เด็กเกรียนเซียนจอมยุทธ NC+

“เห็นไหมขอรับข้าน้อยบอกแล้วว่าพวกมันทั้งสามต่อยตีกันเอง ข้าน้อยยังมิได้ทำสิ่งใดเลย...

“จริงจริ๊งงงงง (เสียงสูง)

“พวกเองเห็นไหมไอ้พวกบุรุษเพศ....

+(ꐦ ´͈ ᗨ `͈ )+ (ปากกล่าวยอมรับแต่ยังมีอารมณ์หงุดหงิด)

“พวกท่านเห็นชัดหรือไม่ขอรับท่านสุภาพสตรีทั้งหลาย...

(థฺˇ౪ˇథ) หุหุ (คิดเรื่องลามก)

กันจิที่เห็นว่าเจ้าอันธพาลทั้ง3 มันล้มไปแล้วสติเริ่มเลอะเลือนไม่สามารถตอบโต้คำพูดกับเขาได้เนื่องวรยุทธที่พวกมันทั้งสามใช้ใส่กันนั้นแหละจึงกล่าวยืนยันความบริสุทธิ์ใจของตนเองออกมาด้วยหน้าตามึนมึนกวนส้นเท้าที่น้ำเสียงท่าทางสำเนียงการพูดกล่าวที่ต่างกันระหว่างกล่าวกับชาวยุทธชายและชาวยุทธหญิงแบบสองมาตรฐาน

“““………..!!!

“ฮิฮิ ฮิฮิ

(✿◜◒◝) (หึหึ / ฮิฮิ)

**หงิง หงิง อาดิง อาดิง…

(*≧▽≦)(งุงิงุงิ)

**อาโฮก โฮก อาโฮก โฮก...

(*≧▽≦)(งุงิงุงิ)

““พี่ชายน้อยท่านช่างเป็นบุรุษที่เล่นขี้เอ่ย...ขี้เล่นเสียจริงนะเจ้าค่ะ !!!

ขณะนี้กันจิยืนนิ่งพร้อมกับลืมตาของเขาขึ้นช้าช้าเขาค่อยค่อยหันหน้าที่คมกริบหล่อเหลาของเขา มองไปรอบรอบบริเวณผ่านชาวยุทธบุรุษสตรีที่ยืนแบ่งฝั่งอย่างชัดเจนเขากำลังเก๊กหล่อตามนิสัยสายหื่นของเขา ก่อนที่จะหยุดมองที่เจ้าอันธพาลทั้ง 3แห่งหมู่บ้านทรายขาวนักเลงผู้มีชื่อ เสีย!!! แห่งทิศตะวันตกแห่งนี้ เป็นเวลา 10 ลมหายใจจากนั้นเขาจึงหันหน้ากลับมาทางดรุณีน้อยเจ้ามือ

กันจิเดินตรงไปหาดรุณีน้อยวัยแรกแย้มก่อนจะกล่าวออกมาด้วยเสียงอันดังว่า

“ข้าแค่อยากจะขอเดิมพันฝั่งตนเองบ้างสักเล็กน้อยได้หรือไม่ขอรับ แม่นางน้อย?!

““………..!!!

“““………..!!!

““พี่ชายน้อยเจ้าค่ะ...

““ข้าน้อยมิได้ติดขัดในเรื่องนี้แต่...แต่ชาวยุทธท่านอื่นข้าคิดว่าพวกเขาคงมิเห็นด้วยเป็นแน่เจ้าค่ะ ?

กันจิมองตามสายตาของดรุณีน้อยเจ้ามือไปทางชาวยุทธที่ยืนรวมกันอยู่ฝั่งขวาฝั่งนี้มีแต่บุรุษเพศที่ลงเดิมพันข้างอันธพาลทั้ง 3สายตาของพวกมันเหมือนต้องการจะกระทืบกันจิแทนที่จะกระทืบเจ้าอันธพาลทั้ง 3เมื่อพวกมันได้ยินคำกล่าวของกันจิ...

