Thinking of 16
วันสอบเป็อะไรที่ปวดหัวมาก ยากมากถึงมากที่สุด อดหลับอดนอนอ่านหนังสือตอนกลางคืน กลางวันก็ไปทำงาน บ้าจริง ฉันน่ะรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเป็บ้าจริง ๆ นะ พอก้าวออกนอกห้องสอบก็มึนงงไปหมดจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าข้อสอบมีคำถามอะไรบ้าง งงในงงไปอีกจ้า วันนี้ก็จะเที่ยวอีกแล้ว ฉันชอบมาก ๆ พอกลับมาถึงห้องฉันก็ะโขึ้นเตียงนอนไม่ฟังเสียงบ่นของฝุ่นที่ดังตามหลังมาเลยสักนิด ฉันเปิดแอร์เสร็จก็หลับไปทันที เดี๋ยวตื่นค่อยอาบน้ำแต่งตัวไปเที่ยว ตื่นเต้น ๆ ๆ
“บอกพี่เขาหรือยัง” ฉันแต่งตัวออกจากห้องก็ชะงักเท้าไปเมื่อฝุ่นเอ่ยถาม หลัง ๆ มาฉันกับคุณยูเวลาจะไปไหนมาไหนก็มักจะรายงานหรือบอกเล่าให้กันและกันฟัง แต่วันนี้คุณยูมีบินไปญี่ปุ่นนี่นาบินั้แ่เช้าแล้วตอนนี้ก็น่าจะถึงแล้วล่ะ แต่ฉันยังไม่ได้โทรหาเลย
“ทำหน้าแบบนี้ลืมแน่ ๆ ” ฝุ่นส่ายหน้าเอือม ๆ
“ลืมจริง เดี๋ยวตอนออกไปค่อยโทรบอก” เราออกจากห้องฝุ่นเป็คนขับรถฉันที่นั่งอยู่เบาะด้านหน้าคู่คนขับก็ล้วงโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรหาคนที่ไปทำงาน ตื่นเต้น ๆ เขาบอกว่ารอบนี้จะเข้าไปดูโรงงานที่ผลิตหมอนรองคอด้วย รู้งี้น่าจะไปด้วยก็ดี ความจริงแพลนที่จะบินคือพรุ่งนี้แต่พอฉันบอกว่าไม่ไปเขาก็เร่งบินเพื่อที่จะได้กลับมาเร็วขึ้น
(ครับฝัน)
“ถึงนานหรือยังคะ”
(เพิ่งถึงครับ เครื่องดีเลย์ เป็ยังไงบ้างสอบวันสุดท้าย)
“เหนื่อยมาก ๆ เลย งงไปหมด”
(หนูเก่งอยู่แล้วทำได้แน่นอน) อีกอย่างที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นชัดคือเขามักจะเรียกฉันว่าหนู แล้วแทนตัวเองว่าพี่ หนูอย่างนั้นหนูอย่างนี้ ฉันน่ะเขินจนหายเขินวันละหลาย ๆ รอบ
“พี่ทานอะไรหรือยัง”
(ยังครับ พี่กำลังเดินทางไปบ้าน หนูล่ะ ดึกแล้วนะ)
“คือว่า เราจะไปเที่ยวกับเพื่อน ฝุ่นก็ไปนะ”
(ทำไมชอบเที่ยวเวลาพี่ไม่อยู่นะ เลือกเวลาดื้อได้ดีจริง ๆ เลย)
“อย่าดุสิ ก็บอกแล้วนี่ไงว่าจะไป”
(อย่าดื่มเยอะนะ พี่ไม่ได้อยู่ดู)
“รู้แล้วค่า อย่าลืมทานข้าวนะเดี๋ยวเราลงรถก่อนถึงแล้ว”
(ครับ พี่คิดถึงนะ...)
“ค่ะ”
(หือ?)
