ราชาไร้บัลลังก์

ทุกคนที่เหลืออยู่ได้แต่มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความตกใจและสามารถประติดประต่อเรื่องราวได้เป็นมิคาเอลแน่นอนที่ฆ่าลูกของนาง แม้แต่อาจารย์ในสถาบันก็ยังกล้าฆ่า แล้วพวกมันล่ะ?แน่นอนหากไปตอแยมิคาเอลเข้าศพคงไม่สวย
''ท่านผู้นำให้ข้าจัดการมั้ยครับ''เอดิสไม่ได้ไล่ตามซีโร่ไป มันกลับหันไปถามโดเยิลก่อนลงมือแต่โดเยิลกลับส่ายหัวเพราะมันคิดว่าไม่มีความจำเป็นอะไร ในเมื่อมิคาเอลกำลังจะลงมือด้วยตัวเองเปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! สายฟ้าสีดำในมือมิคาเอลก่อตัวเป็นหอกขนาดใหญ่ บูม! เขวี้ยงออกไปหอกสายฟ้าหายไปอย่างรวดเร็วมันไล่ตามหลังซีโร่ไป
''ทำไมพวกมันถึงไม่ไล่ตามข้ามา นี่มันแปลกมากๆ''ซีโร่หยุดเคลื่อนไหวเมื่อหนีออกมาได้ระยะทางหนึ่งนางไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่มีใครไล่ตามนาง แต่แล้ว...พลังมหาศาลก็พุ่งมาทางนางด้วยความรวดเร็วตอนนี้นางรู้แล้วว่าทำไมถึงไม่มีใครไล่ตาม
''บัดซบ ข้าไม่ยอม''นางตะโกนออกมาขณะพุ่งหนีออกไปอีกทาง แต่หอกสายฟ้าในครั้งนี้มันเหมือนจรวดติดตามไม่ว่าซีโร่จะหนีไปทางไหนหอกสายฟ้าก็ตามติดนางไปทุกที่ ใกล้เข้าไปเรื่อยๆจนตอนนี้ซีโร่มองเห็นหอกสายฟ้าชัดเจนและจากหอกสายฟ้าอันใหญ่โตอยู่ดีๆมันกลับแยกออกจากกันตอนนี้กลายเป็นหอกสายฟ้า100เล่มพุ่งเข้าหาซีโร่ทุกทิศทาง ฉึก! ฉึก! ฉึก! ซีโร่ถูกตรึงเอาไว้กับพื้นพร้อมๆกันนั้นมิคาเอลก็ปรากฎตัวราวกับภูติผีที่ด้านหน้าของซีโร่
''มดปลวก ให้เวลาหนีแต่ก็ยังหนีไม่พ้นเจ้ามันอ่อนแอจริงๆ''มิคาเอลพูดขึ้นมา นี่ทำให้ซีโร่กัดปากแน่นคำพูดแบบนี้มันคล้ายๆกับนางที่เคยดูถูกมิคาเอลมาก่อน
''จะทำอะไรกับข้าก็ทำแต่ข้าจะไม่ร้องขอความเมตตา''
''มั่นใจจังนะ แล้วข้าจะคอยดู''มิคาเอลจับไปที่ไหล่ขอซีโร่อยู่ดีๆตัวนางก็แปลกไป ร่างกายกระตุกไปมาจากนั้นหอกสายฟ้าจึงหายไป พร้อมกับตัวซีโร่ที่ลุกขึ้น
''นี่เจ้าทำอะไรกับร่างกายของข้า''ซีโร่ถามออกไปเพราะนางยังมีสติดีทุกอย่างเพียงควบคุมร่างกายไม่ได้ร่างกายของนางในตอนนี้เคลื่อนไหวไปตามที่มิคาเอลสั่งเพราะนางโดนควบคุมโดยตรงจากพิษพิเศษ
