ตำหนักหมื่นขุนเขา

       ย้อนกลับไป2ปีก่อนหลังจากที่เทียนหลงกำลังทำงานอยู่ที่โรงค้าทาสขณะที่กำลังบ่มเพาะอยู่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าปราณที่ตัวเองดูดซับไปหายไปไหน เมื่อสำรวจที่ตันเถียนก่อนจะพบกับก้อนสีแดงลอยอยู่ในนั้น เทียนหลงรู้สึกคุ้ยเคยกับลักษณะของมันก่อนจะนึกออกว่ามันคือก้อนสีแดงที่อยู่ในลูกแก้วที่ตัวเองเคยเล่น ไม่น่าล่ะมตอนหาในแหวนมิติไม่เจอมันมาอยู่นี่นี้เอง แล้วมันมาอยู่ในตันเถียนของข้าได้ยังไง

                เมื่อรู้สาเหตุว่าทั้งหมดมาจากมัน แล้วดูเหมือนมันว่ามันเป็นหลุมไร้ก้นเทียนหลงก็เริ่มกินทั้งหมดผลไม้วิญญาณ โอสถ ยิ่งพลังปราณเพิ่มมากขึ้นเท่าไหร่มันก็ยิ่งดูดกลืนอย่างกระหายมากขึ้น หนึ่งวันผ่านไปก้อนสีแดงก็เริ่มที่จะหยุดจากนั้นเหมือนจะมียอดโผล่ออกมาค่อยแตกออกเป็นใบก่อนจะสูงไปถึงสิบเมตรค่อยหยุดลงโดยที่รากของมันกระจายไปทั่วทั้งตันเถียน เหมือนการมีอยู่ของมันจะทำการปรับปรุงให้ตันเถียนขยายใหญ่และแข็งแรงกว่าเดิมนั้น100เท่าไม่งั้นอาจจะไม่สามารถพลังของมันได้ 

              ก่อนที่จะได้ตกใจเทียนหลงก็ได้รับข้อมูลตัวตนของมันว่ามันคือต้นไม้จักรวาล เป็นต้นไม้ต้นแรกของจักรวาลที่ถือกำเนิดขึ้นมาในช่วยที่จักรวาลกำลังโกลาหล ก่อนที่จะการต่อสู้ครั้งใหญ่จะทำลายมัน โชคดีที่มันสามารถสลัดเมล็ดของมันออกมาได้ก่อนไม่เช่นนั้นมันคงจะสูญพันธุ์ไปแล้ว ด้วยการมีมันทำให้ความเข้าใจพรสวรรค์ของเทียนหลงเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ ตอนนี้ถ้าจะเปรียบเทียบเทียนหลงตอนนี้ถ้าจะเรียกว่าบุตรจักรวาลก็ไม่ผิด

               การฝึกฝนของเทียนหลงรวดเร็วขึ้นอย่างมากเพียงแค่หนึ่งเดือนจากแก่นแท้ขั้นต่ำไปถึงระดับแก่นแท้ขั้นสูงสุดและก็สามารถก้าวเข้าสู้ระดับรากฐานจิตขั้นสูงสดตั้งแต่ปีแรกที่มาอยู่บ่อนพนัน อาจดูเหมือนช้าแต่จริงแล้วเทียนหลงไม่ได้ตั้งใจจะทะลวงระดับอีกแต่หันไปฝึกอย่างอื่นแทนทำให้การปรุงยาถึงระดับ6ดาว วิชาก้าวดาบเองก็ฝึกขั้น6 ก้าวไร้เงาสำเร็จระดับสมบูรณ์ ตอนนี้ถ้าไม่ไปหาเรื่องตัวตนระดับก่อตั้งวิญญาณไม่มีใครที่ระดับต่ำกว่านั้นสามารถตามความเร็วของเทียนหลงได้เลยทัน ยกเว้นพวกที่สำเร็จวิชาเกี่ยวกับมิติ

               ผลประโยชน์ของต้นไม้จักรวาลไม่ได้มีเพียงแค่ช่วยพัฒนาพรสวรรค์เท่านั้น ต้นจักรวาลจะผลิตผลของมันออกมา100ผลในทุกๆหนึ่งแสนปี ซึ่งผลของมันสามารถช่วยได้ช่วยให้เข้าใจเกี่ยวกับกฎได้ ยิ่งต้นไม้จักรวาลใหญ่มากเท่าไหร่ผลประโยชน์จะยิ่งมากจนทำให้เทียนหลงแทบคลั่ง แต่ตอนนี้มันมีความสูงแค่สิบเมตรประโยชน์ยังจำกัดอยู่ ถ้าความสูงมันถึง1000เมตรเมื่อไหร่มันจะเปลี่ยนตันเถียนของเทียนหลงให้คลายกับโลกหนึ่งใบและนั้นคือสิ่งที่ตั้งตารออย่ามาก

