ณ บริษัท
ร่างระหงเดินเข้ามาโดยที่ไม่ลืมชูบัตรพนักงานให้กับลุงรปภ.ได้เห็น เมื่อเดินเข้ามาถึงห้องทำงานเลขาสาวก็จัดการเตรียมตารางงานและกาแฟไว้ให้เ้านายของเธอ ห้องทำงานขนาดใหญ่เงียบเสียจนความคิดไม่อยู่กับตัว และที่โชคร้ายไปกว่านั้นคือโต๊ะทำงานของเลขาตั้งอยู่ในห้องผู้บริหารแห่งนี้ด้วยแอลลี่ยื่นเหม่ออยู่นานจนไม่ได้ยินเสียงเปิดประตู เมื่อเธอหันหลังทำท่าจะเดินออกไปใบหน้าก็ชนเข้ากับเนคไทของร่างสูงเต็มๆ
“อ๊ะ….ท่าน....ดิฉัน....ขอโทษค่ะ”
“มาเช้ากว่าที่คิดนะ”
“…..”
“คงคิดคำแก้ตัวจากเมื่อคืนมาแล้วล่ะสิ”
“คือ….”
“รีบว่ามา”
กรผายมือให้อีกฝ่ายไปนั่งที่โซฟา ก่อนที่เขาจะยืนมองบั้นท้ายกลมงอนในกระโปรงสั้นกุด ชุดทำงานของเธอมันคงจะไม่มีชุดอื่นที่เรียบร้อยมากกว่านี้ เสื้อผ้าแต่ละตัวมันรัดแน่นจนกระดุมปริแทบหลุด เสียงเข้มหัวเราะในใจว่าคนเช่นเธอสามารถไต่เต้ามาเป็เลขาอดีตผู้บริหารคนเก่าได้ยังไง...แต่เมื่อได้เห็นชุดที่หญิงสาวสวมใส่...กรก็เข้าใจว่าคงไม่มีชายแก่คนไหนไม่อยากมองสองลูกนั้นใกล้ๆให้เห็นเต็มตาทุกวัน
เธอยังใช้เรือนร่างยั่วยวนเป็ประโยชน์ได้ดี....แต่ตอนนี้มันใช้ให้เขาหลงใหลแบบเดิมไม่ได้แล้ว แค่คิดถึงการกระทำของเธอในอดีต ความโกรธก็พุ่งไปตามตัวจนร่างกายร้อนรุ่มไปหมด
“เื่เมื่อคืน....ดิฉันต้องขอโทษด้วยค่ะที่เกิดเหตุการณ์แบบนั้น”
“…..”
“ถ้าผู้บริหารให้โอกาส ดิฉันรับรองว่าจะไม่เกิดเื่แบบนี้ขึ้นอีก”
“แหม….พูดซะทางการเชียว”
“…..”
“ฉันนึกว่าเธอจะมาออดอ้อนหรือใช้ร่างกายกำจัดปัญหาซะอีก คิดผิดไปจริงๆ”
“คือ….”
“ลองเรียกฉันอย่างที่เธอเคยเรียกเหมือนแต่ก่อนสิ พูดสิ ‘ขอโทษค่ะคุณป๋า’”
แอลลี่เงยหน้ามองน้ำเสียงล้อเลียนเมื่อในอดีต แม้จะอยากปฏิเสธ....แต่สถานการณ์ตอนนี้ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากตามน้ำไปเรื่อยๆ
“ขอโทษค่ะ....ป๋า”
“….ได้ฟังแบบนั้นฉันก็ชื่นใจขึ้นมาเลย” กรนั่งลงบนโซฟาใกล้ๆ ก่อนจะคว้าร่างเลขาสาวมาประชิดตัว “คนเมื่อคืนนี้...แฟนเธอสินะ”
“….ค่ะ”
“ดูท่าคงจะรักมาก....ถึงขนาดยอมให้มามีอะไรในที่ทำงานแบบนี้”
“…..”
แอลลี่เม้มปาก...เธอไม่กล้าพูดว่าเธอรักแฟนหนุ่มมากขนาดไหน เพราะตอนนี้ร่างกายของเธอถูกโอบแน่นจนเนื้อััทะลุผ่านเสื้อไปแล้ว
“แต่เมื่อคืน....ฉันคิดว่าไอ้นั่นทำให้เธอไม่มีความสุขเลยหนิ....จริงมั้ย”
“ไม่…..ไม่จริงค่ะ”
“หึหึ….ปฏิเสธทำไม แค่ฉันได้ยินเสียงก็รู้แล้วว่านั้นไม่ใช่ตัวเธอ”
“ท่านคะ....”
“ชีวิตเธอตอนนี้เหมือนฉันในอดีตไม่มีผิด”
แอลลี่เงยหน้าสบสายตาร่างสูงกับคำพูดของเขา...
“ฉันเองก็รักภรรยา แต่เื่บนเตียงเราเข้ากันไม่ได้ ตอนนี้เธอเองก็รักไอ้เวรนั่น....และเื่ตรงนี้ก็เข้ากันไม่ได้เลยซักนิด!”
“อ๊างง อย่าค่ะท่านนน”
กรล้วงมือเข้าไปใต้กระโปรงแสนสั้น พร้อมกับขยี้เม็ดสวาทที่ประดับอยู่บนเนินโหนก โพรงอุ่นๆกระจายไอร้อนติดมือแถมยังชุ่มฉ่ำจนทำให้เขาหัวเราะขึ้นมาเสียงดัง
“นี่ไงล่ะหลักฐานอีกชิ้น....เปียกเชียวนะ”
“ป…ปล่อยได้แล้ว อื้อออ”
“มันถึงเวลาที่เธอจะได้รู้สึกเหมือนฉันแล้วล่ะ”
“อื้ออออ”
นิ้วหนาสอดทะลวงเข้าไปในร่องสวาทได้อย่างง่ายดาย ความชื้นแฉะที่กักขังกระจายออกมาเต็มง่าม แอลลี่พยายามต่อสู้แต่เรี่ยวแรงของเธอไม่สามารถเคลื่อนไหวร่างหนาได้แม้แต่นิดเดียว แผ่นหลังถูกดันให้นอนลงไปบนโซฟา ก่อนที่นิ้วหนาจะล้วงเข้าไปจนขาทั้งสองกางออกกว้าง!
“ไม่….อื้อออออ.....หนูไม่ใช่คนเดิมแล้วนะคะ อ๊าาาา”
“ฮ่าๆๆ ดูพูดเข้าสิ”
“หนู….อ๊า…..หนูไม่ได้ตั้งใจ....”
“แต่เธอทำไปแล้ว!”
“อ๊างงงงง”
“อย่าดิ้นนักสิ ฉันกำลังช่วยเธออยู่นะ เหมือนที่เธอเคยช่วยฉันไง เรามาปลดปล่อยช่วยกันดีกว่า!”
“ม้ายยยยยย.....”
เสียงแหลมร้องครวญครางใต้ร่างหนา...นิ้วของท่านประธานทะลวงสวาทเข้ามาในรูจนดวงตากลอกกลิ้ง ความเสียวที่ไม่ได้ััมานานกระจายไปทั่วทั้งร่าง แม้แต่ตอนที่ถูกแฟนหนุ่มกระแทก.....ความรู้สึกทีได้รับมันยังไม่เสียวเท่านี้ เม็ดสวาทบนโหนกถูกขยี้อย่างหนักหน่วง ความดุเดือดที่ขาดหายไปสามปี....มันกำลังกลับมาอีกครั้ง!
21K