''ตามข้ามา แน่นอนว่าต่อจากนี้เจ้าจะต้องร้องขอให้ข้าหยุดทำ''มิคาเอลลอยออกไปขณะซีโร่ลอยตามหลังทั้งคู่กลับเข้ามาในงานโดยในงานตอนนี้ทูไม่มีสติหลงเหลืออยู่แล้วมิคาเอลไม่ได้สนใจ มันหาเก้าอี้มานั่งจากนั้นจึงมองไปที่ซีโร่
''กินมันซะ กินให้หมดทั้งตัว''มิคาเอลสั่งให้ซีโร่กัดกินทูซึ่งเป็นลูกชายของตัวเอง
''ไม่ ไม่ ไม่ อย่า ข้าไม่ทำ''ถึงจะร้องออกมายังไงก็ตามแต่ร่างกายกลับไม่ฟัง ซีโร่พุ่งเข้ากัดกินทูทันทีกี๊ส! เนื่องจากทูไร้สติเวลาเจ็บปวดจึงร้องออกมาด้วยเสียงแปลกๆ แต่นั่นกลับทำให้ซีโร่ร้องไห้ออกมาคนที่ดูอยู่ในตอนนี้เองก็เริ่มเกิดอาการคลื่นไส้ ถึงพวกมันจะฆ่าคนมามากแต่นี่มันป่าเถื่อนเกินไป
''หยุด พอแล้วข้าขอร้องปลดปล่อยข้า2คนเถอะ''เพียงแค่กินส่วนแขนของลูกตัวเองหมด ซีโร่ก็ไม่ไหวแล้วมันร้องขอความตายออกมา
''ลูกข้าเรื่องนี้ช่างมันไปเถอะ ยังไงทั้ง2คนก็ได้รับความทรมานมามากพอแล้ว''โผล๊ะ! โผล๊ะ!โดเยิลระเบิด2แม่ลูกทิ้ง จากนั้นจึงพูดต่อ
''นี่คือของขวัญของข้ามันจะช่วยเพิ่มระดับพลังให้เจ้าอีก5ระดับโดยไม่มีข้อเสีย''โดเยิลส่งเม็ดยาให้พร้อมรอยยิ้ม มิคาเอลเองก็ยิ้มให้แล้วรับยาเม็ดนั้นมาจากนั้นจึงกินมันลงไปในทันทีบูม! บูม! บูม! ระดับ51เทพจุติ แต่อยู่ๆร่างของมิคาเอลก็เกิดสั่นไปมาอย่างควบคุมไม่ได้และหลับตาลงจากนั้นจึงลืมตาขึ้น
''ท่านพ่อข้ารู้สึกดีมาก ขอบคุณสำหรับของขวัญ''มิคาเอลสวมบทบาทว่าเชื่อฟังโดเยิลทันที
''เจ้ารู้สึกยังไงบ้างตอนนี้''โดเยิลถามมิคาเอลออกมา มันต้องการประเมิณผลของมิคาเอลในตอนนี้ว่าตัวมันสามารถควบคุมมิคาเอลได้มากน้อยแค่ไหนเพราะมิคาเอลคือราชันย์จิ้งจอกเก้าหางมันจึงไม่มั่นใจว่าจะควบคุมได้ย่างสมบูรณ์
''แค่รู้ว่าท่านคือพ่อของข้าและต้องเชื่อฟังแค่บางอย่างเท่านั้น ส่วนอื่นๆล้วนปกติดี''มิคาเอลเลือกทำให้อีกฝ่ายเชื่อว่ามันไม่สามารถบังคับมิคาเอลได้เต็มที่ หากไม่ทำแบบนี้มันจะง่ายเกินไป
''ดีมาก แค่นี้ก็พอแล้ว ส่วนเจ้า2คนเรามีเรื่องต้องคุยกันและนี่เป็นเรื่องใหญ่ด้วย''โดเยิลพอใจกับมิคาเอลมันไม่ต้องการบังคับอีกฝ่ายมากเกินไปเพราะถ้าหากอีกฝ่ายพยายามต่อต้านขึ้นมามันจะเสียทุกอย่างไป