=_=++ (วิ้ง ๆ ส่งสายตาอาฆาต)

“เอิ่ม....!!!

“…เห็นทีว่าคงจะไม่ได้สินะ...

“เอาล่ะข้ามีอะไรอยากจะพูดสักหน่อย...

“พวกท่านทุกคนคงโดนเจ้าอันธพาลทั้ง 3 ตัวนี้รีดไถเงินบ้างเอาสินค้าที่พวกท่านตั้งขายไปใช้บ้าง ทำลายพวกท่าน ลวนลามพวกท่าน หรือบางที พวกมันอาจจะเคยทำเรื่องที่เลวทรามต่ำช้าอย่างเช่น การลักพาตัว การขมขู่หรือการฉุดลูกสาว ภรรยา ป้า ยาย การลักพาตัวของพวกท่านไป...

“ดังนั้น...ข้าหนุ่มน้อยผู้มีจิตใจอันประเสริฐจะเป็นตัวแทนพูดคุยต่อลองข้อเดิมพันกับแม่นางน้อยให้เอง...

หลังจากที่เขากล่าวเสร็จก็ก้าวเดินมาจนถึงข้างตัวของเจ้ามือตัวน้อยก่อนจะกระซิบกระซาบกันกินเวลาไปประมาณ 5 ถึง 10 นาทีเห็นจะได้ระหว่างที่เจ้าหนุ่มหน้าขาวกับดรุณีน้อยเจ้ามือเดิมพันในครั้งนี้กำลังปรึกษากันอยู่พวกชาวยุทธพยายามจับสังเกต

พวกเขาเห็นสีหน้าของดรุณีน้อยแปรเปลี่ยนไปเรื่อยเรื่อยเดี๋ยวก็ งง บ้างก็ทำหน้าโกรธ บางครั้งก็ยิ้มดีใจออกมาก่อนที่นางจะทำหน้าตาตื่นตกใจ,ตกตะลึงและสุดท้ายพวกเขาก็เห็นดรุณีน้อยนั้นพยักหน้าให้กับเจ้าหนุ่มหน้าขาวพร้อมยังยกมือขึ้นคารวะให้กับมันใบหน้าสดใส ดวงตาที่เปล่งประกายยิ่งกว่าดาวบนท้องฟ้าในยามค่ำคืนเสียอีกการพยักหน้าและคารวะของนางที่กระทำต่อเจ้าหนุ่มหน้าขาวเป็นเหมือนการตอบรับข้อตกลงอะไรสักอย่างที่เจ้าหนุ่มนั้นได้กล่าวไว้พวกเขาก็ไม่อาจรู้เช่นกันแต่ถ้าให้พวกเขาเดาคงจะเป็นเรื่องข้อเดิมพันกระมั้ง ?!

(つ▀ ¯ ▀)つ (ข้าน้อยขอคารวะ !!!)

““ข้าน้อยได้ปรึกษากับพี่ชายน้อยแล้ว ข้าน้อยยอมตกลงที่จะดำเนินการตามที่พี่ชายน้อยขอร้องแทนพวกท่าน

““พวกท่านทั้งหลายต้องขอบคุณพี่ชายน้อยให้มากมากยิ่งขึ้นนะเจ้าค่ะเขาเป็นคนที่มีเมตตามากมากสำหรับพวกท่านทุกทุกคน

““เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาไปมากกว่านี้

““ข้าน้อยผู้เป็นเจ้ามือจะให้พี่ชายน้อยกล่าวกับพวกท่านเองนะเจ้าค่ะ

(๑˃-ᴗ˂-)و (ทำหน้าตาน่ารัก ยิ้มจนตาหยี)

““พี่ชายน้อย....

ดรุณีน้อยยกมือทั้งสองข้างกำหมัดขึ้นเหมือนนางอยากจะบอกอะไรกับกันจิสักอย่าง ୧❰◜ ̯ ◝❱୨ ...สู้สู้

*หงึกหงึก

กันจิพยักหน้าตอบรับให้กับดรุณีน้อยก่อนที่เขาจะค่อยค่อยหันหน้าที่ดูหล่อเหลาบาดใจสาวมาทางชาวยุทธก่อนที่จะขยิบตาให้กับชาวยุทธสตรีเรียกเสียงกรี๊ดได้มิน้อยเลย ก่อนที่จะมองมาที่ชาวยุทธเพศชายด้วยสายตาของความโอบอ้อมอารีประณีประนอม ...

