มหาสงครามศิลากำเนิดจักรวาล (The Cosmic War of the Genesis Stone)

⚔️ บทที่ 25 : เลือดและเถ้าถ่าน

เสียงคำรามสุดท้ายของอสูรดังสะท้อนไปทั่วทุ่งหญ้า ก่อนที่ร่างมันจะล้มลงกับพื้น ดาบเก่าในมือไครอสปักลึกเข้าที่อกของมัน เด็กชายหอบหายใจแรงจนทรวงอกกระเพื่อม ดวงตาสีเงินส่องสว่างเหมือนพระจันทร์สาดบนแอ่งเลือด

หมู่บ้านเงียบกริบ—มีเพียงเสียงลมพัดและเสียงหอบของเด็กวัย 7 ขวบ ที่ยืนอยู่กลางศพอสูร ทุกสายตามุ่งตรงมายังเขา บ้างเบิกกว้างด้วยความกลัว บ้างสั่นไหวด้วยความตะลึง

ไครอสทรุดเข่าลง มือเล็กยังจับดาบแน่นจนเลือดตนเองเปื้อนด้าม “ข้า…ทำได้แล้ว” เขาพึมพำกับตัวเอง น้ำตาคลอปนเหงื่อ

อัครอสรีบวิ่งเข้ามาคุกเข่าข้างเด็กชาย มือหนาโอบไหล่สั่น ๆ นั้นไว้แน่น “เจ้าไม่ได้แค่ทำได้ เจ้าช่วยชีวิตพวกเขาทุกคน”

แต่เสียงกระซิบจากรอบ ๆ กลับแตกเป็นสองฝ่าย

—“เขาฆ่าอสูรได้…เด็กคนนี้ไม่ใช่ธรรมดา!”

—“หรือเพราะเขาเป็นปีศาจเหมือนกัน…!”

หัวหน้าหมู่บ้านเดินฝ่าฝูงชนเข้ามา ใบหน้าเต็มไปด้วยความลังเล เขามองทั้งร่างเล็กที่เปื้อนเลือดและชาวบ้านที่มองตนเพื่อรอฟังคำตัดสิน เสียงในลำคอสั่นคล้ายจะออกมาแต่ก็หยุด

เด็กหญิงที่เคยให้ผลไม้กับไครอสก้าวออกมาอย่างกล้าหาญ “เขาช่วยเรา! ถ้าไม่มีเขา พ่อของข้าคงตายไปแล้ว!” เธอตะโกนสุดเสียง น้ำตาไหลพราก

ความเงียบหนักอึ้งยิ่งกว่าเสียงคำรามของอสูรเมื่อครู่—เพราะนี่ไม่ใช่การต่อสู้กับเงา แต่เป็นการต่อสู้กับใจของผู้คน