แม่หนูน้อยฤดูกาล

     เหล่าบรรดาพวกผู้หญิงที่ส่วนใหญ่ตอนนี้เดินทางมาถึงบ้านตระกูลสวีกันหมดแล้ว คนอื่นๆที่เหลือกำลังเตรียมตัวมาสมทบกันอีกด้วย  ถ้าไม่ติดที่ว่าฝนกำลังตกคงจะพากันมาหมดทั้งหมู่บ้านไฉ่หงกันแล้ว แต่บางบ้านจะต้องเตรียมตัวรองรับน้ำฝนให้เรียบร้อยกันเสียก่อนน่ะสิ เลยมาล่าช้ากันบ้าง

     “เจียวจือ ซานจา พวกเรามาหาน่ะ”แม่เฒ่าเถา

     “อ้าว…..เฟยเมี่ยวมากันแล้วเหรอ?? คนอื่นๆด้วย”ย่า

     “ใช่ๆ…พวกเรามาเผื่อว่าจะมีอะไรให้ช่วยน่ะ”แม่เฒ่าเถา

     “ขอบใจมากนะ แต่ว่ารอพวกผู้ชายอยู่นี่ล่ะ มาหลบฝนกันก่อนนะ”ย่า

     “ได้ๆ……”คนในหมู่บ้าน

     “ดีใจด้วยนะบ้านสวี บ้านเซียวโชคดีจริงๆได้หมูป่าในวันที่ฝนตกวันแรกแบบนี้ ถือว่าเป็นวันเริ่มต้นที่ดีเลยนะ”แม่เฒ่าเถา

     “ขอบใจนะทุกๆคน”ย่า ยาย

     “หาใช่ว่าบ้านตระกูลสวี กับตระกูลเซียวจะโชคดีเพียงแค่สองบ้านที่ไหนกันเล่า???”ยาย

     “เอ๋.???”คนอื่นๆพากันงุนงงกับคำพูดของยายหมั่นโถวน้อยกัน

     “หมายถึงอะไรงั้นเหรอ???”แม่เฒ่าเถาตัวแทนบ้านอื่นๆถามออกมา

     “ก็หมูป่าที่ตระกูลสวี และตระกูลเซียวเจอในป่ามีตั้ง 4 ตัวน่ะ พวกเราเก็บกินกันไม่หมดหรอก ขอไว้แค่ตัวเดียวก็พอแล้ว”ย่า

     “.............!!!”พวกผู้หญิงในหมู่บ้าน

     “หมายความว่า….??!!!”แม่เฒ่าเถา

     “ใช่แล้วล่ะ หมูป่าที่เหลืออีก 3 ตัวก็นำไปแบ่งให้กับทุกๆคนอย่างไรล่ะ”ยาย

     “ห๊ะ……???!!!”พวกผู้หญิงในหมู่บ้าน

     “ได้ยินกันไม่ผิดหรอกขนาดว่าจะเก็บหมูป่าไว้ 1 ตัวยังว่าเยอะเลยนะ ถ้าพวกเธอเห็นตัวหมูป่าที่ว่านี้จะเข้าใจเลยล่ะ”ย่า

     “นี่มัน….!!!ขอบใจพวกเธอบ้านสวี และบ้านเซียวมากๆ!!!”แม่เฒ่าเถา

     “ขอบใจมาก…..!!!”พวกผู้หญิงในหมู่บ้าน ที่ได้ยินอย่างชัดเจนทั่วๆกันหมดว่าย่า กับยายหมั่นโถวน้อยพูดว่าหมูป่า 3 ตัวที่เหลือจะนำมาแจกจ่ายให้กับทุกๆคนในหมู่บ้านไฉ่หงทั้งหมด

     “ไม่เป็นไร…ไม่เป็นไรนะ”ย่า ยาย

     “แล้วหมูป่าที่ว่านี้ตัวมันใหญ่มากขนาดนั้นจริงๆเหรอ??? แล้วพวกเธอมีใครบาดเจ็บกันหรือเปล่าล่ะ???”แม่เฒ่าเถา