“หลายหลายคนในที่แห่งนี้คงจะนึกออกบ้างแล้วว่าข้านั้นเป็นใครใช่หรือไม่ขอรับ ?

***หงึกหงึก

***……..

“ข้าน้อยแค่อยากจะทำอาชีพสุจริตกับเขาบ้าง โดยการขายซาลาเปาช่วยท่านยายซุน...

พอเขาพูดถึงท่านยายซุนทุกคนในที่แห่งนี้ก็นึกออกทันทีเหมือนการเปิดไฟแล้วหัวใสปิ้งมีไอเดียผุดขึ้นมาประมาณนั้น

“““ม..ม..มันเป็นเขานี่เองเจ้าขอทานน้อยผู้ล้มเจ้าแก่อ้วนหน้าเลือดแห่งหมู่บ้านทิศตะวันออก

***หงึกหงึก

“ช..ใช่แล้วขอรับ

“ข้าน้อยเจ้าขอทานน้อยสกปรกคนนั่นนั้นแหละขอรับ !!

+(ꐦ ´͈ ᗨ `͈ )+ (ปากกล่าวยอมรับแต่ยังมีอารมณ์หงุดหงิด)

“แม้ข้าน้อยจะมิใช่คนที่ดีเลิศประเสริฐศรีมณีเด้งอะไรมากนัก

“แต่อย่างที่ข้าน้อยได้กล่าวไปว่าอยากมีอาชีพสุจริตทำบ้างจะได้ไม่ต้องเที่ยวขโมยซาลาเปาของท่านอื่นและทำตัวเยี่ยงโจรอย่างพวกมันทั้ง 3

เขากล่าวพร้อมกับชี้ไปที่ เจ้า 1 เจ้า 2เจ้า 3 อันธพาล 3 พี่น้องแห่งหมู่บ้านทรายขาวทิศตะวันตก

**หงึกหงึก

***หงึกหงึก

“ถามว่าข้าโกรธพวกท่านหรือไม่...

“ถ้าข้าน้อยตอบว่าไม่โกรธ...ก็จะเหมือนการโกหก อันที่แล้วข้าโกรธพวกท่านมากมาก...

กันจิกล่าวออกมาแล้วชี้ไปทางชาวยุทธที่เป็นบุรุษกำลังยืนรวมกลุ่มกันอยู่ฝั่งขวามือของเขา

***……

ชาวยุทธฝั่งขวาทั้งหมดพร้อมใจกันเงียบก้มหน้าก้มตาสะส่วนใหญ่ มีบ้างที่กำลังเกาหัว บางคนก็ยิ้มแหยแหยออกมาหลบสายตาก็มีไม่น้อย มีวิธีการต่างต่างนานาที่จะได้ไม่ต้องสบตากับกันจิในขณะที่เขามองมาทางพวกเขา

⤜⎝¬﹏¬⎠⤏ ยอมขอรับ !!

“หึ !!!

( ͡° ͜ ʖ ͡°) (แสยะยิ้มที่มุมปาก)

“ข้าน้อยถึงแม้จะโกรธพวกท่านแต่พวกท่านอาจจะเข้าใจผิดคิดว่าข้าน้อยโกรธที่พวกท่านลงเดิมพันข้างเจ้าอันธพาลทั้งสามนี้ผู้ที่ปกติมีนิสัยเลวทรามระยำต่ำตม แทนที่จะลงเดิมพันกับข้าน้อยที่ต้องการประกอบอาชีพสุจริตนั้นเป็นเพียงส่วนนึง

ಠ , ಥ โอ้ย ! น้ำตาซึมเบย

“สิ่งที่ทำให้ข้าน้อยโกรธพวกท่านมันมีเหตุผลเพราะพวกท่านไม่เพียงไม่หยุดสิ่งเลวทรามที่เจ้า 3 ตัวนี้มันกระทำ...

