ราชันย์ลมปราณอนันต์

ตอนที่ 35: หมากสังเวย

ณ ท้องพระโรง บรรยากาศกดดันจนแทบหายใจไม่ออก องค์ชายสี่ เฟิงเยว่ ยืนนิ่งอยู่กลางโถง ใบหน้าซีดเผือด ไม่สามารถกล่าวคำใดๆ ออกมาแก้ต่างให้ตระกูลของตนเองได้

ในวินาทีที่สถานการณ์กำลังจะย่ำแย่ที่สุด...พระจักรพรรดินีก็ได้เคลื่อนไหว!
พระนางก้าวลงมาจากฉากกั้นมังกรหงส์ด้วยตนเอง และคุกเข่าลงเบื้องหน้าบัลลังก์ขององค์ฮ่องเต้! การกระทำนี้ทำให้ขุนนางทั้งราชสำนักต้องตกตะลึง!

"ฝ่าบาท! หม่อมฉันไร้ความสามารถในการดูแลคนในตระกูล!" พระนางตรัสด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือและน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม "หม่อมฉันไม่เคยทราบมาก่อนว่าญาติพี่น้องของหม่อมฉันจะอาศัยชื่อเสียงของหม่อมฉันไปกระทำการอันเลวร้ายเช่นนี้! พวกเขาสมควรตายหมื่นครั้ง! ขอฝ่าบาทได้โปรดลงอาญาพวกเขาอย่างเด็ดขาด เพื่อรักษากฎหมายของบ้านเมืองและเรียกศรัทธาของปวงประชากลับคืนมาด้วยเถิดเพคะ!"

นี่คือการแสดงที่ยอดเยี่ยมและเหี้ยมโหดที่สุด! พระนางกำลัง "ตัดแขนขา" ของตนเองทิ้ง เพื่อรักษา "หัวใจ" ซึ่งก็คือตัวพระนางและองค์ชายสี่เอาไว้!
จักรพรรดิเฟิงเทียนมองพระชายาของตนเองด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก พระองค์รู้ดีว่านี่คือละครฉากหนึ่ง แต่ก็เป็นทางออกที่ดีที่สุดในตอนนี้เช่นกัน

"ลุกขึ้นเถิดจักรพรรดินี" พระองค์ตรัส "เจ้าไม่ผิด เหล่าขุนนางตระกูลเว่ยต่างหากที่ละโมบและไม่รู้จักพอ! เราจะสั่งให้มีการสอบสวนและยึดทรัพย์สินที่ได้มาโดยมิชอบทั้งหมดเข้าคลังหลวง!"

ราชโองการนี้ทำให้เรื่องราวทั้งหมดเหมือนจะจบลงด้วยดี ฝ่ายจักรพรรดินีสูญเสียอำนาจและเงินทุนไปมหาศาล แต่ก็ยังรักษาตำแหน่งและอิทธิพลหลักเอาไว้ได้ ขณะที่องค์ชายสี่ถูกตำหนิเล็กน้อยและถูกสั่งพักราชการชั่วคราวเท่านั้น ดูเหมือนว่าพายุจะสงบลงแล้ว...แต่แท้จริงแล้ว คลื่นใต้น้ำที่อันตรายกว่ากำลังจะถาโถมเข้าใส่เฟิงหวง

ฝ่ายจักรพรรดินีรู้ดีว่าพวกตนถูกเล่นงาน พวกเขาอาจไม่รู้ว่าเป็นฝีมือใคร แต่ความโกรธแค้นทั้งหมดจำเป็นต้องมีที่ลง และพวกเขาต้องการแพะรับบาปที่สมบูรณ์แบบที่สุด และแพะตัวนั้น...ก็คือ พระชายาเว่ยจื่อหลาน นางมาจากตระกูลเว่ยสาขารอง ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มที่ถูกสังเวยทิ้งไปในครั้งนี้ และการที่นางแต่งเข้าตำหนักของ "อ๋องสันติ" ก็ทำให้นางกลายเป็นเป้าหมายที่ง่ายที่สุด

แผนการอันชั่วร้ายได้ถูกวางขึ้นอย่างรวดเร็ว
เจ้าหน้าที่ได้ "ค้นพบ" หลักฐานชิ้นใหม่ในจวนของตระกูลเว่ยสาขารองที่ตอนนี้ถูกทิ้งร้าง...มันคือจดหมายที่ถูก "ปลอมแปลง" ขึ้นมา ซึ่งบ่งชี้ว่าเว่ยจื่อหลานโกรธแค้นที่ต้องมาแต่งงานกับองค์ชายพิการ จึงได้ร่วมมือกับ "คนนอก" เพื่อวางเพลิงโกดังและปล่อยข่าวลือเพื่อทำลายชื่อเสียงของตระกูลเว่ยสายหลัก! มันคือเรื่องราวที่สมบูรณ์แบบและน่าเชื่อถืออย่างยิ่ง!

ณ ตำหนักเมฆาคล้อยที่เงียบสงบ
เฟิงหวงและเว่ยจื่อหลานกำลังนั่งจิบชาอยู่ในสวน ทันใดนั้น...พื้นดินก็สั่นสะเทือนเล็กน้อยจากเสียงฝีเท้าของกองทหารจำนวนมากที่กำลังมุ่งหน้ามา! กองกำลังทหารองครักษ์หลวงในชุดเกราะสีทองเต็มยศได้เข้าปิดล้อมตำหนักเมฆาคล้อยไว้ทุกด้าน! บรรยากาศแห่งความสงบสุขถูกทำลายลงในพริบตา

นายกองผู้หนึ่งซึ่งมีใบหน้าเย็นชาและรัศมีกดดันก้าวออกมาข้างหน้า เขาชูม้วนราชโองการสีเหลืองทองขึ้น "ตามราชโองการ!" เสียงของเขากังวานและเด็ดขาด "มีหลักฐานบ่งชี้ว่าพระชายาอ๋องสันติ เว่ยจื่อหลาน มีส่วนเกี่ยวข้องกับการลอบวางเพลิงและเผยแพร่ข่าวลือเพื่อทำลายความมั่นคงของราชวงศ์! บัดนี้ให้ทำการจับกุมพระชายา และเข้าตรวจค้นตำหนักเมฆาคล้อยทั้งหมด!"

ปราการที่เฟิงหวงสร้างขึ้น...กำลังจะถูกบุกรุกอย่างเป็นทางการ! เว่ยจื่อหลานมีใบหน้าซีดเผือด นางเข้าใจในทันทีว่าตนเองได้กลายเป็นหมากที่ถูกสังเวยทิ้งแล้ว ทหารองครักษ์สองนายก้าวออกมาข้างหน้า เตรียมจะเข้าจับกุมนาง
แต่ในวินาทีนั้นเอง...ร่างที่เคยดู "อ่อนแอ" ของเฟิงหวงได้ขยับมาขวางหน้าพระชายาของตนเองไว้

เขายังคงดูเหมือนบัณฑิตที่เปราะบาง แต่แววตาที่จ้องมองไปยังนายกองทหารนั้น...กลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งหมื่นปีและลึกล้ำจนน่าหวาดหวั่น การเผชิญหน้าได้เริ่มต้นขึ้นที่หน้าประตูตำหนักของเขาเอง