้าไปที่คอนโดฯ หรือไปทำงานในฐานะแฮ็กเกอร์ ตอนนี้ป้ายทะเบียนนั้นอยู่ที่รถคันที่ the Ripper กำลังโง่หลงกลขับตามไปเปลี่ยนป้ายทะเบียนเสร็จ ฉันก็ตรงไปยังจุดหมายในใจทันทีนั่นคือ ร้านอาหารที่ใกล้ที่สุดตอนนี้ฉันรู้สึกจุกท้องมากและอยากจะอาเจียน โรคกระเพาะกำเริบอีกแล้ว นี่ปาเข้าไปเกือบจะบ่ายสองโมงแล้ว ข้าวยังไม่ตกถึงท้องเลย เพราะงานที่รัดตัวและต้องทุ่มเทอย่างหนัก แถมยังมีศัตรูที่คอยกัดติดหนึบเป็นตีนตุ๊กแกอย่างนายนั่นไง ก็สมควรอยู่หรอกที่ฉันต้องมีโรคกระเพาะเป็นเงาติดตัวอยู่แบบนี้ครั้นแล้วที่หน้าจอมินิแท็บเล็ตก็ปรากฏข้อความจาก Ribbon‘เรียบร้อยแล้วค่ะหัวหน้า’ฉันยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจในชัยชนะหึ ๆ ช่วยไม่ได้นะ the Ripper  เซ็งครับ บอกได้คำเดียวเลยว่าเซ็งโคตรๆนี่ผมต้องขับรถมาไกลเกือบถึงกาญจนบุรีเพียงเพื่อตามไอ้หมอนั่นมาซื้อสับปะรดงั้นเหรอ บัดซบที่สุด!แต่อย่างน้อยผมก็ได้รู้ว่า ยัยแฮ็กเกอร์ปากกรรไกรนั่นมีพรรคพวกคอยช่วยเหลืออยู่จริง ๆ อย่างที่คาดไว้ไม่ผิด ไอ้หนุ่มนี่ก็คงเป็นหนึ่งในลูกสมุนของ CZiS เผลอ ๆ อาจจะเป็นหนึ่งในพวก ASAP ด้วย หึ...ก็ขอให้ปกป้องลูกพี่แกได้ตลอดก็แล้วกันผมผละจากเป้าหมายตัวปลอมที่ผมเสียรู้เข้าเต็มเปาจนเผาน้ำมันฟรีไปหลายสิบลิตร กลับเข้ากรุงเทพมหานคร  ระหว่างทางมีด่านตรวจค่อนข้างเยอะครับ สงสัยยาบ้ากลับมาระบาดอีกรอบ ไอ้รถขององค์กรผมก็ติดฟิล์มดำมืดเสียด้วยเลยเกรงว่าจะโดนสอบสวนนานจึงเลี่ยงออกมาแลกรถกับเพื่อนร่วมองค์กร Cloned คนหนึ่งซึ่งบ้านอยู่แถว ๆ นี้ (ขอโทษครับที่เอ่ยชื่อไม่ได้ ความลับระดับองค์กรน่ะครับ)ผมว่าอารมณ์เซ็ง ๆ อย่างนี้อย่าเพิ่งลุยแผนการอะไรต่อเลยดีกว่า เดี๋ยวจะทำงานได้ไม่เต็มประสิทธิภาพแล้วเสียงานไปเปล่า ๆ จึงจัดการแปลงร่างกลับมาเป็นนายนักรบคนเดิมพร้อมรับเจ้ารถกระป๋องประจำตำแหน่งนายนักรบกลับคืนมา ณ วินาทีนี้ผมอยากกลับบ้านให้เร็วที่สุด อยากนอนกอดหนูเกล หอมแก้มนิ่ม ๆ ยุ้ย ๆ ให้หายคิดถึง แต่ดูเวลาแล้วคิดว่าตอนนี้โรงเรียนคงยังไม่เลิกหางตาผมเหลือบไปเห็นป้ายโต ๆ ข้างทาง  เขียนไว้ว่า   ‘ข้าวแกงเด็ด เจ็ดชั้นสวรรค์’อืม แวะกินอะไรสักหน่อยก็น่าจะดี