กบของผมกลัวว่าผมจะตายจึงเดินทางทะลุมิติ

ผู้หญิงที่ไม่มีประสบการณ์ กับผู้หญิงที่เคยแต่งงานมีสามีนั้นรสชาติค่อนข้างต่างกันตงเหรินจะมีอารมณ์แบบผู้ใหญ่ ซึ่งหาไม่ได้จากภรรยาคนอื่นของเนี่ยฝานยกเว้นเตียวเสี้ยน ผู้หญิงที่เขายังไม่มีเวลาได้ลิ้มรส

กลิ่นสาปสาววัย 30 ปีค่อนข้างเร้าอารมณ์ริมฝีปากแดงดูดดื่มลำคอสีขาว ทิ้งรอยจ้ำสีแดงไว้เป็นที่ระลึกผ่านการไซร้ซอกคอทุกระเบียบนิ้ว เป็นเรื่องปกติที่ทั้งสองเครื่องจะติด

นิ้วมือขาวเล็กๆวาดเกี่ยวกระโปรงสาวตรงหน้า สัมผัสได้ถึงกางเกงในตัวบางชื้นแฉะเต็มมือ

“ดูเหมือนว่าน้ำของคุณจะปริ่มแล้วนะ”

“ใครทำให้ฉันเกิดอารมณ์กันล่ะอีกอย่างหนึ่งฉันไม่ได้มีเซ็กส์มาหลายปีแล้ว เป็นเรื่องปรกติที่ความต้องการจะมากดังนั้นได้โปรดดับไฟราคะในใจของฉันด้วย”

คำพูดของตงเหรินเย้ายวนหล่อนอวดร่างกายภายใต้แสงไฟในห้อง ผ่านร่องอกร้อนแรง เอวคอดกิ่วขายาวสีขาวที่วางพาดลงมา ผ่านถุงน่องสีดำแบบมืออาชีพของเจ้านายสาวยิ่งยั่วยวนชวนใจเป็นพิเศษ

อวัยวะเพศสีดำแข็งขึงตึงแน่นที่เป้ากางเกงถูกจับขึ้นมือหญิงสาวยิ้มระเลียดลงบนเอ็นหนาร้อนอย่างช้าๆความรู้สึกที่ได้สัมผัสท่อนเนื้อและกลิ่นทำเอาหัวใจเต้นเร็วเหมือนกับครั้งแรกที่เสียตัว

เนี่ยฝานอดไม่ได้ต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิปดูเหมือนว่านี่จะเป็นสิ่งที่เขาขาดไม่ได้แล้วหลังจากมีเซ็กส์กับซูฉีผู้หญิงบ้าที่ต้องการเงิน แม้ว่าจะต้องตั้งครรภ์ก็ตาม

แรงดูดด้วยปากค่อนข้างมีประสบการณ์ดีกว่าสาวน้อยไร้เดียงสาหัวหยักโดนเน้นย้ำตอดด้วยลิ้นร้อนเป็นกระสันใบหน้าของเนี่ยฝานเริ่มปกคลุมด้วยเม็ดเหงื่อ ไม่ใช่เพราะแอร์ในห้องมันเสียแต่เพราะสิ่งเร้าที่กำลังโดนกระทำอยู่ต่างหากที่ทำให้เขาแทบทนไม่ไหวน้ำรักขาวขุ่นพุ่งเข้าไปในลำคอ ดวงตาของตงเหรินเบิกโพลงแต่ถึงอย่างนั้นยังเลือกที่จะดันช่องปากเข้าไป ให้หัวใจหยักคล้อยลึกลงไปในลำคอยาว

หลังจากถอนริมฝีปากออกมาตงเหรินหลับตาแล้วกลืนน้ำรักอย่างช้าๆ แล้วแลบลิ้นให้เขาดูว่าตนกลืนไปจนหมด

“เก่งมาก”เนี่ยฝานกล่าวชื่นชมเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนท่าไปนอนบนเตียงแล้วให้ตงเหรินขึ้นคร่อม

