“มุกเก่าๆที่ได้ยินมาจนเบื่อ  ความจริงมันก็แค่ข้ออ้างของคนประเภทเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ  งานหนักไม่เอา งานเบาไม่สู้  แต่อยากได้เงินเยอะๆก็เลยยอมขายตัวขายศักดิ์ศรีของตัวเองเพราะความสิ้นคิดทางสมอง”

.......................

“มันเรื่องของฉัน”

เด็กสาวตอบเขาไปอย่างนั้น  ใบหน้างามซีดเซียวและเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา

“ใช่  มันเรื่องของเธอ  แต่มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนทำผิดรู้ไหม  เหมือนกับว่าฉันไปฉุดเธอมาข่มขืนอย่างนั้นแหละ  ทั้งๆที่เธอเข้ามาเสนอขายตัวให้ฉันเอง  และฉันก็จ่ายเงินซื้อไปด้วยจำนวนเงินที่สูงมาก”

..................

งานเขียนเรื่องนี้สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติกฎหมายลิขสิทธิ์ทุกประการ  ห้ามมิให้ผู้ใดทำการคัดลอกหรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของงานเขียนเรื่องนี้เพื่อนำออกเผยแพร่ไม่ว่างช่องทางใดก็ตามโดยไม่ได้รับอนุญาต  มิฉะนั้นจะถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์และถูกดำเนินคดีการตามกฎหมาย

หมายเหตุ : ที่ลงสถานะของนิยายว่า จบแล้ว นั้นคือหมายถึงว่านักเขียนได้เขียนนิยายเรื่องนี้จนจบแล้วและได้นำไปวางขายในรูปแบบของอีบุคเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ตรงนี้คือการนำมาลงให้ทดลองอ่านกันแค่บางส่วนเท่านั้น  ซึ่งถ้าใครสนใจจะอ่านต่อจนจบก็ตามลิ้งค์ที่ได้นำมาลงไว้ให้ไปได้เลย  หรือจะติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ เพจ กานติณัฎฐ,กันตินันท์ หรือเฟสบุ๊ค กันตินันท์,กานติณัฎฐ และหรือเฟสบุ๊ค ลภัสรินทร์ รวิยา นามปากกา ก็ได้ค่ะ  ขอบคุณสำหรับทุกๆกำลังใจนะคะ