     “ไม่หรอก เพราะว่าหมูป่าพวกนั้นน่ะมันโดนฟ้าผ่าลงมาน่ะสิ”ยาย

      “หมูป่าโดนฟ้าผ่าตาย???!!!”พวกผู้หญิงในหมู่บ้านที่ได้ยินถึงกับตกใจ

     “ใช่….พวกเราเห็นว่าสายฟ้าฟาดผ่าลงมาตรงใกล้ๆกับที่พวกเรากำลังเข้าไปในป่าพอดีเลย แต่ได้ยินเสียงแปลกๆอีกด้วย พวกผู้ชายที่บ้านเลยพากันไปดู แต่ก็เจอหมูป่า 4 ตัวนอนตายไปแล้วน่ะ”ย่า

      “โชคดีมากจริงๆนะเนี่ย….”แต่ละคนในหมู่บ้านได้ฟังเรื่องราวจากคนตระกูลสวี และตระกูลเซียว ก็ทำหน้าตาตกใจกันไปหมดกับเรื่องราวที่ได้รับฟังกัน

      เมื่อเล่าเรื่องราวกันฟังแล้วพอสมควร พวกผู้หญิงต่างก็พากันตระเตรียมสถานที่ให้พร้อมรอพวกผู้ชายในหมู่บ้านแบกหมูป่ากลับมากัน และก็ยังพูดคุยถึงหัวข้อฝนตก และหมูป่ากันอยู่สองอย่างนี่แหละที่ทำให้ทุกๆคนพูดอย่างมีความสุขไม่เบื่อหน่ายกันเลย

ภายในบ้านตระกูลสวี

     ส่วนสาวน้อยบ้านสวีเองก็พากันอยู่ในห้องตามที่ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้สั่งนั่นเอง 

     “น้องหมั่นโถวน้อยเบื่อไหม???? พวกเราคงจะต้องรออยู่ในนี้อีกนานเลยล่ะนะ”พี่สาวเปาจื่อ ถามด้วยความเป็นห่วง เพราะว่าพวกผู้ใหญ่ยังไม่อยากให้ออกไปเจอคนในหมู่บ้านในตอนนี้ที่พากันมาเยอะแยะออเต็มหน้าบ้านตระกูลสวีเลย

     “ไม่เป็นไรหรอกพี่เปาจื่อ หมั่นโถวรู้ว่าต้องทำตัวยังไงล่ะ ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ ของเราคงจะนึกกังวลถ้าคนอื่นๆบังเอิญมาเห็นผมสีเขียวๆของหมั่นโถวน่ะ และตอนนี้พวกท่านเองก็กำลังยุ่งๆกันอยู่ด้วย พวกเราอยู่ในนี้แหละพวกท่านจะได้ทำอย่างอื่นกันได้น่ะพี่เปาจื่อ

     แต่สักพักพวกเราค่อยออกไปตอนพวกท่านเรียกกินอาหารกลางวันก็ได้นะ เพียงแต่ต้องใส่หมวกไหมพรมนี่ให้แน่นหนากว่าเดิมน่ะ เพราะเพื่อนๆพี่ๆบ้านอื่นคงจะมากันเยอะอยู่พอสมควรเลยล่ะ”หมั่นโถวน้อย

     “เดี๋ยวพี่เปาจื่อจะคอยช่วยระมัดระวังหัวของน้องหมั่นโถวน้อยเอง ไม่ต้องห่วงนะ”พี่สาวเปาจื่อ

     “ขอบใจจ้ะพี่เปาจื่อ น่ารักที่สุดเลย”หมั่นโถวน้อย

     “จ้ะ น้องหมั่นโถวน้อยของพี่ก็น่ารักมากเหมือนกัน จุ๊บ…จุ๊บ…”พี่สาวเปาจื่อ

     สองสาวพี่น้องพากันกอดหอมกันอย่างน่าเอ็นดู พากันพูดคุย เพื่อฆ่าเวลารอ ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ เรียกไปกินข้าวกลางวันกัน

     “แต่ว่าตอนนี้เราอยู่ในห้องแล้วนี่หน่า ประตูห้องก็ปิดด้วยถอดหมวกไหมพรมนี่ออกก่อนดีกว่า”หมั่นโถวน้อย

      “............!!!”พี่สาวเปาจื่อ ที่ตอนแรกก็ไม่ได้สนใจอะไรที่น้องหมั่นโถวน้อยจะถอดหมวกไหมพรมออกมา แต่พอน้องสาวของเธอถอดหมวกไหมพรมออกเท่านั้นแหละก็ตกใจเป็นอย่างมากเลยที่เห็นสีผมของน้องสาวเปลี่ยนไปจากเดิมอีกแล้วน่ะสิ!!!