แล้วค่อยไปรับหนูเกล  พอลองนึกเล่น ๆ ว่าหน้าตาของ the Ripper ตอนที่รู้ว่าตัวเองโดนตลบหลังซะหัวทิ่มจะเป็นยังไง ฉันก็อดขำไม่ได้ คงจะตกใจแทบหงายหลังล้มทั้งยืนเลยละสิที่อยู่ดี ๆ CZiS คนสวยที่อุตส่าห์ตามติดมาตั้งหลายวันกลับกลายเป็นคุณชายหล่อสมาร์ตไปได้ ฮ่าๆ แต่อย่าได้ดูถูกไป เห็นหล่อสำอางแบบนั้น The King เป็นลูกทีมมือหนึ่งของฉันเชียวนะยิ่งคิดก็ยิ่งสะใจ ถ้าเป็นไปได้อยากจะไปยืนหัวเราะเยาะดัง ๆ ต่อหน้าเจ้าตัวเลยด้วยซ้ำ หึ เล่นงานฉันจนหลอนมาหลายวัน พอถึงคราวฉันเอาคืนบ้างอย่ามาร้องไห้ฟูมฟายก็แล้วกันฉันขับรถอารมณ์ดีมาเรื่อย ๆ เจอกับร้านอาหารร้านหนึ่งดูใหญ่โตและลูกค้าก็เยอะพอสมควร สังเกตได้จากยานพาหนะคันน้อยใหญ่ที่จอดเรียงรายเกือบเต็มลาน เลยตัดสินใจแวะร้านนี้ฉันเลือกนั่งโต๊ะในสุดซึ่งอยู่ริมสระน้ำเพราะอยากได้บรรยากาศเงียบ ๆ และเย็นสบาย ไหน ๆ ก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้วขอพักผ่อนให้เต็มที่หน่อย    อาหารที่นี่รสชาติดีเลยทีเดียว ขนาดอิ่มแล้วก็ยังอยากกินต่อจนเผลอกวาดซะเกลี้ยงทุกอย่างจนพุงกาง แถมยังสั่งของหวานมาตบท้ายอีกสองอย่าง จริง ๆ แล้วต้องโทษ the Ripper คนเดียวเลยที่เล่นงานฉันจนต้องมาระบายความเครียดด้วยการกินแบบนี้เรียกพนักงานมาคิดเงินค่าเสียหาย เอ๊ย! ค่าอาหารเรียบร้อยแล้ว ฉันก็ตั้งใจว่าจะกลับบ้าน พอท้องอิ่มจนสบายใจปุ๊บก็คิดถึงแม่ปั๊บ อยากกลับไปกอดแม่แล้วถู ๆ ไถ ๆ เอวแม่ให้จั๊กจี้เล่น ความคิดทะเล้น ๆ ของตัวเองทำให้ฉันเดินอย่างอารมณ์ดีมาหน้าร้าน พอเอื้อมมือไปผลักประตูกระจกใสเพื่อเปิดออกไปก็ปรากฏว่า ประตูเปิดไม่ออกเพราะใครอีกคนกำลังผลักประตูเปิดเข้ามาเหมือนกันฉันเงยหน้ามองอีกฝ่ายก็มีอันต้องอ้าปากค้างนายนักรบ!

    ****************************************************************ฝากผลงานจ้า...Messy Buddy คุณบัดเดอร์ใช่เธอหรือเปล่า? (พิมพ์โดย สนพ. กรู๊ฟ พับลิชชิ่ง)error loaded
    #E-Bookพร้อมให้ดาวน์โหลด ที่ MEB ขอหัวใจ 5 ดวงด้วยนะค้าาา#หนังสือเล่มสั่งซื้อได้ที่เพจเฟสบุ๊ก Groove Publishingหรือเพจแสนแก้ว ได้เลยค่ะ ยินดีพูดคุยและเซ็นให้ทุกเล่มค่ะ

    นิยายแนะนำ