“ผมอยากให้คุณแสดงด้านที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน”

“รับรองว่าคุณจะต้องติดใจฉันอาจจะไม่มีทักษะเหมือนกับกระหรี่ในซ่อง แต่...ประสบการณ์ที่ผ่านมาก็ไม่ได้แย่”

ตงเหรินเลียริมฝีปากตัวเองแล้วค่อยๆถอดเสื้อผ้าออก เผยให้เห็นร่างกายอวบอิ่ม ตรงส่วนโค้งก็โค้งตรงจุดที่ควรนูนเด่นก็นูน เรียกได้ว่ามองตรงไหนก็เจริญตาไปหมด

หน้าอกค่อนข้างใหญ่แต่ยอดถันเป็นสีดำคล้ำแล้วร่องกลีบปกคลุมด้วยป่าหนาทึบที่เหมือนกับไม่ได้ทำความสะอาดมานานแต่กลับสร้างความตื่นเต้นราวกับป่าดงดิบที่ต้องเข้าไปผจญภัย

เรียวขาสวยอ้ากว้างแล้วนั่งยองๆเหนือร่างเล็กเหมือนเด็ก ก่อนจะหย่อนสะโพก กดเอวลงมาอย่างช้าๆปล่อยให้น้ำรักจากกลีบร่องละโลมเลียกับหัวหยักก่อนเป็นอันดับแรก แล้วค่อยๆบดเอวลงมา ใช้ปลายหัวหยักถูไถปุ่มคริสตอริสกระสันซ่าน

เสียงครางจากปากเล็กๆ ดังแว่วออกมายิ่งรุกคืบเอวยิ่งขยับเร็วขึ้น ก่อนจะปล่อยน้ำหนักตัวลงมาทั้งหมดทำให้หัวหยักเข้าไปจนสุดโคน ชนปากมดลูกจนเธอต้องตัวกระตุกเกร็ง หอบหนักๆแล้วทิ้งตัวลงมานอนทาบบนร่างเนี่ยฝาน

“เสียวจัง ไม่ได้เอามาหลายปีมันวิเศษมาก นอกจากนั้นน้องชายของคุณยังใหญ่ยาว ฉันชอบมันจัง”

ตงเหรินจูบเนี่ยฝานด้วยความกระหายใคร่ก่อนจะขยับเอวอย่างช้าๆ ราวกับผีเสื้อที่กำลังโบยบินแต่แฝงด้วยความอันตรายที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง

เนี่ยฝานปล่อยน้ำรักเป็นครั้งที่สองรังไข่สั่นระริก ร่องเนื้ออ่อนด้านในราวกับดีใจประหนึ่งดีใจที่กำลังจะได้ปฏิสนธิอีกครั้งหลังจากผ่านไปหลายสิบปี

ตงเหรินยืดตัวไปด้านหลัง ยกเอวขึ้นสองมือวางไว้ข้างขาเนี่ยฝานแล้วขยับเอวรัวๆท่าของเธอทำให้เนี่ยฝานมองเห็นกลีบเนื้อได้ชัดเจนยิ่งขึ้นและที่มากกว่านั้นคือน้ำรักขาวขุ่นที่พุ่งทะลักออกมาก่อนหน้านี้ผสมกับน้ำแห่งความสุข จนดูคล้ายกับแป้งขาวเหนียวๆ บี้บดกันไปมา

ใช้เวลาราว 1 ชั่วโมงก่อนที่ทุกอย่างจะสงบลง

สำหรับวันนี้ตงเหรินถือว่าทำได้ดีมากอย่างน้อยเงาในใจเหมือนว่าจะค่อยๆ หายไป

นี่ไม่ใช่การทรยศสามีแต่เป็นเส้นทางใหม่ที่เธอได้เลือก

ก่อนหน้านี้ที่บอกไม่มีเวลาเพราะธุรกิจน่ะคือการโกหกความจริงยังลืมอดีตไม่ได้เท่านั้นเอง จึงกลัวการเริ่มต้นใหม่ไหนจะเรื่องลูกชายที่เสียชีวิต เป็นเหมือนกับตราบาปในใจของตงเหรินเสมอมา

แต่เมื่อเห็นภรรยาของเนี่ยฝานให้กำเนิดชีวิตคนแล้วคนเล่าสัญชาตญาณความเป็นแม่ของเธอจึงกลับมาดังนั้นตงเหรินจึงมีแรงจูงใจที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง

.....

