ตอนที่ 20
หลังจากเเจกเเจงหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายกันเสร็จ ต่างคนต่างก็ไปทำหน้าที่ตัว ภาคินเดินตามบอสมาต้อยๆเข้ามาให้ห้องทำงานของเธอ
"ดีจังเลยน่ะครับที่เราได้ทำงานนี้ด้วยกัน"ภาคินเดินเข้ามาสวบกอดบอสสาวจากด้านหลัง
"ไม่ได้เดี๋ยวคนอื่นเห็นเข้า"เธอดันตัวชายหนุ่มให้ออกห่างเธอ เขาก็ปล่อยมืออย่างว่าง่าย เพราะบริษัทเราจะเป็เ้าภาพจัดงานประมูลประจำปีภูมิภาคเอเชีย เขาจึงต้องจริงจังกับงานเเละไม่อยากว่อกแว่ก
พอความสัมพันธ์ของเธอเเละเขาเริ่มดีขึ้น ทำให้เขากังวลขึ้นมาเื่หนึ่ง มันมีบางเื่ที่ปิดบังเธออยู่เขารู้ว่าถ้าบอกไปเขาจะไม่ได้เจอเธออีกทันที เขากลัวมากเลย เขาไม่รู้ล่วงหน้าหรอกว่าการที่เขาเข้ามาสมัครงานบริษัทนี้เเล้วจะต้องมาตกหลุมรักเธอเข้าเเบบนี้ ถ้ารู้ว่าสุดท้ายเเล้วเธอจะไม่มีทางให้อภัยเขาเเน่ เลือกได้เขาไม่เข้ามาที่นี่ตั้งเเต่เเรกหรอกดีกว่า เเต่จะถอยหลังตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้ว
เขาอยากจะบอกเธอสะตั้งเเต่ตอนนี้เลยว่าเขาเป็ใครเพราะกลัวว่าหลังจากงานนี้จบ เขาจะไม่มีโอกาสได้มาพูดคุยเเบบนี้อีก ภาคินเดินเข้ามาทางเธอช้าก่อนจะจับเธอหันหน้ามาหาเขา
"บอสครับ"
"มีอะไรทำหน้าเคร่งเครียดเชียว"เธอหันมามองเขาที่กำลังทำหน้าเคร่งเครียดมาก
"มีเื่อะไรที่บอสไม่ชอบมากที่สุดในชีวิตหรือเปล่าครับ เช่น การกระทำเเบบไหนที่ไม่ชอบ"ภาคินถามขึ้น
"ทำไมถึงถามเเบบนั้นออกมา ก็คง…การโกหกละมั้ง นายก็เห็นว่าฉันจริงจังกับการใช้ชีวิตเเค่ไหน ถ้ามีเื่ใหญ่ที่โดนโกหกฉันคงโกรธมากๆเลยละ เอ่ะ!! ทำไมนายมีเื่โกหกฉันเหรอ"บอสสาวหันมาเเซวเขาเล่นๆ
"ป่าวครับ ผมเเค่จะระวังไว้ไงครับ"ภาคินได้ยินเเค่นั้นเขาก็นิ่งไป ต่อให้เธอจะโกรธเขามากเเค่ไหนเขาจะง้อเธอ ตื้อเธอ จะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอกลับมาอยู่ข้างกายเขา
หลังจากนั้นผ่านมาเป็เวลาเดือนกว่าๆทุกคนก็ยุ่งกับการเตรียมงานเป็อย่างมาก ภาคินเเละบอสสาวก็ตั้งใจให้งานนี้ออกมาดีที่สุดเหมือนกัน ไม่ว่าจะต้องออกไปนอกสถานที่ดึกเเค่ไหน อดหลับอดนอน อดกินเป็วันๆบอสสาวของเธอก็ทนได้เพื่อให้งานออกมาให้เพอร์เฟ็กที่สุด
ตื้ดด~
เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้น ขณะที่กำลังเตรียมงานกันอยู่ในห้องบอส หน้าจอมือถือโชว์เบอร์โทรมาว่าเป็'พ่อ'
"ครับ พ่อ"เขารับสายทันที อรุณีกับบอสสาวหันมามองเขาก่อนจะเงียบลง
"ตอนนี้เลยเหรอครับ ได้ครับ"เขาวางสายเเล้วหันมาหาสองสาว
"ผมครับผมขอตัวสักครู่ได้ไหมครับ ผมต้องไปพบพ่อน่ะครับ"เขาหันมาขออนุญาตเธอ
"พ่อนายมาที่นี่เหรอ?"บอสสาวถาม
"ใช่ครับเขามา นานๆเขาจะกลับมาจากต่างประเทศน่ะครับ"บอสกับอรุณมองหน้ากันอึ้ง
"พ่อนานอยู่ต่างประเทศเหรอไม่เห็นเคยรู้?"บอสสาวถามจริงๆเธอกับเขาไม่เคยพูดเื่ของครอบครัวกันเเละกันเลย ต่างฝ่ายต่างก็รู้จักกันน้อยมาก
"พ่อนายทำอะไรที่นู้นเหรอ?"อรุณีถาม
"เอ่ออ ก็ธุรกิจส่งออกทั่วไปน่ะครับ งั้นผมขอตัวก่อนน่ะครับ"
"อืม"บอสสาวอนุญาติเขา ภาคินเดินตรงมายังลิฟเเต่เเทนที่เขาจะกดลิฟลงไปชั้นล่างเขากลับกดลิฟขึ้นมาชั้นยี่สิบเเทน
แอด
"สวัสดีครับพ่อ"ภาคินยกมือไหว้พ่อตัวเองที่นั่งอยู่ในห้องผู้บริหาร ข้างๆพ่อเขาก็มีอดัมนั่งอยู่ด้วย
"อ้าว คุณอดัม สวัสดีครับอยู่ด้วยเหรอครับ"ภาคินหันไปทักทายคุณอดัม
"ฉันจะเเนะนำให้แกรู้จัก นี่อดัมหุ้นส่วนของเรา"
"หุ้นส่วนเหรอครับ"ภาคินเงยหน้ามองเขาตาลุกว้าว
"คุณภาคินไม่ต้องใขนาดนั้นก็ได้ครับ ผมรู้ตั้งเเต่เเรกแล้วว่าคุณเป็ใคร เเต่ต้องขอโทษด้วยที่ผมไม่ได้บอกว่าผมเป็ใคร พอดีผมต้องเข้ามาจับเื่ธุจริตนะครับเลยต้องปิดบังฐานะเอาไว้"อดัมยิ้ม
"ครับ ไม่เป็ครับผมเเค่ใเท่านั้นเอง"ภาคินตอบ
"มีอีกเื่หนึ่ง"
ปัง!!
