ผู้ฝึกตนด้วยเมล็ดพันธุ์

ตอนที่ 30 เล่ม 1 ดินแดนต้องห้าม

เหว่ยเหลียงและสหายต่างคำนับด้วยความเคารพและพร้อมใจที่จะออกเดินทางไปยังดินแดนต้องห้าม พวกเขารู้สึกถึงความสำคัญของภารกิจนี้และความหวังที่อาจารย์ใหญ่มอบให้ 

หลังจากได้รับภารกิจจากอาจารย์ใหญ่ เหว่ยเหลียงและสหายต่างแยกย้ายกันไปยังห้องพักของตนเพื่อเตรียมตัวสำหรับการเดินทาง พวกเขาต้องเตรียมทั้งร่างกายและจิตใจสำหรับการผจญภัยในดินแดนต้องห้ามที่เต็มไปด้วยความลึกลับและอันตราย

เหว่ยเหลียง กลับไปยังห้องพักที่เรียบง่ายแต่มีทุกสิ่งที่จำเป็น เขาเปิดกล่องไม้ที่เก็บสมบัติและอุปกรณ์สำคัญต่างๆ ข้างในนั้นมีกระบี่กิเลนอัสนีสวรรค์เลือดบริสุทธิ์ที่เพิ่งได้รับการอัพเกรด มันเปล่งแสงสีแดงเรืองรองที่ดูทรงพลังและน่าเกรงขาม เขาหยิบกระบี่ขึ้นมาตรวจสอบอย่างละเอียดก่อนที่จะวางมันลงบนแท่นวางอย่างระมัดระวัง

เหว่ยเหลียงเตรียมชุดฝึกฝนที่ทำจากผ้าเบาและทนทาน ซึ่งสามารถปกป้องเขาจากสภาพอากาศที่แปรปรวนและอันตรายในดินแดนต้องห้าม เขาเตรียมเสบียงอาหารและน้ำดื่มที่จำเป็นสำหรับการเดินทางหลายวัน รวมถึงยารักษาและสมุนไพรที่ช่วยฟื้นฟูพลังปราณ

เจ้าอ้วนน้อย อยู่ในห้องของเขาเช่นกัน ห้องของเจ้าอ้วนน้อยมีอุปกรณ์ฝึกฝนหลากหลายชนิด รวมถึงกระบองลูกตุ้มใหญ่ประดับเพชรพลอยที่เขาภูมิใจมาก เขาทำความสะอาดกระบองและตรวจสอบความแข็งแรงของมัน เขายังเตรียมเสื้อผ้าที่หนาและอบอุ่นเพื่อปกป้องตัวเองจากความหนาวเย็นในดินแดนต้องห้าม

เจ้าอ้วนน้อยรวบรวมสมุนไพรและยารักษาบาดแผลที่เขาเก็บสะสมไว้อย่างระมัดระวัง เขารู้ว่าการผจญภัยในดินแดนต้องห้ามอาจทำให้เกิดบาดแผลและอันตรายมากมาย การมีสมุนไพรและยาเหล่านี้จะช่วยให้พวกเขาฟื้นตัวได้เร็วขึ้น

ฉงเหม่ย อยู่ในห้องที่เธอใช้สำหรับฝึกฝนวิชาโซ่หม้อยายามเช้า เธอตรวจสอบลูกตุ้มโซ่หม้อยาประดับเพชรของเธออย่างละเอียด ลวดลายเพชรที่ส่องแสงระยิบระยับทำให้ลูกตุ้มโซ่หม้อยาดูสวยงามและน่าเกรงขาม ฉงเหม่ยเตรียมอุปกรณ์เสริมสำหรับลูกตุ้มโซ่หม้อยา รวมถึงเสื้อผ้าที่เบาและคล่องตัวสำหรับการต่อสู้

อี้ตงมู่ อยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยกระบี่ เขาตรวจสอบกระบี่เหล็กไหลเงินยวงห้ากระบี่ที่เพิ่งอัพเกรด มันเปล่งแสงสีเงินที่สวยงามและทรงพลัง อี้ตงมู่เตรียมเสื้อผ้าที่เหมาะสมสำหรับการเดินทางและอุปกรณ์เสริมที่จำเป็นสำหรับกระบี่ของเขา

เหลียนฮัว เตรียมตัวอยู่ในห้องของเธอ ห้องของเหลียนฮัวเต็มไปด้วยสมุนไพรและตำราวิชาต่างๆ เธอตรวจสอบกระบี่ยักษ์เบเฮมอธเหล็กไหลที่มีพลังอันมหาศาล แสงสว่างจากกระบี่ทำให้เธอรู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้น เหลียนฮัวเตรียมอุปกรณ์สำหรับการรักษาบาดแผลและเสื้อผ้าที่เหมาะสมสำหรับการเดินทาง