วันต่อมา ห้องรับประทานอาหารหลังจากที่ทุกคนออกไปทำสิ่งที่ตัวเองควรทำตงเหรินให้ไฟล์ข้อมูลชิ้นหนึ่งต่อเนี่ยฝาน ตามด้วยกล่าว

“นักขุดสุสานคู่รัก หวางชิง คังฉีเห็นว่าได้ค้นพบสุสานเก่าแก่โบราณทางตอนเหนือของเมืองเล่ยโจวฟังว่าเป็นสุสานที่มีอายุเก่าแก่นับพันปี ฉันคิดว่ามันน่าสนใจจึงจะเดินทางไปที่นั่นเพื่อสำรวจ อีกอย่างหนึ่งบริษัทช่วงนี้ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงแค่ให้เลขาจัดการก็พอแล้ว”

“คุณอยากให้ผมไปด้วยเหรอ”

เนี่ยฝานหยิบไฟล์ขึ้นมาดูคิ้วของเขาขมวดขึ้นก่อนจะรู้ว่านี่คือหนึ่งในพล็อตที่จะปรากฎในเนื้อเรื่องของชิงฟ่านเจ้าแม่ค้าหยกอันดับหนึ่ง และตัวเอกคูรักนักขุดสุสาน

“ฉันไม่ได้บังคุณ”ตงเหรินไม่กล้าบอกตรงๆ เพราะกลัวว่าจะทำให้เขาไม่พอใจ

“ผมจะไป เตรียมตัวเดินทางได้เลย”

เนี่ยฝานไม่มีเหตุผลต้องปฏิเสธตอนนี้ทุกอย่างได้รับการจัดการในโลกภาพยนตร์ส่วนภัยอันตรายในโลกแห่งปาฏิหาริย์เนี่ยฝานไม่ได้สนใจนักเพราะเขาเป็นพระรองไม่ใช่ตัวร้าย เป็นเรื่องปรกติที่จะไม่มีศัตรูยกเว้นเย่ซวนที่ยังหาตัวไม่พบ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีอันตรายมากหากเขาโผล่ตัวออกมาภายหลัง

เมื่อเห็นว่าเนี่ยฝานไม่คัดค้านตงเหรินจึงรีบไปเตรียมตัวการขุดสุสานจำเป็นต้องใช้เงินและอุปกรณ์ต่างๆ มิฉะนั้นคงเป็นเรื่องยากหากคุณอยากเป็นทีมสำรวจ ดังนั้นครั้งนี้ตงเหรินจึงทุ่มเงิน

.....

เนี่ยฝานเดินทางด้วยเครื่องบินสำหรับภรรยาคนอื่นไม่ได้เดินทางไปด้วย เพราะยุ่งอยู่กับการสอนและเรียนหนังสือส่วนเพนจีมักจะอยู่ที่ห้องแลป ใช้เวลาเดินทางประมาณ 40 นาทีแล้วต่อด้วยรถยนต์ที่ถูกเตรียมไว้ซึ่งเหมาะสำหรับการขึ้นภูเขาโดยเฉพาะ

“คุณตง”

คู่รักหวางชิง คังฉีเมื่อเห็นว่าเป็นตงเหรินก็รีบออกมาต้อนรับทันที

ถึงจะบอกว่าพวกเขาเป็นทีมคู่รักนักขุดสุสานแต่นั่นไม่ได้หมายความว่าขาดลูกทีมคนอื่น โดยรวมแล้วมีอยู่ด้วยกันประมาณ 10คน แต่ละคนอายุยังน้อยอยู่ เหมือนกับเพิ่งเรียนจบปริญญามาหมาดๆ

