กลางถนนที่เต็มไปด้วยซากรถและคราบเืเก่า เสียงหายใจของทุกคนเริ่มหนักขึ้นเรื่อย ๆ หลังการปรากฏตัวของ Hunter Variant เพราะแม้พวกเขาจะเคยสู้กับมอนสเตอร์มาหลายครั้งแล้ว แต่ไม่มีครั้งไหนที่ให้ความรู้สึกกดดันแบบนี้มาก่อน ดวงตาสีเหลืองของมันกำลังจับจ้องมาทางธีร์โดยตรง ราวกับกำลังประเมินว่า ใครคือเป้าหมายสำคัญที่สุดของกลุ่มนี้
และสิ่งที่น่ากลัวที่สุด…
คือมัน “รอจังหวะ” เป็
มันไม่ได้พุ่งเข้ามาแบบสัตว์คลั่งเหมือนซอมบี้ทั่วไปอีกแล้ว แต่กำลังเคลื่อนที่วนไปรอบ ๆ อย่างเงียบงัน คอยหาช่องโหว่ของทีมสำรวจ ราวกับนักล่าที่มีประสบการณ์ในการฆ่ามนุษย์มานับครั้งไม่ถ้วน
“เว้นระยะกันไว้!” ผู้กองภาสะโขึ้นทันที พร้อมยกปืนเล็งไปรอบด้าน “มันกำลังหาเป้าหมายโดดเดี่ยว!”
ทุกคนรีบขยับเข้าหากันทันที แม้แต่ตำรวจที่เคยผ่านสถานการณ์อันตรายมามาก ยังเริ่มมีเหงื่อไหลลงข้างแก้ม เพราะความเร็วของ Hunter Variant นั้นเกินกว่าที่สายตามนุษย์ธรรมดาจะตามทันจริง ๆ
ลูเซียนยังคงยืนอยู่ด้านหน้าสุด ดาบเงินในมือสะท้อนแสงแดดยามเย็นเป็ประกายเย็นเยียบ ดวงตาสีฟ้าของเขาไม่ละจากตัว Hunter แม้แต่วินาทีเดียว เพราะเขาเองก็ััได้ว่า มอนสเตอร์ตัวนี้อันตรายกว่าหัวหน้าออร์คคลั่งเมื่อคืนเสียอีก
ทันใดนั้นเอง…
Hunter Variant ก็หายไปจากตำแหน่งอีกครั้ง
ฟึ่บ!!
“้า!” มินะโสุดเสียง
ทุกคนเงยหน้าขึ้นทันที ก่อนเห็นร่างสีดำกำลังพุ่งลงมาจากป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ด้วยความเร็วมหาศาล กรงเล็บทั้งสองข้างสะท้อนแสงวาบราวกับใบมีด
เป้าหมายของมันครั้งนี้… คือมิน
“มิน!!”
ธีร์พุ่งเข้าไปแทบจะทันทีโดยไม่ทันคิด ร่างกายขยับเร็วกว่าที่เคยราวกับสัญชาตญาณ เขายกดาบสายฟ้าขึ้นฟันสวนเต็มแรง
เคร้งงงง!!
กรงเล็บสีดำปะทะกับดาบจนเกิดประกายไฟกระจายทั่วอากาศ แรงกระแทกมหาศาลทำให้แขนของธีร์ชาจนแทบหลุด ดาบเกือบกระเด็นออกจากมือ แต่กระแสไฟฟ้าจากดาบสายฟ้าก็ะเิออกในจังหวะเดียวกัน
เปรี๊ยะะะะ!!
Hunter Variant กระตุกเล็กน้อยทันทีเมื่อโดนไฟฟ้าช็อต ร่างของมันถอยกลับไปบนหลังคารถอีกครั้ง พร้อมดวงตาสีเหลืองที่เริ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อย
มัน… กำลังเริ่มมองธีร์เป็ภัยคุกคามแล้ว
[ดาบสายฟ้า สร้างสถานะ “ช็อตไฟฟ้า” สำเร็จ]
ข้อความระบบเด้งขึ้นตรงหน้า ทำให้ธีร์เริ่มเข้าใจว่า อาวุธ Rare ไม่ได้เป็เพียงของที่คมกว่าเดิม แต่ยังมี “สกิลพิเศษ” ซ่อนอยู่ด้วย
แต่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว เสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
“ระวังซ้าย!!”
