ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ใบหน้าของณัชชา หยุดจ้องมองไปที่ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำแน่นอนณัชชารู้จักเขา เขาเป็นคนของพ่อเลี้ยง ในอดีตมาวินส่งเขามาเพื่อไปมอบของให้เธอฉันได้ยิน แต่ผู้ชายคนนั้นพูดว่า "คุณณัชชา พ่อเลี้ยงกำลังรอคุณอยู่"ดวงตาของณัชชาสะดุดบนรถสีดำที่อยู่ไม่ไกลณัชชาจำรถของมาวินได้อย่างดีในเชียงใหม่ไม่มีใครใช้รถหมายเลขเดียวคือเลข 8 ซึ่งมีเพียงพ่อเลี้ยงมาวินคนเดียวเท่านั้นอย่างไรก็ตามมาวินรอเธอ เธอจะทำอย่างไรกับมันณัชชาเพิกเฉยต่อชัยวัตร และตอนนี้เธอมีสิ่งของมากมายและหนักอยู่ในมือและเธอคิดที่จะรีบกลับไปที่หอพักและวางมันลง "คุณณัชชา คุณจะไปไหน?"ณัชชาดึงแขนวิยะดาเพิ่งเริ่งเดินไปในทิศทางตรงกันข้ามกับชัยวัตรณัชชา: "พวกเราจะกลับไปที่หอพัก"ชัยวัตร เตือนขึ้นว่า "พ่อเลี้ยง กำลังรอคุณอยู่"ณัชชากลอกตาของเธอและพบว่ามันไร้สาระ "ฉันรู้ว่าเขารอ มันเป็นสิทธิ์ของเขาที่เขาจะรอ แต่ก็เป็นสิทธิ์ของฉันที่จะกลับหอพัก"ตอนนี้เธอไม่มีความสัมพันธ์กับมาวิน และเธอไม่ได้เป็นหนี้มาวิน ณัชชาโกรธมากเมื่อเห็นว่าเขาไม่สามารถหยุดเธอได้ ชัยวัตร จึงรีบกลับไปที่ มาวินณัชชาคิดว่า มาวิน ในตอนนี้ไม่ใช่คนโกรธง่าย ชัยวัตรเอาคำพูดของเธอกลับมาและเธอก็จะไป แต่โดยไม่คาดคิดเธอเดินไปที่หอพักและรถของพ่อเลี้ยง หยุดลงที่ชั้นล่างเมื่อพวกเธอกลับมาช้ามีคนไม่กี่คนบนท้องถนน แสงไฟสีส้มอบอุ่นลดลงและชายในชุดสูทสีเทาเงินก็ออกมาจากรถ วิยะดาเดินห่างออกมาอีกด้านมองเห็นในระดับสายตา "เดี๋ยวฉันรอเธออยู่แถวนี้นะ"เขายืนอยู่ด้านข้าง ร่างสูงใหญ่ของเขาโน้มลงในรัศมี ใบหน้าของเขาลึกและหล่อมาวิน มองไปที่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ตรงหน้า เธอริมฝีปากบาง ๆ เม้มเล็กน้อยและเขาก็ก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับมือของเขาที่พับเก็บไว้กับร่างกายเขารอสองสามวัน แต่ณัชชาไม่ยอมมาพบเขา เขาไม่สบายใจ เมื่อเวลาเขายุ่งกับงานเขาไม่รู้สึกอะไรมาก แต่เมื่อเขาอยู่ในช่วงเวลาว่างเขาจำใบหน้าของณัชชาได้โดยไม่รู้ตัวไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่มักจะคิดว่าเป็นภรรยาของเขาตลอดเวลา ณัชชาเป็นคนที่เชื่อฟังเรียบง่ายและไม่เคยคิดเรื่องที่เธอไม่ควรคิด ยิ่งไปกว่านั้นใบหน้านั้นหวานจริงๆตราบใดที่คิดเรื่องนี้เขาก็อยากจะกดเธอลงบนเตียงและร่วมรักอย่างหนักฉันไม่ได้เห็นมันมาสักพักแล้วและฉันไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองจริงๆหรือเปล่า มาวิน คิดว่าณัชชาสวยขึ้น ในอดีตณัชชาก็สวยเหมือนกัน แต่ไม่มีความงามที่ดุดันและนุ่มนวลเหมือนดอกไม้ แต่ตอนนี้เธอสวมกางเกงยีนส์เสื้อเชิ้ตสีขาว เสื้อคลุมสีดำใบหน้าคมและริมฝีปากสีแดงสด