“สวัสดีคุณหวาง คุณคังต้องขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้รอ”

“ไม่เป็นไรค่ะ เราเองก็ไม่ได้รีบอะไรอีกอย่างหนึ่งคุณตงคือผู้สนับสนุนหลัก มันไม่ใช่เรื่องใหญ่เลยเมื่อเราต้องรอ”

ถึงปากหวางชิงจะพูดแบบนั้นแต่เนี่ยฝานรู้สึกเหมือนว่ากำลังถูกเหน็บแนม ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกตามเนื้อเรื่องหลัก หวางชิงค่อนข้างซีเรียสเรื่องเวลาก่อนหน้านี้คงมีการบ่นกับสามีพอสมควรว่านายทุนคนนี้มาช้าจัง

“จริงสิคุณคนนี้คงจะเป็นนายน้อยเนี่ยที่บอกทางโทรศัพท์สินะครับ”คังฉีกล่าวคำทักทายด้วยรอยยิ้ม ตามด้วยหวางชิงและคนอื่นๆ ในทีม

“สวัสดีทุกคนวันนี้ผมจะมาสำรวจสุสานด้วย มันเป็นการเดินทางครั้งแรกของผมสำหรับความตื่นเต้นหวังว่าทุกคนจะไม่หัวเราะ” เนี่ยฝานกล่าวถ่อมตนคำพูดของเขาทำให้คังฉีต้องมองเนี่ยฝานใหม่

ตอนแรกคังฉีคิดว่าเนี่ยฝานต้องเป็นนายน้อยเอาแต่ใจแต่ที่ต้องไปด้วยเพราะเป็นผู้อัดฉีดทุนการขุดครั้งนี้เขาจึงไม่มีเหตุผลที่ต้องปฏิเสธแต่เมื่อได้พบและพูดคุยเหมือนว่าจะไม่เป็นอย่างที่คิดไว้ทัศนคติแบบนี้ทำให้คังฉีชื่นชอบมาก

“ถ้าอย่างนั้นเราจะเริ่มเดินทางกันเลย”คังฉีโบกมือ

“ไม่มีปัญหายังไงซะเรื่องแบบนี้คุณก็เป็นกัปตัน” เนี่ยฝานพยักหน้า

หลังจากนั้นขบวนรถจึงขับเข้าไปในป่าลึกที่นั่นเส้นทางค่อนข้างอันตราย โดยเฉพาะช่วงฤดูฝนไม่เหมาะสำหรับขับขึ้นภูเขาเพราะเสี่ยงต่อการรถพลิกคว่ำ น้ำป่าไหลหลากหรือสัตว์วิ่งหนีลงจากเขาด้านบน

เนี่ยฝานนั่งกินช็อกโกแลตและทบทวนเนื้อหาที่เคยอ่านจากนิยายต้นฉบับมันก็นานมาแล้ว แต่เพราะยาทำให้สมองฉลาดเขาจึงจำตัวอักษรทุกอย่างได้เหมือนว่าเปิดดูมันอยู่ตอนนี้

การเดินทางค่อนข้างน่าเบื่อดังนั้นคังฉีจึงลุกขึ้นมาร้องเพลงให้ฟัง โชคดีที่เขาอยู่รถคนละคันกับเนี่ยฝานมิฉะนั้นเนี่ยฝานคงต้องปิดหูเพราะทนฟังเสียงร้องเพี้ยนๆ ของพระเอกไม่ไหว

“ดูเหมือนว่าเราจะมาถึงแล้ว”หวางชิงหยิบกล้องส่องทางไกลออกมาดูทางข้างหน้ารถไม่สามารถนำไปได้เพราะมันถูกตัดขาดด้วยแม่น้ำหนึ่งสายแต่ยังสามารถมองเห็นรูปปั้นเก่าๆ ครึ่งหนึ่งที่ยังไม่จมลงไปได้