ซอมบี้กลายพันธุ์อีกกลุ่มหนึ่งกำลังเดินออกมาจากตรอกด้านข้างมากกว่ายี่สิบตัว พร้อมหมาป่าเกราะดำอีกสามตัวที่เริ่มวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
สีหน้าของผู้กองภาสเปลี่ยนทันที
“พวกมันกำลังล้อมเรา!”
ทุกคนเริ่มเข้าใจในวินาทีนั้นเอง
Hunter Variant ไม่ได้โจมตีมั่ว ๆ
มันกำลัง “ควบคุม” ฝูงมอนสเตอร์อยู่
ติ๊ง!
[Hunter Variant ใช้สกิล : Command Low Undead]
[มอนสเตอร์รอบตัวเข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่ง]
ดวงตาของธีร์สั่นทันที
เพราะถ้ามอนสเตอร์เริ่มมีตัวบัญชาการได้จริง ต่อจากนี้โลกจะอันตรายขึ้นอีกหลายเท่าแน่นอน
“ต้องฆ่ามันก่อน!” ธีร์ะโ
ลูเซียนพยักหน้าเพียงเล็กน้อย ก่อนร่างของเขาจะหายไปจากตำแหน่งทันที
ฟึ่บ!!
เร็วเกินกว่าที่สายตามองทันอีกครั้ง
ดาบเงินฟันเข้าหา Hunter Variant ตรง ๆ แต่ครั้งนี้ มันกลับหลบได้
ฉัวะ!!
เสาไฟฟ้าด้านหลังถูกผ่าขาดครึ่งแทน
Hunter Variant ะโถอยหลังอย่างรวดเร็ว ก่อนส่งเสียงหัวเราะแหลมบิดเบี้ยวอีกครั้ง ราวกับกำลังสนุกกับการต่อสู้นี้
“มันเรียนรู้เร็วมาก…” มินพูดเสียงสั่น
เพราะเพียงไม่กี่วินาทีที่ผ่านมา มันเริ่มจับจังหวะการโจมตีของลูเซียนได้แล้ว
และในวินาทีนั้นเอง
ธีร์ก็สังเกตเห็นบางอย่าง
ทุกครั้งที่ Hunter Variant เคลื่อนที่เร็ว ดวงตาสีเหลืองของมันจะเรืองแสงแรงขึ้นชั่วขณะ ราวกับกำลังใช้พลังงานบางอย่างเร่งร่างกายตัวเอง
“ดวงตา…” ธีร์พึมพำเบา ๆ
ก่อนหันไปะโสุดเสียง
“ลูเซียน! ตาของมัน!”
ดวงตาสีฟ้าของลูเซียนหรี่ลงทันที
จากนั้น… เขาก็ยิ้มบาง ๆ เป็ครั้งแรก
ฟึ่บ!!
ร่างของอัศวินแห่งแสงพุ่งหายไปอีกครั้ง แต่คราวนี้ เขาไม่ได้ฟันตรง ๆ เหมือนเดิม
ดาบเงินกวาดออกด้านข้างหลอกหนึ่งจังหวะ
Hunter Variant รีบเบี่ยงหลบทันทีตามสัญชาตญาณ
และนั่นเอง… คือสิ่งที่ลูเซียน้า
เพราะในเสี้ยววินาทีที่มันหันหน้า
ธีร์ก็ยกดาบสายฟ้าขึ้น พร้อมปล่อยพลังทั้งหมดฟันออกไปสุดแรง
เปรี้ยงงงงงง!!
สายฟ้าสีฟ้าะเิพุ่งออกจากใบดาบตรงเข้าดวงตาสีเหลืองของ Hunter Variant เต็ม ๆ
เสียงกรีดร้องแหลมดังลั่นถนนทันที
และเป็ครั้งแรก…
มอนสเตอร์ตัวนั้นเริ่ม “หวาดกลัว”