เช้าวันใหม่มาเยือน ท้องฟ้าครึ้มไปด้วยเมฆหมอกที่หนาทึบ เหว่ยเหลียงและสหายต่างมารวมตัวกันที่ลานฝึกซ้อมพร้อมกับอาวุธและอุปกรณ์ที่เตรียมไว้อย่างครบถ้วน พวกเขาทุกคนดูพร้อมสำหรับการเดินทางอันยาวนานและอันตรายที่รออยู่ข้างหน้า

พวกเขาใช้กระบี่บินในการเร่งเดินทางข้ามภูเขาและแม่น้ำ ลมเย็นที่พัดผ่านทำให้รู้สึกถึงความหนาวเย็นและความลึกลับของดินแดนต้องห้ามที่กำลังจะเผชิญหน้ากับพวกเขา บรรยากาศเงียบสงบแต่เต็มไปด้วยความตึงเครียด

เมื่อพวกเขาเข้าใกล้ดินแดนต้องห้าม พื้นดินด้านล่างเริ่มเปลี่ยนแปลง ต้นไม้สูงใหญ่และพืชพรรณที่แปลกประหลาดปรากฏขึ้นรอบๆ ป่าทึบที่เต็มไปด้วยเงาและเสียงแปลกๆ ทำให้ทุกคนต้องระมัดระวังตัว

ขณะที่พวกเขาลงจอดและเริ่มเดินเข้าสู่ดินแดนต้องห้าม เหลียนฮัวเดินนำหน้าอย่างมั่นใจ แม้ว่าจะเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความลึกลับและอันตราย แต่ใบหน้าของเธอยังคงเรียบเฉยและเคร่งขรึม

เจ้าอ้วนน้อยเดินอยู่ข้างๆ เหลียนฮัว มองไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้นและความกังวล

เจ้าอ้วนน้อย: "ข้าว่าที่นี่น่ากลัวมากเลย พวกเจ้าเห็นต้นไม้ที่มีหนามนั่นไหม? มันดูเหมือนจะเคลื่อนไหวได้!"

อี้ตงมู่: (หัวเราะเบาๆ) "เจ้ากลัวง่ายเกินไปแล้วเจ้าอ้วนน้อย"

เหลียนฮัว: (หน้าเรียบเฉย) "ถ้าพวกเราพบปีศาจหรือสัตว์ประหลาด ข้าคิดว่าเจ้าคงจะเป็นคนแรกที่วิ่งหนี"

เจ้าอ้วนน้อยหัวเราะออกมา แต่เมื่อเห็นหน้าเหลียนฮัวที่ยังคงนิ่งสงบ เขาก็หยุดหัวเราะและทำหน้าจริงจัง

เจ้าอ้วนน้อย: "ข้าไม่กลัว! ข้าแค่...แค่ระวังตัวไว้!"

ฉงเหม่ยที่เดินอยู่ด้านหลังหัวเราะเบาๆ ขณะที่เธอเตรียมลูกตุ้มโซ่หม้อยาเพื่อพร้อมใช้งาน

ฉงเหม่ย: "เหลียนฮัว เจ้าทำให้เจ้าอ้วนน้อยกลัวจริงๆ หน้าของเจ้ายังนิ่งสนิทเหมือนเดิมเลย"

เหลียนฮัว: (หน้าเรียบเฉย) "ข้าแค่บอกความจริง"

เหว่ยเหลียงยิ้มเล็กน้อยกับบทสนทนาของเพื่อนร่วมทาง เขารู้ว่าแม้เหลียนฮัวจะหน้าตาเคร่งขรึม แต่เธอก็มีจิตใจที่แข็งแกร่งและพร้อมจะเผชิญหน้ากับทุกอันตรายที่รออยู่ข้างหน้า

การเดินทางเข้าสู่ดินแดนต้องห้าม

พวกเขาเดินลึกเข้าไปในป่าทึบ บรรยากาศเงียบสงัดและเต็มไปด้วยเสียงแปลกๆ จากสัตว์ป่าและพืชพรรณที่ไม่คุ้นเคย พื้นดินเต็มไปด้วยเศษใบไม้และกิ่งไม้ที่หักล้ม พวกเขาต้องก้าวอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้เกิดเสียงรบกวนที่อาจดึงดูดความสนใจของสัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่ในดินแดนนี้

ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความตึงเครียด แต่การเดินทางครั้งนี้ก็มีช่วงเวลาที่ทำให้พวกเขาผ่อนคลายจากความเครียดและความกลัว เหลียนฮัวที่แม้จะหน้าเรียบเฉย แต่กลับทำให้บรรยากาศมีความเป็นมิตรและผ่อนคลายมากขึ้น