        กลับมาที่ปัจจุบันเสียงหัวเราะในงานเลี้ยงเต็มไปด้วยความสนุกสนาน การที่ไม่ได้เจอกันนานถึง3ปีความรู้สึกที่มีให้กันก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง ความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ หลังจากงานเลี้ยงเล็กๆที่จัดขึ้นมา เทียนหลงก็บอกให้ทุกคนเก็บของเพราะว่าพวกเขาตั้งใจจะออกเดินทางท่องโลกกว้างกันแล้ว 

       “พร้อมกันรึยังถ้าพร้อมแล้วเราจะไปเมืองไหนกันดี ข้าว่าเราไปเมืองประกายแสงกันดีไหมข้าได้ยินมาว่าที่นั้นมีมีสถานที่สวยงามมากมายพวกเจ้าว่าไง” เทียนหลงถามความคิดเห็นของทุกคน

        “ข้าว่าแล้วแต่พี่ใหญ่เลยข้าไม่เคยออกจากเมืองพฤกษาขจีเลยไม่รู้เกี่ยวกับโลกภายนอกเลย เอาตามที่พี่ใหญ่ว่าเถอะ” ฟางหมิงเองก็เห็นด้วย

       “ส่วนข้ายังไงก็ได้” ถิงเอ๋อร์ก็ไม่แสดงความเห็นอะไร ส่วนเสี่ยวไป๋ตอบทางจิตว่าแล้วแต่เสี่ยวไป๋

       เมื่อไม่มีใครคัดค้านทุกคนก็ออกเดินทางทันที ด้วยวิชาก้าวไร้เงาที่เทียนหลงสอนให้ทั้งสองคนแม้จะยังฝึกไม่สมบูรณ์แต่อย่างน้อยทั้งสองคนก็สำเร็จขั้นแรกกันแล้วทำให้ความเร็วทั้ง2คนสามารถตามทันอย่างไม่มีปัญหา ช่วงเวลาที่ผผ่านมาทุกคนต่างก็เจอสมุนไพรระดับสูงมากมาย ทั้งสัตว์อสูรที่ล่ามาได้มีตั้งแต่ขั้น3-ขั้น5 ส่วนใหญ่จะเป็นขั้น5เพราะบริเวณที่พวกเทียนหลงอยู่นั้นคือส่วนลึกของป่าต้องห้าม 

        ผลประโยชน์ที่สำคัญจากการเก็บเกี่ยวครั้งนี้ก่อนที่จะออกมาจากป่าต้องห้ามก็คือต้นกำเนิดน้ำนมปฐพีมันคือสิ่งที่ค่อยผลิตน้ำนมปฐพีขึ้นมามันเป็นวัตถุดิบระดับ7ที่เอาไว้หลอมโอสถก่อฟ้าที่ช่วยในการทะลวงระดับราชัน และที่สำคัญที่สุดคงไม่พ้นผลโลหิตมังกรผลไม้วิญญาณระดับ8 ผลของมันเหนือจิตนาการเพราะว่าถ้าใครได้กินเข้าไปทำให้ได้รับสายเลือดของมังกรแม้ว่าจะเป็นเพียงสายเลือดเริ่มต้น แต่มันก็ช่วยให้ร่างกายดั่งร่างกายมังกร 

      ซึ่งสามารถแอบเก็บมาได้ทั้งหมดเพียงแค่หนึ่งผลเท่านั้นเนื่องจากมันมีสัตว์อสูรระดับ7เฝ้าเลยทำอะไรไม่ได้แค่ผลเดียวก็มากพอจะสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งโลกต้นกำเนิดแล้ว แต่เมื่อเทียนหลงถามว่ามีใครอยากกินไหมเพื่อได้รับสายเลือดของมังกรแต่ก็ไม่มีใครสนใจเลย เทียนหลงจำใจต้องเก็บเอาไว้ก่อน เพราะว่าตัวเขาเองก็ไม่สนใจเราภูมิใจในการเป็นมนุษย์และในตัวของเขามีเลือดของพ่อและแม่เขาเฝ้าคิดถึงทุกวันที่ยังไม่เคยเห็นหน้า

      หลังจากที่ออกมาจากป่าต้องห้ามก็ต้องเดินทางต่ออีกกว่าร้อยลี้ถึงจะเจอเมือง 2ชั่วยามต่อมา ทั้งสามคนโดยมีเสี่ยวไป๋นั่งอยู่บนไหลของเทียนหลงก็มองเห็นกำแพงเมืองสูงใหญ่ทอดยาวนับร้อยลี้ยาวสุดลูกหูลูกตา มองเห็นผู้คนมากมายกำลังต่อแถวเข้าเมืองมากมาย เมื่อถึงคิวทั้ง3คนก็ต้องจ่ายด้วยหินวิญญาณระดับต่ำคนละก้อน เทียนหลงยื่นหินวิญญาณระดับกลางให้ก่อนจะเดินเข้าเมือง

                                                   จบ.