แสงอาทิตย์อ่อนแสงสีเหลืองทองยามเช้าของวันครบรอบแต่งงานปีที่สี่สาดส่องผ่านแนวหน้าต่างกระจกบานสูงเข้ามาภายในโถงทางเดินของคฤหาสน์หรู บรรยากาศรอบตัวควรจะอบอวลไปด้วยความสุขและความโรแมนติกอย่างที่คู่สมรสทั่วไปพึงมี ทว่าในส่วนลึกของทรวงอกของแพรพิมพ์กลับมีความรู้สึกแน่นหน่วงอึดอัดใจอย่างลึกลับและลางสังหรณ์ประหลาดที่ทำให้เธอหายใจไม่ทั่วท้องั้แ่ลืมตาตื่นขึ้นมา คล้ายกับมีก้อนเมฆทมิฬแห่งโชคร้ายและภัยพิบัติกำลังลอยตัวค้างเติ่งเหนือบานหลังคาบ้านคฤหาสน์หลังนี้
พิมพ์นั่งพิจารณาถึงภาระหน้าที่การเป็สะใภ้ตระกูลใหญ่ ภาพลักษณ์ของภรรยาแสนดีที่ต้องออกสื่อสังคมออนไลน์เคียงคู่กับภพ ความน่าเกรงขามและการแบกรับความคาดหวังของวงศ์ตระกูลช่างเป็เหมือนโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นรัดคอเธอจนหายใจลำบาก และภายใต้โซ่ตรวนเ่าั้ ความเหงาอ้างว้างที่ภพทิ้งขว้างเธอกลับยิ่งทับถมจนศีลธรรมของเธอผุกร่อน ยอมเปิดรับภัทร์ก้าวเข้ามาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปทีละน้อยในทุกจังหวะชีวิตและการพบเจอกันลับหลัง
สภาพอากาศในเช้าวันนี้แปลกประหลาด ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้มมีเมฆฝนก่อตัวขึ้นเลือนลางแต่เช้า ลมหนาวพัดกรรโชกจนกิ่งไม้ใหญ่ตีเข้ากับขอบหน้าต่างกระจกดังปึกๆ เป็ระยะๆ ยิ่งเพิ่มความหม่นหมองในใจยามพิมพ์ก้าวเดินลงมาสูดอากาศที่ระเบียงกว้างของสวนหย่อมชั้นสอง สายตาคู่สวยของเธอก็ตทอดมองเห็นนกพิราบสีขาวพิสุทธิ์ตัวหนึ่งร่วงหล่นลงมาเกาะที่ราวระเบียงเหล็กดัดด้วยท่าทางเหนื่อยล้าเจ็บปีกและส่งเสียงร้องแ่เบาอย่างเ็ป มันขยับตัวพยายามสะบัดปีกชื้นน้ำค้างก่อนจะบินจากไป ทิ้งขนนกสีขาวบริสุทธิ์เส้นหนึ่งให้ร่วงหล่นลงสู่ผืนหญ้าชื้นด้านล่าง
แพรพิมพ์เฝ้ามองขนนกสีขาวที่ร่วงหล่นนั้นด้วยหัวใจที่หล่นวูบสั่นสะท้านสะกดกลั้นอารมณ์ว้าวุ่น ลางสังหรณ์ประหลาดสะกิดกระซิบเตือนใจลึกลับว่า ขนนกสีขาวที่ร่วงหล่นนั้นเปรียบเสมือนเกียรติยศ ศีลธรรม และหน้ากากภรรยาที่ดีของเธอที่กำลังจะร่วงหล่นลงสู่โคลนตมและแหลกสลายลงในไม่ช้านี้อย่างไม่มีชิ้นดี เธอพยายามพินิจภาพขนนกขาวแล้วกอดรั้งอกตนเองแน่นเพื่อสลัดความคิดอัปมงคลออกไปจากใจแต่ก็ไม่เป็ผลสำเร็จ