“คิดถึงก็ได้” เขินอ่า!! ทำไมต้องชอบให้บอกก็ไม่รู้
(หึหึ ครับ นั่งตรงไหนถ่ายรูปมาให้ด้วยนะ)
“รับทราบเ้าค่ะ” ปลายสวยหัวเราะน้อย ๆ ก่อนที่สายจะตัดไป ร้านเหล้าร้านประจำที่ชอบมากับเพื่อน โต๊ะตัวเดิมที่นั่ง เวลาเมาก็เหมือนเดิมที่ฝุ่นจะลากกลับ ฉันแทบจะไม่ได้จับโทรศัพท์เลยเมื่อเจอกับเพื่อน อยู่กับเพื่อนก็ดื่มสลับกับพูดคุยจากนั้นก็ออกไปเต้น มีสาว ๆ เข้ามาชนแก้วบ้างหนุ่ม ๆ บ้างแต่ไม่มีการสานต่อเมื่อมีคนมาขอเบอร์ก็จะเอ่ยปฏิเสธตรง ๆ เกือบตีสามเรากลับมาที่คอนโด เมื่ออาบน้ำเสร็จก็สร่างเมาบ้างเล็กน้อยที่จริงก็แอบอาเจียนไปสองรอบแล้วล่ะเลยสร่าง เมาอย่างกับหมาฉันน่ะ ก่อนนอนฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กก็เจอข้อความที่ยังไม่ได้อ่านอยู่สิบข้อความ ส่งมาครั้งล่าสุดตอนตีสอง เหลือบมองนาฬิกาตอนนี้ก็ตีสี่แล้ว อีกฝ่ายจะนอนหรือยังนะ
Thaifhan : ขอโทษนะคะ
Thaifhan : ไม่ได้ตอบเลย
ส่งไปแบบนั้นเพราะรู้สึกผิดจริง ๆ ั้แ่วางสายฉันก็ไม่ได้ตอบหรือคุยกับเขาเลย แล้วข้อความที่ส่งมาฉันก็รับรู้ได้ว่าเขาเป็ห่วง ไม่สบายใจเลยแบบนี้น่ะ
Yume kakimi : เมามากไหม
“ยังไม่นอนเหรอ?” พึมพำกับตัวเองก่อนจะกดตอบอีกฝ่าย
Thaifhan : นิดหน่อยค่ะ ยังไม่นอนเหรอ
Yume kakimi : รออยู่ครับ
Thaifhun : ขอโทษนะคะ
Yume kakimi : รีบนอนพักนะดึกแล้ว
พอเห็นเขาเลี่ยงที่จะตอบ ความกังวลใจผุดเข้ามาในห้องความรู้สึก ฉันรีบกดโทรหาอีกฝ่ายทันที เขาโกรธ เงียบแบบนี้คือโกรธจริง ๆ อะ วิดีโอคอลไลน์เชื่อมสัญญาณเสร็จก็เห็นใบหน้านิ่ง ๆ ของอีกฝ่าย เขาสวมเสื้อยืดสีเทานั่งอยู่บนเตียง ส่วนฉันล้มตัวนอนบนเตียงนานแล้วและตอนนี้ก็เวียนหัวสุด ๆ แต่ยังอยากคุยกับเขาให้เข้าใจไม่ชอบเลยที่อีกฝ่ายมีท่าทีโกรธแบบนี้
“โกรธมากเลยเหรอ?” เอ่ยถามทั้งยังฝืนมองดูเขา เขาดูไม่พอใจเล็กน้อยที่สภาพฉันเมามายแบบนี้
(เปล่าครับ)
“คุณ อย่าเป็แบบนี้สิ”
(แล้วจะให้เป็แบบไหน?) เขาถามกลับนิ่ง ๆ ส่วนฉันได้แต่นิ่ง เพราะไม่รู้ว่าควรจะตอบกลับยังไงกับประโยคนั้นของเขา
“ขอโทษที่ไม่ได้ตอบ”
(ครับพี่รู้แล้ว นอนพักก่อนเถอะ ตื่นแล้วค่อยคุยกัน)
“ไม่เอา ไม่วาง”
(มันดึกแล้ว) ที่นู่นเร็วกว่าไทยตั้งสองชั่วโมง แสดงว่าที่นู่นเช้าแล้วสิ
“พี่นอนหรือยัง ที่นู่นเช้าแล้วใช่ไหม”
(ครับ เช้าแล้ว จะไปอาบน้ำแล้ว พี่มีงาน...)
“ไม่อยากวาง...”
(งั้นก็ไม่ต้องวาง แต่หนูนอนไปเลย พี่ก็จะไปอาบน้ำแล้วเหมือนกัน)
“อื้อ...” ไม่ไหวแล้ว ฉันง่วงจนทนไม่ไหวแล้วล่ะ เสียงกุกกักดังจากปลายสายพร้อมกับตาฉันที่เริ่มปิดลง เสียงคนคุยกันดังจากปลายสายแต่ไม่สามารถฉุดฉันให้ลืมตามองดูได้เลย
(บอสครับ...//เบา ๆ ครับ น้องเพิ่งหลับ)
(ขอโทษครับ แล้วทำไมนายหญิงถึงเป็แบบนั้นครับ)
(เมื่อคืนดื้อนิดหน่อยครับ แต่ไม่มีอะไรแล้วล่ะ ฝากเตรียมรถด้วยนะ ผมจะเข้าประชุม แล้วตอนบ่ายจะเข้าโรงงาน)
(ครับบอส แล้วหมอนรองคอนายหญิง...)
(เดี๋ยวผมเข้าไปตรวจโรงงานแล้วจะเลือกมาให้เองครับ แต่ดื้อแบบนี้ไม่อยากเอาไปให้เลย)
(หึหึ ดุยังไงเห็นยอมตลอดนะครับบอส)
1K