“พวกท่านยังเห็นดีเห็นงามลงเดิมพันข้างพวกมันไม่พอ ยังคิดอยากให้คนที่อยากประกอบอาชีพสุจริตอย่างข้าต้องตกตาย!!!

“.......

(；ꏿ︿ꏿ) ตกตะลึงจนใบ้กิน !

“พวกท่านยังเห็นดีเห็นงามลงเดิมพันข้างพวกมันไม่พอ ยังคิดอยากให้คนที่อยากประกอบอาชีพสุจริตอย่างข้าต้องตกตาย

╭∩╮ᶘ￢ل͜ ￢ᶅ╭∩╮ยิ้มมุมปากแล้วด่าแบบไม่ออกเสียง....

“แต่ข้าน้อยมิใช่คนที่เจ้าคิดเจ้าแค้นต่อใคร แม้ท่านจะเหยียบหน้าข้าเต็มเต็มด้วยการลงเดิมพันข้างพวกมันทั้งสามและขยี้ใบหน้าที่หล่อเหลาของข้าน้อยด้วยรองเท้าที่เปื้อนอุจจาระสุนัขของพวกท่านที่กล้าคิดให้ข้าตกตาย…

(｡☉︵ ಠ╬) หงุดหงิด!

“ฟู้วส์ ข้าน้อยเข้าใจดีว่าทำไมพวกท่านถึงลงเดิมพันข้างพวกมันคงเป็นเพราะต้องการเงินไปเลี้ยงดูครอบครัว ภรรยา ลูกสาวตัวน้อย ยายชราที่บ้านกระมั้ง แต่.... ?

***หงึกหงึก

ヾ（*⌒ヮ⌒*）ゞ (ทำหน้าดีใจแล้วมั่วมั่วเนียนเนียนไปกับคนอื่น)

*หรา!!! พยักหน้ากันใหญ่เชียว...

(⊙ꇴ⊙) (อา...เอิ่มม / พูดไม่ออก)

*พวกมรึงเห็นกรูโง่หรือไงวะ?! ไม่เชื่อโว้ย!!!

(¬⌒¬) (หรา!!! ไม่เชื่อโว้ย ! พร้อมเบะปากมองขวา)

“แต่...ข้าน้อยก็รู้สึกเห็นใจคนอย่างพวกท่านเป็นอย่างมากที่ต้องทนทุกข์ทรมานกับเจ้าพวกนี้มาตลอด...

“บางคนอาจจะพึ่งเคยเจอเหตุการณ์เลวร้ายแบบนี้เป็นครั้งแรกหรือครั้งที่สองเหมือนอย่างข้าน้อย

“แต่บางคนทนการกระทำที่ต่ำทรามเลวระยำของพวกมันมาเป็นเวลานาน อาจจะหลายวันหลายสัปดาห์ หลายเดือน หรือกระทั้งหลายปี ก็อาจจะมีจริงไหมขอรับ ?!

***หงึกหงึก

“ถึงแม้ข้าน้อยจะสามารถฆ่าคนเลวเลวอย่างพวกมัน...

กันจิกล่าวปากไปด้วยพร้อมกับชี้ไปที่อันธพาลทั้งสามที่อยู่ตรงหน้าพวกเขามันคือเจ้า 1 เจ้า 2 เจ้า 3 อันธพาล 3 พี่น้องแห่งหมู่บ้านทรายขาวทิศตะวันตกมันทั้งสามกำลังเร่งปรับลมปราณที่กำลังแปรปรวนอยู่ในร่างกายของพวกมันแต่มันจะได้โดยง่ายได้เยี่ยงไรในเมื่อพวกมันใส่พลังลมปราณเข้าไปหลายส่วนแถมวิชาที่ใช้ยังเป็นจุดอ่อนจุดแข็งในตัววรยุทธเองอีกแต่อาจจะมีสาเหตุอื่นประกอบด้วยกระมั้ง ?!

