นอกจากต้วนเหิงและต้วนเฟิงแล้วยังมีผู้าุโของตระกูลต้วนปรากฎออกมาจำนวนมากพวกเขาซ่อนตัวอยู่จนถึงตอนนี้และ้าจัดการศัตรูให้สิ้นซาก
“ทำไมพวกเ้าถึงอยู่ที่นี่ไม่ใช่ว่าพวกเ้ากำลังฉลองอยู่งั้นเหรอ”ต้วนหม่ากรีดร้อง
“ก็แน่นอนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอก็เพื่อมาหาเ้ายังไงละท่านพี่ ไม่สิตอนนี้ข้าคงจะเรียกเ้าแบบนั้นไม่ได้อีกต่อไปแล้ว หลายครั้งที่เ้าคิดจะเอาชีวิตลูกชายของข้าความเป็พี่น้องก็ได้หมดสิ้นไปแล้ว”ต้วนเฟิงคำรามออกมาจิตสังหารปะทุออกมาอย่างไม่ปิดบัง
“ต้วนเหิงข้านั้นทำเป็หลับตาข้างหนึ่งในสิ่งที่เ้าทำไว้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาไม่ว่าจะเป็การโกงเงินของตระกูลหรือการแอบนำสินค้าของตระกูลไปขายเพื่อนำเงินเข้ากระเป๋าตัวเองข้าก็ไม่คิดจะทำโทษเ้าเพราะเ้าเป็ลูกชายข้า ข้าถึงได้ปิดบังเื่นี้มาโดยตลอดแต่ครั้งนี้เ้าทำเกินไป เ้าไม่เพียงแต่ทรยศตระกูลแต่เ้าวางแผนสังหารหลานชายของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่ามันมากเกินไป” ต้วนเหิงกล่าวดวงตาเต็มไปด้วยความผิดหวัง
“เื่นี้เป็เื่ของครอบครัวพวกข้าไม่เกี่ยวขอตัว” ระดับตัดิญญาและคนของตระกูลกวงและหลี่พากันเตรียมถอยทันที
“ในเมื่อมาแล้วก็อย่าหวังว่าจะได้ออกไปเลย”ผู้าุโระดับตัดิญญาของตระกูลต้วนพากันมาขวางเอาไงไว้
“พวกเ้าคิดดีแล้วงั้นเหรอหากพวกข้าเป็อะไรไปสองตระกูลจะรวมพลังกันทำลายตระกูลต้วนนะ” ระดับตัดิญญาตระกูลหลี่คำราม
“ให้พวกเขามาสิตระกูลต้วนไม่ได้หวาดกลัวอยู่แล้วกลับกันหากพวกเขามาได้นั่นแหละเป็เื่ดีจะได้จัดการปัญหาทุกอย่างในพริบตา”อู๋เซิ่งกล่าว
“เหอเหอ เป็แค่เด็กน้อยไร้เดียงสาเ้าคิดว่าตระกูลต้วนจะต่อต้านสองตระกูลพร้อมๆกันได้งั้นเหรอ”ต้วนหม่าเย้ยหยัน
“ได้สิ”ต้วนเฟิงกล่าวและปลดปล่อยกลิ่นอายไม่แพ้ต้วนเหิงออกมา
“เป็ไปไม่ได้ทำไมเ้ามาถึงระดับนี้แล้ว ทำได้ยังไง มันเป็ไปไม่ได้ท่านพ่อท่านช่วยให้เ้านั่นมีพลังถึงระดับนี้เลยงั้นเหรอ” ต้วนหม่ากรีดร้องอย่างไม่ยินยอม