และดูแข็งแกร่งณัชชากดหมวกยอดแหลมผมยาวสีดำนุ่มของเธอตกลงจากไหล่และเงยศีรษะขึ้นเล็กน้อยมาวิน หายใจเข้าลึก ๆ และสัมผัสกระดุมข้อมือสีเงินอุณหภูมิที่เย็นยะเยือกทำให้ความคิดของเขากลับมาเขานึกขึ้นได้ว่าจุดประสงค์ของการมาในวันนี้คืออะไร"ฉันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเชอรี่" มาวิน ไม่ได้ตั้งใจจะอธิบาย ท้ายที่สุด ณัชชาไม่เคยสนใจเรื่องเหล่านี้ เขาหวังเพียงว่าณัชชาเท่านั้นที่จะฟังสิ่งที่เขาพูด แน่นอนว่าเขาไม่นึกถึงการหมดรักของณัชชาเลยสักครั้งก็ต่อเมื่ออารมณ์ของณัชชากำลังมา แววตาที่มองเขาอย่างไร้ความหมาย และดูไม่มีความสุขที่ได้เห็นการค้นหาที่ร้อนแรงของเขาเขาแค่อยากจะอธิบายให้ชัดเจนในตอนนี้เพื่อที่เขาจะได้กลับมามีความสัมพันธ์กับณัชชาอีกครั้งณัชชาไม่เข้าใจและ มาวินก็พูดถึงสิ่งที่ณัชชากำลังทำอยู่ นอกเหนือจากการปรับแต่งเรซูเม่ในหอพักแล้วเธอยังยุ่งกับการเป็นตัวแทนขายของออนไลน์และตอบกลับลูกค้าอย่างหัวหมุนและเธอก็ไม่มีพลังงานในข่าวบันเทิงในประเทศเลยเธอรู้แค่ว่าเชอรี่เป็นดาราและเธอเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจของมาวินในชีวิตที่แล้ว แต่มาวินไม่สนใจเชอรี่เลย"เชอรี่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณ..มันเกี่ยวอะไรกับฉัน" แม้ว่าณัชชาเกิดใหม่ แต่ชีวิตสุดท้ายของเธอไม่ได้ถูกจดจำ นอกจากนี้เธอเลือกที่จะเลิกกับมาวิน ซึ่งมีวิถีชีวิตที่แตกต่างจากชีวิตก่อนหน้านี้ พระเจ้ารู้ว่ามีเอฟเฟกต์ผีเสื้อหรือไม่ มาวิน อาจเปลี่ยนรสนิยมของเขาคำพูดของณัชชาสำหรับมาวินฟังดูน่ารำคาญ ดวงตาของเขาลึกล้ำและเขาเล้าโลมด้วยน้ำเสียงของเด็ก “เธอไม่ได้เลิกกับฉัน เพราะเรื่องอื้อฉาวของฉันเหรอ”อื้อฉาว?ณัชชา กลอกตาของเธอ เธอไม่สนใจเรื่องพวกนั้น ตอนนี้เธอสนใจว่าเมื่อห้องนิรภัยเล็ก ๆ ส่วนตัวของเธอสามารถหาเงินมาซื้อบ้านได้ตอนนี้มาวิน มีจินตนาการมากมาย เกี่ยวกับการขอเลิกของณัชชา ใครจะเข้ามาในชีวิตของเธอ เขามีความคิดด้านลบเสมอเกี่ยวกับเรื่องนี้“คุณคิดมากเกินไปแล้ว พ่อเลี้ยงฉันเลิกกับคุณแล้ว มันไม่มีอะไรกับใครเลย” ณัชชายกเปลือกตาขึ้น ถอนหายใจอย่างหงุดหงิดไม่เกี่ยวข้อง? มาวิน ไม่เชื่อ เขาไม่เชื่อว่าณัชชาจะได้พบกับผู้ชายที่ดีกว่าเขาเขาเดินใกล้เข้ามาหาณัชชา เธออยู่ตรงหน้าเขาลมพัดและกลิ่นหอมจาง ๆ โชยเข้ามาในจมูกของเขา ท่าทีน้ำเสียงเย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ "ก่อนหน้านี้คุณอยู่กับผู้ชายคนไหน"เขาไม่ชอบกลิ่นน้ำหอม ดังนั้นเขาจึงไม่ชอบณัชชามาวิน เชื่อว่ามีผู้ชายอยู่ข้างๆ ณัชชา บางทีผู้ชายคนนั้นอาจฉีดน้ำหอมกลิ่นนี้"ผู้ชาย?" ณัชชาจั๊กจี้ริมฝีปากของเธอ เธอยิ้มและถามว่า "ทำไม?"