ภพก้าวเดินลงมาจากห้องแต่งตัวในชุดสูททำงานสากลเต็มยศสีน้ำเงินเข้มเน้น่ไหล่ ใบหน้าของสามีประดับไปด้วยรอยยิ้มเบิกบานและดวงตาที่เป็ประกายระยิบระยับด้วยความสุข ชายหนุ่มตรงเข้ามากอดไหล่บางของภรรยาและก้มลงหอมแก้มเนียนเบาๆ ก่อนจะเอ่ยบอกลาอย่างรีบร้อนตามมารยาทผู้บริหารระดับสูง ภพถามไถ่สุขภาพของเธอด้วยแววตาห่วงใยตามประสาสามีแสนดีแต่พิมพ์กลับต้องโกหกตอบเลี่ยงไปเนื่องจากมีบาปติดตัวลึกซึ้ง
“พิมพ์ครับ... วันนี้พี่ต้องออกไปประชุมสัมมนาและพบคู่ค้ารายใหญ่เพื่อเซ็นสัญญาร่วมทุนฉบับแก้ไขเพิ่มเติมตลอดทั้งวันเลยล่ะนะ และคงมีงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จยาวต่อเนื่องไปจนถึง่ค่ำมืดเลยล่ะ พิมพ์ทานมื้อเย็นคนเดียวไปก่อนเลยนะ ไม่ต้องนอนรอพี่ล่ะ คืนนี้พี่คงกลับดึกมากแน่ๆ พี่จะทำทุกอย่างเพื่อผลกำไรและอนาคตบริษัทของเรานะพิมพ์” ภพเอ่ยด้วยรอยยิ้มอบอุ่นกว้างขวางพลางลูบเส้นผมยาวสลวยของภรรยาอย่างแสนรักโดยไม่ระแคะระคายแม้แต่น้อยถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเื้ัชีวิตคู่ของตนเอง
“ค่ะภพ... ทำงานเดินทางระมัดระวังตัวและดื่มแต่พอดีนะคะ พิมพ์จะรอคุณค่ะ” พิมพ์ส่งยิ้มหวานตอบรับ สวมหน้ากากภรรยาแสนดีปกปิดรอยร้าวในอกอย่างประณีตสัมบูรณ์แบบ
ทว่า... สิ่งที่แพรพิมพ์ไม่ล่วงรู้เลยคือ ทั้งหมดนี้คือส่วนหนึ่งของแผนการเซอร์ไพรส์ครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตรักที่ภพตั้งใจเตรียมการไวอย่างเงียบเชียบและโรแมนติก ชายหนุ่มไม่ได้มีงานประชุมยาวเหยียดจนถึงค่ำมืดอย่างที่กล่าวอ้างกับภรรยา หากแต่ตั้งใจจะรีบเดินทางกลับมาเซอร์ไพรส์พิมพ์ใน่บ่ายแก่ๆ พร้อมกล่องของขวัญสร้อยคอทองคำขาวโบราณฝังเพชรน้ำงามที่เขาสั่งทำพิเศษจากร้านอัญมณีชื่อดังระดับประเทศ และเพื่อสร้างบรรยากาศห้องหอที่เป็ส่วนตัวที่สุดโดยไม่มีใครมาขัดจังหวะความรัก ภพจึงได้แอบโทรศัพท์ออกคำสั่งลับสั่งการกับป้าแม่บ้านใหญ่และคนสวนทุกคนล่วงหน้าให้หยุดงานในบ่ายวันนั้นทั้งหมด เพื่อให้คฤหาสน์หรูว่างเปล่าปลอดคนรบกวน่เวลาพิเศษของเขากับภรรยา