“โง่เขลาข้าไม่เหมือนกับเ้าที่ไม่ได้ตั้งฝึกฝนพัฒนาตัวเอง หลายปีมานี้เ้าทำอะไรไปบ้างฝึกฝนงั้นเหรอไม่เลย เ้าทำแค่ขัดขวางคนอื่นไม่ให้เทียบกับตัวเองได้แต่ตัวเ้ากลับหยุดอยู่กับที่มานานเพราะงั้นเ้าถึงได้อ่อนแอกว่าข้า” ต้วนเฟิงกล่าวและก้าวออกไป
“บัดซบข้าไม่เชื่อหรอกว่าท่านจะกล้าสังหารข้าท่านพ่อ” ต้วนหม่าคำราม
“ท่านพ่อไม่กล้าแต่ข้ากล้า”ต้วนเฟิงพุ่งเข้าหาอีกฝ่ายกระบี่ในมือแทงออกไป
“ท่านพ่อท่านจะปล่อยให้เ้านี่สังหารข้าไม่ได้” ต้วนหม่ารู้ว่าไม่ใช่คู่มือของอีกฝ่ายจะแสดงสีหน้าสำนึกผิดและร้องอ้อนวอนต่อต้วนเหิงทันที
แต่สิ่งที่ต้วนหม่าเห็นคือใบหน้าอันเฉยเมยของอีกฝ่ายต้วนหม่ากัดฟันดวงตากลายเป็บ้าคลั่งเข้าต่อสู้กับต้วนเฟิงทันที
“ไม่คิดว่าตระกูลต้วนจะซ่อนเอาไว้ลึกขนาดนี้แม้แต่หุบเขาเฟยเซียงเองก็ยังยากที่จะมีระดับตัดิญญาขั้นสมบูรณ์ขึ้นมาสักคนแต่นี่กลับปรากฏถึง2 คน” เมี่ยวจื่อที่ดูอยู่ไกลๆกล่าว
“ข้าจำได้ว่าเมื่อ5 ปีก่อนผู้นำตระกูลต้วนยังอยู่แค่ขั้นสูงเท่านั้น ส่วนต้วนเฟิงยังอยู่แค่ขั้นต้นแต่ทำไม 5 ปี พลังของต้วนเฟิงกลับเพิ่มขึ้นมามากขนาดนี้” หว่านเอ๋อกล่าว
“นั่นแหละที่ข้าไม่เข้าใจดูเหมือนจะมีตัวแปรบางอย่างที่คอยสนับสนุนตระกูลต้วนอยู่อย่างแน่นอน”
หลังจากนั้นไม่นานคนของสองตระกูลก็ไม่สามารถต่อสู้ได้และค่อยๆถูกสังหารไปส่วนระดับตัดิญญาแม้จะแข็งแกร่งแต่เมื่อถูกล้อมเอาไว้ก็ยากที่จะหนีความตายได้
ส่วนต้วนหม่าไม่ต้องพูดถึงเขาถูกต้วนเฟิงสังหารอย่างไร้ความปราณีบิดาของต้วนเหรินที่เห็นว่าพี่ชายที่สนิทของตนถูกสังหารลงก็สั่นกลัวหลายปีมานี้แม้เขาจะไม่ได้ร่วมมือกับต้วนหม่าในการลอบสังหารอู๋เซิ่งแต่การกลั่นแกล้งก็มีบ้างทำให้เขากลัวว่าต้วนเฟิงจะหันคมกระบี่มาหาตน
“ดูเหมือนหลังจากนี้จะต้องให้เหรินเอ๋อไปขอโทษต้วนเซิ่งสักครั้งไม่งั้นคงยากที่ข้าจะอายใจสบายๆในตระกูลต้วน”
“ตอนนี้ก็จัดการกับปัญหาภายในได้แล้วที่เหลือก็คงต้องเริ่มฟื้นฟูธุระกิจของตระกูลต่อ”อู๋เซิ่งที่มองการต่อสู้ด้วยแววตาเฉยชาขบคิดกับตัวเองสำหรับเขาการต่อสู้นองเืแบบนี้เขาเป็มาบ่อยแล้ว