"ฉันดูแกกับเธอมาสักพักเเล้ว ถ้าเเกไม่คิดจะจริงจังก็หยุดสะตั้งเเต่ตอนนี้"ภาคินหยิบซองเอกสารมาดู พอเปิดออกเท่านั้นตาก็ลุกว้าวขึ้นมาทันที เป็ภาพของบอสสาวของเขาที่เข้าออกบ้านเขากับทุกที่ที่เธอไปกับเขา
"พ่อ…คือว่าผม"ภาคินพยายามจะพูดอธิบาย
"ถ้าเเกไม่คิดจะจริงจังกับเธอก็เลิกยุ่งกับเธอสะ ฉันไม่อยากเสียคนทำงานฝีมือดีๆไป"
"ฮะ อะไรน่ะครับพ่อ"ภาคินหูฝาดไปใช่ไหม นี่พ่อไม่ได้บังคับจะให้เขาเลิกกับเธอหรอกเหรอ
"หูแกไม่ดีเหรอไง"พ่อเขายิ้มหันไปมองหน้าอดัมที่นั่งขำเขาอยู่เช่นกัน
"ผมจริงจังครับพ่อ ผมจริงจังกับเธอมากเลยด้วย"ภาคินตอบอย่างกระตือรือร้นเเละดีใจ จากที่เขาเครียดๆอยู่กับเื่นี้ มันก็มีเื่ที่ให้เขาดีใจอยู่ว่าหลังจากนี้เขาจะจีบเธอได้อย่างเปิดเผย
"ฉันน่ะมีเงินเยอะมากเเล้วในชีวิต มีลูกอยู่สามคนก็หวังว่าเขาจะใช้ชีวิตให้มีความสุขบนกองเงินกองทองนี้"พ่อเขาพูด
"ครับพ่อ"
"ก็ดีนะ ได้ลูกสะใภ้เก่งมากช่วยบริหารงานมันก็เข้าทางฉันพอดี ฮ่าๆ"พ่อเขาหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ ตอนเเรกเขาก็ใที่ลูกชายเขาเข้ามาในบริษัทนี้ไม่ถึงเดือนก็ควงสาวสะเเล้ว กลัวว่างานจะล่มไม่เป็ท่า เเต่พอดูไปดูมาสักพักทั้งลูกเขา ทั้งผู้หญิงคนนั้นให้ความสำคัญกับงานมาก่อนเสมอ ผู้หญิงคนนั้นทำงานให้บริษัทเขามาหลายปีทำไมเขาจะจะจำเธอไม่ได้ พนักงานที่ทุ่มเทให้บริษัทมาตลอดมีเหรอที่เขาจะมองข้ามไป สวัสดิการทุกอย่างที่เธอขอเขาก็เป็คนเซ็นอนุมัติเอง
วันนี้เขาเเค่ไม่อยากให้ลูกชายเขาอย่าเอาอารมณ์ชั่ววูบมาทำให้ชีวิตคนอื่นต้องเ็ป ถ้าเขายืนยันว่าจริงจังกับเธอเขาก็จะสนับสนุนเต็มที่
"แล้วเธอรู้หรือเปล่าว่าแกเป็ใคร"พ่อเขาย้อนถามอีกรอบ
"ไม่ครับ ผมกำลังกังวลอยู่เลยว่าถ้าเธอรู้เเละจะโกรธผมมากขนาดไหน กำลังหาวิธีอยู่เลยครับ"ภาคินนั่งหน้าเครียดอีกครั้ง
"ฉันเรียกแกมาไม่ใช่เื่นี้เื่เดียว งานประมูลที่เราเป็เ้าภาพ ฉันจะให้เเกเป็คนเปิดพิธี"
"อะไรน่ะครับพ่อ!!"เขาใ งานนี้จะเริ่มอีกอาทิตย์ข้างหน้า เขายังไม่พร้อมจะบอกเธอให้รู้
"ผมยังไม่พร้อมครับพ่อ ถ้าเธอรู้ตอนนี้ผมก็อดเจอเธออีกสิครับ"
"ป้าดดด ไอ้ลูกชายคนนี้"พ่อเขาตบโต๊ะไปทีหนึ่ง
2K