“ป้าสมศรีครับ... วันนี้ั้แ่่เที่ยงตรงเป็ต้นไป ป้าและเด็กรับใช้รวมถึงคนสวนทุกคนสลัดเวรทำงานหยุดพักผ่อนยาวไปนอกบ้านได้เลยนะ พี่อยากให้บ้านไม่มีคนรบกวนน่ะครับ เดี๋ยว่บ่ายพี่จะกลับมาอยู่ฉลองวันครบรอบกับพิมพ์เงียบๆ สองคนสองต่อสอง พี่อยากให้ความอบอุ่นแก่พิมพ์ชดเชยที่ผ่านมา และเตรียมสร้อยคอทองคำขาวนี้ให้เธอด้วย ป้าช่วยคุมเด็กๆ เคลียร์ทางเดินและปิดประตูล็อคส่วนตึกนอกให้ดีด้วยนะครับ อย่าให้พิมพ์จับพิรุธได้ล่ะ” ภพกระซิบสั่งการกับแม่บ้านใหญอย่างเป็ความลับเพื่อไม่ให้พิมพ์ล่วงรู้แผนการฉลองนี้
“ค่ะคุณภพ ป้าจะจัดการให้เด็กรับใช้และคนสวนทุกคนเคลียร์ตึกใหญ่และเดินทางออกจากบ้านก่อนเที่ยงตรงแน่นอนค่ะ ขอให้คุณภพและคุณพิมพ์มีความสุขในวันครบรอบแต่งงานนะคะ” แม่บ้านใหญ่รับคำด้วยรอยยิ้มยินดี
พิมพ์และภัทร์กลับเข้ามาในคฤหาสน์่สายหลังจากช่วยภพตรวจงานเบื้องแรก พิมพ์ก้าวเข้าจัดงานเอกสารเตรียมไว้ ท้องฟ้าครึ้มฝนเริ่มพัดแรงขึ้นอย่างรวดเร็วและมีเสียงฟ้าร้องคำรามเลือนลางสร้างความตระหนกใรุมเร้า
ทางด้านแพรพิมพ์และภัทร์ ล่วงรู้เพียงแค่ข่าวสารที่ป้าแม่บ้านใหญ่เดินมาแจ้งรายงานว่า วันนี้คุณภพสั่งอนุญาตให้พวกเธอหยุดงานพักผ่อนั้แ่หลังเที่ยงเป็ต้นไป ป้าสมศรีแจ้งเสร็จก็เก็บสัมภาระและพาเด็กรับใช้และคนสวนทั้งหมดเดินทางออกจากตึกใหญ่ทันที ปล่อยให้คฤหาสน์ตกอยู่ในความเงียบงันปานบ้านร้างไร้เสียงฝีเท้าสิ่งมีชีวิตใดๆ ทั้งสองคนมองเห็นคฤหาสน์หรูหลังใหญ่ที่เงียบเชียบ ปราศจากเสียงฝีเท้าของคนใช้และเงาของคนสวนประดับตกแต่งสวนใน่บ่ายเปรียบเสมือน “โอกาสทอง” และ์ประทานสำหรับการลักลอบรักอย่างอิสระชะล่าใจไร้กังวล
ความชะล่าใจย่ามใจและความประมาทสะสมจากการรอดพ้นวิกฤตความลับแตกมาได้หลายต่อหลายครั้ง ทั้งในห้องเก็บเอกสารเก่าและห้องหนังสือยามค่ำคืน ทำลายเกราะป้องกันความระมัดระวังตัวของพวกเขาทั้งสองคนลงอย่างสิ้นเชิง ความประมาทพาให้ละเลยการปิดล็อกประตูบ้านใหญ่และการสังเกตสิ่งรอบตัวที่ผิดปกติยามเข้าตึกและไม่ได้ลงสลักล็อกกลอนประตูรั้วหน้าบ้านและประตูกระจกทางเข้าตึกใหญ่ทั้งหมด