“เซิ่งเอ๋อต่อไปเ้าคิดจะทำอะไร” ต้วนเหิงกล่าว
“ตอนนี้แม้จะจัดการปัญหาภายในได้แล้วแต่ธุระกิจของพวกเราก็ได้รับความเสียหายมาหลายปีทำให้รายได้ของพวกเราลดลงมากหากเป็แบบนี้พวกเราจะขาดทรัพยากรในการฝึกฝน”อู๋เซิ่งกล่าว
“ความคิดของเ้ามันใช่สิ่งที่เด็กอายุ 10 ขอบควรจะคิดได้ซะที่ไหน” ต้วนเหิงอดที่จะถอนหายใจออกมาความคิดของอู๋เซิ่งเป็ผู้ใหญ่มากเกินไปขนาดเห็นการสังหารหมู่ขนาดนี้ยังนิ่งสงบไม่มีความหวาดกลัวอยู่เลย
“ท่านปู่พวกเรามีร้านยากี่ร้าน”
“ในเมืองแห่งนี้อาณาเขตทั้งหมดถูกแบ่งโดย4 ตระกูล พวกเราเองก็ควบคุม 1 ใน 4 ส่วนของธุรกิจและที่พวกเราค้าขายคือ ร้านยา”ต้วนเหิงกล่าว
“แสดงว่าพวกเรามีสถานที่ปลูกสมุนไพรสินะ”
“ถูกต้องในูเาอีกด้านของตระกูลจะมีลานปลูกสมุนไพร ทำไมเ้าสนใจงั้นเหรอ”
“จริงๆแล้วเมื่อคืนก่อนอาจารย์ของข้าติดต่อมาและมอบสูตรยาให้ข้ามาชุดหนึ่ง”อู๋เซิ่งกล่าว
“อาจารย์ที่ว่าปรากฏตัวเมื่อ5 ปีก่อนแล้วสอนเ้าฝึกฝนพร้อมกับชี้แนะเ้าในความฝันนั่นหนะเหรอ” ต้วนเหิงกลายเป็ตื่นเต้น
เพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัยอู๋เซิ่งจึงสร้างเื่ตัวตนของอาจารย์ปลอมๆขึ้นมาแน่นอนว่าเพราะแบบนี้ทำให้พวกต้วนเหิงและต้วนเฟิงทำได้เพียงเชื่อเพราะมันสมเหตุสมผลมากที่สุดไม่งั้นเด็กอายุ 5 ขวบจะไปเอาความรู้มากมายจากไหนมาชี้แนะจุดบกพร่องของทักษะที่พวกเขาฝึกฝน
“ใช่แล้วอาจารย์ของข้ามอบสูตรยามาให้ 3 สูตร แต่ละสูตรแม้จะไม่ใช่สูตรยาระดับสูงมากอะไรแต่วัตถุดิบกลับหาได้ง่ายและมีประโยชน์ต่อระดับกายาจนถึงระดับิญญา ส่วนของระดับตัดิญญาอาจารย์บอกว่ารอให้ข้าทะลวงขั้นก่อกำเนิดเสียก่อนเขาจะมาหาอีกครั้ง”อู๋เซิ่งกล่าว
“ไม่มีปัญหาต่อให้เป็แค่ระดับิญญาก็น่าจะขายดีมากว่าแค่มันคือเม็ดยาแบบไหน”ต้วนเหิงกลายเป็ตื่นเต้น
พวกผู้าุโในตระกูลที่ได้ยินพากันหูตั้งพวกเขาพอจะเดาออกอยู่แล้วว่าอู๋เซิ่งนั้นมีอาจารย์ลึกลีบอยู่เื้ัไม่งั้นคงไม่แข็งแกร่งขนาดนี้และอู๋เซิ่งก็ตั้งใจให้พวกเขาได้ยินเพื่อทำให้พวกเขาไม่กล้าคิดร้ายต่อตนเองอีก
71