     “นะ….น้อง…….!!!”พี่สาวเปาจื่อ

      “เอ๋….???พี่เปาจื่อ มีอะไรเหรอ??”หมั่นโถวน้อยที่เห็นพี่สาวทำท่าทางตกใจ และแถมชี้มาที่หัวของเธออีกด้วย แต่จะแปลกใจอะไรกันก็เธอมีสีผมเขียว หน้าม้าสีดำอยู่ไม่ใช่เหรอยังไงกันนะ????

     “สีผมของน้องหมั่นโถวน้อย….??!!!”พี่สาวเปาจื่อ

     “ก็สีเขียวนั่นแหละพี่เปาจื่อ รู้แล้ว”หมั่นโถวน้อย

     “ควั่บ…ควั่บ….”พี่สาวเปาจื่อ ส่ายหน้าอยู่หลายรอบเลย

     “หมายความว่าไงเหรอพี่เปาจื่อที่ว่าส่ายหน้าไม่ใช่เนี่ย???”หมั่นโถวน้อย

     “หน้าม้าสีดำ ครึ่งขวาสีเขียว ครึ่งซ้ายสีเหลือง!!!!”พี่สาวเปาจื่อ 

     “ห๊ะ…..??!!!!ผมสามสี??”หมั่นโถวน้อย รีบลุกขึ้นไปดูที่กระจกน้อยๆที่อยู่ในห้อง

     “ไอ้หยา….ทำไมแบ่งสีผมน่าเกลียดแบบนี้ล่ะ!!! น่าจะครึ่งบ่นเขียวครึ่งล่างเหลืองอะไรแบบนี้ ไม่ใช่ฟากหนึ่งเขียว ฟากหนึ่งเหลืองอี๋แบบนี้ จะแปลกประหลาดเกินไปแล้ว!!!”หมั่นโถวน้อย

     “ทำไมจู่ๆ ผมน้องหมั่นโถวน้อยมีสีเหลืองเพิ่มขึ้นมาอีกสีหนึ่งล่ะ???!!”พี่สาวเปาจื่อ

     “นั่นน่ะสิพี่เปาจื่อ หรืออาจจะเป็นเพราะว่าหมั่นโถวทำให้เกิดฤดูใบไม้ผลิหรือเปล่า??!!! ต้องใช่แน่ๆเลยไม่มีทางเป็นอย่างอื่นไปได้!!”หมั่นโถวน้อย

     “แบบนี้ก็เท่ากับว่าถ้าน้องหมั่นโถวน้อยทำฝนตก ผมจะมีสีเขียว ถ้าเป็นฤดูใบไม้ผลิผมจะมีสีเหลือง???”พี่สาวเปาจื่อ พูดออกมาด้วยความตื่นเต้นแทนน้องหมั่นโถวน้อยของเธอ

     “แต่ถ้าทำสองฤดูพร้อมๆกัน สีผมก็จะออกมาเป็นแบบนี้!!! แบบนี้ก็หมายความว่าแต่ละฤดูกาลที่หมั่นโถวสร้างขึ้นมาจะมีสีผลที่แตกต่างกันไปด้วย!!!”หมั่นโถวน้อย เองเมื่อรับรู้รายละเอียดมากขึ้นก็อดที่จะตกใจไม่ได้จริงๆ 

     “ใช่ๆ น้องหมั่นโถวน้อย มันยอดเยี่ยมไปเลยน้องเปลี่ยนสีผมได้ตั้งหลายสีเลยนะ”พี่สาวเปาจื่อ 

     “แหะ…แหะ…..”หมั่นโถวน้อย ไม่อยากจะพูดเลยจริงๆ สีผมมันก็เปลี่ยนแบบแปลกเกินไป ถ้าเป็นแบบครึ่งหัวสีหนึ่งอีกครึ่งสีหนึ่งอย่างที่คิดไว้มันน่าจะดูดีกว่านี้ หมั่นโถวน้อยอดไม่ได้จริงๆที่จะมองย้อนไปยังโลกใบเก่าในแฟชั่นสีผมที่พวกเขาย้อมกัน

     “พี่เปาจื่อ ขอจับฟากผมสีเหลืองของหมั่นโถวน้อยหน่อยนะ”พี่สาวเปาจื่อ

     “หงึก….หงึก….”หมั่นโถวน้อย ไม่รู้จะพูดห้ามอย่างไรดีแต่เห็นพี่สาวดูเป็นปลื้มเหลือเกินเลยปล่อยไป และพยายามทำใจที่มีสีผมแบบนี้!!!