ขณะที่เหว่ยเหลียงและสหายกำลังเดินสำรวจพื้นที่ในดินแดนต้องห้าม พวกเขาพบกับกลุ่มนักกระบี่อีกกลุ่มหนึ่งที่เดินทางเข้ามาในดินแดนต้องห้ามเช่นกัน กลุ่มนี้มาจากนิกายเลิศภพใต้เหมือนกัน แต่พวกเขามีท่าทีที่ต่างออกไป พวกเขาดูมีความมั่นใจในตนเองสูงและไม่ค่อยเป็นมิตร

นักกระบี่กลุ่มนี้เดินเข้ามาอย่างสง่างาม แต่แฝงด้วยความเย็นชาในสายตา เหลียนฮัวมองด้วยท่าทีเรียบเฉย ขณะที่เจ้าอ้วนน้อยรู้สึกถึงบรรยากาศที่ไม่ค่อยสบายใจ หลี่หาน หัวหน้ากลุ่ม หนุ่มหล่อที่มีท่าทางมั่นใจเกินพอดี มองดูเหว่ยเหลียงและสหายด้วยสายตาที่สงสัย หม่าเหวิน นักกระบี่เงียบขรึมที่มีฝีมือสูงยืนอยู่ข้างๆ โดยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

หลี่หาน - หัวหน้ากลุ่ม หนุ่มหล่อ มีความมั่นใจในตนเองสูง ถือกระบี่ทองคำ

หม่าเหวิน - นักกระบี่ผู้เงียบขรึมและมีฝีมือสูง ถือกระบี่สีเงิน

จางหลง - นักกระบี่ที่มีรูปร่างใหญ่โตและมีกำลังมาก ถือกระบี่เหล็กหนัก

หลิวซิน - หญิงสาวนักกระบี่ที่มีท่าทีเย็นชาและเด็ดขาด ถือกระบี่สีฟ้า

หวางหมิง - นักกระบี่ที่มีท่าทีร่าเริงและขี้เล่น แต่มีฝีมือที่ไม่ธรรมดา ถือกระบี่สีเขียว

กลุ่มของหลี่หานเดินเข้ามาใกล้และมองเหว่ยเหลียงและสหายด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความสงสัย

หลี่หาน: "ข้าไม่คิดว่าจะเจอศิษย์จากนิกายเดียวกันในที่นี้ พวกเจ้ามาที่นี่ทำไม?"

เหว่ยเหลียง: "พวกเรามาที่นี่เพื่อสำรวจและค้นหาความลับที่ซ่อนอยู่ในดินแดนต้องห้าม"

หม่าเหวิน: (ยิ้มเยาะ) "พวกเจ้าคิดว่าพวกเจ้าจะเจออะไรที่สำคัญที่นี่หรือ? พวกเราเองก็มาที่นี่เพื่อค้นหาพลังที่ซ่อนอยู่"

เจ้าอ้วนน้อย: (พูดเบาๆ กับเหว่ยเหลียง) "ข้าว่าพวกเขาดูไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไรนะ"

หลิวซิน: "ถ้าเช่นนั้น เราก็คงต้องดูว่าพวกเจ้ามีความสามารถพอที่จะเจออะไรที่สำคัญหรือไม่"

ฉงเหม่ย: "พวกเรามาที่นี่เพื่อทำภารกิจ ไม่ใช่เพื่อทะเลาะกัน"

จางหลง: (หัวเราะเสียงดัง) "จริงอย่างที่เธอว่า แต่ถ้าพวกเจ้ามีปัญหา เราก็พร้อมจะเผชิญหน้า"

หวางหมิง: (ยิ้มและกระพริบตา) "ข้าหวังว่าเราจะไม่มีปัญหากันระหว่างการสำรวจนี้นะ"

ความตึงเครียดระหว่างสองกลุ่มเริ่มเพิ่มขึ้น แม้ว่าพวกเขาจะเป็นศิษย์จากนิกายเดียวกัน แต่ท่าทีและทัศนคติที่ต่างกันทำให้เกิดความขัดแย้งเล็กน้อย

การเผชิญหน้าระหว่างสองกลุ่มเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความเคร่งขรึม แม้ว่าพวกเขาจะเป็นศิษย์จากนิกายเดียวกัน แต่ท่าทีและทัศนคติที่แตกต่างกันทำให้บรรยากาศรอบๆ เต็มไปด้วยความขัดแย้งที่ซ่อนเร้น

เหว่ยเหลียงและสหายรับรู้ถึงความไม่เป็นมิตรจากกลุ่มนักกระบี่ที่พวกเขาพบเจอ พวกเขาต้องระมัดระวังและเตรียมพร้อมสำหรับความท้าทายที่อาจเกิดขึ้นจากทั้งสภาพแวดล้อมและกลุ่มนักกระบี่กลุ่มนี้