ตอนที่ 15: เป้าหมายต่อไป…คือพันธมิตรของข้า
ณ ตำหนักด้านในของเฟยฮวา
เงาเทียนสั่นไหวตามแรงลม
เฟยฮวานั่งอยู่เบื้องหน้ากล่องไม้ที่เปิดออก ในนั้นคือ “ปิ่นหยกแดง” ที่หมายถึงคำสั่งสังหารระดับลับสุดของตระกูลกู้
ไม่ต้องใช้ตรา ไม่ต้องมีลายเซ็น—เพียงส่งให้ถึงมือมือสังหาร…ทุกอย่างจะจบลงภายในเจ็ดวัน
นางพึมพำเบา ๆ ขณะมองเปลวเทียนสะท้อนในดวงตา
“ในเมื่อข้าแตะต้องเหยียนซือหรงไม่ได้โดยตรง…”
“ข้าก็จะเผาเสาให้ล้มเสียก่อนที่หลังคาจะพัง”
เป้าหมายของนาง…ไม่ใช่นางเอก
แต่คือ “หลี่อิ๋นหยาง” — พันธมิตรคนเดียวของเหยียนซือหรงที่มีทหาร ชื่อเสียง และสายข่าวของตนเอง
…
ณ ค่ายทหารนอกเมือง
หลี่อิ๋นหยางเพิ่งกลับจากการฝึกทหาร
มือซ้ายยังมีาแจากการลงดาบจริงร่วมกับกองทัพเล็ก แต่สีหน้าเขากลับผ่อนคลายมากขึ้นกว่าเดิม
“เ้าดูเปลี่ยนไป”
เสิ่นเสี่ยวหานเอ่ยขณะนั่งร่วมโต๊ะในเรือนส่วนตัวของเขา
“บางที…การมีเป้าหมายให้สู้ ก็ทำให้ชีวิตมีน้ำหนักขึ้น”
เขายื่นรายชื่อขุนนางฝ่ายทหารที่ “เคยรับใช้บิดาของเหยียนซือหรง” ให้กับเสิ่นเสี่ยวหาน พร้อมจดหมายที่จะส่งต่อเพื่อขอความร่วมมือ
“ตอนนี้ ข้าจะให้ทหารเหล่านี้ส่งข่าวการเคลื่อนไหวของท่านอำมาตย์กู้ทุกก้าว—ภายในหนึ่งเดือน ข้าต้องรู้ว่ามันเคลื่อนพลลับไปที่ใดบ้าง”
…
แต่ก่อนที่ข่าวสารเ่าั้จะไปถึง
บุรุษชุดดำร่างสูงปรากฏขึ้นที่ชายป่า—จุดพักการเดินทางของ “หลี่หวัง” ทหารส่งข่าวสายตรงของหลี่อิ๋นหยาง
ใบมีดเงาพลันฟาดลงมาโดยไม่มีเสียง
ซากร่างล้มลงโดยไม่มีใครทันรู้ว่า…ข้อความสำคัญได้หายไปตลอดกาล
…
ในค่าย
หลี่อิ๋นหยางรับข่าวว่า “สารไม่ได้มาถึง”
เขาขมวดคิ้วทันที
“หลี่หวังไม่ใช่คนสะเพร่า…และเส้นทางนั้นปลอดภัยที่สุดในสามสาย”
เขาหันไปมองเสิ่นเสี่ยวหาน
“เรากำลังถูกเล่นในแบบเดียวกับที่พวกมันเคยเล่นกับบิดาของซือหรง”
“ไม่ใช่แค่ต่อต้าน…เราต้องชิงลงมือ”
…
ด้านจวนเหยียน
เหยียนซือหรงได้รับข่าวการตายของทหารส่งสารจากเสิ่นเสี่ยวหาน
เธอหลับตาลงครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“พวกเขาเริ่มทำลายเครือข่ายของเราแล้ว”
“เ้าจะตอบโต้อย่างไร?” เขาถาม
เธอเปิดแผนที่เมืองหลวง
นิ้วเรียวยาวชี้ไปยัง “บ้านพักของจางฉือ” —อดีตขุนนางทรยศที่เปลี่ยนชื่อใหม่และอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของตระกูลกู้
“ก่อนที่พวกเขาจะลบเงาของเรา…เราต้องเปิดหน้า ‘ผู้สมรู้ร่วมคิด’ ออกมาก่อน”
“ถึงเวลา…ให้จางฉือพูดความจริงต่อหน้าศาลาแล้ว”
…
ในคืนนั้นเอง
คำสั่งลับถูกส่งไปยังชายผู้หนึ่งในชุดนักพรตเฒ่าที่เดินล่องไปตามเมืองหลวงมาเกือบสิบปีโดยไร้ใครสงสัย
เขาคือ “หลิวซาน” —อดีตผู้ดูแลข่าวกรองตระกูลเหยียน
ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยหายตัวไปในคืนที่พ่อของซือหรงถูกปะา
และเขา…กำลังจะกลับมา
295