''เรื่องอะไรของเจ้า หากมีอะไรก็รีบพูดมา''ผู้นำเผ่าเทพพูดขึ้นขณะสีหน้าบูดบึ้งเพราะอารมณ์ไม่ดีนักการมาครั้งนี้ทำให้มันเสียหน้าเพราะศิษย์ของตัวเองไปมาก
''ขอให้เป็นเรื่องสำคัญจริงๆเถอะ ไม่เช่นนั้นเจ้าจะทำให้ข้าโกรธมาก''ผู้นำเผ่ามารมีท่าทีสบายๆเพราะมันไม่ได้เสียอะไรไปมากมาย
''ข้ามีวิธีดึงสายเลือดมังกรผู้สังหารพระเจ้าออกมาได้แล้ว''โดเยิลพูดออกมาแค่นี้เพื่อกระตุ้นความสนใจของอีกฝ่ายและที่โดเยิลกล้าพูดก็เพราะคนที่เหลืออยู่ทั้งหมดล้วนรู้เรื่องนี้อยู่แล้วตึง! ตูม! ผู้นำเผ่าเทพระเบิดโต๊ะออกทันทีที่ได้ยิน มันแทบไม่เชื่อหูของตัวเอง
''เจ้าพูดจริงรึปล่าว ไหนบอกข้ามาหน่อยหากมีอะไรให้ช่วยก็บอกข้ามาได้เลย''
''ใช่หากวิธีที่เจ้าจะพูดได้ผลข้ายินดีช่วยทุกอย่าง''ผู้นำเผ่าเทพและเผ่ามารดีใจจนเนื้อเต้นจนควบคุมไม่อยู่
''ลูกของข้าสามารถบีบอัดคนให้เป็นลูกแก้วได้นั่นคือความสามารถตามธรรมชาติของเค้าแต่ข้าไม่รู้ว่าความสามารถนั้นตื่นขึ้นมาเต็มที่แล้วหรือยังว่าไงลูกของข้าความาสามารถนั้นตื่นขึ้นถึงไหนแล้วและมันสามารถบีบอัดสายเลือดได้มั้ย''โดเยิลที่พูดออกมาได้หันไปถามมิคาเอล ซึ่งมิคาเอลก็รอช่วงนี้อยู่มันจึงตอบได้ทันที
''เรียนท่านพ่อความสามารถนั้นยังตื่นไม่เต็มที่ โดยข้าจะต้องรอจนอายุครบ150ปีก่อนซึ่งเหลืออีก110ปีและมันสามารถบีบอัดสายเลือดได้ทำให้คนที่กินลูกแก้วลูกนั้นเข้าไปสามารถครอบครองสายเลือดนั้นๆได้และนอกจากนี้การบีบอัดสายเลือดมันต้องการความละเอียดและพลังที่สูงมากๆจึงจะสำเร็จข้าจึงจำเป็นต้องมีทรัพยากรมหาศาลคอยช่วยและต้องฝึกฝนตลอด110ปีต่อจากนี้โดยห้ามมีคนเข้าไปรบกวนและอย่างสุดท้ายข้าจำเป็นต้องไปดูคนที่ท่านพ่อต้องการให้ข้าบีบอัดสายเลือดดูก่อน''มิคาเอลเงียบลงหลังจากอธิบายเสร็จ นี่สร้างความตกตะลึงให้3ผู้นำเผ่าอย่างมาก ทั้ง3ฉีกยิ้มจนน่าขนลุกก็จะไม่ให้พวกมันไม่ฉีกยิ้มได้ยังไงในเมื่อมันหาวิธีดึงสายเลือดมา5,000กว่าปีแล้วแต่ก็ทำไม่ได้และในตอนนี้อีกแค่110ปีพวกมันก็จะสมหวังอยู่แล้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่136:แล้วข้าจะคอยดู

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่136:แล้วข้าจะคอยดู

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้