“ถ้าฆ่าฆ่าพวกมัน ณ ที่แห่งนี้แล้ว...

“““แล้วอะไรรึเจ้าหนุ่ม อย่าลีลา...

“““แม้วันนี้พวกเราจะได้หรือเสียเดิมพันพวกเราก็อยากจะระบายโทสะบ้างเช่นเดียวกันแม้อาจจะต้องบาดเจ็บพวกเราก็จะสู้...

พวกชาวยุทธชายหญิงทั้งหลายกล่าวออกมาด้วยความโกรธแค้น โมโห รังเกียจ สมเพซ ในขณะที่มองไปที่เจ้าอันธพาลทั้ง3 ตรงหน้าที่กำลังพยายามปรับลมปราณกันแทบเป็นแทบตาย

=_=++ (วิ้ง ๆส่งสายตาอาฆาต)

*เอ้ากูยังพูดไม่จบเลยปลาติดเบ็ดเร็วเกินไปแล้ว!!! (มีชาวยุทธ 40 % ที่เริ่มเห็นด้วยกับกันจิ)

(థฺˇ౪ˇథ) หุหุ (คิดแผนชั่วออก)

“แล้วความโกรธแค้น ความอยุติธรรม หรือความสูญเสีย ที่พวกท่านชาวยุทธทุกทุกท่านในที่แห่งนี้ได้รับล่ะจะทำยังไง ?!

“ข้าน้อยฆ่ามันให้พวกท่าน พวกท่านอาจดีใจ อาจจะสบายใจขึ้นบ้าง ในสถานะของผู้ที่เป็นส่วนหนึ่งในเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่ในการกำจัดภัยยุทธจักรภัยร้ายแห่งหมู่บ้านทรายขาวทิศตะวันตก แต่พวกท่านเคยนึกถึงบ้างหรือไม่ว่า...

“ถ้าหากพวกท่านเก็บความรู้สึกด้านลบที่มีต่อพวกทั้ง 3ตัวนี้ไว้ในใจต่อไปแบบนี้ มันจะมีผลกระทบใดตามมาบ้าง ?

“ความเลวร้ายที่พวกท่านทุกคนได้รับจากเจ้าอันธพาลที่เลวทรามต่ำตมระยำตำบอนทั้ง3 ตัวนี้...

“ไม่ว่าจะเป็น การรีดไถเงิน โดนฉกเอาสินค้าที่พวกท่านตั้งขายไปใช้บ้างทำร้ายพวกท่าน ดูถูกพวกท่าน กล่าวหาพวกท่านและกระทืบพวกท่าน ลวนลามพวกท่านหรือบางที พวกมันทั้งสามคนอาจจะเคยทำเรื่องที่เลวทรามต่ำช้าอย่างเช่นการ่วมมือกับกลุ่มโจรเพื่อ การลักพาตัว การขมขู่ หรือการฉุดลูกสาว ภรรยา ป้า ยาย การลักพาตัวบุคคลอันเป็นที่รักของพวกท่านไป...

*ฟรึมฟรึม ฟรึม

ขณะที่กันจิกล่าวคำพูดออกมามันน่าจะแทงใจดำชาวยุทธทั้งหลายแม้ไม่ทุกคนแต่เกิน 70% ตอนนี้กำลังมองเจ้าอันธพาลทั้ง 3ตัวนี้ด้วยความเครียดแค้น เกียจชัง ด้วยสายตาอาฆาต แถมยังมีบางคนเริ่มกดอารมณ์ตนเองไม่อยู่เริ่มโคจรพลังลมปราณปล่อยให้มันเล็ดลอดออกมาบ้างแล้ว

*ปลาติดเบ็ดอีกแล้ว คงต้องเร่งเครื่องสะหน่อยแล้วหุหุ!!! (มีชาวยุทธ 71 % ที่เริ่มเห็นด้วยกับกันจิ)

(థฺˇ౪ˇథ) หุหุ (คิดแผนชั่วออก)