แน่นอนว่าณัชชา เห็นใบหน้าของ มาวิน แย่ลงและไม่ได้หยุดเธอ เธอจึงรีบเดินไปหาวิยะดาที่ยืนรออยู่อีกมุม"ณัชชา พ่อเลี้ยงไม่ได้ทำอะไรเธอใช่ไหม?" วิยะดาเอ่ยถามด้วยสีหน้ากังวลณัชชามีสิ่งของมากมายอยู่ในมือและใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ข้างใต้ นิ้วของเธอมีรอยแดงเป็นรอย"เขามาหาเธอทำไม?" วิยะดาตะลึง เธอคิดว่าคนรวยจะไม่ก้มหัวให้ใคร พวกเขาเข้ามาถึงภายในห้องที่มีไฟสลัวๆวิยะดา มองไปที่ณัชชา ใบหน้าของเธอดูเศร้าและอารมณ์เสีย แต่เครื่องสำอางที่อยู่บนหน้าของเธอยังไม่จาง ตอนนี้เธอเป็นตัวแทนขายเครื่องสำอางเธอต้องทดลองด้วยใบหน้าของเธอ ทุกวันเธอต้องสวยเพื่อเพิ่มโอากาสหาเงิน ตอนนี้วิญญาณของเธอติดเครื่องสำอางจนงอมแงม“แล้วตกลง คืนดีมั้ย” เพื่อนๆในหอพักต่างรู้สึกสงสัยและยืดคอรอฟัง พวกเขาซุบซิบกันมากเกี่ยวกับเรื่องราวของรุ่นที่สองที่ร่ำรวยและซินเดอเรลล่าณัชชายิ้มเยาะขณะที่ค่อยๆบรรจงเช็ดเครื่องสำอางออกในกระจก "ความงามที่เขาต้องการ สัญญาว่าจะประกอบเว้นแต่สมองของฉันจะเห็นเป็นเรื่องสนุก"“แน่ใจเหรอว่าคุณจะสนุก” วิยะดาพูด เธออยากจะพูดมานานแล้ว แม้ว่า มาวิน จะเจ้าชู้และทำอะไรผิด แต่ฉันต้องบอกว่าพ่อเลี้ยง หล่อและเป็นเหมือนทองและถ้าไปอยู่กับเขาจะสบายตลอดชีวิต หากปล่อยเขาไปณัชชาต้องทำงานหนักมากกว่าจะร่ำรวยตอนนี้พ่อเลี้ยงกลับมาหาเธออีกครั้งและไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่จะกลับมาคืนดีกัน“ถ้าคุณอยากไปอยู่กับเขาก็ไป ฉันไม่ไป” ณัชชากล่าวอย่างจริงจังวิยะดาแตะหน้าอกของเธอที่ราบไปกับสนามบินและพูดติดตลกว่า "ถ้าเขามองฉันบ้าง ก็ดีน่ะสิ"ณัชชากระพริบตาและเยาะเย้ย "เธออยากให้ฉันคุยกับเขาไหม บางทีเขาอาจจะโอเค"วิยะดา โบกมือด้วยความรู้ว่า "ลืมไปเลย..ฉันยังชอบแฟนอยู่"ณัชชามองออกไปนอกหน้าต่างและรถชั้นล่างยังไม่ได้ออกไปจากจุดเดิมมาวิน นั่งอยู่ในรถและสูบบุหรี่หนึ่งมวน ชัยวัตรนั่งอยู่ในท่าขับรถเงยหน้าขึ้นมองโทรศัพท์มือถือก็เกือบเที่ยงคืนแล้วในฐานะผู้ช่วยพิเศษของพ่อเลี้ยง เงินเดือนสูง แต่ความกดดันก็มากเช่นกัน เป็นเวลาเที่ยงคืนและคุณพ่อเลี้ยงยังไม่มีทีท่าว่าจะกลับไปเจ้านายอาจไปทำงานสายได้ แต่เขาทำไม่ได้ เขาต้องถูกหักเงินเดือนถ้ามาช้าไปแค่เพียงนาทีเดียวชัยวัตรเลียริมฝีปาก เขาแค่อยากจะเตือนพ่อเลี้ยงเรื่องเวลา พ่อเลี้ยงน่าจะยังไม่อยากนอนตอนนี้ แต่เขาง่วงนอนเขากำลังจะพูดและสายตาของ มาวิน ก็เหลือบไปเห็นแสงที่ดับแล้วชั้นบนสั่งด้วยใบหน้าเย็นชา “ชัยวัตรคุณไปสืบมานะว่าผู้ชายของณัชชาเป็นใคร ฉันต้องการข้อมูลในเช้าวันพรุ่งนี้ "เขาอยากดูว่ามีใครกล้าเข้ามาจีบผู้หญิงของเขาชัยวัตรกลอกตาของเขาและคิดเกี่ยวกับการโดนทำโทษในวันพรุ่งนี้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 8 กลิ่นน้ำหอม

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 8 กลิ่นน้ำหอม

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้