“พิมพ์... บ่ายนี้ไม่มีใครอยู่บ้านเลยสักคนเดียว และพี่ภพก็ติดงานเลี้ยงฉลองยาวจนค่ำมืดโน่น” ภัทร์ขยับเก้าอี้เข้ามาประชิดตัวพิมพ์ในห้องนั่งเล่นชั้นล่าง สวมกอดเอวบางของสะใภ้สาวแสนสวยไว้แ่าจากด้านหลังพลางสูดดมกลิ่นกายหอมกรุ่นปนกลิ่นน้ำหอมมัสก์อย่างคลั่งไคล้ “์เปิดโอกาสให้เราอยู่ด้วยกันเงียบๆ ในบ้านหลังนี้แล้วนะพิมพ์... บ่ายนี้ผมจะดูแลพี่และรักพี่ให้เต็มที่ชดเชยวันครบรอบแต่งงานบ้าๆ นั่นเองครับ”
“ภัทร์คะ... แต่มันจะดีจริงๆ เหรอคะ พี่รู้สึกใจสั่นสะท้านและมีลางสังหรณ์แปลกๆ ั้แ่เช้าแล้วล่ะค่ะ... เหมือนมีเื่ไม่ดีกำลังจะเกิดขึ้นเลย ท้องฟ้าก็เริ่มมืดฝนตกหนักแล้วด้วย ลมพัดแรงจนน่ากลัวเลยนะคะ” พิมพ์กระซิบเตือนเสียงสั่นสะท้านด้วยความกลัวลางร้ายในอก ทว่าััอุ่นชื้นจากฝ่ามือหนาที่ลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าเดรสทำงานสีครีมตัวเก่งของเธอ และอกแกร่งเปลือยเปล่าของน้องสามีหนุ่มที่เบียดชิดเข้ามากลับช่วยปัดเป่าละลายความกังวลใจทิ้งไปอย่างรวดเร็วด้วยแรงตัณหาความใคร่ที่พุ่งสูงขึ้นปนความคิดชะล่าใจสับสนจนหมดความยั้งคิดในเกราะศีลธรรม
“อย่าคิดมากและทรมานตัวเองอีกเลยครับพิมพ์ ไม่มีพายุลูกไหนพัดเข้ามาทำลายความรักของเราได้หรอกนะ ความลับของเราปลอดภัยเสมอ... ผมสัญญาครับพิมพ์” ภัทร์กระซิบคำหวานสัญญาใจล่อลวง โน้มใบหน้าบดจูบกลีบปากอิ่มของพี่สะใภ้อย่างแสนรักและเร่าร้อนปานพายุโหมพัดกระหน่ำจนพิมพ์ตัวสั่นสะท้านบิดส่ายสะโพกตอบรับััรักจากฝ่ามือของเขาอย่างพ่ายแพ้ราบคาบไร้เรี่ยวแรงต้านทาน
ภัทร์เอื้อมมือประคองประชับอุ้มไหล่และสะโพกบางของพิมพ์ก้าวเดินนำพากันขึ้นบันไดวนใหญ่ไปยังห้องนอนสมรสชั้นสองอย่างรวดเร็วชะล่าใจ ความชะล่าใจย่ามใจและแรงราคะสะสมทำให้แพรพิมพ์สลัดลางร้ายในอกทิ้งไปอย่างง่ายดาย ยินยอมศิโรราบตกเป็ของเขาและยินดีตอบรับทุกััของชู้รักหนุ่ม สองคนกอดรัดโอบล้อมกายกันแ่าท่ามกลางห้องโถงสลัวของคฤหาสน์หรูหราที่เงียบเชียบ ปราศจากเสียงฝีเท้าคนใช้และเงาของคนนอก... โดยหารู้ไม่เลยว่า แผนการเซอร์ไพรส์และของขวัญสร้อยคอทองคำขาวของภพกำลังจะกลายเป็บ่วงกรรมอันแสนเหี้ยมเกรียมที่ลากจูงพวกเขาทั้งสามคนก้าวลงสู่ปากเหวแห่งความฉิบหายและทำลายหน้ากากภรรยาแสนดีให้แตกสลายลงต่อหน้าต่อตาอย่างถาวรในบ่ายวันฝนตกนี้...
518