หน้าบ้านตระกูลสวี

     ทางด้านหน้าบ้านตระกูลสวีตอนนี้ก็เริ่มมีเสียงดังขึ้นมาอีกรอบหนึ่งแล้ว เพราะว่าขบวนพวกผู้ชายในหมู่บ้านไฉ่หงได้พากันมาถึงแล้วพร้อมกับหมูป่าทั้ง 4 ตัว

     “พวกผู้ชายพากันมาโน้นแล้วล่ะ….”ย่า

     “ไหนๆ…..”พวกผู้หญิงในหมู่บ้าน

     “โอ้…..ดูหมูป่าพวกนั้นสิ..!!!!”

     “ตัวใหญ่มากจริงๆ…!!!”

     พวกผู้ใหญ่ทั้งหมดในตอนนี้ก็เลยพากันวุ่ยวายอยู่กับหมูป่าทั้ง 4 ตัวนี้แหละ ที่จะต้องจัดการช่วยกันชำแหลเนื้อของมันออกมาให้เรียบร้อยเสียก่อน

     ทางด้านพวกพี่ชายเองก็กลับเข้ามาภายในบ้าน เพื่อดูแลน้องสาวทั้งสองคนก่อน 

     “ก๊อก…ก๊อก…..”

     “ใครคะ???”พี่สาวเปาจื่อ

     “พวกพี่ชายเอง ไม่มีคนอื่น”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ

     “อ้อ…พวกพี่ชายล่ะน้องหมั่นโถวน้อย”พี่สาวเปาจื่อ 

     “นึกว่าแม่จะมาเรียกไปกินข้าวกลางวันเสียอีกสิ”หมั่นโถวน้อย 

     “แกร๊ก…..”พี่สาวเปาจื่อ เปิดประตูห้องให้พวกพี่ชายเข้ามา

     “น้องสาวทำอะ………!!!!”พี่ใหญ่ พี่รองที่เห็นน้องหมั่นโถวน้อยก่อนเพื่อน และก็ยืนแข็งค้างขวางทางคนอื่นๆอยู่ที่หน้าประตูห้อง

     “พี่ใหญ่เป็นอะไรไปน่ะ เปาจีด้วยนะ”พี่ม่ายปิ่ง

     “............!!!”พอพี่ม่ายปิ่งกับพี่ส่านจือ ดันพี่ใหญ่พี่รองออกไปก็เห็นสิ่งเดียวกับที่พี่ใหญ่ซึ่งท้อ พี่รองเปาจีเห็น ก็พากันยืนนิ่งแทนที่พี่ใหญ่ พี่รองแทนแล้ว

     “ทำไมทำท่าทางกันแปลกๆจังเลยนะ???”พี่อิ่วก้วย

     “ก็นั่นน่ะสิ พี่หลีกทางหน่อยถ้าไม่เข้าไปดูน้องสาวน่ะครับ”พี่อิ๋วปิ่ง

     “...........!!!”พอดันพี่ม่ายปิ่งกับพี่ส่านจือออก ไปยืนด้านข้างกับพี่ใหญ่ซึ่งท้อ และพี่รองเปาจีของหมั่นโถวน้อย พวกพี่ชายสองคนที่มาใหม่เองก็ไม่ต่างกัน พากันยืนแข็งทื่อแทนที่เหมือนกันเปี๊ยบเลย!!!!

     “เฮ้อ………..”หมั่นโถวน้อย ที่เห็นท่าทางของพวกพี่ชายแต่ละคนก็ถึงกับทอดถอนหายใจแบบเซ็ง และส่ายหัวไปมาแบบไม่สนใจอีกต่อไป 

     “ปัง…….”พี่สาวเปาจื่อเลยปิดประตูห้องเหมือนเดิม ปล่อยให้พวกพี่ชายทั้ง 6 คนยืนพิงกำแพงข้างประตูกันไป

     “........!!!”เสียงปิดประตู เรียกสติที่หลุดลอยของพวกพี่ชายกลับมากัน

     “เมื่อตะกี้นี้เห็นเหมือนที่พี่ใหญ่เห็นกันไหมน้องหมั่นโถวน้อยน่ะ สีผมสีผม…!!!???”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ

     “เห็นสิพี่ใหญ่ เห็นแบบชัดๆเลยนะ”พี่รองเปาจี

     “สีผมของหมั่นโถวน้อยไม่เหมือนเดิม!!!”พี่ม่ายปิ่ง

     “มันไม่ใช่ว่าไม่เหมือนเดิมนะ ต้องพูดว่าสีผมของน้องสาวมีสีเพิ่มเติมขึ้นมาต่างหากล่ะ!!!”พี่อิ๋วปิ่ง

     “ใช่ๆ…!!!”พวกพี่ชาย

     “มันเกิดอะไรขึ้นกันอีกแล้ว ทำไมสีผมของน้องหมั่นโถวน้อยถึงมีเพิ่มขึ้นมาได้กันล่ะ!!!”พี่ส่านจือ

     “ไม่รู้สิ…!!!”พวกพี่ชาย

     “พวกเราเข้าไปคุยกับน้องหมั่นโถวน้อยกันเถอะ!!!”พี่อิ่วก้วย

     “ใช่ๆ…ไปถามน้องหมั่นโถวน้อยกันว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับสีผมน่ะ!!”พี่รองเปาจี

     ห้องนอนก็ไม่ได้ใหญ่โตถึงขนาดอยู่กันพร้อมๆถึง 8 คนได้ พอพวกพี่ชายทั้ง 6 เข้าไปด้วยก็แอดอัดเลยทีเดียว

      “โอ๊ย….พี่ชายเข้ามาทำไมกันหมดเนี่ยหายใจกันไม่ออกแล้วนะเนี่ย”หมั่นโถวน้อย บ่นอุบเลย

      “พวกพี่อยากรู้ว่าทำไมสีผมของน้องหมั่นโถวน้อยถึงได้มีสามสีแบบนี้??? หัวเหลืองอี๋ฟากนี้มาได้ยังไงกัน????”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ

     “ใช่ๆ…หัวเหลืองๆมาได้ยังไงกัน???!!”พวกพี่ชาย

     “................”หมั่นโถวน้อย

     “พี่ชาย เรียกว่าผมสีเหลืองจะได้ไหม หัวเขียว หัวเหลืองมันฟังดูแปลกๆนะ!!!”หมั่นโถวน้อย

      “ครับ ผมสีเหลือง!!!”พวกพี่ชาย ส่วนมากติดเรียกว่าหัวเขียว หัวเหลืองเสียมากกว่า 

     “ก็วันนี้หมั่นโถว สร้างฤดูใบไม้ผลิเพิ่มไปในที่ดินที่เลือกทดลองทำอย่างไรล่ะพี่ชาย”หมั่นโถวน้อย

     “หัวเหลืองมาจากฤดูใบไม้ผลิ…!!!”พวกพี่ชาย

     “อือหึ….ใช่แล้วล่ะพี่ชาย และตอนนี้น้องหมั่นโถวน้อยทำให้มีฤดูฝน ฤดูใบไม้ผลิควบคู่กันเลยทำให้น้องสาวมีสีผมเพิ่มขึ้นมาเลย มีสามสีแบบนี้ไงล่ะ น้องหมั่นโถวน้อยดูเท่ห์สุดไปเลยล่ะ”พี่สาวเปาจื่อ

     “เดี๋ยวพี่จะไปบอก ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย และอาสะใภ้เกี่ยวกับเรื่องหัวเหลืองสีใหม่เองนะ”พี่รองเปาจี

     เมื่อพวกพี่ชายเข้าใจเรื่องราวดีแล้ว ก็โดนน้องสาวไล่ให้ออกจากห้องไปก่อนเพราะมันอึดอัดมากๆ และพอดีกับพวกพี่ชายจะพากันออกไปบอกข่าวเรื่องสีผมที่มีสีเหลืองเพิ่มมาอีกให้ ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย และอาสะใภ้ได้รับรู้อีกด้วย

***********

     ฤดูฝน ผมสีเขียว 

     ฤดูใบไม้ผลิ ผมสีเหลือง

     แต่หมั่นโถวน้อยตอนนี้มีฤดูฝน และฤดูใบไม้ผลิตควบคู่กันไปอยู่น่ะสิ เลยทำให้มีสีผมถึง 3 สีในตอนนี้ ยิ่งทำให้เจ้าหมั่นโถวน้อยกลุ้มใจกับสภาพของตัวเองหนักกว่าเดิมเข้าไปอีก!!! คงจะมีแต่พี่สาวเปาจื่อนี่แหละที่ดูชอบอกชอบใจกับสีผมหลายสีแบบนี้ของน้องสาวของเธอ